Τ

Ρ

Ι

Κ

Α

Λ

Α



Booking.com

Τρίκαλα

Τα Τρίκαλα, πρωτεύουσα του ομώνυμου νομού, είναι μια όμορφη πόλη χτισμένη στη θέση της αρχαίας Τρίκκης (σύμφωνα με τη μυθολογία, η νύμφη Τρίκκη ήταν κόρη του Πηνειού) και πατρίδα του περίφημου γιατρού της αρχαιότητας, Ασκληπιού. Η πόλη χρωστά σε μεγάλο βαθμό την ομορφιά της στο γραφικό ποταμό Ληθαίο αλλά και στα ιστορικά της μνημεία, την εξαιρετική ρυμοτομία, τις ευρύχωρες πλατείες, τα πάρκα και τους πεζόδρομούς της.
Απέχουν 331 χλμ. BΔ από την Aθήνα και 215 χλμ. NΔ από τη Θεσσαλονίκη.
Ξεκινάμε την περιήγησή μας από την παλιά αρχοντογειτονιά των Τρικάλων, την διατηρητέα παραδοσιακή συνοικία Βαρούσι. Τα βαρουσιώτικα σπίτια φτιαγμένα με καλαμωτές και πλίνθους στα διάκενα, βαμμένα με διάφορα χρώματα, στέκουν αδιάψευστοι μάρτυρες της οικονομικής ακμής της πόλης μεταξύ του 18ου και 19ου αι. Τα στενά πλακόστρωτα στενάκια (τα «στενά του Σακαφλιά», γνωστά από το ομώνυμο τραγούδι του μεγάλου μας λαϊκού συνθέτη Βασίλη Τσιτσάνη, που καταγόταν από την πόλη) προσδίδουν γραφικότητα στη συνοικία. Εδώ θα συναντήσετε τις περισσότερες και τις παλαιότερες εκκλησίες των Τρικάλων.
Κάντε μια ρομαντική βόλτα, με τα πόδια ή με ποδήλατο, στις όχθες του Ληθαίου (ο ποταμός της Λήθης, κατά τη μυθολογία), ο οποίος είναι παραπόταμος του Πηνειού. Δέκα γέφυρες συνδέουν τις δύο όχθες. Η κεντρική είναι μεταλλική και κατασκευάστηκε από Γάλλους το 1886.
Στα βόρεια της πόλης, πάνω σε λόφο, δεσπόζει ο επιβλητικός όγκος του φρουρίου του Ιουστινιανού, όπου σήμερα λειτουργεί χώρος αναψυχής. Στην ανατολική του πλευρά, βρίσκεται το Ρολόι (έμβλημα της πόλης), που κτίστηκε αρχικά τον 17ο αι. κι έχει υποστεί διαδοχικές καταστροφές και ανακατασκευές.
 
  • TRIKALA
    TRIKALA

    Η ευρύτερη περιοχή των Τρικάλων κατοικείται από τους προϊστορικούς χρόνους και οι πρώτες ενδείξεις ζωής στο σπήλαιο της Θεόπετρας φτάνουν ως το 49.000 π.Χ. περίπου. Έχουν επίσης ανακαλυφθεί νεολιθικοί οικισμοί από το 6.000 π.Χ. στο Μεγάλο Κεφαλόβρυσο και άλλες τοποθεσίες. 

    Η πόλη των Τρικάλων είναι χτισμένη πάνω στην αρχαία πόλη Τρίκκα ή Τρίκκη, η οποία ιδρύθηκε γύρω στην 3η χιλιετία π.Χ. και ονομάστηκε έτσι από τη νύμφη Τρίκκη, κόρη του Πηνειού ή κατ άλλους του Ασωπού ποταμού. Η πόλη ήταν σημαντικό κέντρο της αρχαιότητας, καθώς εδώ έζησε και έδρασε ο Ασκληπιός, που σήμερα αποτελεί έμβλημα του Δήμου Τρικκαίων, ο οποίος ήταν και βασιλιάς της πόλης. Στην περιοχή υπήρχε μάλιστα ένα από τα σημαντικότερα και αρχαιότερα Ασκληπιεία της εποχής. Η πόλη φέρεται επίσης, με βάση τον “Κατάλογο Νηών” στην Ιλιάδα του Ομήρου να συμμετέχει στον Τρωικό πόλεμο στην πλευρά των Ελλήνων, με τριάντα πλοία και αρχηγούς τους γιατρούς γιους του Ασκληπιού Μαχάωνα και Ποδαλείριο. Η πόλη υπήρξε πρωτεύουσα βασιλείου κατά τη μυκηναϊκή εποχή και αργότερα αποτέλεσε κέντρο του κράτους της Εστιαιώτιδας που καταλάμβανε περίπου τη σημερινή έκταση του νομού Τρικάλων και περιγράφεται από το γεωγράφο Στράβωνα.

    Κατά τους ιστορικούς χρόνους, η πόλη της Τρίκκης και η γύρω περιοχή του ποταμού γνώρισε ανάπτυξη. Έπεσε στα χέρια των Περσών το 480 π.Χ., ενώ περίπου δέκα χρόνια αργότερα προσχώρησε στη νομισματική ένωση Θεσσαλέων. Το 352 π.Χ. ενώθηκε με τη Μακεδονία του Φιλίππου Β΄. Έγινε θέατρο σκληρών μαχών ανάμεσα σε Μακεδόνες και Ρωμαίους, κατά την εισβολή των τελευταίων στην Ελλάδα, καθώς ο Φίλιππος Ε΄ και ο γιος του Περσέας προσπαθούσαν να την κρατήσουν ελεύθερη, χωρίς τελική επιτυχία αφού το 168 π.Χ. κατακτήθηκε.

    TRIKALA
    TRIKALA

    Τους πρώτους μετά Χριστόν αιώνες η πόλη και η περιοχή γνώρισε όλους τους τότε εισβολείς στο Βαλκανικό χώρο: Γότθους (396), Ούννους (447), Σλάβους (577), Βούλγαρους (976-1025), Νορμανδούς (1081), Καταλανούς (1309-1311) και από το 1204 τους Φράγκους, ενώ για ένα σύντομο διάστημα ξαναγύρισε στη Βυζαντινή αυτοκρατορία και το Δεσποτάτο της Ηπείρου. Στις αρχές της χιλιετίας η πόλη παρουσιάζεται για πρώτη φορά με το σημερινό της όνομα, Τρίκαλα, στην Αλεξιάδα της Άννας Κομνηνής. Η πόλη κατακτάται τελικά από τους Οθωμανούς το 1393 και μετά από μια παρατεταμένη περίοδο παρακμής γίνεται σημαντικό κέντρο οικοτεχνίας, με ονομαστά μάλλινα υφαντά και προϊόντα δέρματος. Επίσης αποτέλεσε σημαντικό πνευματικό κέντρο, καθώς για ένα μεγάλο μέρος της Τουρκοκρατίας (1543-1854) λειτούργησε εδώ η Σχολή Τρίκκης (και αργότερα Ελληνική Σχολή) στην οποία δίδαξαν γνωστοί διδάσκαλοι της εποχής, όπως ο Διονύσιος ο Φιλόσοφος.

