ΣΙΘΩΝΙΑ 



Booking.com

Σιθωνία

Στο δεύτερο πόδι της Χαλκιδικής, στη Σιθωνία, εκτός από την αρχαία πόλη της Ολύνθου με τα μοναδικά ψηφιδωτά, σας περιμένουν παραλίες που θα σας κόψουν την ανάσα! Η πυκνή βλάστηση της Σιθωνίας και κυρίως τα πεύκα που φτάνουν μέχρι την αμμουδιά δημιουργούν μια μοναδική παλέτα που αιχμαλωτίζει τις αισθήσεις.
Στη Σιθωνία, μια περιοχή με ισόρροπη τουριστική ανάπτυξη, θα βρείτε πολλά κάμπινγκ αλλά και μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες που θα σας μαγέψουν! Οι περισσότερες παραλίες είναι οργανωμένες, αλλά υπάρχουν και πολλές κρυμμένες που έχουν μείνει αλώβητες από την οικιστική ανάπτυξη. Περπατήστε ανάμεσα από τις παραλίες, «χαράξτε» τα δικά σας ιδιωτικά μονοπάτια και ανακαλύψετε κολπίσκους με τιρκουάζ νερά, λευκή άμμο και αφοπλιστικά υποβρύχια τοπία! Ακτή Καλογριάς, Σπαθιές, Ελιά, Λαγόμανδρα, Μαρμαράς, Τορώνη, Τριστινίκα, Πόρτο Κουφό, Καλαμίτσι, Πλατανίτσι, Καβουρότρυπες, Αρμενιστής, Ακτή Ζωγράφου, Όρμος Παναγιάς, Βουρβουρού και Πυργαδίκια είναι μόνο κάποιες από τις αμέτρητες και μοναδικές παραλίες της Σιθωνίας.
Επισκεφτείτε επίσης τις ανατολικές παραλίες της Χαλκιδικής, αυτές στην περιοχή της Ουρανούπολης στην αρχή του τρίτου ποδιού αλλά και τις ξεχωριστές παραλίες στα Νέα Ρόδα και την Ιερισσό.

  • Η Σιθωνία στην αρχαιότητα

    Η Σιθωνία, είναι η μεσαία χερσόνησος της Χαλκιδικής. Εκτείνεται ανάμεσα στον Τορωναίο και τον Σιγγιτικό Κόλπο και καταλήγει στο ακρωτήριο Δρέπανο.
    Κατά μία μυθολογική παράδοση (Τζέτζης, εις Λυκόφρονα, 583), η Σιθωνία ονομάσθηκε έτσι από τον βασιλέα του θρακικού φύλου των Οδομάντων, Σίθωνα, γιο του θεού Ποσειδώνα και της Όσσας. Ο Σίθων, απέκτησε από την νύμφη Μενδηΐδα δύο κόρες, την Παλλήνη και την Ροιτεία. Την Παλλήνη, θα κερδίσει ως σύζυγο σε μονομαχία με έναν από τους μνηστήρες, ο Κλείτος, ο οποίος θα διαδεχθεί τον Σίθωνα στον θρόνο. Από την Παλλήνη ονομάσθηκε αργότερα η ομώνυμη χερσόνησος της Χαλκιδικής (σημερινή χερσόνησος Κασσάνδρας).
    Οι Σίθωνες, ως αρχαίο φύλο, μνημονεύονται από τον Στράβωνα (αποσπ. 11, εκ του Ζ΄): «…Οι Ηδωνοί και οι Βισάλτες κατείχαν την υπόλοιπη Μακεδονία έως τον Στρυμόνα. Από τους λαούς αυτούς, οι Βισάλτες ονομάζονταν έτσι, Βισάλτες, ενώ από τους Ηδωνούς, άλλοι λέγονταν Μύγδονες, άλλοι Ήδωνες κι άλλοι Σίθωνες…».
    Σύμφωνα με τα πορίσματα νεωτέρων ερευνών, υποστηρίζεται σήμερα ότι οι Σίθωνες υπήρξαν αρχικά ένα φρυγικό φύλο (βλ. τόμο ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ «Εκδοτικής Αθηνών» σελ. 48-49), το οποίο στην συνέχεια συγχωνεύθηκε με τους Θράκες (ίσως με ένα συγκεκριμένο θρακικό φύλο, τους Δέρρωνες), που είτε ήσαν εγκατεστημένοι ήδη στην περιοχή είτε εγκαταστάθηκαν αργότερα εκεί, πιθανότατα τον 8ο αιώνα π.Χ. Αυτός είναι και ο λόγος που οι Σίθωνες παλαιότερα αναφέρονταν ως θρακικό φύλο.  
    Κατά την αρχαιότητα, στη Σιθωνία ήκμαζαν η Σερμύλη, τα Φύσκελλα, ο Σίγγος, η Παρθενόπολις, η Γαληψός, η Τορώνη, η Δέρρα, η Άμπελος, η Σάρτη, η Πίλωρος, η Άσσα και η Σιθώνη.
    Η αρχαία Τορώνη

    Η Τορώνη αποικίστηκε από τους Χαλκιδείς στα τέλη του 8ου αιώνα  π.Χ. Το 480 π.Χ. συνέδραμε αναγκαστικά τον Ξέρξη  στην εκστρατεία του εναντίον της Ν. Ελλάδας. Μετά τα Μηδικά προσχώρησε στην Α΄ Αθηναϊκή Συμμαχία. Αποστάτησε το 424 π.Χ και προσχώρησε στο Βρασίδα, το Σπαρτιάτη στρατηγό, αλλά σε όλη την διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου  αποτέλεσε το μήλο της έριδας μεταξύ Αθηναίων και Λακεδαιμόνιων,  γι΄ αυτό  ο Θουκυδίδης τη μνημονεύει συχνά. 
    Το 348π.Χ. την κυρίευσε ο Φίλιππος ο Β΄ της Μακεδονίας. Το 168π.Χ, μετά την μάχη της Πύδνας και την κατάλυση του Μακεδονικού βασιλείου, την κατέλαβαν οι Ρωμαίοι. Η αρχαία πόλη ήτανε μια από τις μεγαλύτερες και πλουσιότερες πόλεις της Χαλκιδικής. 

    Άλλοι οικισμοί στην αρχαιότητα
    Οργανωμένοι οικισμοί στη Σιθωνία υπήρχαν και κατά την κλασσική και ρωμαϊκή περίοδο, ιδιαίτερα στα παράλια, όπου έχουν εντοπιστεί υπολείμματα κατοικιών στην Ελιά, στον Άγιο Γεώργιο, στο Καστρί και στα Λαγόμανδρα. Η περιοχή ανάμεσα στο Καστρί και στον Άγιο Ιωάννη της σημερινής Νικήτης θεωρείται ως πολύ πιθανή τοποθεσία της αρχαίας πόλης της Γαληψού η οποία αναφέρεται από τον Ηρόδοτο. Ρωμαίοι συγγραφείς αναφέρουν την πόλη Φύσκελλα στην περιοχή. Ο Leake υποστηρίζει ότι πρόκειται για την ίδια πόλη. Η αλλαγή του ονόματος απαιτήθηκε καθότι υπήρχε και άλλη πόλη Γαληψός σε σχετικά κοντινή απόσταση ανατολικά της εκβολής του ποταμού Στρυμώνα. Πάντως το τοπωνύμιο «Φύσκελλα» είναι θρακικό και μάλλον προγενέστερο του «Γαληψός», αν αναλογιστούμε ότι οι Θράκες κατοίκησαν την Χαλκιδική πριν τους αποίκους από τη Νότια Ελλάδα. Σε κάθε περίπτωση, φαίνεται να υπάρχει συνεχόμενη κατοίκηση της περιοχής κατά την αρχαιότητα.
    Η περιοχή της Σιθωνίας κατά τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες

    Η Σιθωνία, θα ήταν μία μάλλον ήσυχη περιοχή για τα δεδομένα της εποχής. Ήταν έξω από τους κύριους εμπορικούς δρόμους ενώ δεν υπήρχε κάποιο σημείο ιδιαίτερης στρατηγικής σημασίας για να γίνει αντικείμενο διαμάχης. 
    Οι σποραδικοί οικισμοί ήταν οργανωμένοι κυρίως στα παράλια και οι άνθρωποι ασχολούταν με το ψάρεμα και τη γεωργία. 
    Οι κάτοικοι, όπως και στις περισσότερες περιοχές της Μακεδονίας, είχαν ασπαστεί τον Χριστιανισμό που ήταν νόμιμη (religio littica) θρησκεία του Ρωμαϊκού κράτους ήδη από την εποχή του Κωνσταντίνου του Μεγάλου (αρχές του 4ου αιώνα μ.χ), ενώ ουσιαστικά ανακηρύσσεται επίσημη θρησκεία του κράτους από τον Θεοδόσιο Α΄ στα τέλη του 4ου αιώνα μ.Χ. Η θρησκεία ήταν φυσικά πολύ σημαντική για τους πρώτους εκείνους Χριστιανούς, γι’ αυτό και σώζονται μέχρι σήμερα στοιχεία της πρωτοχριστιανικής περιόδου (Βασιλική Σοφρωνίου).

