ΣΤΥΛΙΔΑ



Booking.com

Στυλίδα

 

Η Στυλίδα είναι παραλιακή κωμόπολη και λιμένας του νομού Φθιώτιδας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 4.892 κατοίκους.

Αποτελεί την έδρα του Δήμου Στυλίδας, βρίσκεται στο 223 χλμ. της Παλαιάς Εθνικής Οδού Αθηνών-Θεσσαλονίκης και αποτελεί το επίνειο της Λαμίας.

Γνωστή από την αρχαιότητα με το όνομα «Φάλαρα», εκτείνεται λίγο παραπάνω από μισό χλμ. μέσα στην σημερινή θάλασσα του Μαλιακού κόλπου. Ερείπια των δύο ακρινών κάστρων βρίσκονται στις θέσεις «Αγία Αικατερίνη» (δυτικά) και «Καλόγερος» (ανατολικά) αντίστοιχα.

Η υποθαλάσσια χάραξη του λιμένα της Στυλίδας τον προηγούμενο αιώνα κατάστρεψε ολοκληρωτικά το ανατολικό κάστρο, αφήνοντας τα συντρίμμια της βάσης του τείχους στην θέση «Νησάκι» όπου είναι ορατά ακόμα και σήμερα.

Σύμφωνα με ανασκαφές που πραγματοποιούνται για την ανέγερση καινούργιων κτιρίων, η ιστορία της Στυλίδας φαίνεται να είναι πιο ποικίλη από ότι οι παρόντες κάτοικοι της περιοχής γνωρίζουν. Εικάζεται ότι τα Φάλαρα δεν αναπτύχθηκαν σαν οικισμός παρά μόνο από την ρωμαϊκή κατοχή και μεταγενέστερα.

Πολύ αργότερα η Στυλίδα έγινε γνωστή ως η βορειότερη πόλη πριν την οθωμανική γη, όταν για πρώτη φορά αναγνωρίστηκε και οριοθετήθηκε το πρώτο ελληνικό κράτος.

Λόγω της στρατηγικής της σημασίας η Στυλίδα ήταν ακριτικός σταθμός του πρώτου σιδηροδρομικού δικτύου, πιθανότατα γιατί η Στυλίδα όριζε τότε το ανατολικό (και μοναδικό βατό) πέρασμα στη βόρεια Ελλάδα.

Στη σύγχρονη ιστορία, αξιοσημείωτο είναι ότι στη Στυλίδα δημιουργήθηκε το πρώτο Κέντρο Περιβαλλοντολογικής Εκπαίδευσης στην Ελλάδα, με δίδυμο σταθμό στην Υπάτη, έτσι ώστε να είναι δυνατός ο έλεγχος του οικοσυστήματος Μαλιακού – Οίτης- Σπερχειού

.

  • Ο Δήμος Στυλίδας εκτείνεται στο βορειοανατολικό τμήμα της Περιφερειακής Ενότητας Φθιώτιδας σε απόσταση περίπου 17 χλμ από την πόλη της Λαμίας και 225 χλμ από την Αθήνα. Ο Δήμος συνορεύει με τους Δήμους της Περιφερειακής Ενότητας Φθιώτιδας Λαμιέων στα δυτικά και Δομοκού στα βορειοδυτικά, ενώ βόρεια συνορεύει με το Δήμο Αλμυρού της Περιφερειακής Ενότητας Μαγνησίας. Η έκταση του Δήμου ανέρχεται στα 463,9 τ.χλμ και αντιπροσωπεύει το 10,5% της συνολικής έκτασης της Περιφερειακής Ενότητας, ενώ εμφανίζει πυκνότητα πληθυσμού περίπου 31,7 κατοίκων ανά τ.χλμ.

    Χαρακτηριστικό στοιχείο της γεωγραφικής θέσης του Δήμου Στυλίδας είναι το γεγονός ότι βρίσκεται στα όρια της Περιφερειακής Ενότητας Φθιώτιδας με την Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας και σε σχετικά μικρή απόσταση από την πρωτεύουσα της πρώτης (Λαμία), ενώ το γεγονός ότι η Στυλίδα αποτελεί ουσιαστικά το επίνειο της περιοχής προσδίδει στην περιοχή ιδιαίτερο οικονομικό ρόλο. Η πρόσβαση στην περιοχή γίνεται είτε οδικώς, από τον οδικό άξονα ΠΑΘΕ ο οποίος μέχρι σήμερα διατρέχει την περιοχή και την παλαιά εθνική οδό Λαμίας-Βόλου, είτε σιδηροδρομικώς από την τοπική σιδηροδρομική γραμμή Λιανοκλάδι-Λαμία-Στυλίδα.