    Στις 23 Αυγούστου του 1881, με τη Συνθήκη της Κωνσταντινούπολης, η πόλη περνάει σε ελληνική κυριαρχία, όπως και η υπόλοιπη Θεσσαλία και η Ήπειρος. Θα ξαναβρεθεί υπό Τουρκική κυριαρχία με τον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 για ένα περίπου χρόνο, μέχρι την τελική της ενσωμάτωση στην Ελλάδα (1898). Στη συνέχεια τα Τρίκαλα έπαιξαν βασικό ρόλο στις αγροτικές κινητοποιήσεις των αρχών του 20ού αιώνα εναντίον των τσιφλικάδων και υπήρξαν ο τόπος ίδρυσης του πρώτου Γεωργικού Συνεταιρισμού στην Ελλάδα, το 1906.

    Μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές που υπέστη η πόλη ήταν η μεγάλη πλημμύρα του Ιουνίου του 1907, όταν την νύκτα στις 3 Ιουνίου μετά από πρωτοφανείς βροχοπτώσεις, «με το καρδάρι» κατά την τοπική έκφραση, ξεχείλισαν όλα τα γύρω ποτάμια, ο Ληθαίος, ο Αγιαμονιώτης, ο Κουμέρκης και ο Σαλαμπριάς με συνέπεια την επομένη το πρωί να έχει μετατραπεί ο κάμπος σε τεράστια λίμνη. Στην πλημμύρα εκείνη έχασαν την ζωή τους 80 κάτοικοι, περίπου 200 οικίες κατέρρευσαν, καθώς και το γυμνάσιο, και χιλιάδες ζώα πνίγηκαν. Οι δε λοιπές καταστροφές υπήρξαν τεράστιες με διακοπή της συγκοινωνίας αφού και η σιδηροδρομική γραμμή είχε παρασυρθεί.

    Στη περίοδο της Εθνικής Αντίστασης κατά τη διάρκεια της κατοχής τα Τρίκαλα αποτέλεσαν ιδιαίτερο πεδίο δράσης. Από τα Τρίκαλα καταγόταν ο στρατηγός του ΕΛΑΣ Στέφανος Σαράφης. Στα Τρίκαλα επίσης εκτέθηκε σε δημόσια θέα το κεφάλι του Άρη Βελουχιώτη μετά τον θάνατό του. Η πόλη απελευθερώθηκε από τη ναζιστική κατοχή στις 18 Οκτώβρη του 1944.

  • TRIKALA -ΠΑΛΙΑ-ΠΟΛΗ
    TRIKALA -ΠΑΛΙΑ-ΠΟΛΗ

    Η παλιά πόλη, η οποία αποτελείται από τις συνοικίες Βαρούσι και παλιά Μανάβικα. Το Βαρούσι βρίσκεται στις παρυφές του Φρουρίου. Επί τουρκοκρατίας ήταν χριστιανική συνοικία, μέχρι τη δεκαετία του 1930 η αρχοντογειτονιά των Τρικάλων και σήμερα είναι στο σύνολο της διατηρητέα.

    Τα παλιά βαρουσιώτικα σπίτια κτισμένα μεταξύ 17ου και 19ου αι. και οι πολυάριθμες εκκλησίες αντικατοπτρίζουν την οικονομική και πολιτιστική άνθιση του 18ου και 19ου αι. που ήταν αποτέλεσμα της ανάπτυξης του εμπορίου και της βιοτεχνίας.

    Το Βαρούσι διακρίνεται για τα όμορφα αρχοντικά με τους περίτεχνους αρχιτεκτονικούς ρυθμούς και τις μακριές μαρκίζες. Στη συγκεκριμένη συνοικία βρίσκονται οι παλαιότερες εκκλησίες της πόλης, οι οποίες βρίσκονται χτισμένες πολύ κοντά η μία στην άλλη.

    Οι σωζόμενοι σήμερα ναοί είναι των Αγίων Αναργύρων (τοιχογραφίες του 1575), του Αγίου Δημητρίου (πριν το 1588), του Αγίου Ιωάννου του Ελεήμονος και του Αγίου Παντελεήμονος (τέλη 16ου – αρχές 17ου αι.), του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου (1674), της Αγίας Μαρίνας (1766), της Αγίας Παρασκευής (1843), της Παναγίας Φανερωμένης ή του Γενεσίου της Θεοτόκου (1849-1853), της Αγίας Επισκέψεως (1863-1877), του Αγίου Στεφάνου (1882) και του Αγίου Νικολάου.

    Συνέχεια της συνοικίας Βαρούσι μέχρι και την κεντρική πλατεία είναι τα παλιά Μανάβικα, γειτονιά της παλιάς πόλης με χαρακτηριστική, ομοιόμορφη αρχιτεκτονική. Εκεί βρίσκονται μερικές από τις καλύτερες ταβέρνες και καφέ-μπαρ της πόλης.

  • TRIKALA-ΛΟΦΟΣ-ΠΡΟΦΗΤΗ-ΗΛΙΑ
    TRIKALA-ΛΟΦΟΣ-ΠΡΟΦΗΤΗ-ΗΛΙΑ

    Ο Λόφος του Προφήτη Ηλία, ένας αξιόλογος πνεύμονας πρασίνου με θέα την πόλη και σε κοντινή απόσταση από το κέντρο της πόλης. Στο συγκεκριμένο λόφο βρίσκεται η εκκλησία του Προφήτη Ηλία (του 1896) το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης στη θέση Ντάπια και ο Ζωολογικός Κήπος της πόλης, ο οποίος αναμορφώνεται, προκειμένου να δημιουργηθεί Πάρκο Τοπικής Χλωρίδας και Πανίδας. Προς το παρόν φιλοξενεί ζώα της περιοχής και είναι μια όμορφη νότα δροσιάς μέσα στον λόφο.

  • TRIKALA -Ασκληπιείο της αρχαίας Τρίκκης
    TRIKALA -Ασκληπιείο της αρχαίας Τρίκκης

    Η αρχαία Τρίκκη, σημαντική πόλη της θεσσαλικής τετραρχίας της Εστιαιώτιδας, εκτεινόταν ανάμεσα στον ποταμό Ληθαίο που ακόμη και σήμερα διασχίζει τη σύγχρονη ομώνυμη πόλη, και στο λόφο “Κάστρο” όπου πιθανότατα βρισκόταν η αρχαία ακρόπολη. Στην πόλη υπηρχε ένα από τα παλαιότερα Ασκληπιεία για το οποίο ήταν γνωστή η αρχαία Τρίκκη κατά την αρχαιότητα. Η αρχαιότερη γραπτή μνεία της Τρίκκης βρίσκεται στον ομηρικό κατάλογο νηών, όπου αναφέρεται ότι η πόλη συμμετείχε στην εκστρατευτική δύναμη των Ελλήνων στον Τρωικό πόλεμο με 30 πλοία και αρχηγούς τους δυο γιους του Ασκληπιού, Μαχάονα και Ποδαλείριο, οι οποίοι είχαν διδαχτεί από τον πατέρα τους την ιατρική τέχνη. Για τις απαρχές της πόλης των ιστορικών χρόνων τα ανασκαφικά στοιχεία είναι πενιχρά και οι γραπτές πηγές φειδωλές.