  • Η Νικήτη είναι ο φυσικός συγκοινωνιακός κόμβος ολόκληρης της χερσονήσου και της Βορειό-Ανατολικής Χαλκιδικής, κτισμένη σε μια ρυμοτομούμενη έκταση 3.000 στρεμμάτων στην είσοδο της χερσονήσου της Σιθωνίας σε απόσταση 36 χιλιομέτρων από τον Πολύγυρο και 100 από τη Θεσσαλονίκη. Έχει 3.000 και πλέον μόνιμους κάτοικους κατά τους χειμερινούς μήνες ενώ ξεπερνά τους 20.000 κατά τους θερινούς μήνες.
    Οι πανέμορφες ακρογιαλιές συνδυάζονται αρμονικά με το πλούσιο πευκόδασος στα βόρεια, ενώ στα ανατολικά και δυτικά του χωριού υπάρχουν αγροτικές εκτάσεις με απέραντους ελαιώνες.
    Στη Νικήτη σύγχρονα αλλά και παραδοσιακά καταλύματα, πολλά από τα οποία λειτουργούν και το χειμώνα αλλά και οι εμπορικές επιχειρήσεις, καλύπτουν κάθε ανάγκη των επισκεπτών. Επίσης το λιμάνι του χωριού μπορεί να προσφέρει προστασία σε κάθε λογής σκάφη.
    Μια από τις μεγαλύτερες εκδηλώσεις είναι ο ¨Διάπλους του Τορωναίου κόλπου¨. Ένας αγώνας μαραθώνιας κολύμβησης που διοργανώνει κάθε καλοκαίρι η Εκπολιτιστική Εταιρεία Νέων ¨Σίθων’. Επίσης η αθλητική εκδήλωση ‘Σιθώνεια’ και η γιορτή μελιού προσελκύουν το ενδιαφέρον πολλών τουριστών.
    Οι παραλίες της Νικήτης χαρακτηρίζονται για το απαράμιλλο φυσικό κάλλος. Η Καλόγρια, η ακτή Κασταμονίτου, η παραλία της Ελιάς, ο Άγιος Γιάννης, τα Λαγόμανδρα, η Σπαθιές, η Ακτή Κοβιού.
     

  • Σε μια μαγευτική τοποθεσία 130 χλμ από τη Θεσσαλονίκη ιδρύθηκε από πρόσφυγες της Προποντίδας, ανθρώπους που γνώριζαν πολύ καλά τη θάλασσα, το χωριό του Νέου Μαρμαρά.
    Ο νέος αυτός οικισμός ενώθηκε γρήγορα με τον Παρθενώνα, που βρίσκεται 350μ. βόρεια του Μαρμαρά. Ο Παρθενώνας χαρακτηρίζεται διατηρητέος παραδοσιακός οικισμός και μαγεύει τους επισκέπτες του με τα υπέροχα μονοπάτια του και τα πετρόκτιστα καταλύματά του. Παραδοσιακές ταβέρνες και καφετερίες θα εξυπηρετήσουν τις ανάγκες των επισκεπτών που θα έχουν την ευκαιρία να ξεκουραστούν δίπλα στην εκκλησία του Αγ. Στεφάνου.
    Ο Νέος Μαρμαράς εξελίχθηκε ταχύτατα σε ένα αξιόλογο τουριστικό θέρετρο με αποτέλεσμα τη μεγάλη συγκέντρωση πληθυσμού. Σημαντικό ρόλο για τη τουριστική ανάπτυξη του χωριού έπαιξε η δημιουργία προτύπων τουριστικών καταστημάτων και καταλυμάτων που μετέτρεψαν το Μαρμαρά σε ένα κοσμοπολίτικο θέρετρο έτοιμο να καλύψει τις ανάγκες του κάθε επισκέπτη ξεχωριστά.
    Ο επισκέπτης του Νέου Μαρμαρά μπορεί να ακολουθήσει μαγευτικές διαδρομές και να γνωρίσει την ομορφιά τόσο του βουνού όσο και της θάλασσας. Ενδεικτικά αναφέρουμε τις περιοχές του Τριπόταμου, του Νερόμυλου, του Κονιστή αλλά και του Αγ. Αθανασίου μέσα από τις οποίες ο περιπατητής θα γνωρίσει τη φυσική ομορφιά του Ν.Μαρμαρά. Γνωστές σε όλους είναι βέβαια οι παραλίες του Παράδεισου, το Αζάπικο, το Στιλαδαριό που μαζί με την κεντρική οργανωμένη πλάζ αξιοποιούν το υδάτινο στοιχείο του Μαρμαρά στο μέγιστο.
    Σήμερα ο Νέος Μαρμαράς προσφέρει στους παραθεριστές όλες τις ευκολίες και τις ανέσεις που μπορεί κάποιος να ζητήσει. Συνδυάζει με μοναδικό τρόπο τη ξέφρενη διασκέδαση και την απόλυτη ξεκούραση. Κατά την καλοκαιρινή περίοδο οι επισκέπτες μπορούν να πάρουν μέρος σε αναρίθμητες εκδηλώσεις και να ασχοληθούν με διάφορα αθλήματα. Ιδανικό μέρος και για τους λάτρεις του φαγητού, καθώς ο Μαρμαράς διαθέτει παραδοσιακά εδέσματα αλλά και γεύσεις από όλο τον κόσμο.

  • Το χωριό της Σάρτης ιδρύθηκε μετά την μικρασιατική καταστροφή από πρόσφυγες που κατοικούσαν σ’ ένα μικρό νησάκι την Οφιούσα (Αφισιά) που βρίσκονταν στη θάλασσα του Μαρμαρά. Πρώτος σταθμός των προσφύγων ήταν το Λαύριο. Γρήγορα όμως ενημερώθηκαν από το Ελληνικό Κράτος ότι στη Χαλκιδική υπάρχει ένα μέρος με άφθονη αλιεία και καλλιεργήσιμες εκτάσεις και έτσι εγκαταστάθηκαν από το 1923 έως το 1925 σ’ αυτό το γεωγραφικό χώρο.
    Το χωριό ονομάστηκε αρχικά Νέα Αφησιά. Το σημερινό όνομα του χωριού (Σάρτη) προέρχεται από το Βασιλιά Σάρτιο ή Σάρτη που ζούσε σ’ αυτή την περιοχή και είχε κτίσει σε τούτο τον τόπο μια πολιτεία, τη Σαρτούπολη, η οποία βυθίστηκε.
    Το Άγιοπαυλίτικο μετόχι της Ιεράς Μονής Ξηροποτάμου «Κρυφό Σχολειό» βρίσκεται δυτικά της Σάρτης και δίπλα η εκκλησία της
    Στο Πλατανίτσι, όπου βρίσκεται το κοινοτικό κάμπινγκ, υπήρχε άλλο ένα μετόχι της Ιεράς Μονής Ξηροποτάμου. Στο μετόχι ανήκαν και οι νερόμυλοι που βρίσκονται πάνω από το Πλατανίτσι και σήμερα σώζονται μόνο τα χαλάσματα και γύρω τους πλατάνια και πεύκα.
    Σήμερα η Σάρτη είναι ένα τουριστικό χωριό συνδυάζοντας βουνό και θάλασσα, έχει πανέμορφες παραλίες με πρασινογάλανα νερά και λευκές αμμουδιές (Πορτοκάλι, Πλατανίτσι, Αχλάδα, Παραλία Σάρτης κ.α).