    Σε απόσταση λίγο μεγαλύτερη από μισό χιλιόμετρο από τον φυσικό όρμο που σχηματίζει ο Μαλιακός Κόλπος και ανάμεσα στην παλαιά εθνική οδό Λαμίας-Βόλου και στον οδικό άξονα ΠΑΘΕ βρίσκεται η κωμόπολη της Στυλίδας (γνωστή από την αρχαιότητα με το όνομα “Φάλαρα”), η μεγαλύτερη κωμόπολη της περιοχής, η οποία διαθέτοντας όλες τις υπηρεσίες αποτελεί την έδρα του νέου ομώνυμου Δήμου. Ο νέος Δήμος Στυλίδας περιλαμβάνει τους μέχρι πρότινος Δήμους Στυλίδας, Εχιναίων και Πελασγίας.

    Όσον αφορά την μορφολογία του Δήμου παρατηρείται ποικιλομορφία στο ανάγλυφο της περιοχής, καθώς εκτείνεται στους πρόποδες της Όθρυος με αμφιθεατρική διάταξη στο κέντρο ενός απέραντου ελαιώνα, γεγονός που ενισχύει την φυσική και αισθητική ιδιαιτερότητά της.

    Η πόλη της Στυλίδας βρίσκεται στη θέση της αρχαίας πόλης των Φαλάρων, με τα λείψανα των τειχών από την αρχαία πόλη των Aχαιών Φθιωτών να είναι σε μερικά σημεία ακόμα εμφανή. Οι περισσότεροι οικισμοί που αποτελούν το Δήμο βρίσκονται στους πρόποδες της Όθρυος. Με εξαίρεση τους παραθαλάσσιους οικισμούς (όπως η Αγ.Μαρίνα, ο Καραβόμυλος, ο Αχινός και οι Ράχες) που βρίσκονται κτισμένοι σε πεδινές περιοχές, οι υπόλοιποι οικισμοί, συμπεριλαμβανομένης και της Πελασγίας (παλιάς έδρας του ομώνυμου Δήμου), παρουσιάζουν σημαντικές κλίσεις και υψομετρικές διαφορές μεταξύ των υψηλότερων και χαμηλότερων σημείων τους.

    Νότια και δυτικά στους πρόποδες του όρους συναντούμε την πόλη της Στυλίδας, έδρα του σημερινού ομώνυμου δήμου. Όπως προαναφέρθηκε είναι γνωστή από την αρχαιότητα με το όνομα «Φάλαρα» και σήμερα σώζονται μόνο ορισμένα τμήματα των κάστρων της. Σύμφωνα με ανασκαφές, η ιστορία της Στυλίδας φαίνεται να είναι πιο ενδιαφέρουσα από ότι οι παρόντες κάτοικοι της περιοχής γνωρίζουν. Στις αρχές του 4ου π.X. αιώνα περιήλθε στην κατοχή των Mαλιέων. Εικάζεται ότι τα Φάλαρα δεν αναπτύχθηκαν σαν οικισμός παρά μόνο από την ρωμαϊκή κατοχή και μεταγενέστερα. Πολύ αργότερα, η Στυλίδα έγινε γνωστή ως η βορειότερη πόλη της Ελλάδας όταν για πρώτη φορά αναγνωρίστηκε και οριοθετήθηκε το πρώτο ελληνικό κράτος. Λόγω της στρατηγικής της σημασίας, η Στυλίδα ήταν ακριτικός σταθμός του πρώτου σιδηροδρομικού δικτύου, πιθανότατα γιατί η Στυλίδα όριζε το ανατολικό (και μοναδικό βατό) πέρασμα στην βόρεια Ελλάδα τότε. Στη σύγχρονη ιστορία, αξιοσημείωτο είναι ότι στην Στυλίδα δημιουργήθηκε το πρώτο Κέντρο Περιβαλλοντολογικής Εκπαίδευσης στην Ελλάδα, με δίδυμο σταθμό στην Υπάτη, έτσι ώστε να είναι δυνατός ο έλεγχος του οικοσυστήματος Μαλιακού-Οίτης-Σπερχειού.