    Η πρωιμότερη βεβαιωμένη ανασκαφικά κατοίκηση του χώρου ανάγεται στην Εποχή του Χαλκού και εντοπίζεται στην περιοχή του σημερινού αρχαιολογικού χώρου των Τρικάλων.

    Σε δοκιμαστικές τομές βρέθηκε κεραμική που υποδηλώνει ότι τα δυτικά πρανή της αρχαίας ακρόπολης είχαν κατοικηθεί από την Πρώιμη Εποχή του Χαλκού (3300 π.Χ.)μέχρι και τη μυκηναϊκή εποχή, χωρίς ωστόσο να αποκαλυφτούν αρχιτεκτονικά λείψανα. Κεραμική που βρέθηκε σε δοκιμαστικές τομές υποδεικνύει αδιάλειπτη κατοίκηση από τους πρωτογεωμετρικούς ως και τους κλασικούς χρόνους.

    Η σύνδεση της πόλης με τον Ασκληπιό – ονομαστό ήταν στην αρχαιότητα το ασκληπιείο της πόλης, “αρχαιότατον και επιφανέστατον” κατά το γεωγράφο του 1ου αι. π.Χ. Στράβωνα – προσέδιδε στην Τρίκκη μια ιδιαίτερη ακτινοβολία στον ευρύτερο ελλαδικό χώρο. Σήμερα το μεγαλύτερο τμήμα της αρχαίας πόλης καλύπτεται από την ομώνυμη σύγχρονη πόλη, καθώς η κατοίκηση σε αυτή υπήρξε αδιάλειπτη ως τις μέρες μας.

    Η αρχαιολογική σκαπάνη άρχισε να φέρνει στο φως και να ανασυνθέτει την εικόνα της αρχαίας Τρίκκης από τα τέλη του 19ου αι., όταν (μετά την ανασκαφή του Ασκληπιείου της Επιδαύρου) κινήθηκε το ενδιαφέρον των ερευνητών για την αποκάλυψη και του εξίσου ονομαστού στην αρχαιότητα Ασκληπιείου της Τρίκκης. Οι αρχαιολογικές ανασκαφές που πραγματοποιήθηκαν σταδιακά στο χώρο σε όμορα, ιδιωτικά οικόπεδα από το 1902 ως το 1992 είχαν σωστικό χαρακτήρα και έφεραν στο φως τρία κτήρια πρώϊμων ρωμαϊκών χρόνων και ένα που ανήκει στη βυζαντινή περίοδο.

    Περιγραφή

    Ο ενιαίος αρχαιολογικός χώρος του Ασκληπιείου Τρικάλων που προέκυψε μετά από απαλλοτριώσεις ιδιωτικών οικοπέδων βρίσκεται στα ανατολικά της εκκλησίας του Αγίου Νικολάου, επί της οδού Σαράφη. Σε αυτόν έχουν αποκαλυφτεί ένα στωικό κτήριο, ένα με ψηφιδωτά δάπεδα, ένα λουτρό και ένας μικρός βυζαντινός ναός. Στα τρία πρώτα κτήρια ανγνωρίστηκε από τους ανασκαφείς ένας δημόσιος προορισμός και αποδόθηκαν με επιφύλαξη στο ευρύτερο συγκρότημα του ασκληπιείου της πόλης. Τα οικοδομήματα αυτά, που ανήκουν στην πόλη των ύστερων ελληνιστικών και πρώιμων ρωμαϊκών χρόνων έχουν αποκαλυφτεί εν μέρει, καθώς τμήματα τους παραμένουν κάτω από τις σύγχρονες οδούς και τις ιδιωτικές οικοδομές που περιβάλλουν τον αρχαιολογικό χώρο.

    Το υστεροελληνιστικό στωικό κτήριο βρίσκεται στο κεντρικό τμήμα του χώρου και έχουν αποκαλυφτεί τμήματα της νότιας και της δυτικής πλευράς του, καθώς και τμήμα της υπαίθριας με χαλικόστρωτο δάπεδο, κεντρικής αυλής του, που περιβαλλόταν από στοές τουλάχιστον στις δύο πλευρές της που έχουν έρθει στο φως. Το κτήριο κατασκευάστηκε στο πρώτο μισό του 1ου αι. π.Χ. και σταμάτησε να χρησιμοποιείται στο τέλος του 3ου αι. μ.Χ., όταν στο νότιο τμήμα της αυλής του κατασκευάστηκε ρωμαϊκό λουτρό. Όσον αφορά τη χρήση του, πιθανόν να πρόκειται, σύμφωνα με τον ανασκαφέα, για το γυμνάσιο της αρχαίας Τρίκκης.

    Τμήμα του μεγάλου κτηρίου με τα ψηφιδωτά δάπεδα, του ονομαζόμενου ”κτηρίου Α”, αποκαλύφτηκε στα βορειοδυτικά του υστεροελληνιστικού στωικού κτηρίου. Έχουν διακριθεί σε αυτό δύο οικοδομικές φάσεις από τις οποίες η αρχαιότερη ανάγεται στο πρώτο μισό του 1ου αι. π.Χ. και η δεύτερη στο δεύτερο τέταρτο του 3ου αι. μ.Χ. Από την τελευταία φάση του κτηρίου προέρχονται το λεγόμενο ”ψηφιδωτό του Λυκούργου”, όπου εικονίζεται ο μυθικός βασιλιάς Λυκούργος που κατειλημμένος από μανία και κρατώντας διπλό πέλεκυ, ετοιμάζεται να επιτεθεί στην τροφό του θεού Διονύσου, νύμφη Αμβροσία, καθώς και ένα ακόμη ψηφιδωτό με παράσταση επίσης από το Διονυσιακό κύκλο (ένας όρθιος νεαρός σάτυρος και ένας γέρος πάνω σε ημίονο).

    Από το συγκρότημα του ρωμαϊκού λουτρού που κατασκευάστηκε στο τέλος του 3ου αι. μ.Χ., πάνω στο νότιο τμήμα του αιθρίου του υστεροελληνιστικού στωικού κτηρίου, και επισκευάστηκε στο τέλος του 4ου αι. μ.Χ. έχουν αποκαλυφτεί τμήματα των υποκαυστών, το praefurnium και μια τετράγωνη πισίνα με κτιστά τοιχώματα. Εκτός από τα ορατά σήμερα τμήματα του λουτρού, είχαν αποκαλυφτεί κατά τη διάρκεια της εκσκαφής θεμελίων για την ανέγερση μιας παρακείμενης οικοδομής, και τέσσερις αίθουσες χλιαρού νερού και αναπαυτήριο. Στο νοτιοδυτικό τέλος τμήμα του αρχαιολογικού χώρου έχει έρθει στο φως και ένας μικρός βυζαντινός ναός που χρονολογείται ανάμεσα στο 12ο και 13ο αιώνα μ.Χ.

    Συντάκτης:  ΛΔ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων

    Πληροφορίες

    Υπηρεσιακή Μονάδα: Εφορεία Αρχαιοτήτων Τρικάλων

    Είσοδος ελεύθερη

    Ώρες Λειτουργίας: 08:30π.μ.-15:00μ.μ.

