ΠΗΛΙΟ



Booking.com

Πήλιο

Βουνό χαμηλό και σχετικά ήμερο, το Πήλιο αποτελεί συνώνυμο σχεδόν της Μαγνησίας και της πρωτεύουσάς της, του Βόλου. Με την ψηλότερη κορυφή του, τον Σταυρό, να υψώνεται στα 1.624 μέτρα και μήκος 50 περίπου χιλιόμετρα, το Πήλιο αποτελεί το φυσικό σύνορο της Μαγνησίας με το Αιγαίο Πέλαγος.

Οι ήπιες πλαγιές, αλλά και οι ήμερες κορυφές τους κάνουν το Πήλιο ιδιαίτερα αγαπητό στους πεζοπόρους και τους αρχάριους ορειβάτες, που θα βρουν εδώ δύο ορειβατικά καταφύγια, στην τοποθεσία Αγριόλευκες και στον Άγιο Γεώργιο Ζαγοράς. Για τους λάτρεις της λευκής πίστας στις Αγριόλευκες, κοντά στα Χάνια υπάρχει και χιονοδρομικό κέντρο, ενώ προσφέρονται κι ένα πλήθος υπέροχων διαδρομών για τους φανατικούς της ποδηλασίας βουνού και της ιππασίας.

Είτε επισκέπτεσθε το Πήλιο χειμώνα ντυμένο στα λευκά, είτε την άνοιξη ή το καλοκαίρι, όταν οι πλαγιές βάφονται πολύχρωμες από τα δεκάδες αγριολούλουδα ανάμεσα στα έλατα, τις καστανιές και τις οξιές, η περιήγηση στα παραδοσιακά χωριά του είναι μία εμπειρία μαγευτική….

Πορταριά η κοσμοπολίτισσα

Ένα από τα πιο κοσμοπολίτικα χωριά του Πηλίου που σφύζει από κόσμο όλες τις εποχές του χρόνου. Είναι το πρώτο χωριό που συναντάμε καθώς ανεβαίνουμε από τον Βόλο το βουνό του Πηλίου, και είναι ιδιαίτερα δημοφιλές λόγω της εγγύτητάς του στο χιονοδρομικό κέντρο, αλλά και στη θάλασσα. Πολυτελή ξενοδοχεία, παραδοσιακοί ξενώνες, ενοικιαζόμενα δωμάτια, εστιατόρια και ταβέρνες, καφέ, μπαρ και καταστήματα με σουβενίρ και είδη λαϊκής τέχνης καλύπτουν όλα τα γούστα και τις ανάγκες.

Ζαγορά του πνεύματος

Στις ανατολικές πλαγιές του Πηλίου με θέα το Αιγαίο Πέλαγος βρίσκεται η αρχοντική Ζαγορά. Το πολυπληθέστερο χωριό του Πηλίου οργανώνεται γύρω από τέσσερις συνοικίες με κεντρική πλατεία αυτή του Αγίου Γεωργίου με την ομώνυμη εκκλησία, γνωστή για το υπέροχοτέμπλο της. Στην κεντρική πλατεία βρίσκεται και η Δημόσια Βιβλιοθήκη, η οποία ιδρύθηκε στα τέλη του 18ου αι. και σήμερα λειτουργεί ως δανειστική με πλούσιο και σπάνιο υλικό, ενώ διαθέτει και αναγνωστήριο! Λίγο πιο κάτω συναντάμε το αρχοντικό Δρακοπούλου στο ισόγειο του οποίου λειτουργεί το παρασκευαστήριο του Γυναικείου Αγροτουριστικού Συνεταιρισμού Ζαγοράς. Εδώ η φύση συναντά την παράδοση… Το χωριό δίνει άφθονη πρώτη ύλη σε οπωροφόρα, τα οποία με μοναδικές παραδοσιακές συνταγές και αγνά προϊόντα γίνονται λαχταριστά γλυκά του κουταλιού, μαρμελάδες και σπιτικά λικέρ… ιδανικά για να πάρετε δυνάμεις μετά από πεζοπορία ή να τα χαρίσετε στους αγαπημένους σας…