    Ο οικισμός Αχινός είναι χτισμένος στη θέση του αρχαίου «Εχίνου». Ο Εχίνος ή Εχινούντας υπήρξε πόλη των Φθιωτών Αχαιών και πρωτεύουσα του βασιλείου του Αχιλλέως, κατά τον ιστορικό Πολύβιο. Τα αρχαιολογικά ευρήματα μαρτυρούν ότι ο Εχίνος και η περιοχή του κατοικήθηκε κατα την Μεσοελλαδική Εποχή (1900 – 1600 π.Χ.). Επίσης υπάρχουν και κτίσματα, που δείχνουν ότι ο σημερινός Αχινός έχει και πρόσφατη αξιόλογη ιστορία.

    Η Πελασγία πήρε το όνομά της από τους πρώτους κατοίκους της Ελλάδας, τους Πελασγούς. Κατά την αρχαιότητα ήταν επίσης γνωστή σαν «Κρεμαστή Λάρισα» ή «Λάρισα Πελασγία». Η ονομασία Λάρισα ή Πελασγία που υπάρχει στην αρχαία εποχή έχει σχέση με τους πρώτους κατοίκους της Ελλάδας  τους Πελασγούς. Πελασγική είναι και η λέξη Λάρισα που έχει τη σημασία του φρουρίου η της ακρόπολης. Η άλλη αρχαία ονομασία της  Κρεμαστή Λάρισα οφείλεται στο ότι τα σπίτια της αρχαίας πόλης ήταν κτισμένα γύρω από την ακρόπολη και πάνω σε ύψωμα και φαίνονταν από  μακριά κυρίως σε όσους έπλεαν στη θάλασσα του Μαλιακού κόλπου σαν να ήταν κρεμασμένα στο λόφο. Οι κάτοικοι της περιοχής ασχολούνταν με το εμπόριο, την αμπελοκαλλιέργεια και την ναυτιλία. Επίσης στην περιοχή λειτουργούσαν μεταλλεία χαλκού. Αποτέλεσμα της παραγωγής αυτής είναι η κοπή νομισμάτων με τη μορφή του Αχιλλέα τον 3ο αιώνα π.Χ. Τα χρόνια που ακολούθησαν η ιστορία της περιοχής περιλαμβάνει περσικούς πολέμους, Μακεδονική και στη συνέχεια Αιτωλική και Ρωμαϊκή κυριαρχία. Στη Βυζαντινή εποχή και κατα τις γοτθικές επιδρομές η περιοχή ερημώνει. Ακολουθούν επιδρομές Σλάβων και Βουλγάρων, κάτω από την κατοχή των οποίων η Λάρισα Κρεμαστή όπως ονομαζόταν μέχρι τότε, μετονομάστηκε σε «Γαρδίκι Κρεμαστής Λαρίσης». Η ονομασία αυτή διατηρήθηκε μέχρι το 1926, οπότε πήρε πάλι την παλία της ονομασία την οποία και κρατά μέχρι σήμερα, Πελασγία. Τον Ιούλιο του 1470 πέφτει στα χέρια των Τούρκων και, όπως λένε διάφορες μαρτυρίες, το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Στη διάρκεια της επανάστασης του 1821 δύο ήταν τα πιο σημαντικά γεγονότα που συνέβησαν στην περιοχή: η μάχη της Πελασγίας το 1821 και μια από τις μεγαλύτερες θηριωδίες των Τούρκων στην περιοχή, η σφαγή στο Βελά ποταμό. Το 1832 η Πελασγία απελευθερώνεται ολοκληρωτικά από τους Τούρκους και αρχίζει η οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη της περιοχής.