    Ο αρχαιολογικός χώρος είναι επισκέψιμος έπειτα από συνεννόηση με την Εφορεία.

    Πρόσβαση στον Αρχαιολογικό Χώρο: Οδικώς

Αξίζει να δείς .

  • To Φρούριο των Τρικάλων βρίσκεται στη ΒΑ πλευρά της πόλης. Σύμφωνα με τον Προκόπιο ανεγέρθηκε από τον Ιουστινιανό Α΄ (6ος αι.) πάνω στα ερείπια της ακρόπολης της αρχαίας Τρίκκης. Κατά την παλαιολόγεια περίοδο γνώρισε εκτεταμένες οικοδομικές και επισκευαστικές εργασίες Κατά την άλωση της πόλης από τους Οθωμανούς ορισμένα τμήματα του κάστρου καταστράφηκαν, ωστόσο η μεγάλη στρατηγική σημασία που απέκτησε η πόλη ως προκεχωρημένη βάση εναντίων των ανυπότακτων ορεινών πληθυσμών της Πίνδου και των Αγράφων ανάγκασε τους Οθωμανούς να επισκευάσουν, να συμπληρώσουν και να διατηρήσουν τα σωζόμενα τμήματα. Επανειλημμένες επισκευές γνώρισε το φρούριο μετά τις θεσσαλικές επαναστάσεις του 1854 και 1878. Το κάστρο αυτό αποτέλεσε σημαντικό παράγοντα ασφάλειας για την αρχική ανάπτυξη του οικισμού στις πλαγιές και στους πρόποδές του. Επιστέφοντας ένα χαμηλό λόφο, δέσποζε πάνω από τα Τρίκαλα και στη γύρω πεδινή έκταση.
    Στην ανατολική πλευρά του φρουρίου οι Τούρκοι είχαν στήσει στα μέσα του 17ου αι. ένα μεγάλο ρολόι. Ο πύργος του Ωρολογίου των Τρικάλων, όπως και αυτός της Λάρισας είναι από τους παλαιότερους γνωστούς στην τουρκοκρατούμενη Ελλάδα.
    Το φρούριο παρουσιάζει τυπική μορφή βυζαντινής οχύρωσης: είναι επίμηκες, με άξονα από τα ΝΔ προς τα Β. και ενισχύεται κατά διαστήματα με τετράπλευρους πύργους. Εσωτερικά, διαιρείται κλιμακωτά με εγκάρσια τείχη, σε τρία τμήματα:
    α) στο κάτω φρούριο που βρίσκεται στο χαμηλότερο τμήμα της νότιας κλιτύος του λόφου,
    β) στο μεσαίο φρούριο που είναι και το μεγαλύτερο σε έκταση και
    γ) στο μικρό εσωτερικό φρούριο (ic kale) που βρίσκεται στην κορυφή του λόφου (ΒΑ γωνία), ενισχύεται από τέσσερις ογκώδεις και ψηλούς πύργους και αποτελούσε το έσχατο καταφύγιο των αμυνομένων. Η μορφή αυτή του φρουρίου διαμορφώθηκε σταδιακά. Υπολείμματα της οχύρωσης που συνδέεται με τη φάση του Ιουστινιανού έχουν επισημανθεί στη νότια πλευρά της ακρόπολης. Στην ίδια φάση ανήκει και η οχύρωση της ΒΑ πλευράς, που διασώζει μεταξύ άλλων τον περίδρομο του μεσαίου φρουρίου και ίχνη της κλίμακας που οδηγούσε σε αυτόν. Σήμερα η πλευρά αυτή καλύπτεται εξωτερικά από πυκνή δενδροφύτευση και εσωτερικά από κατακρημνίσματα.
    Συντάκτης  Κρυστάλλω Μαντζανά, αρχαιολόγος
    Πηγή: ΟΔΥΣΣΕΥΣ

     

TRIKALA -ΦΡΟΥΡΙΟ
  • Η πρώτη συλλογή του αποτέλεσε πόνημα της πολύχρονης συλλεκτικής προσπάθειας του αείμνηστου Βασίλειου Πελίγκου, Καθηγητή Φυσικής Αγωγής. Στη συνέχεια εντάχθηκαν πρωτογενή αρχεία, όπως του ιστορικού Γυμναστικού Συλλόγου Τρικάλων και του Καθηγητή Ιατρικής Σπυρίδωνα Μπονώτη, προσωπικά αντικείμενα επιφανών παλιών και νέων αθλητών, όπως του Αβράμη Δημήτρη, του Βάσκου Στέλιου, του Γεωργαλή Δημήτρη, του Γιώρα Βάϊου, του Ιακωβάκη Περικλή, του Κοντονάσιου Ιωάννη, των Κουτσιούμπα Γεώργιου και Ξενοφώντα, του Λυγάτσικα Γεώργιου, της Μιχολίτση Παρασκευής, του Παταβούκα Κώστα, της Πράππα Ιωάννας, του Ρεντζιά Ευθύμιου, του Σαμολαδά Γ., του Σιδέρη Βασιλείου, του Σούλα Δημήτρη, του Σούλιου Νίκου, του Στέφου Αλέξανδρου, του Τσιάνου Γεώργιου – Ιωάννη, του Τσιαντούλα Ιωάννη κ.α., συλλόγων της πόλης, όπως της ΑΕΤ «Κρόνος», του ΑΚΟΤ, του Α.Μ. «Ίκαροι», τoυ Α.Ο. «Ερμής», του Α.Ο.Τρίκαλα, του ΑΣΕΤ, του Α.Σ. Τρικάλων , της Α.Σ. «Τρίκκη», του ΓΑΣ «Ζεύς», του ΓΑΣ «ΦΙΚΟΣ», της ΜΟΛΕΤ, του ΠΑΣ «Τρίκκη», του Σύλλογος «Αθλητισμός για Όλους», του Σ.Ε.Α.Γ. Τρικάλων, του Σ.Ο.Χ.Τ., του Σ.Π.ΟΡ.Τ, του Σύνδεσμου παλαίμαχων ποδοσφαιριστών κ.α.,.
    Η έκθεση, αντλώντας στοιχεία από ένα σημαντικό φωτογραφικό αρχείο και μια πλούσια συλλογή τεκμηρίων, αναπτύσσεται στους δυο ορόφους του μουσείου. Η δομή της είναι θεματική, με αντικείμενα που με τη φυσική τους παρουσία ιστορούν τη λαμπρή διαδρομή του τρικαλινού αθλητισμού από το 1896 έως και σήμερα.
    Στο ισόγειο παρουσιάζονται οι ενότητες: «Πρωτεργάτες του αθλητισμού των Τρικάλων», «Παλιοί και νέοι τρικαλινοί αθλητές», όπως ο Χρήστος Παπανικολάου, η Σοφία Σακοράφα, οι αείμνηστοι Γιώργος Τσιάντας και Βαγγέλης Σκούρας κ.α., «Ορειβασία – Χιονοδρομία». Στον α΄όροφο παρουσιάζονται οι ενότητες: «Ολυμπιακοί και Παραολυμπιακοί Αγώνες», «Παγκόσμιος αθλητισμός – Έλληνες και Ξένοι πρωταθλητές», «Αίθουσα Τροπαίων του Γυμναστικού Συλλόγου Τρικάλων», «Αίθουσα Πελίγκου», «Αίθουσα Μπονώτη», «Αίθουσα Τμήματος Επιστήμης Φυσικής Αγωγής & Αθλητισμού».
    Σκοπός του μουσείου είναι η διάσωση, η προστασία και η προβολή των ιστορικών τεκμηρίων της αθλητικής κληρονομιάς των Τρικάλων και εν γένει της ανάδειξης της πολιτιστικής και επιστημονικής αξίας του αθλητισμού. Το μουσείο επιδιώκει την επίτευξη των στόχων του μέσα από τον εμπλουτισμό των συλλογών και των αρχείων του, την επιμελημένη διαφύλαξή τους, τη διεθνώς προτυποποιημένη τεκμηρίωσή τους, την εκπόνηση εργαλείων έρευνας, την ποικίλη παραγωγή δράσεων κ.α., όπως οφείλει να πράττει ένα σύγχρονο μουσείο στην υπηρεσία της κοινωνίας.
    Στεγάζεται μόνιμα στο Καστρακίδειο Ίδρυμα της Ιεράς Μητρόπολης Τρίκκης & Σταγών, Καποδιστρίου 13.
    Ώρες επισκέψεων κοινού: Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή από 09:00 έως 14:00