Η αρχοντική Τσαγκαράδα

Στα 500 μέτρα υψόμετρο στην ανατολική πλευρά του Πηλίου, σε ένα περιβάλλον κατάφυτο με υπέροχη θέα προς τη θάλασσα του Αιγαίου, απλώνεται η Τσαγκαράδα. Η φύση εδώ δεσπόζει καθώς οι καστανιές και τα πλατάνια αγκαλιάζουν σχεδόν κάθε παλιό και νέο κτήριο της αραιοκατοικημένης Τσαγκαράδας. Πιείτε καφέ στην κεντρική πλατεία της Αγίας Παρασκευής, όπου ο Μέγας Πλάτανος μετράει μία χιλιετία ζωής και μη χάσετε το τοξωτό γεφύρι φτιαγμένο από ηπειρώτες μάστορες στην έξοδο του χωριού. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν και τα ιστορικά αξιοθέατα της περιοχής, η Αχιλλοπούλειος Εμπορική Σχολή και η Νανοπούλειος Σχολή. Μαζέψτε κάστανα – το Νοέμβρη διοργανώνεται και η γιορτή του κάστανου – και μανιτάρια και ξεκινήστε από εδώ υπέροχες διαδρομές στη φύση….

Βυζίτσα για ατελείωτες βόλτες

Από τα πιο ξακουστά και ανεπτυγμένα τουριστικά χωριά του Πηλίου ήδη από τη δεκαετία του ‘80, αποτελεί αντιπροσωπευτικό δείγμα πηλιορείτικου τοπίου με τα λιθόστρωτα καλντερίμια και τα παραδοσιακά αναπαλαιωμένα αρχοντικά, την πλούσια βλάστηση και τις πέτρινεςκρήνες. Ανεβείτε από το μεγάλο καλντερίμι προς την κεντρική πλατεία, κάντε μια βόλτα στη γραφική γειτονιά Αργυραίικα και αν το επιτρέπει ο καιρός οργανώστε πεζοπορία προς τις Μηλιές ή το παραθαλάσσιο χωριό Καλά Νερά. Τα τοπία θα σας συνεπάρουν… Εκλεκτά παραδοσιακά προϊόντα από μαρμελάδες μέχρι χειροποίητα ζυμαρικά έκαναν τον Γυναικείο Αγροτουριστικό Συνεταιρισμό της Βυζίτσας «Εσπερίδες», ιδιαίτερα δημοφιλή και εκτός των ορίων του χωριού. Αξιοποιώντας μοναδικές παραδοσιακές συνταγές προσφέρει υπηρεσίες catering στην ευρύτερη περιοχή.

 

Μηλιές

Αφετηρία του διάσημου «Μουτζούρη», του τραίνου του Πηλίου που φτάνει μέχρι τα Άνω Λεχώνια μέσα από μία διαδρομή εξαιρετικού φυσικού κάλλους, συνδέοντας το κέντρο του Βόλου με την εύφορη και πλούσια περιοχή του Δυτικού Πηλίου. Το χειμώνα που το τρένο δε λειτουργεί είναι μία θαυμάσια ευκαιρία να περπατήστε κατά μήκος των γραμμών του και να φωτογραφηθείτε στη σιδερένια γέφυρα του Εβάριστο ντε Κίρικο – κατασκευαστή του σιδηροδρόμου και πατέρα του διάσημου υπερρεαλιστή ζωγράφου Τζόρτζιο Ντε Κίρικο. Πάρτε το μονοπάτι για Βυζίτσα και απολαύστε τη θέα προς τον Παγασητικό, ενώ μην παραλείψετε να επισκεφθείτε την εκκλησία Παμμεγίστων Ταξιαρχών, χαρακτηριστικό δείγμα της τοπικής παραδοσιακής αρχιτεκτονικής με αξιόλογες μεταβυζαντινές αγιογραφίες.

Μακρινίτσα, το «μπαλκόνι» του Πηλίου

Με υπέροχη και ανεμπόδιστη θέα προς τον Βόλο και τον Παγασητικό και έχοντας διατηρήσει την παραδοσιακή πηλιορείτική αρχιτεκτονική με τα αναπαλαιωμένα αρχοντικά, τα ρομαντικά πλακόστρωτα δρομάκια, τις περίτεχνες κρήνες, τα υπεραιωνόβια πλατάνια και τα λουλούδια αποτελεί έναν από τους πιο μαγευτικούς προορισμούς του Πηλίου. Σ’ αυτό τον μικρό τόπο θα βρείτε ενδιαφέροντα art café και γκαλερί που μαρτυρούν τις καλλιτεχνικές ανησυχίες των κατοίκων του.