    Το Αχλάδι κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας αποτελούσε Τουρκικό τσιφλίκι. Μετά την απελευθέρωση η περιοχή δόθηκε από την πρώτη Ελληνική Κυβέρνηση στον Ολύμπιο Γιωργάκη ή αλλιώς Ζάκκα, οπλαρχηγό καταγόμενο από τα Γρεβενά, σαν αποζημίωση για αυτά που έχασε στον Αγώνα. Το 1922-1923 εγκαταστάθηκαν στη περιοχή οι πρόσφυγες της Ανατολικής Θράκης και τους μοίραστηκε μαζί με τους ντόπιους ο κλήρος.

    Βλέποντας τον οικισμό Ράχες από ψηλά, παρατηρούμε ότι είναι χτισμένο σε μια συστάδα από ραχούλες και από το γεγονός αυτό πήρε και το όνομα του. Η παρουσία του χωριού Ράχες στη συγκεκριμένη περιοχή χρονολογείται πριν την κατάληψη του Φθιωτικού χώρου από τους Τούρκους διότι αναφέρεται στα τουρκικά τάπια ως «τσιφλίκι Ράχες». Στη θέση που είναι κτισμένος ο σημερινός οικισμός τοποθετείται και η αρχαία πόλη «Αλόπη».

  • Ο Δήμος Στυλίδας του προγράμματος Καποδίστριας ήταν δήμος που λειτούργησε την περίοδο 1999-2010. Συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Το 2010 καταργήθηκε και εντάχθηκε στον νέο διευρυμένο δήμο Στυλίδας. Βρισκόταν στο βορειοανατολικό τμήμα του νομού ανάμεσα στους δήμους Εχιναίων και Λαμιέων. Ο δήμος αποτελούταν από έξι δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 6.858 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν η Στυλίδα.

    Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:

    Δ.δ. Στυλίδος [ 5.339 ]η Στυλίδα [ 5.095 ]
    η Βασιλική [ 61 ]
    το Κούτσουρο [ 50 ]
    τα Μελίσσια [ 33 ]
    οι Πεταράδες [ 41 ]
    οι Πλάκες [ 59 ]
    το Μαρίνι (Οικισμός Μεταμορφώσεως Σωτήρος)
    Δ.δ. Αγίας Μαρίνης Φθιώτιδος — η Αγία Μαρίνα [ 393 ]
    Δ.δ. Ανύδρου — το Άνυδρο [ 233 ]
    Δ.δ. Αυλακίου — το Αυλάκι [ 595 ]
    Δ.δ. Λογγιτσίου — το Λογγίτσι [ 150 ]
    Δ.δ. Νεράιδας — η Νεράιδα [ 148 ]

  • Ο δήμος Εχιναίων ήταν δήμος του νομού Φθιώτιδας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Στυλίδας. Βρισκόταν στα βορειοανατολικά του νομού ανάμεσα στους δήμους Στυλίδας και Πελασγίας, κάτω από τον νομό Μαγνησίας. Ο δήμος αποτελούταν από έξι δημοτικά διαμερίσματα και έχει συνολικό πληθυσμό 4.518 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν οι Ράχες.

    Διαίρεση
    Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:

    Δ.δ. Ραχών [ 1.361 ]οι Ράχες [ 723 ]
    η Παραλία Ραχών [ 609 ]
    οι Φούρνοι [ 16 ]
    η Φτιλιά [ 13 ]
    Δ.δ. Αχινού [ 999 ]ο Αχινός [ 850 ]
    το Δρέπανο [ 10 ]
    η Δροσιά [ 11 ]
    η Κουβέλα [ 95 ]
    η Παραλία Αχινού [ 16 ]
    ο Πλατανιάς [ 17 ]
    η Σκασμάδα [ 0 ]
    Δ.δ. Αχλαδίου — το Αχλάδιον [ 381 ]
    Δ.δ. Καραβομύλου [ 726 ]ο Καραβόμυλος [ 678 ]
    το Πανόραμα [ 48 ]
    Δ.δ. Παλαιοκερασιάς — η Παλαιοκερασιά [ 424 ]
    Δ.δ. Σπαρτιάς [ 627 ]η Νέα Σπαρτιά [ 389 ]
    η Σπαρτιά [ 238 ]

  • Ο δήμος Πελασγίας ήταν δήμος του νομού Φθιώτιδας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Στυλίδας. Βρισκόταν στο βορειοανατολικότερο άκρο του νομού κάτω από τον νομό Μαγνησίας. Ο δήμος αποτελούταν από τέσσερα δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 52 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 3.310 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν η Πελασγία.

    Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:

    Δ.δ. Πελασγίας [ 1.857 ]η Πελασγία [ 1.631 ]
    ο Κυπαρισσώνας [ 99 ]
    η Παραλία Πελασγίας [ 127 ]
    Δ.δ. Βαθυκοίλου — το Βαθύκοιλο [ 334 ]
    Δ.δ. Γλύφας [ 691 ]η Γλύφα [ 691 ]
    το Παγώνι [ 0 ]
    Δ.δ. Μύλων [ 428 ]οι Μύλοι [ 426 ]
    το Μοναστήρι [ 2 ]

Αξιοθέατα

Ο Δήμος Στυλίδας διαθέτει πλούσια ιστορική και πολιτιστική παράδοση, η οποία περιλαμβάνει στοιχεία ιδιαίτερης σημασίας (εκκλησίες, κάστρα κ.α.) που μπορούν να θαυμάσουν οι επισκέπτες της περιοχής. Είναι διάσπαρτος από δεκάδες εκκλησίες και εξωκλήσια, πολλά από τα οποία έχουν ιστορική αξία. Ιδιαίτερη αναφορά ωστόσο θα πρέπει να γίνει στις μονές και τα εκκλησάκια που συναντάμε στην περιοχή:

Ιερά Μονή Αγίου Βλασίου:  Μεταβυζαντινό μνημείο, κτισμένο τους πρόποδες του όρους Όθρυς, σε απόσταση τεσσάρων χιλιομέτρων από την πόλη της Στυλίδας, με θέα στην ευρύτερη περιοχή.Ιδρύθηκε το 1746, με το εκκλησάκι του να είναι αφιερωμένο στη Μεταμόρφωση του Χριστού. Η Μονή όμως είναι γνωστή ως του Αγίου Βλασίου από το αφιερωμένο παρεκκλήσιο. Γιορτάζει στις 11 Φεβρουαρίου και στις 6 Αυγούστου. Κατά την προεπαναστατική περίοδο παρουσίασε μεγάλη ακμή και συνέβαλε τα μέγιστα στο υπόδουλο γένος. Το 1833, με διάταγμα του Όθωνα, διαλύθηκε και παρέμεινε εγκαταλειμμένο και ερειπωμένο μέχρι το 1981, όταν και η Μονή ανασυστάθηκε αποκτώντας έπειτα από πολλές προσπάθειες κάτι από την παλιά του δόξα. Το εκκλησάκι της μονής είναι μονόκλιτος ναός βυζαντινού ρυθμού με οκταγωνικό τρούλο επηρεασμένος από την αγιορείτικη αρχιτεκτονική. Ενδιαφέρον παρουσιάζει και το παρεκκλήσι του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου που βρίσκεται λίγα μέτρα από τη μονή και είναι απλού σχήματος, μονόκλιτος και καμαροσκεπής.
 

Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου: Το Μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου, που γιορτάζει στις 23 Απριλίου, κτίστηκε το έτος 1753 στο όρος Όθρυς, κοντά στο χωριό Νεράιδα και σε υψόμετρο μεγαλύτερο από αυτό του Αγίου Βλασίου. Το εκκλησάκι από αρχιτεκτονικής απόψεως, είναι αγιορείτικου τύπου, τρίκοχος, με τρούλους στον κυρίως ναό και στον νάρθηκα. Έχει παρεκκλήσιο αφιερωμένο στον Άγιο Ανδρέα Κρήτης, το οποίο κτίσθηκε και αυτό κατά το 1753. Ναός και παρεκκλήσιο είναι αγιογραφημένο, με το τέμπλο του πρώτου να είναι ξυλόγλυπτο. Το 1996 η Μονή ανακαινίσθηκε. Χτίστηκαν κελιά, αρχονταρίκι, κωδωνοστάσιο και άλλοι χώροι και σήμερα λειτουργεί ως ανδρώα μονή. Το Μοναστήρι από μακριά μοιάζει σαν Βυζαντινό κάστρο.
 