TRIKALA -δημοτικο-αθλητικο-μουσειο
  • Ιδρύθηκε το 1991 και λειτουργεί στην οδό Γαριβάλδη 6 (κλειστό προσωρινά). Εκτίθενται αντικείμενα καθημερινής χρήσης, λαϊκής τέχνης, ενδυμασίες, εργαλεία παραδοσιακών επαγγελμάτων από τα τέλη του 18ου αιώνα έως τα μέσα του 20ού. Στη συλλογή, επίσης, περιλαμβάνονται φωτογραφίες και έντυπα της ίδιας περίοδου, ενώ το μουσείο, σε συνεργασία με το Σύλλογο Φίλων Λαογραφικού Μουσείου, διοργανώνει εκδηλώσεις και αναβιώσεις παραδοσιακών εθίμων.

TRIKALA -Δημοτικό Λαογραφικό Μουσείο
  • Το τέμενος του Οσμάν Σάχ ή Κουρσούμ τζαμί (Μολυβένιο τζαμί)βρίσκεται στην άκρη της πόλης των Τρικάλων, στον οδό Καρδίτσας νότια των φυλακών και του ναού των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης. Το τέμενος είναι το μόνο σωζόμενο από τα πολλά οθωμανικά τζαμιά που υπήρχαν κάποτε στην πόλη των Τρικάλων. Ιδρυτής του ήταν ο Osman Sah ή Qara Osman Pasa, γιός του Mustafa Pasa (+932Η=1525/26) που παντρεύτηκε την κόρη του σουλτάνου Σελίμ Α΄(1512-20). Ο Οσμάν Σάχ όταν, μαζί με τη γυναίκα του, βρέθηκε διοικητής στο sancak των Τρικάλων, έχτισε το τέμενος αυτό και το προίκισε με εκατοντάδες αγαθοεργά ιδρύματα. Το τέμενος είναι ένα από τα 79 τζαμιά και το μοναδικό που σώζεται σε ελληνικό έδαφος που έχτισε ο ονομαστός αρχιτέκτονας του 16ου αιώνα Σινάν (Koca mimar Sinan). Η ακριβής χρονολογία ανέγερσης του τζαμιού είναι άγνωστη, αφού δεν διασώθηκε κάποια ιδρυτική επιγραφή. Πιθανολογείται όμως ότι χτίστηκε δέκα χρόνια περίπου πρίν από το θάνατο του Οσμάν Σάχ, ο οποίος τάφηκε στον γειτονικό τουρμπέ (μαυσωλείο) το 1567/8. Χτισμένο στις όχθες του ποταμού Ληθαίου περιβαλλόταν από τα άλλα ιδρύματα που έχτισε ο Οσμάν Σάχ, όπως το πτωχοκομείο, το σχολείο, ο μεντρεσές, το χάνι κ. ά. Από τα κτίσματα αυτά σήμερα σώζεται μόνο το τέμενος (τζαμί) και ο τουρμπές (μαυσωλείο) στο οποίο ετάφη ο Οσμάν Σάχ. Το τέμενος αποτελείται από μια τετράγωνη αίθουσα προσευχής που καλύπτεται με πελώριο ημισφαιρικό θόλο. Η κατεστραμμένη παλιότερα στοά (revak) στην πρόσοψη, αναστηλώθηκε πρόσφατα. Στη ΒΔ γωνία του τεμένους σώζεται ο ασκεπής μιναρές του. Ο τουρμπές (μαυσωλείο) του Οσμάν Σάχ, στα νότια του τεμένους, είναι ένα οκταγωνικής κάτοψης κτίσμα που καλύπτεται με ημισφαιρικό θόλο. Σήμερα στο εσωτερικό του τουρμπέ φυλάσσονται αρχαιολογικά ευρήματα της περιοχής.

    Συντάκτης: Κρυστάλλω Μαντζανά, αρχαιολόγος

    Πληροφορίες

    Υπηρεσιακή Μονάδα: Εφορεία Αρχαιοτήτων Τρικάλων
    Είσοδος ελεύθερη

    Ώρες Λειτουργίας: 08:30-15:00

    Πρόσβαση στο Μνημείο: Με αυτοκίνητο, τρένο ή λεωφορείο και αστική συγκοινωνία, πεζή.

TRIKALA-ΤΖΑΜΙ -ΟΣΜΑΝ-ΣΑΝ
  • Τον 17ο αι. , στην περιοχή όπου αργότερα κτίστηκαν φυλακές, ο επισκέπτης – περιηγητής Εβλιά Τσελεμπί, περιέγραφε τα παρακάτω:

    Από τις τριάντα τρεις εξοχές (θέρετρα) πιο ονομαστή για περίπατο ήταν η εξοχή του Οσμάν Σαχ. Τη φυσική ειδυλλιακή ατμόσφαιρα, ειδικά τα καλοκαιρινά δειλινά την ομόρφαιναν το εκεί πλησίον ωραίο πέτρινο γεφύρι και το μαγγανοπήγαδο, που με τα κουβαδάκια του τροφοδοτούσε με νερό τα λουτρά. Εκεί υπήρχε το μεγάλο πέτρινο φράγμα με την τεχνητή λιμνούλα και παραδίπλα ο μυλαύλακας, που σα φίδι μέσα σε οπωροφόρα και μπαχτσέδες τροφοδοτούσε με νερό ένα μύλο παρακάτω.
    Αργότερα, μετά το 1881 και την ενσωμάτωση των Τρικάλων στην Ελλάδα, η φυγή των  μουσουλμάνων και η οικονομική δυσπραγία, κατέστησαν ανενεργό το εκεί ευρισκόμενο χαμάμ, που χτίστηκε τον 16ο αι.