  • Η Συκιά είναι ένα από τα ωραιότερα και παλιότερα χωριά της Σιθωνίας.
    Ο οικισμός υπήρχε από τον 14ο αι., με το όνομα Λόγγος και ήταν έδρα στη διοικητική περιφέρεια που λεγόταν «Καπετανίκιο Άπρω». Αργότερα το χωριό και όλη η γύρω περιοχή με τα εύφορα κτήματα ήταν αγιορείτικο μετόχι. Οι Συκιώτες ήταν φημισμένοι πολεμιστές και ατίθασοι άνθρωποι και συμμετείχαν σε όλες τις επαναστάσεις, που έγιναν στη Χαλκιδική, εναντίον των Τούρκων.
    Το σημερινό του όνομα το χωριό το οφείλει σε μια μεγάλη συκιά που βρισκόταν έξω από το χωριό, ή κατά μία άλλη εκδοχή ότι είναι χτισμένο στη σκιά του Αγίου Όρους.
    Το χωριό κατάφερε μέχρι σήμερα να διατηρήσει αρκετά καλά την παραδοσιακή του αρχιτεκτονική φυσιογνωμία. Οι Συκιώτες είναι πολύ φιλόξενοι άνθρωποι και διατήρησαν τη δική τους τοπική διάλεκτο και του ξεχωριστούς χορούς. Έχει ωραία, μικρά, στενά δρομάκια με καλοδιατηρημένα σπίτια, με χαγιάτια και πεζούλια.
    Στο βορινό λόφο του χωριού δεσπόζει ο επιβλητικός πέτρινος ναός του Αγίου Αθανασίου, ο οποίος χτίστηκε το 1814, καταστράφηκε το 1854 (από τον Μακεδόνα οπλαρχηγό Τσάμη Καρατάσο, ο οποίος απέκλεισε μέσα στην εκκλησία τους Τούρκους, που διαφέντευαν μέχρι τότε τη Συκιά, και τους έκαψε) και ξαναχτίστηκε το 1856. Δίπλα στο ναό υπάρχει το θαυμάσιο παλιό σχολείο του χωριού με τους πέτρινους κίονες, κτίσμα του 1870.
    Το χωριό απέχει 2 περίπου χλμ. από τον κεντρικό δρόμο προς την ενδοχώρα. Στην γύρω περιοχή υπάρχουν θαυμάσιες παραλίες.

  • Η Τορώνη είναι χωριό στα νοτιοδυτικά της χερσονήσου Σιθωνίας του νομού Χαλκιδικής. Η κύρια ασχολία των κατοίκων είναι ο τουρισμός, όπως επίσης η γεωργία και η αλιεία. Η Τορώνη παρουσίασε τουριστική ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια. Η απόσταση του οικισμού από το Νέο Μαρμαρά είναι 23 χιλιόμετρα. . Έπειτα από την ακτή Τριστινίκα και την Τορώνη, οι επισκέπτες μπορούν να φτάσουν στην τουριστική περιοχή του Πόρτο Κουφό. Ο εν λόγω οικισμός αναπτύχθηκε επίσης τα τελευταία χρόνια και δημιουργήθηκε προβλήτα. Έξω από το λιμάνι, το οποίο είναι το μεγαλύτερο και ασφαλέστερο στη Βόρεια Ελλάδα συναντούμε την τοποθεσία καρτάλια , με βραχώδεις ακτές. Το όνομά τους οφείλεται στους γυπαετούς που οι ντόπιοι τους ονομάζουν «καρτάλια».
    Κατά τη Μυθολογία, η Τορώνη ήταν σύζυγος του Πρωτέα, γιου του Ποσειδώνα. Τα παιδιά της σκοτώθηκαν όταν προκάλεσαν σε μάχη τον Ηρακλή.
    Στην περιοχή έχουν βρεθεί από τους αρχαιολόγους ίχνη από προϊστορικό οικισμό. Οι σημαντικότερες ανασκαφές έγιναν το 1975. Η πόλη δημιουργήθηκε από εποίκους με καταγωγή από τη Χαλκίδα, τον 8ο αιώνα π.Χ. και σύντομα κατέστη μια από τις σημαντικότερες πόλεις όχι μόνο στη Σιθωνία αλλά και σε ολόκληρη τη Χαλκιδική. Έλαβε μέρος ενεργά στους Περσικούς Πολέμους , καθώς επίσης και στον Πελοποννησιακό Πόλεμο.
    Το 348 π.Χ. την κατέλαβε ο Φίλιππος Β΄και το 168 π.Χ. οι Ρωμαίοι. Από εκείνη την περίοδο έχασε τη σημασία της και κατέληξε να είναι μικρός οικισμός, που και αυτός καταστράφηκε κατά τη διάρκεια επιδρομών τον 6ο και το 15ο αιώνα. Στη δεύτερη περίπτωση, οι κάτοικοι εξαιτίας των πειρατικών επιδρομών εγκατέλειψαν την Τορώνη και κατέφυγαν στη γειτονική Συκιά.Στα βυζαντινά χρόνια η περιοχή ήταν Μετόχια Αγιορείτικων Μονών. Σήμερα σώζονται ερείπια και τα τείχη της παλιάς πόλης (στη Βίγλα).
    Επίσης, μνημεία της Τορώνης αποτελούν το κάστρο της Ληκύθου και η παλαιοχριστιανική εκκλησία του Αγίου Αθανασίου, τρίκλιτη βασιλική του 5ου αιώνα. Η εκκλησία καταστράφηκε από φωτιά τον 6ο αιώνα και στη θέση της οικοδομήθηκε άλλος, μικρότερος ναός. Κατά την περίοδο της γερμανικής Κατοχή, το λιμάνι στο Πόρτο Κουφό χρησιμοποιήθηκε από τους Ναζί για πολεμικούς σκοπούς.

  • Αναμεσα σε βουνά και θάλασσα ειναι κτισμένο το χωριό Αγιος Νικόλαος Απέχει απο τηνΘεσσαλονίκη 100 χιλιόμετρα
    Στη γραφικότατη πλατεία του Αγ. Νικολάου μπορεί κανείς να απολαύσει τον καφέ του αλλά και το ρακί που πάντα συνοδεύεται από γευστικότατα μεζεδάκια που έχουν μάθει να φτιάχνουν με τα χέρια τους οι γυναίκες του Αγ. Νικολάου.
    Στις 26 Ιουλίου πραγματοποιείται το πανηγύρι της Αγ. Παρασκευής που τα τελευταία χρόνια εμπλουτίστηκε με ένα μεγάλο αριθμό πολιτιστικών εκδηλώσεων. Ο επισκέπτης μπορεί τότε να σχηματίσει μια σφαιρική άποψη για το χωριό αλλά και για την ιδιοσυγκρασία των κατοίκων του.
    Ο Αγ. Νικόλαος συμπεριλαμβάνει πολλούς οικισμούς. Ο πιο κοντινός είναι ο Πύργος. Στη κορυφή του δεσπόζει το κάστρο που χτίσθηκε τον 14ο αιώνα και μαρτυρά την προϊστορική υπόσταση του Πύργου. Πολλοί επισκέπτες χαρακτηρίζουν την παραλία που βρίσκεται κάτω από τα χαλάσματα του κάστρου σαν μία από τις ομορφότερες της Ελλάδας. Θα πρέπει να αναφερθεί ότι η παραλία αυτή αγγίζει, μαζί με την παραλία του Λιβροχιού τα 3 χιλιόμετρα.
    Συνεχίζοντας νότια ο ταξιδευτής θα συναντήσει το λιμάνι του Όρμου της Παναγιάς, το Λαγονήσι και το Μπαταρά, ακρογιάλια που το κάθε ένα έχει τη δική του ξεχωριστή ομορφιά.
    Μόλις 14 χιλιόμετρα από τον Αγ. Νικόλαο βρίσκεται ο παραθαλάσσιος οικισμός της Βουρβουρούς. Εδώ είναι συγκεντρωμένα τα περισσότερα ξενοδοχεία και κέντρα διασκέδασης του Αγ. Νικολάου. Στην περιοχή κατασκευάσθηκε ο οικισμός των καθηγητών του Α.Π.Θ. Ο επισκέπτης του θέρετρου αυτού δεν πρέπει να παραλείψει να επισκεφθεί τον πέτρινο ναό που ίσως να είναι το στολίδι της Βουρβουρούς.
    Οι πιο μεγάλες παραλίες της Βουρβουρούς είναι το Καρύδι που τα νερά του είναι ρηχά και του Φάβα που είναι κατάλληλη για τους πιο τολμηρούς. Από τη Βουρβουρού μέχρι του Ζωγράφου όπου και τελειώνει ο Δήμος Σιθωνίας υπάρχουν κάμπινγκ γνωστά σε όλη τη νεολαία, πράγμα που το επιβεβαιώνει ο μεγάλος αριθμός επισκεπτών που έχουν τα καταλύματα αυτά τους καλοκαιρινούς μήνες.
    Παραλίες πανέμορφες, εικόνες που ταξίδεψαν σε όλο τον κόσμο, ανθρώπους υπέροχους θα έχει την ευκαιρία να γνωρίσει όποιος επιλέξει να επισκεφθεί τον τόπο αυτό με το εύφορο κλίμα και με τους ευλογημένους ανθρώπους.