Πινακάτες.. ένα χωριό βγαλμένο από παραμύθι

Ένα μικρό μυστικό κρυμμένο στο βουνό των Κενταύρων, ένα χωριό το οποίο αργήσαμε να ανακαλύψουμε, καθώς ο δρόμος από την Βυζίτσα άνοιξε μόλις το 1999. Η μαγευτική φύση, η ησυχία, η μικρή και προφυλαγμένη από τον μεγάλο πλάτανο πλατεία, το αυθεντικό τοπίο και οι ελάχιστες παρεμβάσεις ασκούν απαράμιλλη γοητεία στον επισκέπτη…
 

  • Η περιοχή του Νοτίου Πηλίου αποτέλεσε σημείο αναφοράς σε κάθε χρονική περίοδο της Ιστορίας. Άλλωστε σε ολόκληρη την Μαγνησία υπάρχει έντονη οικονομική και πολιτιστική δραστηριότητα από τη νεολιθική εποχή, όπως μαρτυρούν τα αρχαιολογικά ευρήματα του Διμηνίου και του Σέσκλου.

    Στην ευρύτερη περιοχή που σήμερα αναπτύσσεται ο Δήμος Αργαλαστής υπήρξαν αρκετές συγκροτημένες κοινότητες κατά το παρελθόν όπως η Ολιζώνα, η Σηπιάδα και τα Σπάλαθρα, που παρουσίασαν σημαντική ανάπτυξη κατά τους ομηρικούς, κλασσικούς και ελληνιστικούς χρόνους. Συγκεκριμένα τα αρχαία Σπάλαθρα, που η τοποθεσία τους εντοπίζεται στην παραλιακή ζώνη μεταξύ μεταξύ Χόρτου και Μηλίνας, αποτελούσαν διακομιστικό σταθμό της περιοχής για την μεταφορά προϊόντων από τα λιμάνια του Παγασητικού στο εσωτερικό της Μαγνησίας. Υπάρχουν πολλές ιστορικές αναφορές από γεωγράφους και ιστορικούς όπως ο Σκύλαξ, ο Πλίνιος και μεταγενέστερα ο Στράβων και ο Στέφανος Βυζάντιος. Εξάλλου πλήθος αρχαιολογικών ευρημάτων όπως αγγεία, νομίσματα, αγάλματα μαρτυρούν την οικονομική ανάπτυξη των αρχαίων Σπαλάθρων, ιδιαίτερα κατά τον 6ο αιώνα π.Χ. Η ανάπτυξη της περιοχής επηρεάστηκε άμεσα από την ιστορική πορεία ολόκληρου του Ελλαδικού χώρου και έτσι μετά την ακμή των κλασσικών χρόνων ακολούθησε η Ρωμαϊκή κυριαρχία, η Βυζαντινή Αυτοκρατορία και στη συνέχεια η Τουρκοκρατία.

    Ήδη από τα τέλη του 17ου αιώνα το κέντρο οικονομικής δραστηριότητας είναι η Αργαλαστή. Η πρώτη αναφορά που υπάρχει, είναι σε ένα τουρκικό φιρμάνι του 1653. Οι κάτοικοί της είναι κυρίως γεωργοί και κτηνοτρόφοι και πολλοί από αυτούς προέρχονται από την Ήπειρο, τη Στερεά Ελλάδα και την υπόλοιπη Θεσσαλία. Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι η Αργαλαστή αποτελούσε την πρωτεύουσα των βακουφίων (χωριά χαρισμένα σε τουρκικές εκκλησίες), με το όνομα “Αργαλάστ-Μουκαντισί ” δηλαδή “Υποδιοίκηση αστυνομίας του Αργαλάστ”, μέχρι το 1697, όταν μεταφέρθηκε στη Μακρυνίτσα. Ο 18ος αιώνας βρίσκει την Αργαλαστή να αποτελεί ένα ανεπτυγμένο κεφαλοχώρι του Πηλίου, με μεγάλη παραγωγή σε πολλά αγροτικά προϊόντα και με έντονη δραστηριότητα στον τομέα της σηροτροφίας. Επίσης είναι μέλος του ιστορικού Συνεταιρισμού των Αμπελακίων. Κατά τη διάρκεια της Επαναστάσεως ολόκληρη η περιοχή υφίσταται τα δεινά της αγριότητας των Τούρκων, με αποτέλεσμα να ανακοπεί το ρεύμα οικονομικής και πολιτιστικής ανάπτυξης. Πρόδρομος του σημερινού Δήμου ήταν ο Δήμος Σπαλάθρων, ο οποίος σχηματίστηκε με το Βασιλικό Διάταγμα της 31ης Μαρτίου 1883 (ΦΕΚ 126) “Περί της εις δήμου διαιρέσεως της εν τω νομώ Λαρίσης επαρχίας Βόλου”. Ο συνολικός πληθυσμός του Δήμου ήταν 3731 κάτοικοι και συμμετείχαν η Αργαλαστή, η Ξινόβρυση, η Συκή, η Καλλιθέα και το Μετόχι.