    Το 1895 το ελληνικό κράτος ανέγειρε φυλακές. Σύμφωνα με την ιστορικό κ. Μαρούλα Κλιάφα:

    Το αρχικό κτίριο των φυλακών διέθετε δέκα θαλάμους- πέντε στο ισόγειο και πέντε στον όροφο στον οποίο ανέβαινες με εσωτερική ξύλινη σκάλα- και ένα μικρό νοσοκομείο. Στο μεγάλο προαύλιο, το οποίο περιβαλλόταν από ψηλό μαντρότοιχο, υπήρχε ένα αποχωρητήριο και μια τουλούμπα.

    Το 1902, επτά μόλις χρόνια από  την ανέγερσή τους,  οι Φυλακές, λόγω κάκιστης συμπεριφοράς των κρατουμένων, είχαν υποστεί μεγάλες φθορές με αποτέλεσμα ο τότε Υπουργός Δικαιοσύνης Τοπάνης να τις χαρακτηρίσει «αι ελεεινότεραι και αθλιέστεραι φυλακαί του κράτους» και να υποσχεθεί την χορήγηση 20.000 δρχ. για να επισκευασθούν.
    Και συνεχίζει:

    Η παντελής έλλειψη συντήρησης των φυλακών είχε ως αποτέλεσμα το 1918 οι θάλαμοι του επάνω ορόφου να ευρίσκονται σε άθλια κατάσταση. Λόγω και των επανειλημμένων προσπαθειών  απόδρασης των φυλακισμένων – άνοιγαν λαγούμια, ξήλωναν πατώματα και έσπαγαν με λοστούς την εσωτερική πόρτα- το κτίριο είχε υποστεί πολλές ζημιές. Το 1923 ο επιθεωρητής των φυλακών Γλυκοφρείδης συνέστησε στο Υπουργείο Δικαιοσύνης την παροχή πιστώσεως 100.000 δρχ. για την επισκευή των φυλακών.

    Τον Απρίλιο του 1954 ο σεισμός που  έπληξε  τα Τρίκαλα προκάλεσε στο κτίριο των φυλακών σοβαρότατες ζημιές. Το Υπουργείο Δικαιοσύνης διέθεσε τότε ένα κονδύλι 500.000 δρχ. και έγινε ριζική ανακαίνιση του κτιρίου, η οποία διήρκησε ως τις αρχές του 1957. Το ανακαινισμένο κτίριο, το οποίο περιλάμβανε οκτώ μεγάλους θαλάμους, επιθεώρησε  τον Δεκέμβριο του 1956 ο τότε Υπουργός Δικαιοσύνης Παπακωνσταντίνου.
    Το συγκρότημα των Φυλακών για πάνω από έναν αιώνα είναι συνδεδεμένο με την ιστορία της πόλης των Τρικάλων. Εκτός από ποινικές φυλακές χρησιμοποιήθηκε και ως χώρος κράτησης πολιτικών κρατουμένων σε διάφορες φάσεις της πολιτικής ιστορίας της χώρας μας, αλλά και κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής.

TRIKALA -ΜΟΥΣΕΙΟ-ΤΣΙΤΣΑΝΗ
  • Πρόκειται για μια τοιχογραφία η οποία ολοκληρώθηκε στις 4 Οκτωβρίου 2006 και καταλαμβάνει επιφάνεια 150μ2 . Με αφορμή το διακρατικό πρόγραμμα «Ολοκληρωμένες Παρεμβάσεις Αστικής Ανάπτυξης σε Τοπικές Ζώνες Μικρής Κλίμακας», που ανέλαβε το Π.Ε.Π. Θεσσαλίας και η Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου Τρικκαίων στο επιμέρους πρόγραμμα για την αισθητική ανάπλαση όψεων των κτιρίων.
    Η τοιχογραφία εγκαινιάστηκε παρουσία του τότε Δημάρχου Τρικκαίων  κ. Μιχάλη Ταμήλου και της Δημάρχου του 5ου διαμερίσματος της Λυών κ. Alexandrine Pesson.
    Η εταιρεία SACVL, οι ζωγράφοι της εταιρείας Cite de la Creation και οι ηλεκτρολόγοι της εταιρείας ΗΤΕ καταξιωμένες στο διεθνή χώρο με έργα τεχνοτροπίας της «Αρχιτεκτονικής Οφθαλμαπάτης», με ανάλογες εργασίες στη Λυών, στο Sofitel του Καΐρου, μια μεγάλη επιφάνεια στη Ρωσία, το Castillo de Moro στην Κούβα, το μουσείο Ermitage στο Saint Petersbourg και αλλού, ανέλαβαν το έργο. Η τοιχογραφία είναι μοναδική στα Τρίκαλα αλλά και στην Ελλάδα.
    Αποδίδει με ρεαλιστικό τρόπο την αναπαράσταση της καθημερινότητάς μας. Εικόνες από τα μπαλκόνια των σπιτιών, η ταβέρνα και το μουσικό της πρόγραμμα, οι τραγουδοποιοί στα μπαλκόνια, η λαϊκή αγορά με τις νοικοκυρές να κάνουν τα ψώνια τους, τα παιδιά ανέμελα στο παιχνίδι της γειτονιάς. Εικόνες απλές, καθημερινές αλλά και τόσο προσφιλείς.
    Η φανταστική δουλειά των ζωγράφων και ο επιμελημένος φωτισμός δίνουν μια άλλη αίγλη στη γειτονιά. Η τοιχογραφία αποτελεί πραγματικά ένα πόλο έλξης των περιπατητών και θαμώνων της περιοχής και την νοητή μεταφορά τους στο «χθες».
    Ένα πραγματικό καλλιτέχνημα για την πόλη των Τρικάλων.

TRIKALA -ΤΟΙΧΟΓΡΑΦΙΑ-ΣΤΑ-ΜΑΝΑΒΙΚΑ
  • H Δωροθέα Σχολή ιδρύθηκε το 1875 με δωρεά του Δωρόθεου Σχολάριου, διακεκριμένου κληρικού και εθνικού ευεργέτη. Ο Δωροθέος Σχολάριος γεννήθηκε το 1812 στην κωμόπολη Βενδίστα της επαρχίας Καλαμπάκας. Σπούδασε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης. Το 1852 διορίστηκε διευθυντής της Μεγάλης του Γένους Σχολής. Το ίδιο έτος εκλέγεται μητροπολίτης Σωζοαγαθουπόλεως και το 1856 μητροπολίτης Δημητριάδος. Ασχολήθηκε με τη συγγραφή εκκλησιαστικών κειμένων και πέθανε σε βαθειά γεράματα. To κτήριο χαρακτηρίστηκε ιστορικό διατηρητέο και είναι στο διαρκή κατάλογο των κηρυγμένων αρχαιολογικών χώρων και μνημείων της Ελλάδας.

    Παρουσιάζονται:

    Συλλογή Μενέλαου Καταφυγιώτη.

    Συλλογή Δημήτρη Γιολδάση,

    Συλλογή Νίκου Αλεξίου

    Στεγάζεται στο ιστορικό κτήριο της Δωροθέας Σχολής, Στρατηγού Σαράφη 42.