  • Στα βόρεια όρια του Δήμου Σιθωνίας, σε υψόμετρο 150 μέτρων από τη θάλασσα βρίσκεται το Μεταγκίτσι που χτίστηκε εκεί όπου παλιότερα βρισκόταν η θρυλική Άσσα, μια από τις σπουδαιότερες πόλεις της Χαλκιδικής. Ενώνει βορά και νότο και για αυτό αποτελεί πόλο έλξης για τους επισκέπτες του δήμου Σιθωνίας. Το Μεταγκίτσι απέχει γύρω στα 100 χιλιόμετρα από τη Θεσσαλονίκη και ο ταξιδευτής μπορεί να διαλέξει ανάμεσα σε πολλές διαδρομές για να φθάσει στο προορισμό του.
    Τα περισσότερα σπίτια του χωριού είναι πέτρινα, χτισμένα σύμφωνα με τον παραδοσιακό τρόπο και εντυπωσιάζουν τους επισκέπτες.
    Το χωριό αυτό είναι γνωστό σε όλη Χαλκιδική. Ένας από τους λόγους είναι το απίστευτα νόστιμο φαγητό που μπορεί κάποιος να δοκιμάσει στις φιλόξενες ταβέρνες του Μεταγκιτσίου. Είναι γεγονός πως ότι μαγειρεύεται στο Μεταγκίτσι είναι φτιαγμένο με ντόπια υλικά, καθώς οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία και τη γεωργία.
    Το Μεταγκίτσι μπορεί να ικανοποιήσει τους λάτρεις του βουνού αλλά και της θάλασσας, καθώς βρίσκεται μόνο 4 χιλιόμετρα από τις παραλίες που διοικητικά ανήκουν στον Άγιο Νικόλαο. Μια αξέχαστη περιπατητική διαδρομή που θα δώσει την ευκαιρία στους επισκέπτες να γνωρίσουν τη φυσική ομορφιά της βόρειας Σιθωνίας είναι το φράγμα του ποταμού Χαβρία. Αφετηρία της διαδρομής αυτής είναι η Αγία Κυριακή και τέλος της η θέση Δέση.
    Η πρώτη παραλία του Μεταγκιτσίου είναι ο Ελαιώνας. Λίγο μετά συναντάμε τον Κοκαλά, μια παραλία που χαρακτηριστικό της είναι τα απόκρημνα βράχια που προκαλούν δέος στους επισκέπτες.

Αξιοθέατα

  • Αρχαία Τορώνη – Κάστρο Λυκίθου

    Η Τορώνη βρίσκεται στο νοτιοδυτικό άκρο της χερσονήσου. Το λιμάνι της Τορώνης βρίσκεται ανατολικά της Λυκίθου, το μικρό ακρωτήριο που βρίσκεται 13 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, στα βόρεια της αρχαίας πόλης. 
    Οι σημαντικότερες ανασκαφές έγιναν το 1975. Η πόλη αποικίστηκε από τον Χαλκίδη στα τέλη του 8ου αιώνα π.Χ. Το 480 π.Χ. βοήθησε με δύναμη τον Ξέρξη στην εκστρατεία του κατά της Νότιας Ελλάδας. Μετά την “Μίντικα”, είχε πρόσβαση στην Πρώτη Αθηναϊκή Συμμαχία. Αναζωπύρωσε το 424 π.Χ. και αποκτήθηκε στον Βράσα, τον Σπαρτιάτη ηγέτη, αλλά κατά τον Πελοποννησιακό πόλεμο ήταν το μήλο της διαφωνίας μεταξύ των Αθηναίων και των Λακεδαιμονίων, γι ‘αυτό ο Θουκιδίδης το απομνημονεύει συχνά.
    Το 348 π.Χ. κατακτήθηκε από τον Φίλιππο τον Δεύτερο της Μακεδονίας. Το 168 π.Χ., μετά τη μάχη της Πίννας και την κατάλυση του Μακεδονικού Βασιλείου, καταλήφθηκε από τους Ρωμαίους. Η αρχαία πόλη ήταν μια από τις μεγαλύτερες και πλουσιότερες στη Χαλκιδική. 
    Κατά την πρώτη βυζαντινή περίοδο η πόλη συρρικνώθηκε. Τον 14ο αιώνα μ.Χ. ο γενικός του χώρος, αποτελούσε ήδη ένα μοναστήρι αξεσουάρ του Αγίου Όρους. 
    Κατά τη διάρκεια της κλασικής περιόδου, η πόλη είχε 2 ακρόπολη μία στο νότο, στο υψηλότερο μέρος της σχεδόν και μια άλλη στην Λυκήθο, στη μικρή οχυρή χερσόνησο κοντά στο λιμάνι. Η Λυκήθος ήταν οχυρωμένη στα ρωμαϊκά και βυζαντινά χρόνια.
    Οι οχυρώσεις του πύργου σε ύψος και τοίχους σώζονται σε θεϊκή κατάσταση και μέχρι το τέλος του περασμένου αιώνα το υλικό χρησιμοποιήθηκε ως πλακόστρωτα για την κατασκευή των οδών της Κωνσταντινούπολης και της Θεσσαλονίκης. Σήμερα υπάρχουν μερικά ίχνη από τα θεμέλιά τους.

     

SITHONIA AtHellas.gr ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ Αρχαία Τορώνη Κάστρο Λυκίθου
  • Στον Πύργο του Αγίου Νικολάου αναπτύχθηκε ένας προϊστορικός οικισμός σε μια μικρή βραχώδη χερσόνησο, όπως και ο Λυκίθος στην Τορώνη. Ο οικισμός αναπτύχθηκε στα κλασικά χρόνια σε μια πόλη, η οποία πιθανώς ήταν Αρχαία Σίγγος, από την οποία πήρε το όνομά της ο Σιγίτικος κόλπος. Ο Σίγκος ήταν αποικία του Χαλκίδη. Αναφέρεται από τον Ηρόδοτο στις πόλεις που προσλήφθηκαν από τον Ξέρξη. Μετά το “Μίντικα” έγινε μέλος της Αθηναϊκής Συμμαχίας. Οι κάτοικοι έλαβαν μέρος στον οικισμό της Ολύνθου, αφού όμως η ειρήνη της Νίκιας (421 π.Χ.) επέστρεψε και εγκαταστάθηκε ξανά στην πατρίδα του. Από τα σχέδια αρχαιολογικών παρατηρήσεων προκύπτει ότι η πόλη υπήρχε στα ελληνιστικά χρόνια. Σήμερα, από την αρχαία πόλη, οι εσοχές των φορτίων στη βόρεια ακτή της χερσονήσου διακρίνονται καλά.
    Τον 14ο αιώνα χτίστηκε στη χερσόνησο το μοναστήρι του Αγίου Νικολάου Χρυσοκάμαρου, το οποίο αποτελεί μοναδική εξάρτηση του μοναστηριού “Κσενοφόν”. Σχηματίζουμε την οικοδομική ομάδα που σώζεται ο πύργος σε μια καταστροφική κατάσταση (από την οποία πήρε το όνομά της η περιοχή) και τα θεμέλια των κυττάρων στην κορυφή της χερσονήσου.

SITHONIA AtHellas.gr ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ Πύργος
  • Προϊστορικός τάφος στο Κριαρίτσι
    Στην περιοχή Κριαρίτσι στη Συκιά αποκαλύφθηκε ένας προϊστορικός τάφος. Χρονολογείται από το τέλος της μέσης έως την εκ των υστέρων φάση της εποχής του πρώιμου χαλκού (περίπου 2.300-1.900 π.Χ.). Ο τεχνικός λόφος κάλυψε 30 τάφους με στρογγυλές αυλές, καθένα από τα οποία περιείχε γλάστρες με τις στάχτες των νεκρών. Η σημασία του ευρήματος έγκειται στη μοναδικότητά του για την περιοχή της Μακεδονίας, καθώς εμπλουτίζει τις γνώσεις μας για τις συνήθειες των τάφων και τις μεθόδους κατασκευής των τάφων κατά την εποχή του χαλκού.