Ιερά Μονή Αγίων Ταξιαρχών Νεράιδας: Η συγκεκριμένη μονή βρίσκεται στη Νεράιδα. Ναός βυζαντινού ρυθμού χτίστηκε το 1750 και αγιογραφήθηκε το 1756. Χαρακτηρίστηκε ως διατηρητέο μνημείο, ενώ από το ηγουμενείο σήμερα σώζονται μόνο ερείπια. Μέχρι τη διάλυση του μοναστηριού υπήρχαν 24 κελιά.
 

Ιερά Μονή Αγίας Παρασκευής Σπαρτιάς: Ένα χιλιόμετρο από το χωριό Σπαρτιά είναι κτισμένο το μικρό μοναστήρι της Αγίας Παρασκευής, που γιορτάζει στις 26 Ιουλίου. Η πρώτη θέση του ήταν νοτιότερα στη θέση «Μετόχι» (12ος-13ος αιώνας) από την οποία μεταφέρθηκε στη θέση «Σκηταριά» όπου βρίσκεται σήμερα. Μετά από ανασκαφές στο σημείο βρέθηκαν κιβωτιόσχημοι τάφοι των ελληνιστικών χρόνων. Ο ναός είναι σταυροειδούς βυζαντινού ρυθμού με τρούλο. Η αρχαία εικόνα της Αγίας Παρασκευής, το πολυτιμότερο κειμήλιο της Μονής, εκλάπη το 1979. Το Μοναστήρι είχε μεγάλη περιουσία, η οποία μετά τη διάλυσή του υπήχθη στην ενορία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου Σπαρτιάς. Το αρχείο της ιστορικής Μονής πήρε μαζί του φεύγοντας για το Άγιο Όρος ο τελευταίος μοναχός Γερμανός.


  Στη Στυλίδα σώζονται στη θέση «Φάλαρα» τμήματα των κάστρων της. Αυτά βρίσκονται στις θέσεις «Αγία Αικατερίνη» δυτικά και «Καλόγερος» ανατολικά της πόλης. Η υποθαλάσσια χάραξη του λιμένα της Στυλίδας τον προηγούμενο αιώνα κατάστρεψε ολοκληρωτικά το ανατολικό κάστρο, αφήνοντας τα συντρίμμια της βάσης του τείχους στην θέση «Νησάκι», τα οποία είναι ορατά ακόμα και σήμερα. Στον οικισμό του Αχινού σήμερα σώζεται κάστρο-ακρόπολη με οχυρωματικό περίβολο ισοδομικής τοιχοποιίας, που ταυτίζεται με την οχύρωση της αρχαίας πόλης του Εχινούντος και χρονολογείται περί τον 4ο αιώνα π.Χ., ενώ φέρει και μεταγενέστερες προσθήκες της εποχής του Ιουστινιανού. Σώζονται επίσης σε καλή κατάσταση ένας πύργος στα ανατολικά, ενώ διακρίνεται ένας δεύτερος πύργος στα βορειοδυτικά, η είσοδος στα νότια καθώς και ένα ρωμαϊκό ηρώο. Επίσης υπάρχουν και τα πυργόσπιτα, που δείχνουν ότι ο σημερινός Αχινός έχει και πρόσφατη αξιόλογη ιστορία. Στην Πελασγία σώζονται τμήματα του τείχους από τον οχυρωματικό περίβολο της αρχαίας πόλης. Επίσης σώζονται το κάστρο του Ανδρώνα και η μυθική Αλος, πόλεις των Μυρμιδόνων, του Πηλέα και του Αχιλλέα και αποτελούν σημαντικότατα στοιχεία της ιστορίας της περιοχής που κεντρίζουν το ενδιαφέρον κάθε επισκέπτη. Στο Αχλάδι βρίσκεται το Ζακκέϊκο αρχοντικό «το σπίτι της Αβρακώμης», το οποίο σώζεται σε άριστη κατάσταση μέχρι σήμερα. Η Αβρακώμη, αδερφή του Ζάκκα, δώρισε μετά το θάνατό της το κτήμα στο βασιλιά.