    Πληροφορίες-Επισκέψεις: Τμήμα Πολιτισμού και Αθλητισμού (Γαριβάλδη 8, Τρίκαλα) τηλ. 2431353569

TRIKALA -ΔΗΜΟΤΙΚΗ-ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ
  • ο Μουσείο Δημήτρη και Λέγκως Κατσικογιάννη ιδρύθηκε το 1994 από το Δήμο Τρικκαίων. Στεγάζεται στο ειδικά διαμορφωμένο κτήριο επί της οδού Τρικάλων – Πύλης (πρώην ψυγεία ΑΓΡΕΞ).
    Η συλλογή αριθμεί 1236 έργα ζωγραφικής και 114 γλυπτά, καθώς και σχέδια πρώτης έμπνευσης. Αποτελούν δωρεά των κληρονόμων του έργου του Δ. Κατσικογιάννη οι οποίοι με αυτό τον τρόπο ικανοποίησαν μια διακαή επιθυμία του καλλιτέχνη. Το έργο του Κατσικογιάννη πάντα επίκαιρο, παρουσιάζει ολόκληρη την πολεμική, ειρηνική και επαναστατική ζωή των Λαών που αγωνίζονται για τα ανθρώπινα ιδανικά της ελευθερίας και της δημοκρατίας.
    Ο Κατσικογιάννης αντλεί τα θέματά από τα προσωπικά του βιώματα και εκφράζεται με ένταση για την κοινωνική τραγικότητα της εποχής του. Τα έργα του Κατσικογιάννη μπορεί να είναι εμπνευσμένα μέσα από την συγκεκριμένη κοσμοθεωρία του δημιουργού τους, όμως πέρα από αυτό ξεδιπλώνουν τη μεγαλειότητα, τον δυναμισμό και τη διαχρονικότητα που χαρακτηρίζει ένα έργο τέχνης.
    Ο ίδιος έλεγε «Το έργο μου δεν είναι χρήμα αλλά μόχθος και θυσία., Δεν σκοπεύω να κρεμάσω εκατομμύρια δραχμές στο Μουσείο αλλά μαρτυρίες της βασανισμένης αγωνιστικής ζωής του λαού μας.» και ότι «το έργο μου είναι εμπνευσμένο από το Λαό και μόνο σε αυτόν ανήκει».
    Πιστός στο καθήκον του καλλιτέχνη έλεγε πως «Ο καλλιτέχνης είναι δύσκολο να σωπαίνει, πρέπει να μιλάει με τη σιωπούσα ομιλία του για τα κοινωνικά γεγονότα της εποχής του και να μην είναι ξεκομμένος απ’ αυτά».
    Ανταποκρινόμενος στο κάλεσμα της εποχής του, στο κάλεσμα των μελλοντικών γενεών να τους μιλήσει για τον ιστορικό ρόλο της Τέχνης, μνημείωσε με τον χρωστήρα του την κοινωνική τραγικότητα της εποχής του όπως ο ίδιος την βίωσε.
    Το έργο του, σημαντική παρακαταθήκη στην πόλη μας, αποτελεί μοναδικό μνημείο μεταπολεμικής καλλιτεχνικής έκφρασης, τόσο στον Ελλαδικό, όσο και στον Βαλκανικό χώρο.
    Πληροφορίες-Επισκέψεις: Τμήμα Πολιτισμού και Αθλητισμού (Γαριβάλδη 8 Τρίκαλα) τηλ. 2431353569

TRIKALA Μουσείο Δημήτρη και Λέγκως Κατσικογιάννη
  • Στεγάζεται στο Μητροπολιτικό Μέγαρο της πόλης και αποτελείται από τις αίθουσες: Εκκλησιαστικό Μουσείο, με εκκλησιαστικά είδη, εικόνες και άμφια, Λαϊκό Μουσείο με λαογραφικά και είδη καθημερινής χρήσης παρελθόντων ετών, και Βιβλιοθήκη που λειτουργεί και ως αναγνωστήριο ανοιχτό στο κοινό και περιλαμβάνει 19.000 τίτλους.

TRIKALA Μουσείο Ιεράς Μητροπόλεως
  • Τρίκαλα – Καλαμπάκα – Μετέωρα

    TRIKALA -Ξεκινώντας από Τρίκαλα και μετά από διαδρομή 21 χλμ. φτάνουμε στην Καλαμπάκα και τα Μετέωρα και γυρίζουμε πίσω στα Τρίκαλα. Καθ΄ οδόν της επιστροφής ο επισκέπτης αντικρίζει το εκπληκτικό θέαμα του “λίθινου δάσους” των Μετεώρων, μοναδικό στον κόσμο με περίπου χίλιους βράχους, να υψώνονται κατακόρυφα πάνω από την πόλη της Καλαμπάκας. Τα Μετέωρα, διεθνώς γνωστά, προκαλούν δέος με την επιβλητικότητα και τη μεγαλοπρέπειά τους. Η ονομασία “Μετέωρα” δόθηκε από τον Αθανάσιο Μετεωρίτη, κτίτωρ της Ιεράς Μονής Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, στον “πλατύ λίθο”, όταν ανέβηκε σε αυτόν για πρώτη φορά το 1344. Στη συνέχεια με την προσέλευση κι άλλων μοναχών δημιουργήθηκαν και οι άλλες μονές.

    Στα Μετέωρα σήμερα λειτουργούν έξι μοναστήρια:

    Οι μονές ανδρικές και γυναικείες αποτελούν και χώρους φύλαξης ανεκτίμητων εκκλησιαστικών κειμηλίων. Τα μοναστήρια που είναι χτισμένα στις κορυφές των βράχων μοιάζουν σαν αετοφωλιές στο κενό, μένοντας μετέωρα μεταξύ ουρανού και γης. Ο επισκέπτης βρισκόμενος στα Μετέωρα θα νιώσει μια πνευματική και ψυχική ηρεμία ενώ μπορεί να θαυμάσει από ψηλά τον καταπράσινο θεσσαλικό κάμπο. Όταν η ατμόσφαιρα είναι καθαρή μπορεί να διακρίνει τον Όλυμπο και την καταπράσινη Πίνδο. Συνεχίζοντας την διαδρομή επιστροφής προς Τρίκαλα αντικρίζουμε το σπήλαιο της Θεόπετρας. Πρόκειται για Παλαιολιθικό Σπήλαιο με σταλακτίτες και σταλαγμίτες και χρονολογείτε πριν από 40.000 έως 6.000 χρόνια π.Χ. Στο σπήλαιο βρέθηκαν, σύμφωνα με τις ανασκαφικές έρευνες, παλαιολιθικοί, τριπτήρες πιριτολιθικά τεμάχια, οστά πολλών μικρών ζώων και ίχνη φωτιάς.

    Στα Μετέωρα εκτός από το θρησκευτικό ενδιαφέρον που παρουσιάζει η περιοχή, πόλος έλξης είναι οι πεζοπορικές διαδρομές σπάνιας ομορφιάς, αλλά και η αναρρίχηση που έλκει το ενδιαφέρον των αναρριχητών από όλο τον κόσμο.

    Η διαδρομή τελειώνει με επιστροφή, ξανά στα όμορφα Τρίκαλα.