SITHONIA AtHellas.gr ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ Προϊστορικός τάφος στο Κριαρίτσι
  • Παλαιό χριστιανικό ναό στην περιοχή του Αγίου Γεωργίου στη Νικήτη Ο ναός ήρθε στο φως από τις ανασκαφές που ξεκίνησαν το 1981 σε λίγα μέτρα δυτικά με το σύγχρονο παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου κοντά στην παραλία της Νικήτης. Ο ναός χρονολογείται από το πρώτο μισό του 5ου αιώνα μ.Χ. και είναι ένας από τους αρχαιότερους παλαιοχριστιανικούς ναούς που βρέθηκαν στην περιοχή της Μακεδονίας. Πρόκειται για μια βασιλική με τρία κλίτη, με ξύλινη οροφή συνολικού μήκους 48μ. Σε ένα σημάδι που βρέθηκε κατά την ανασκαφή αναφέρεται το όνομα Σωφρόνιος ως επίσκοπος της περιοχής. Έτσι, ο ναός ονομάστηκε Βασιλική Σωφρονίου.
    Η τεχνικά εξαιρετική διακόσμηση του ναού, το μωσαϊκό δαπέδου καθώς και τα ευρήματα του κοντινού νεκροταφείου, όπου βρέθηκαν δύο θολωτοί τάφοι, ενισχύουν την ιδέα ότι υπήρχαν σημαντικοί άνθρωποι στην περιοχή που θα μπορούσαν να δώσουν χρήματα για την κατασκευή του ναού.

    Τα στοιχεία που έχουμε δείξει ότι ο ναός καταστράφηκε από πυρκαγιά τον 6ο αιώνα μ.Χ. Από την άλλη πλευρά, τα αρχαία ευρήματα στην κοντινή περιοχή του οικισμού φαίνεται να μην είναι νεώτερα από τον 6ο αιώνα. Περίπου τις ίδιες περιόδους ο γειτονικός οικισμός της Ελιάς πρέπει να καταστραφεί. Έτσι, κάποιος μπορεί να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο οικισμός καθώς και ο ναός καταστράφηκαν από επιδρομές βαρβαρικών φυλών που ήταν συχνές εκείνη την εποχή στην περιοχή της Χαλκιδικής και της Μακεδονίας γενικά. Μια άλλη θεωρία υποστηρίζει ότι ο ναός καταστράφηκε από σεισμό.

SITHONIA AtHellas.gr ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ Βασιλική του Σοφρονίου
  • Το παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου είναι χτισμένο στο μεσαίο διάδρομο της παλαιάς εκκλησίας της χριστιανικής βασιλικής του 5ου αιώνα μ.Χ., με διαστάσεις 14 * 12,5 μέτρων, που κατά πάσα πιθανότητα καταστράφηκε τον 6ο αιώνα μ.Χ. μαζί με τον σημαντικότερο οικισμό της εποχής. 
    Ο οικισμός άρχισε να εμφανίζεται στα ελληνιστικά χρόνια (3ος-2ος αιώνας π.Χ.) και να αναπτύσσεται με ταχείς ρυθμούς στο λόφο βόρεια του Αγίου Γεωργίου. Ένα σημάδι που βρέθηκε το 1963 στο τείχος του παρεκκλησίου του Αγίου Γεωργίου. Σύμφωνα με το κείμενο, ο Ηρακλεινίδης και ο Μένιφος, παιδιά ενός Φαναίου, αφιέρωσαν κάτι στο Διοόσκουρο και στη Μάντα που άκουσαν το αίτημά τους.

    Η παλαιά χριστιανική βασιλική, στην οποία βρίσκεται σήμερα το παρεκκλήσι, σύμφωνα με τα ευρήματα της ανασκαφής το 1971 που βλέπουμε σήμερα, ήταν μια όμορφη εκκλησία που χωρίστηκε σε τρία κλίτη, με τρία ζευγάρια μαρμάρινων κτιρίων και είχε μαρμάρινο λεπτομερή κατεργασμένο ναό. Νοτιοανατολικά από το ναό απλώνεται το νεκροταφείο του οικισμού, στο οποίο βρέθηκαν 2 μεγάλοι, χτισμένοι, θολωτοί τάφοι. Στις εκσκαφές Wirth το 1979 αποκαλύφθηκε επίσης ένα ρωμαϊκό λουτρό το οποίο ίσως χρησιμοποιήθηκε και ως μπάνιο βαπτίσματος.  

     

SITHONIA AtHellas.gr ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ Η παλαιά χριστιανική βασιλική Άγιος Γεώργιος
  • Οι ανεμόμυλοι της Σικιάς
    2 ανεμόμυλοι στην κοινότητα Συκιάς που χρονολογούνται το 1890 χαρακτηρίζονται ως ιστορικά διατηρημένα μνημεία. Μια ζώνη 20 μέτρων έχει οριστεί γύρω από αυτά επειδή είναι αξιοσημείωτα μνημεία λαϊκής αρχιτεκτονικής που παρουσιάζουν ενδιαφέρον από δομική, οικοδομική και μορφολογική πλευρά και είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με την ιστορία της περιοχής. 

SITHONIA AtHellas.gr ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ Ανεμόμυλοι της Σικιάς
  • Ανεμόμυλοι στη Νικήτη
    Δύο ανεμόμυλοι στη Νικήτη Χαλκιδικής χαρακτηρίζονται ως ιστορικά διατηρημένα μνημεία και γύρω τους οριοθετείται ζώνη προστασίας 5 μέτρων, επειδή είναι κτίρια του πρώτου μισού του 19ου αιώνα και παρουσιάζουν ενδιαφέρον από δομική, οικοδομική και μορφολογική πλευρά της θέσης και είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με την ιστορία της περιοχής.

SITHONIA AtHellas.gr ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ Ανεμόμυλοι στη Νικήτη
  • Κυλινδρόμυλος Μαντσίου στη Νικήτη
    Ο μύλος του Μάντησι στην παραλία Νικήτης Χαλκιδικής με τον περιβάλλοντα χώρο του στα όρια ιδιοκτησίας χαρακτηρίζεται ως ιστορικό διατηρητέο ​​μνημείο που χρειάζεται ειδική προστασία από το κράτος για κοινωνικούς λόγους και ως αξιόλογο δείγμα τεχνικής κουλτούρας . Πρόκειται για μια ομάδα τριών πετρόχτιστων, κτισμάτων στέγης με διαφορετικά ύψη τα οποία επιβάλλονται σε μια σειρά. Η ομάδα κτιρίων του αλευριού Mantsios χτίστηκε κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου και αποτελεί σημαντική μαρτυρία της ανάπτυξης των παραδοσιακών ανεμόμυλων σε αλευρόμυλους με κινητήρες εσωτερικής καύσης. 

SITHONIA AtHellas.gr ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ Μύλος κυλίνδρου Μάντιου στη Νικήτη
  • Παλαιό δημοτικό σχολείο στη Σικιά
    Το υπέροχο σχολείο της Συκιάς βρίσκεται στο κέντρο του χωριού της Μακεδονικής αρχιτεκτονικής με πέτρινους πυλώνες, που χτίστηκαν το 1870. 

SITHONIA AtHellas.gr ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ Παλαιό δημοτικό σχολείο στη Σικιά
  • Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο Νικήτης

    Το ιστορικό και λαογραφικό μουσείο στεγάζεται στο πέτρινο σχολείο του παλιού οικισμού. Το σχολείο χτίστηκε το 1870 και αποτελεί ιστορικό συντηρητικό μνημείο. Η λαϊκή συλλογή περιλαμβάνει 1500 αντικείμενα, δωρεές στον κάτοικο της Νικήτης και καθηγητή λογοτεχνίας Δημήτριο Δημάρα, που περάσουν τα τελευταία 20 χρόνια για να μαζέψουν παραδοσιακά αντικείμενα και είχαν το ηρωικό όραμα να τα δουν σε μουσείο. 

    Περισσότερα από 500 αντικείμενα οργανικής σχέσης με αρχειοθετημένο υλικό, σύγχρονη φωτογραφική απεικόνιση, λεκτικές μαρτυρίες και κινηματογραφική αφήγηση είναι τα μέσα για να δείξουν τις διάφορες ιστορίες για τον οικισμό και τη ζωή του λαού της Νικήτης.