Στην περιοχή συναντούνται μουσεία και συλλογές, όπως το εκκλησιαστικό μουσείο Πελασγίας. Στον υπόγειο χώρο της εκκλησίας της Πελασγίας, και πιο συγκεκριμένα στη βορινή πλευρά της, πραγματοποιήθηκαν το 1979 ανασκαφές και ανακαλύφθηκε ο προηγούμενος ναός των Αγίων Αποστόλων χρονολογίας 19ου αιώνα. Ο ναός αναστηλώθηκε και μετατράπηκε σε μουσείο, όπου οι επισκέπτες μπορούν να δουν ιερά σκεύη, τρεις σταυρούς, εικόνες, αρτοφόριο, την Αγία Τράπεζα του παλιού ναού κ.α. Επίσης στο χωριό λειτουργεί από το 2006, σε αίθουσα του παλαιού Δημοτικού Σχολείου, λαογραφικό μουσείο όπου υπάρχουν διάφορα οικιακά σκεύη, παραδοσιακές στολές (Αλατζάς), αργαλειός, εργαλεία παραδοσιακών επαγγελμάτων, διάφορα παραδοσιακά κεντήματα κ.λ.π. Επιπλέον, σημαντικότατες λαογραφικές συλλογές συναντούνται και στους οικισμούς της Άνω Σπαρτιάς και του Καραβόμυλου.

 Τέλος, άλλα σημεία αξιόλογα ιδιαίτερης μνείας είναι το πέτρινο γεφύρι στον οικισμό Λογγίτσι, οι πηγές «Σαπουνόρεμα» καθώς και τα σπήλαια και τα κυνηγετικά καταφύγια στην τοποθεσία «Άγιοι Ανάργυροι» στη Στυλίδα. Κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών οι επισκέπτες μπορούν να επιλέξουν τις παραλίες του Δήμου Στυλίδας, οι οποίες αποτελούν θαλάσσια θέρετρα για κάθε γούστο. Με οργανωμένεςκαι μη παραλίες το καλοκαίρι η περιοχή σφύζει από ζωή. Οι καφετέριεςκαι τα ταβερνάκια δίπλα στη θάλασσα δίνουν στον επισκέπτη τις δυνατότητες να απολαύσει τη θάλασσα και να τη συνδυάσει μεθαλάσσια σπορ, κολύμβηση, beachvolley και άλλες δραστηριότητες. Επιπλέον καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου ο επισκέπτης μπορεί να πραγματοποιήσει ορειβατικούς περιπάτους στην Όθρη προς τις κορυφές «Γκιούζι» και «Αρκοδοπύρνι», τη θέση «Πόρτες» και τη «Νεροσπηλιά», προς την κορυφή «Γερακοβούνι», το μικρό φαράγγι «Κανάλα» και τις πηγές του Βελά. 

  • Αστυνομικό Τμήμα Στυλίδας 22380 22222
    Κέντρο Υγείας Στυλίδας 22380 23300
    Περιφερειακό Ιατρείο Πελασγίας 22380 51232
    Περιφερειακό Ιατρείο Γλύφας 22380 61400 
    Γενικό Νοσοκομείο Λαμίας 22313 56600 
    Πυροσβεστικό Κλιμάκιο Στυλίδας 22380 22955 
    Τελωνείο Στυλίδας 22380 22239 
    Λιμεναρχείο Στυλίδας 22380 22329 
    Λιμενακός Σταθμός Γλύφας 22380 61288 
    Ferry boat Γλύφας 22380 61255
    Λιμενικό Ταμείο Φθιώτιδας 22380 22360
    Δασονομείο Στυλίδας 22380 22789
    Ταχυδρομείο Στυλίδας 22380 22579
    Υποθηκοφυλακείο Φαλάρων 22380 22013
    Κτηνιατρείο  22380 24747
    Σιδηροδρομικός Σταθμός Στυλίδας 22380 24928

Πηγή :Με την ευγενική παραχώρηση του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού www.visitgreece.gr,Δήμος Στυλίδας
Βικιπαιδεια 
φωτο  – Βικιπαιδεια -http://www.stylida.gr/

 Η ιστορία του ξεκινά το 1985 από την παραλία Ραχών στη Φθιώτιδα. Το 1993 συναντάμε το «LA PIAZZA» και στη Λαμία, στην πλατεία Αθανασίου Διάκου. Μετά την επιτυχημένη παρουσία του στην επαρχία, το «LA PIAZZA» λειτουργεί από το 1998 και στο ….…..περισσότερα εδώ