    Τρίκαλα – Πύλη – Ελάτη – Περτουλιώτικα Λιβάδια

    TRIKALA -Ξεκινώντας από την πόλη των Τρικάλων, φτάνουμε στην κωμόπολη της Πύλης μέσω της Εθνικής οδού Τρικάλων – Άρτας. Η Πύλη είναι χτισμένη μεταξύ δύο βουνών του Ίταμου και του Κόζιακα ανάμεσα από τα οποία διέρχεται ο Πορταϊκός ποταμός. Ο επισκέπτης αντικρίζοντας το τοπίο με την άγρια ομορφιά αισθάνεται ότι «ανοίγει» την πύλη για να περάσει από την Ανατολή στη Δύση, από τον θεσσαλικό κάμπο στις βουνοκορφές της Πίνδου. Αφήνοντας πίσω την Πύλη, συναντάμε την τοξωτή λίθινη γέφυρα του Πορταϊκού (1514 μ.Χ.), όπου μπορούμε να απολαύσουμε καφέ ή αναψυκτικό στα δύο Περίπτερα δίπλα στις όχθες του ποταμού. Στην απέναντι πλευρά βρίσκεται ο βυζαντινός ναός της Πόρτα-Παναγιάς (1283 μ.Χ), κτισμένος πάνω σε αρχαίο ναό (ναός της Αθηνάς), σύμφωνα με ανασκαφικές έρευνες, με τις ενδιαφέρουσες τοιχογραφίες και τα μοναδικά ψηφιδωτά της. Δεξιά βρίσκουμε το χωριό Άγιος Βησσαρίωνας. Σε μικρή απόσταση από το χωριό, σε υψόμετρο 750 μ. στις πλαγιές του Κόζιακα είναι κτισμένο το μοναστήρι του Άγιου Βησσαρίωνα ή Μονή Δουσίκου (από το παλιό όνομα του χωριού που προέρχεται από ένα είδος βελανιδιάς με το σλαβικό όνομα Ντούσκο ή Ντουσκάρι). Η μονή επανιδρύθηκε μεταξύ 1527-1535 από τον Άγιο Βησσαρίωνα, Μητροπολίτη Λαρίσης και είναι άβατον. Το άλλοτε πλούσιο μοναστήρι με τα 365 κελιά και την πλούσια βιβλιοθήκη, λειτουργεί σήμερα με λίγους μοναχούς που φυλάσσουν τα κειμήλια του. Ανάμεσα σε αυτά η κάρα, η διαθήκη με την ιδιόχειρη υπογραφή, το ραβδί και τα άμφια του Αγίου Βησσαρίωνα. Ο τάφος του αγίου σώζεται στο κοινοτικό νεκροταφείο.

    Στην Πύλη και την Ελάτη υπάρχει αναρριχητικό πεδίο. Οι λάτρεις της πεζοπορίας μπορούν να φτάσουν στην κορυφή του Ιτάμου, στη μονή Γκούρας και το αρχαίο κάστρο “Αθήναιον” περπατώντας στο σηματοδοτημένο τοπικό μονοπάτι. Ή μπορούμε να διαλέξουμε το διεθνές μονοπάτι Ε4, ξεκινώντας από την Ελάτη στο Βροντερό βαδίζοντας 4χλμ σε άσφαλτο. Από εκεί ακολουθώντας μια από τις δύο διαδρομές καταλήγουμε στον αυχένα της Γκρόπας.

    Η τουριστική διαδρομή συνεχίζεται φτάνοντας στην Ελάτη ή Τύρνα όπου χιλιάδες επισκέπτες χαίρονται τις χειμερινές ή καλοκαιρινές τους διακοπές. Ακολουθεί το χιονοδρομικό κέντρο Περτουλίου. Στα Περτουλιώτικα λιβάδια μπορεί, κάποιος, να περιηγηθεί μέσα από τα φυσικά μονοπάτια, με ποδήλατο ή ιππεύοντας και στη συνέχεια να απολαύσει ντόπιο φαγητό ή καφεδάκι.

    Αν είστε λάτρης των διαδρομών μπορείτε να συνεχίσετε στα επίσης πολύ όμορφα χωριά, Νεραϊδοχώρι, Πύρα, Δροσοχώρι και Δέση. Μετά την γέφυρα Αλεξίου η διαδρομή συνεχίζεται στη φύση με τα βουνά της Πίνδου αριστερά όπου είναι χτισμένα το Γαρδίκι, η Αθαμανία (Μουτσιάρα), η Αγία Παρασκευή (Τζούρτζια), η Μηλιά, η Πολυθέα και το Χαλίκι απ όπου πηγάζουν οι πηγές του Αχελώου. Στη θέση Τρία Ποτάμια ο Αχελώος «Ασπροποταμίτης» προσφέρει ηρεμία και χαλάρωση, ενώ όσοι είναι τολμηροί, μπορούν να απολαύσουν ράφτινγκ και κανόε-καγιάκ στα νερά του, σε μια απόσταση 7,50χλμ.-8χλμ από τη θέση Τρία Ποτάμια ως την Γέφυρα Αλεξίου και 8,50χλμ από την Γέφυρα Αλεξίου ως το Φράγμα Μεσοχώρας, καθώς και ρίβερ-τρέκινγκ.

    Στη συνέχεια μπορεί κανείς να δοκιμάσει πέστροφα και παραδοσιακές λιχουδιές στους ξενώνες και τα εστιατόρια της ευρύτερης περιοχής. Μέσω Αμάραντου, Καστανιάς, γέφυρας Μουργκανίου, Καλαμπάκας, η διαδρομή τελειώνει στα Τρίκαλα. Υπάρχει βέβαια και η άλλη διαδρομή από τα λιβάδια Περτουλίου με κατεύθυνση την Καλαμπάκα μέσω Χρυσομηλιάς και Αμπελίων.

    Φωτο Πόρτα Παναγιά βυζαντινός ναός 1283 μ.Χ. σταυρεπίστεγη τρίκλιτη βασιλική. Φωτο μονή Δουσίκου ακολουθεί τον αγιορείτικο τύπο του σταυροειδούς τετρακιόνιου, με δύο (σήμερα) τρούλους και κόγχες στην βόρεια και νότια πλευρά του.

    Τρίκαλα – Μουζάκι – Άγραφα – Λίμνη Πλαστήρα

    Πηγαίνοντας προς Πύλη, στρίβουμε αριστερά στο ύψος του χωριού Παλαιομονάστηρο και μέσω Μουζακίου συνεχίζουμε για τη μαγευτική περιοχή των Αγράφων και φθάνουμε στην πανέμορφη Λίμνη Πλαστήρα.

    Η λίμνη Ν. Πλαστήρα βρίσκεται 25 χλμ. δυτικά της Καρδίτσας. Δημιουργήθηκε από τα νερά του ποταμού Μέγδοβα (πρόκειται για τον αρχαίο Ταυρωπό), παραπόταμου του Αχελώου, τα οποία κατέκλυσαν το οροπέδιο της Νεβρόπολης. Το Φράγμα κατασκευάστηκε στο τέλος της δεκαετίας του 50.

Πηγή :Με την ευγενική παραχώρηση του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού www.visitgreece.gr ,Με την ευγενική παραχώρηση του Δήμου Τρικκαίων , Βικιπαιδεια
φωτο :https://www.facebook.com/PhotoPhotis/(Φώτης Ξεινάς) https://www.facebook.com/Thalassa.agapi.mou/