    Τοπωνύμια

    Η σημαντική ανάπτυξη της περιοχής του Νοτίου Πηλίου, ιδιαίτερα κατά τον 18ο αιώνα, προσέλκυσε το ενδιαφέρον πολλών ιστορικών και μελετητών της εποχής εκείνης. Παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον η ιστορία των τοπωνυμίων τόσο της Αργαλαστής, όσο και των άλλων κοινοτήτων και οικισμών, αφού τις περισσότερες φορές αποτελούν πηγή γνώσης για την δημιουργία και την εξέλιξή τους μέσα στο χρόνο.

    Αργαλαστή: 
    Η πρώτη εκδοχή αφορά τις λέξεις “Αργώ” και “ελαύνω” αφού κατά την παράδοση, η περιοχή αποτέλεσε το πέρασμα των Αργοναυτών στο Αιγαίο Πέλαγος ώστε να ξεκινήσουν την εκστρατεία. Η άλλη εκδοχή αναφέρει ότι το όνομα είναι τουρκικό και προέρχεται από την παράφραση της λέξης “ραστ” που στα τουρκικά σημαίνει συγχώρεση. Καλλιθέα : παλιά ονομαζόταν Μπιρ (πιθανότατα από το όνομα κάποιου Ιμίρ Μπέη). Οφείλει το όνομά της στην πολύ καλή τοποθεσία στην οποία είναι κτισμένη και προσφέρει εξαίρετη θέα.

    Κάλαμος: 
    Η πρώτη ονομασία ήταν Κάναλος, από ένα μικρό ποτάμι που οδηγούσε στην θάλασσα και με το πέρασμα του χρόνου μετατράπηκε στη σημερινή ονομασία.

    Πάου: 
    Κυριότερη εκδοχή είναι ότι προέρχεται από το σλαβικό “μπάουμ” που σημαίνει κήπος δέντρων.

    Πάλτση: 
    Από το τουρκικό “μπάλτσι” δηλαδή ο τόπος μελισσοτροφίας.

    Αύρα:
    Η παλαιότερη ονομασία ήταν Ζάσταινη και είναι πιθανόν σλαβικής προέλευσης. Το σημερινό όνομα οφείλεται στη θαλάσσια αύρα, που είναι έντονη, ιδιαίτερα το καλοκαίρι.

    Μυριοβρύτη: 
    Ονομασία που δόθηκε επειδή η περιοχή διαθέτει πολλά καλά (μύρια – βρίθω). Κατά τους κατοίκους το όνομα οφείλεται στα πολλά νερά.

    Λεφόκαστρο: 
    Υπάρχουν πολλές εκδοχές για το συγκεκριμένο τοπωνύμιο. Η πρώτη αποδίδει το όνομα σε κάποιον οικιστή που λεγόταν Λέφας ή Λεφές. Μια δεύτερη εκδοχή αναφέρεται στη σύνθεση των λέξεων “κάστρο” και “γλείφω” αφού ο οικισμός είναι πολύ κοντά στην θάλασσα. Τέλος δεν αποκλείεται να ήταν κάστρο χτισμένο από ένα σλαβικό φύλο του Λεχούς (ίδια ετυμολογική αρχή με τα Λεχώνια).

    Χόρτο: 
    Οφείλει την ονομασία του στην πλούσια χλωρίδα της περιοχής.