    Τα θέματα της έκθεσης είναι:

    ΔΩΜΑΤΙΟ 1: ΠΑΡΑΛΑΒΗ  
    1. Εισαγωγικός πίνακας 
    1.1. Σημεία του οικισμού της Νικήτης

    ΔΩΜΑΤΙΟ 2: οικισμός, τόπος, άνθρωποι
    2.1 Ο λαός και τα σπίτια τους 
    2.2 Εκκλησία, σχολείο 
    2.3 Μύλοι, χωράφια, βρύσες 
    2.4 Ιστορία της αλλαγής 
    2.5 Νικήτη στο ιστορικό βάθος

    Δωμάτιο 3: Απασχόληση με παράδοση
    3.1 Συλλογή 
    3.2 Η μελέτη των 
    3,3 “ρούχων με μια προσπάθεια …”

    Διάδρομος: Δύναμη, χρόνος, ιστορία, σχέσεις
    D1. Πρόσωπα Νικήτης, Δ2. Γραμμή χρόνου, D3. Μεγάλο λιρέ

    Αίθουσα 4: Οικονομική και κοινωνική ζωή 
    4.1 Θάλασσα 
    4.2 Μετά την άνοιξη 
    4.3 Εργαζόμενοι και καταστηματάρχες 
    4.4 “Κομμωτής” 
    4.5 “Πολυτεχνίτης και επικεφαλής της οικογένειας” 
    4.6 “Μέσω άνθρακα” 
    4.7 Η ρητίνη από τα πεύκα 
    4.8 Κάθε σπίτι με κουκούλια

    Συμπέρασμα: Καλλιέργεια Ελιάς 

    ——- 
    Το έργο υλοποιήθηκε το 2014 στην οδό Ιωάννη Τ. Τζίτζιου, με την υποστήριξη του Δήμου Σιθωνίας Χαλκιδικής και την συγχρηματοδότηση του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης της Ελλάδας 2007-2013, Άξονας 4, Τοπικό Πρόγραμμα Προσανατολισμού LEADER της ΟΑΔ «Εφαρμογή της προσέγγισης LEADER στο νομό Χαλκιδικής».

Παραλίες

Περιβάλλον

  • Νησιά Βουρβουρού

    Τα νησιά Βουρβουρού στη χερσόνησο της Σιθωνίας είναι ένας μυστικός παράδεισος της Χαλκιδικής και ένας τόπος διακοπών για λίγους ανθρώπους. Είναι μια ομάδα νησιών (Αμπελίτση, Καλογριά, Περιστέρι, Άγιος Ισίδωρος, Πρασονήσι), που περιβάλλει το μεγάλο νησί του Διαπόρου. Ο Διαπόρος βρίσκεται απέναντι από τη Βουρβουρού, μόλις 10 χιλιόμετρα από τον Άγιο Νικόλαο και με την πρώτη ματιά το όραμά σας γεμίζει με διάφορες εικόνες και αναδεικνύει τον επισκέπτη με τη φυσική του γαλήνη. 

    Τα ανεξερεύνητα νησιά της Σιθωνίας έχουν μακρά ιστορία, η οποία αποδεικνύεται από την ανακάλυψη στο λόφο δίπλα στη θάλασσα που ονομάζεται “Κούκος” του νησιού. Στην περιοχή υπάρχουν ερείπια προϊστορικών κτισμάτων από το 3000 π.Χ. και ο οικισμός του Διαπόρου χρονολογείται στην πρώιμη εποχή του χαλκού, ενώ υπάρχουν πέτρες και μερικά υπολείμματα μαγειρικών ειδών και μερικές μυλόπετρες. Η κατοίκηση του νησιού είναι συνεχής και μόνιμη. 

    Ο Διαπόρος γνώρισε μια σημαντική άνθιση στα βυζαντινά χρόνια. Στην περιοχή Krifto υπάρχουν μερικά ερείπια του προ-βυζαντινού ναού του Αγίου Ανδρέα, του παλαιότερου χριστιανικού ναού στην περιοχή της Σιθωνίας, η οποία χρονολογείται γύρω στο 500 μ.Χ. 

    Οι καλυμμένοι τάφοι στο νεκροταφείο του Διαπόρου είναι επίσης εντυπωσιακοί. Εδώ θάβονται μερικοί από τους πρώτους χριστιανούς της περιοχής, οι οποίοι έζησαν από τον 4ο αιώνα μ.Χ. έως το 540 μ.Χ. όταν συνέβη η καταστροφική εισβολή των Ούννων, οδηγώντας στην ερήμωση και τη διασκορπισμό του χριστιανικού πληθυσμού μαζί με τη σλαβική εισβολή και έντονους σεισμούς του 7ου αιώνα μ.Χ. 

    Είναι αρκετά δύσκολο να επισκεφθεί κανείς τα νησιά, επειδή δεν είναι κατοικημένα και δεν υπάρχει θαλάσσια σύνδεση. Ωστόσο, οι ψαράδες της περιοχής μπορούν να μεταφέρουν επισκέπτες που επιθυμούν να κολυμπήσουν στα καταγάλανα νερά των νησιών με τις αμμώδεις παραλίες και τους κόλπους μοναδικής φυσικής ομορφιάς. 

    Κέλυφος 
    Πρόκειται για ένα ακατοίκητο νησί με σχήμα χελώνας, απέναντι από τον Νέο Μαρμαρά, συνολικής επιφάνειας περίπου 700 στρεμμάτων. Το ύψος του είναι 148 μέτρα και οι απόκρημνες πλαγιές του είναι πεύκα και ελιές. 
    Τα καλοκαιρινά σκάφη από το Νέο Μαρμαρά διοργανώνουν επισκέψεις στο νησί για κολύμπι και ψάρεμα.

    Το βάθος γύρω από το νησί είναι βαθύ και η υποβρύχια χλωρίδα και πανίδα είναι πολύ πλούσια, γι ‘αυτό ο Δήμος Σιθωνίας δημιούργησε ένα καταδυτικό μονοπάτι γύρω από το νησί για τους λάτρεις της φύσης.

     

     

  • Το βουνό Ίταμος με το μεγαλύτερο υψόμετρο 811μ. Καλύπτει όλη τη χερσόνησο της Σιθωνίας και είναι πραγματικά μαγευτικό σε όποια εποχή την επισκεφθείτε. Νυχτερινό το χειμώνα, δίνει τη θέση του στη μυρωδιά των λουλουδιών της άνοιξης και της δροσιάς του καλοκαιριού αργότερα και στη συνέχεια σας συλλαμβάνει μέσα στα χίλια χρώματα του φθινοπώρου. Οι δασώδεις λόφοι με ξύλα από χαλέπιο και μαύρο πεύκο καθώς και βελανιδιές και κωνοφόρα δέντρα, βρώμικα στρέμματα arbutus, υγιεινή, ρίγανη, μυρτιά και κλπ. Συνθέτουν ένα μοναδικό γεμάτο χρώματα και αρώματα τοπίο που πρέπει να δείτε. 

    Ο ορεινός βιότοπος μεγάλης σημασίας φιλοξενεί την πλούσια δασική του πανίδα, τα σπάνια θηλαστικά της Χαλκιδικής, όπως τα ελάφια και τα ελάφια, οι λύκοι και τα τσακάλια αλλά και οι αλεπούδες, τα κουνέλια και οι άγριοι χοίροι ενώ είναι μια σημαντική περιοχή για αρπακτικά πουλιά χρυσό αετό και πιθανώς άλλα είδη αετών μαζί με 92 άλλα είδη πουλιών. 

    Νέοι προσβάσιμοι δρόμοι που ανοίχτηκαν πρόσφατα στο βουνό μαζί με τα παλιά καθώς και τα σημαδεμένα μονοπάτια σας οδηγούν σε οποιοδήποτε σημείο του βουνού και σας δίνουν την ευκαιρία για ασφαλή πεζοπορία στο δάσος. 

    Ο Ιτάμος, ένα δέντρο ηλικίας 2000 χρόνων, που σήμερα χαρακτηρίζεται ως διατηρητέο ​​μνημείο της φύσης, έδωσε το προελληνικό του όνομα στο ορεινό μέρος της Σιθωνίας. Ένα δέντρο που ανήκει στην οικογένεια των κωνοφόρων και είναι ο παλαιότερος εκπρόσωπος της οικογένειάς του στην Ελλάδα και στην υπόλοιπη Ευρώπη. 

    Ένα είδος που βρίσκεται κυρίως στις χώρες της Κεντρικής Αμερικής, γνωστό στους Ινδούς, αλλά και στην ελληνική μας θεά Άρτεμις, που χρησιμοποίησε το δηλητήριό της, ώστε τα βέλη τους να είναι πιο θανατηφόρα στο κυνήγι, καθώς το μόνο δηλητηριώδες μέρος του φυτού είναι το περικάρπιο. 

     

    Περιοχή του Αγίου Παύλου

    8χλμ μετά τη Νικήτη προς Νέος Μαρμαράς θα στρίψουμε αριστερά και θα πάρουμε έναν στενό δρόμο που θα μας οδηγήσει στην περιοχή του Αγίου Παύλου 2χλμ. Πάνω. Εκεί σε μια από τις ομορφότερες περιοχές της Σιθωνίας, στο δάσος με θέα στη θάλασσα και τις παραλίες της Νικήτης, θα συναντήσουμε την εκκλησία του Αγίου Παύλου με το όνομα της στην περιοχή. Το τοπίο διαθέτει άγρια ​​πλατάνια γύρω από την εκκλησία και το άφθονο πόσιμο νερό που ξεσπάει μια κοπή στο βράχο δίπλα στην εκκλησία. Υπάρχει ένα εντυπωσιακό αιώνιο πλατάνιο που εκτιμάται ότι είναι περίπου 500 ετών και σύμφωνα με την παράδοση δημιουργήθηκε ένα Κρητικό φυτό που έζησε εδώ και χρόνια ως μοναχός εδώ και χρόνια. Υπάρχουν πολλοί επισκέπτες, ντόπιοι και τουρίστες που έχουν τα γεύματά τους κάτω από τη σκιά του. 