    Μετόχι: 
    Πολύ παλιά το μέρος αυτό ήταν “μετόχι” δηλαδή περιοχή εξαρτημένη από κάποιο μεγάλο μοναστήρι.

    Ξινόβρυση: 
    Η παλιά ονομασία της ήταν Μπεστινίκα (επειδή ήταν χτισμένη μέσα σε στένωμα). Τη σημερινή της ονομασία την οφείλει στο υπόξινο νερό μιας πηγής κοντά στη θάλασσα.

    Η ονομασία δόθηκε επειδή στον οικισμό υπάρχουν πολλές καλλιεργούμενες εκτάσεις που αρδεύονται.

  • Το Πήλιο κατά την μυθολογία είναι το βουνό των κενταύρων αλλά και το βουνό που διάλεξαν οι 12 Θεοί του Ολύμπου για θερινή κατοικία τους, είναι από τα πιο όμορφα μέρη στην Ελλάδα με πανέμορφα δάση και κατάφυτες πλαγιές. 

    Το βουνό συνδέεται επίσης με το μύθο του Ηρακλή, του Αχιλλέα και του Ιάσονα, καθώς επίσης και του Πάρη ο οποίος έδωσε στην πιο όμορφη το μήλο της έριδος, που έγινε η αιτία για τον Τρωικό πόλεμο.
     Η αρχαία Ολιζών που συγκαταλέγεται στις πολύ σημαντικές αρχαίες πόλεις της Μαγνησίας, καταγράφεται στα ομηρικά έπη και συμμετείχε στον Τρωικό πόλεμο.

    Τα ίχνη της αρχαίας πόλης εντοπίζονται συγκεκριμένα τρία χιλιόμετρα από την Μηλίνα στην θέση που είναι σήμερα γνωστή με το τοπώνυμο Παλαιόκαστρο και εκτείνονται από τον Παγασητικό κόλπο και τον όρμο Βαλτούδι έως και το Αιγαίο πέλαγος στην παραλία χονδρής Άμμου.

    Βασιλιάς της αρχαίας Oλιζώνας ήταν ο Φιλοκτήτης, ο ήρωας της ομώνυμης τραγωδίας του Σοφοκλή που πήρε μέρος στον Τρωικό πόλεμο.

    Στο βουνό Τισαίον στο άκρο του πρώην δήμου Σηπιάδος προς το Τρίκερι σύμφωνα με τον ιστορικό Πολύβιο άναβαν συνθηματικές φωτιές στην κορυφή του με τις οποίες πληροφορούσαν το βασιλιά Φίλιππο Γ’ που διέμενε στη Δημητριάδα για τα γεγονότα που συνέβαιναν στις Σποράδες και την Εύβοια. 

  • 0 Δήμος Αφετών με έδρα το Νεοχώρι, γεωγραφικά βρίσκεται στην αρχή της χερσονήσου του Νοτίου Πηλίου. Βόρεια, συνορεύει με τον Δήμο Μηλεών και τον Δήμο Μουρεσίου, νότια με τον Δήμο Αργαλαστής και ανατολικά και δυτικά βρέχεται από το Αιγαίο και Παγασητικό Κόλπο αντίστοιχα.

    Αποτελείται από τα εξής δημοτικά διαμερίσματα: Νεοχωρίου, Αφετών, Συκής, Λαμπινούς και Καλαμακίου με συνολικά 2000 περίπου κατοίκους.

    Συνδέεται οδικά με τα λεωφορεία του ΚΤΕΛ Βόλου.

    0 τουρισμός σε συνάρτηση με την αγροτική παραγωγή (ελιά-λάδι, κά­στανα, μήλα, αχλάδια, τσίπουρο, τοπικό κρασί και λαχανικά), την εξ­όρυξη της πέτρας και της πλάκας του Πηλίου, είναι οι βασικώτεροι τομείς της τοπικής οικονομίας. Το Νεοχώρι είναι χο χωριό με πάρα πολλές Βιοκαλλιέργειες.

    Σε όλα τα χωριά του Δήμου Αφε­τών ο επισκέπτης μπορεί να συνα­ντήσει φυσικά και ιστορικά μνη­μεία όπως εκκλησίες, το μοναστήρι του Αγ. Γιάννη Συκής, πανέμορφες

    πλατείες, πέτρινα καλντερίμια σε πολλά μονοπάτια που συνδέουν πολλά χωριά μεταξύ τους, τοξωτά γεφύρια και καταπληκτικές παραλίες τόσο στο Αιγαίο όσο και στον Παγα­σητικό Κόλπο.

    0 Δήμος Νεοχωρίου προσφέρεραι για θερινό, χειμερινό, φυσιολατρικό και θρησκευτικό τουρισμό. Υπάρ­χουν πολλά καταλύματα που λει­τουργούν όλο το χρόνο όπως εστια­τόρια ταβέρνες, ξενοδοχεία και ενοικιαζόμενα δωμάτια. Σημαντικό τουριστικό κέντρο είναι η Αφησος με πολλές αξιόλογες τουριστικές επιχειρήσεις που προσφέρουν εναλ­λακτικές τουριστικές δραστηριότη­τες τόσο στη θάλασσα, όσο και στο βουνό.

    Βασικώτερα πανηγύρια είναι στο Νεοχώρι της Αναλήψεως, στην Άφησο στις 17 Ιουλίου, στη Συκή στις 28-29 Αυγούστου και πολλά άλλα σε όλα τα χωριά του Δήμου. 0 Δήμος Αφετών σας προσκαλεί να τον επισκευθείτε όλες τις εποχές του χρό­νου

     

    Τοπικές Κοινότητες Αφετών :

    • Αφέτες
    • Νεοχώρι
    • Συκή
    • Καλαμάκι
    • Λαμπινού
  • Ο Δήμος  Μηλεών, τόπος  φιλόξενος με μοναδική ιστορία και παράδοση, είναι απλωμένος στο κεντρικό Πήλιο και στην έκτασή του περιλαμβάνει τόσο ορεινές όσο και παραθαλάσσιες εκτάσεις στις ακτές του Παγασητικού. Ο Καποδιστριακός Δήμος Μηλεών προήλθε από την συνένωση των Κοινοτήτων Μηλεών, Αγ. Γεωργίου Νηλείας, Πινακατών, Βυζίτσας και Καλών Νερών. Το πιο μεγάλο μέρος της έκτασής του είναι κυριολεκτικά πλημμυρισμένο από ελαιώνες και καλλιεργήσιμες εκτάσεις με μηλιές και καστανιές. Πλούσια η δασώδης  έκταση που καλύπτει τους ορεινούς όγκους πάνω από τα βορινά χωριά του Δήμου και περιλαμβάνει ένα τοπίο ιδιαίτερου φυσικού κάλλους. Τα παράλια είναι αξιοποιημένα και πλήρως οργα­νωμένα τουριστικά, διατηρώντας παράλληλα τη γραφικότητα και φυσική ομορφιά τους.

    Το ευρύτερο οικιστικό περιβάλλον κυριαρχείται από τα στοιχεία της  παραδοσιακής Πηλιο­ρείτικα αρχιτεκτονικής, με κυριότερα χαρακτηριστικά του τα ντόπια φυσικά υλικά, της  πέτρας και της πλάκας Πηλίου.

    Ταξιδεύοντες στο χρόνο

    Πρωταγωνιστικός  ο ρόλος που διαδραμάτισαν οι κάτοικοι του Δήμου κατά τη διάρκεια του απελευθερωτικού αγώνα κατά των Τούρκων. Παρά τα προνόμια που είχαν αποσπάσει από τους  Τούρκους, την ώρα του κοινού αγώνα δεν συμβιβάστηκαν και έτσι στις 7 Μαΐου του 1821, ο φλογερός  Μηλιώτης  λόγιος  και αρχιμανδρίτης Άνθιμος  Γαζής, σηκώνει στις Μηλιές το μπαϊράκι της  Πηλιορείτικης επανάστασης. Το Μάιο του 1823 οι Πηλιορείτες επαναστατες  δίνουν τη μεγάλη και νικηφόρα μάχη της  Γατζέας ενάντια στους  Τουρκαλβανούς  του Αλιο· Πασά.