    Η εκκλησία χτίστηκε το 1903 με τη θέση ενός άλλου ναού, πιθανότατα παλιάς χριστιανικής βασιλικής. Παρόλο που στον Αποστόλο λειτουργεί και σε άλλο εκκλησιαστικό βιβλίο δεν υπάρχει αναφορά του κηρύγματος του Απόστολου Παύλου στη Χαλκιδική, η παράδοση λέει ότι ο ναός χτίστηκε προς τιμήν του Αγίου Παύλου που περιόδευσε στην περιοχή και όταν έφτασε εκεί έσπασε το βράχο με το σπαθί του από το οποίο βγαίνει μέχρι σήμερα το νερό της πηγής. Εάν ρωτήσετε κάποιον από τη Νικήτη θα σας δείξει περισσότερα σημάδια της διαδρομής του Απόστολου Παύλου από τη Νικήτη στην περιοχή. Την ημέρα του εορτασμού της στις 29 Ιουνίου υπήρξε και εξακολουθεί να υπάρχει ένα από τα καλύτερα φεστιβάλ της περιοχής. 

     

    Λειβαδιά- παρεκκλήσι του Αγίου Χριστοφόρου

    Αφήνουμε την περιοχή του Αγίου Παύλου να ακολουθεί το δρόμο αριστερά μας. Το τοπίο αλλάζει εντυπωσιακά από τα πρώτα λίγα μέτρα. Η διαδρομή στο δάσος είναι μαγευτική. Η μυρωδιά των πεύκων καθώς περπατάμε κάτω από αυτά είναι μεθυστική και θα σας συνοδεύσει μέχρι το τέλος της διαδρομής καθώς η ποικιλία των χρωμάτων και η εναλλαγή του τοπίου θα σας γεμίσει με αξέχαστες εικόνες. 

    Συνεχίζοντας στο δρόμο φτάνουμε στη διασταύρωση για Λιβάδια. Ακολουθούμε τον δρόμο στα δεξιά μας, που σήμερα είναι παράλληλος με τον κεντρικό δρόμο, είναι μέρος του μοναδικού αυτοκινητόδρομου που μέχρι το 1954 συνέδεσε τη Νικήτη με τον Παρθενώνα και τη Σικιά. Η διαδρομή μέχρι το άνοιγμα που θα συναντήσουμε μπροστά μας παραμένει μοναδική, με πεύκα και θάμνους που σας γοητεύουν με τα χρώματα ανάλογα με την εποχή που επισκεπτόμαστε την περιοχή. Και εκεί στο άνοιγμα στη θέση Λιβάδια τοποθετείται η εκκλησία του Αγίου Τσιότοφου. 

    Μια εκκλησία που χτίστηκε το 1978 δίπλα στο αλουμινόχαρτο του Αγίου Νικήτα που σώζεται σήμερα και δημιουργήθηκε το 1950, ξεχωρίζει ο ΑΓΙΟΣ Χιστόφορος. Είναι το μοναδικό παρεκκλήσι που διατηρεί τζάκι και κρεβάτια που εξυπηρετούν τους μελισσοκόμους, τους κυνηγούς και τους βοσκούς της περιοχής όταν ο καιρός είναι κακός. 

    Λίγα χιλιόμετρα πιο κάτω, περνώντας από ειδικές τοποθεσίες όπως οι αμπελώνες Ακονόλακκας και Ρούσας, φθάνουμε στην περιοχή της Ασμαμίας. Η ιδιαίτερη χλωρίδα της διαδρομής όχι μόνο με πεύκα και κωνοφόρα δέντρα αλλά και με λεύκες και πλατάνια στα ρέματα που συναντάμε, ανάμεσα στην κατώτερη φτέρη και τα άλλα φυτά, είναι μοναδική. 


    Δασική περιοχή της Ψαρίας

    Στη διασταύρωση που θα συναντήσουμε ακολουθούμε το σημάδι προς την Ψαριά στα αριστερά μας. Ο δρόμος προς τα δεξιά οδηγεί στον Παρθενώνα. 

    Λίγο ψηλά το δάσος των πεύκων γίνεται περίεργα. Είναι η θέση της παλαιάς φυτείας δασών και αυτά τα πεύκα που δημιουργούν σήμερα ένα τόσο ξεχωριστό τοπίο είναι τα τελευταία που παρέμειναν εκεί μη διαθέσιμα. Στη σκιά τους κάτω από την υπόφυση του ερείπιου φυτού που ευδοκιμεί στην περιοχή, βρίσκετε τα μανιτάρια ερείκη (sousourites στα ελληνικά) που είναι τα αγαπημένα μανιτάρια των ντόπιων.

    Υψηλότερα από τις δασικές εκτάσεις της Ψαριάς που συναντάμε στον δρόμο μας καταγράφει τη θέα του κάθε επισκέπτη και μας κρατά εκεί. Τα μαύρα πεύκα που κυριαρχούν εδώ στη θέση Ιτάμου που διοργανώνεται από τους δασοφύλακες με ξύλινα παγκάκια και τραπέζια γύρω από την πέτρινη σχάρα, ανάμεσα στη βρύση και τη ξύλινη γέφυρα που ταιριάζει απόλυτα στον τόπο, κάνουν το τοπίο ακόμα καλύτερο. 

    Η διαδρομή μας μέχρι την Ψαριά συνοδεύεται από την έντονη παρουσία της κορυφής του Άθω στα αριστερά μας, πέρα ​​από τον Σιγγίτικο κόλπο, στην άκρη της χερσονήσου του Αγίου Όρους. Όταν υπάρχει μια ξεκάθαρη ατμόσφαιρα, μπορούμε να διακρίνουμε τα σχήματα των μοναστηριών του μοναδικού σε ολόκληρη την παγκόσμια μοναστική πόλη της Παναγίας. 

    Και στη συνέχεια, από την κορυφή, ακριβώς στην πρώτη διασταύρωση στην αρχή της απότομης ανόδου, βρίσκετε την κορυφή του Itamos (811μ.) Και τον πυροσβεστικό σταθμό των δασοφύλακων. Πρόκειται για το πιο όμορφο μπαλκόνι της Σιθωνίας με μοναδική θέα. Το σχήμα της Χαλκιδικής σαν ένα χάρτη, είναι αποτυπωμένο ζωντανά μπροστά στα μάτια μας. Το τοπίο που ξεκινάει από τις τρεις χερσονήσους, σταματά στα πλάγια και φτάνει στις κορυφές του βουνού Χολομώντας στη βόρεια και κεντρική Χαλκιδική. Ανοίγει στο νότο, μέχρι τις ακτές του Θερμαϊκού και τις κορυφές του Όλυμπου, ενώ στα νοτιοανατολικά με μια καθαρή ατμόσφαιρα, το θέαμα φτάνει μέχρι τις Βόρειες Σποράδες

    Ένα μεγάλο μέρος της Βόρειας Ελλάδας απλώνεται μαγικά μπροστά μας. Αφού λάβουμε πληροφορίες για τους δασοφύλακες, θα συναντηθούμε εκεί κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών για θέματα της περιοχής και για τη δικαιοδοσία τους, θα βγούμε πίσω. Εάν έχετε χρόνο, μείνετε στην περιοχή. Το 2000χρονο δέντρο Ίταμος δεν απέχει πολύ. 


    Στα μονοπάτια του Ιτάμου 

    Όλα τα μονοπάτια της Ίταμος είναι μάλλον μοναδικά. Ωστόσο, το μονοπάτι που αφήσαμε για τελευταία μας οδηγεί στον τόπο του αρχαίου δέντρου. Μια θέση τόσο ξεχωριστή ώστε ο βασιλιάς της χλωρίδας του βουνού αποφάσισε να διατηρήσει τη μοναδικότητά της. 

    Υψηλά, στρογγυλά κομμάτια γρανίτη στη μία πλευρά και εντυπωσιακά μεγάλα μαύρα πεύκα στην άλλη πλευρά που περιβάλλουν ένα μικρό άνοιγμα μας δίνουν την εντύπωση ενός καλά οχυρωμένου φυσικού κάστρου. Εκεί στο κάστρο της και σε απόσταση 80μ. Από το δρόμο βρίσκεται ο 2000 ετών παλαιός Ίταμος. Ένα θαυμάσιο και σεβαστό δέντρο που σώθηκε από την πυρκαγιά του 1945 που έκαψε όλο το βουνό. Πόσες φυσικές καταστροφές θα μπορούσε να έχει ξεπεραστεί σε αυτά τα 2000 χρόνια της ύπαρξής του που δεν γνωρίζουμε; 

    Ο ιταμός ως φυτό έχει πολύ αργό ρυθμό ανάπτυξης και όπως λέγεται, κάθε τμήμα του είναι δηλητηριώδες εκτός από το περικάρπιο. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι μόνο ο πυρήνας των καρπών του είναι δηλητηριώδης και το δηλητήριο του είναι το όργιο. Είναι βέβαιο ότι οι κατσίκες και τα βοοειδή δεν το αγγίζουν. Οι επισκέπτες το θαυμάζουν, αλλά μην το αγγίζετε, γεμίζετε την ψύχρα των αιώνων που πλησιάζετε και απολαμβάνετε το τοπίο που προσφέρει. 

    Η επιθυμία να αναρριχηθούν οι τεράστιοι βράχοι γρανίτη γίνεται μια πρόκληση όταν παρατηρούμε ότι το πεύκο και όχι μόνο τα άγρια ​​λουλούδια απλώνουν τις μυρωδιές τους και μεγαλώνουν με αυτά, σαν να είναι άγνοια φύλακες του κάστρου. Και η κορυφή του Άθωνα απέναντι μας συγκινεί. Αλλά αν αποφασίσετε να κοιμηθείτε στη σκιά του τη νύχτα, στη συνέχεια κοντά στο σούρουπο ή λίγο πριν την αυγή, μπορεί να συναντήσετε ελάφια που ζουν στην περιοχή. Εάν είστε τυχεροί γεμίστε τα μάτια σας με την ομορφιά τους στο μικρό χρονικό διάστημα που σας προσφέρουν. Μόλις σας συνειδητοποιήσουν ότι θα φύγουν. Ο δρόμος προς Ίταμος βρίσκεται στα αριστερά σας στην πρώτη διασταύρωση μετά την Ψαριά. Είναι η ίδια διασταύρωση που συναντήσαμε προηγουμένως και πήγαμε δεξιά για τον πυροσβεστικό σταθμό. 

     

  • Στη Σιθωνία, όπως και σε όλη τη Χαλκιδική, η πρόσβαση και η μεταφορά πραγματοποιούνται σχεδόν αποκλειστικά οδικώς με δρομολόγια λεωφορείων και ιδιωτικές μεταφορές. Λίγα δρομολόγια διεξάγονται με θαλάσσιες μεταφορές, ιδιαίτερα τον γύρο του Άθω, ξεκινώντας από το λιμάνι του Ορμού Παναγίας.

    Η άφιξη γενικά στη Χαλκιδική με άλλα μέσα φτάνει μέχρι τη Θεσσαλονίκη με πολλούς τερματικούς σταθμούς πτήσεων, τρένων και λεωφορείων, καθώς και μερικά θαλάσσια μέσα.

    Από εκεί υπάρχει ένα άνετο και ασφαλές οδικό δίκτυο που οδηγεί στη Νικήτη και από εκεί επεκτείνεται γύρω από τη χερσόνησο της Σιθωνίας.

  • ΔΗΜΟΣ ΣΙΘΩΝΙΑΣ

        Τηλεφωνικό Κέντρο: 23753 50100 & 50101   fax: 23750 23244

    ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΝΙΚΗΤΗΣ: 23750 23440

    ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΣΥΚΙΑΣ 
    Τηλεφωνικό Κέντρο: 23753 50200 
    ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΣΑΡΤΗΣ: 
    23750 94360
    ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ: 23750 31913
    ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ Ν. ΜΑΡΜΑΡΑ: 23750 71242 & 72006
    ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΜΕΤΑΓΓΙΤΣΙΟΥ: 23750 92248

    ΑΣΤΥΝΟΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΣΙΘΩΝΙΑΣ

    ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ: 23750 32410

    ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΗ

    ΚΛΙΜΑΚΙΟ Ν.ΜΑΡΜΑΡΑ:  2375 072199
    ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΠΟΛΥΓΥΡΟΥ:  23710 22978 (199)

    ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΠΟΛΥΓΥΡΟΥ

    2371 350100

    ΚΕΝΤΡΟ ΥΓΕΙΑΣ ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ                                                                                            
    23753 50000


    ΑΓΡΟΤΙΚΟ ΙΑΤΡΕΙΟ Ν. ΜΑΡΜΑΡΑ                                                                                           
    23750 71208


    ΑΓΡΟΤΙΚΟ ΙΑΤΡΕΙΟ ΝΙΚΗΤΗΣ                                                                                                 
    23750 22222

    ΛΙΜΕΝΑΡΧΕΙΟ Ν. ΜΑΡΜΑΡΑ

    23750 71933

    ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟ

    23750 41285

    ΚΤΗΝΙΑΤΡΕΙΟ ΣΥΚΙΑΣ                                                                                                         

    23750 41247

    ΤΕΛΩΝΕΙΟ ΠΟΡΤΟ ΚΟΥΦΟ                                                                                                   

    23750 51100

    ΤΕΛΩΝΕΙΟ ΣΑΡΤΗΣ                                                                                                             

    23750 94255

    ΤΡΑΠΕΖΕΣ

    ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΝΙΚΗΤΗΣ 23750 23931
    ΕΘΝΙΚΗ Ν. ΜΑΡΜΑΡΑ 23750 79113

    EUROBANK N. MAΡΜΑΡΑ 23750 71197

    ΤΑΞΙ

    ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ: 2375031324
    Ν. ΜΑΡΜΑΡΑ: 2375071500
    ΝΙΚΗΤΗΣ: 23750

    ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΑ

    ΝΙΚΗΤΗΣ: 23750 22689
    ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ: 23750 31491
    Ν. ΜΑΡΜΑΡΑ: 23750 71334

    ΣΥΚΙΑ: 23750 41440

     

     

Πηγή :Με την ευγενική παραχώρηση του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού www.visitgreece.gr,Δήμος Σιθωνίας    
Βικιπαιδεια 
φωτο  https://www.sithonia.gr/en/

20 χιλιόμετρα από τον κοσμοπολίτικο ΜΑΡΜΑΡΑ και 5 χιλιομέτρων από την ΤΟΡΩΝΗ, σε ένα ήσυχο και οικογενειακό περιβάλλον και σε απόσταση αναπνοής από την θάλασσα βρίσκεται το Hotel ΑΡΕΤΕΣ.Ο φυσικός αποκλεισμός του από περαστικούς τουρίστες, λόγο φυσιολογίας του εδάφους και των κτιριακών εγκαταστάσεων προσφέρει πραγματική ασφάλεια και ξεγνοιασιά…..…..περισσότερα εδώ

Σε μια κατάφυτη έκταση 120 στρεμμάτων στη Σιθωνία Χαλκιδικής βρίσκεται το Αρμενιστής camping & bungalows από το 1982. H χρυσαφένια αμμουδιά και τα καταγάλανα νερά υποδέχονται τα όνειρά μας. O ίσκιος από τα πεύκα και τα πλατάνια φτάνει μέχρι την ακρογιαλιά. H άνεση, η πολυτέλεια και η ζωή στη φύση γίνονται ένα και δημιουργούν ,…….περισσότερα εδώ

Μόλις λίγα χιλιόμετρα έξω από τον Ν. Μαρμαρά πάνω σε ένα από τα γραφικά κολπάκια της Αγίας Κυριακής, με θεά που μοναδικά παντρεύει το βαθύ γαλάζιο του Τορωναίου κόλπου με τα άγρια πεύκα της Σιθωνίας και τα πανέμορφα σπαλοθρονήσια, βρίσκεται η ψαροταβέρνα «ο Πάνος». Πρόκειται για μια οικογενειακή επιχείρηση -προσφάτως ανακαινισμένη- που λειτουργεί από το 1979 προσφέροντας μοναδικές ελληνικές…περισσότερα εδώ

Η ταβέρνα «ΤΖΙΤΖΙΚΑΣ» βρίσκεται στην όμορφη τοποθεσία του Πόρτο Κουφό, στην Χαλκιδική. Ελάτε να απολαύσετε τις σπεσιαλιτέ μας και να χαλαρώσετε στον ανοιχτό χώρο της ταβέρνας, ενώ ατενίζετε την υπέροχη θέα.Είμαστε οικογενειακή επιχείρηση και διαθέτουμε δύο εστιατόρια (ένα παλιό και ένα νέο) και έχουμε 60 ετή \…….περισσότερα εδώ