    Ονομαστή στο πανελλήνιο η «Σχολή των Μηλεών», που ιδρύθηκε από τους  τρεις σπουδαίους  ιερωμένους, λόγιους, δασκάλους του Γένους, Άνθιμο Γαζή, Γρηγόριο Κωνσταντά και  Δανιήλ Φιλιππίδη. Αποτέλεσμα του διαφωτιστικού έργου της ξακουστής  τότε Σχολής  των Μηλεών υπήρξε η  ίδρυση της  βιβλιοθήκης «Ψυχής Άκος» (= θεραπεία ψυχής) που λει­τουργεί και σήμερα ως Μουσείο, με περισσότερους από 3.500 κώδικες και ιστορικά κειμήλια.

    Στη βάση του βράχου που βρίσκεται σκαρφαλωμένο το εξωκλήσι του Ταξιάρχη στις Μιλιές υπάρχει μία σπηλιά που εικάζεται πως ήταν το άντρο του Κένταυρου Χείρωνα.

    Τοπικές Κοινότητες :

     

    Μηλιές
    Καλά Νερά
    Άγιος Γεώργιος Νηλείας
    Βυζίτσα
    Πινακάτες

  • Ο Δήμος Αργαλαστής γεωγραφικά βρίσκεται στο κεντρικότερο τμήμα του Νοτίου Πηλίου. Βόρεια, συνο­ρεύει με το Δήμο Αφετών, ενώ νό­τια, συνορεύει με τον Δήμο Σηπιάδος. Ανατολικά και Δυτικά βρέχεται από το Αιγαίο Πέλαγος και τον Παγα­σητικό Κόλπο αντίστοιχα.

    Έδρα του Δήμου είναι η Αργαλαστή τηλ. 24230 54219, στην οποία εδ­ρεύουν πολλές κρατικές υπηρεσίες όπως ο ΟΤΕ, η ΔΕΗ, η αστυνομία, το ΕΣΥ το ειρηνοδικείο, το γυμνάσιο- λύκειο, το κέντρο τουριστικής πλη­ροφόρησης (info-center) κλπ, καθι­στώντας την έτσι το διοικητικό κέ­ντρο του Νοτίου Πηλίου. O πληθυ­σμός του Δήμου Αργαλαστής ανέρ­χεται στις 2.100 περίπου κατοίκους.

    Παλαιότερος του σημερινού Δήμου ήταν ο Δήμος Σπαλάθρων.

    Συγκεκριμένα τα αρχαία Σπάλαθρα εντοπίζονται στην παραλιακή ζώνη μεταξύ Χόρτου και Μηλίνας.

    Αξιόλογα μνημεία της Αργαλαστής είναι το Κωδωνοστάσιο του ιερού Ναού των Αγίων Αποστόλων και πολλές διάσπαρτες εκκλησίες και εξωκλήσια καθώς και τοξωτά πέτρινα γεφύρια. Επίσης, το μοναστήρι της Πάου με το αξιόλογο συνεδρια­κό κέντρο του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.

  • Η φυσιογνωμία του τόπου :

    Ο Δήμος Σηπιάδος είναι ένας τόπος γεμάτος μύθους, ιστορία και παραδόσεις, ένας τόπος  μοναδικός και φιλόξενος απλωμένος στη νότια πλευρά του Πηλίου. Η περιοχή χαρακτηρίζεται ως ιδιαιτέρου κάλλους τόσο αναφορικά με το φυσικό τοπίο όσο και με το δομημένο οικιστικό περιβάλλον.

    Ο Δήμος Σηπιάδος  προήλθε από τη συνένωση των κοινοτήτων Λαύκου, Μηλίνας και Προμυρίου. Καταλαμβάνει έκταση 122,4 χλμ. και έχει έδρα τον Λαύκο, που απέχει 50 χλμ. από τον Βόλο. Ο Δήμος  Σηπιάδος  βρέχεται δυτικά από τον Παγασητικό κόλπο και ανατολικά από το Αιγαίο πέλαγος. Τα δύο νησάκια πλησίον της Μηλίνας, ο Αλατάς και η Πρασούδα, είναι ακατοίκητα, αλλά επισκέψιμα.

    Το μεγαλύτερο τμήμα του Δήμου καλύπτεται από πλούσια δασώδη βλάστηση και εκτάσεις καλλιεργημένες με ελιές. Τα παράλια του Δήμου είναι αξιοποιημένα τουριστικά διατηρώντας τη φυσική και παρθένα ομορφιά τους. Οι όρμοι των παράλιων χωριών προσφέρονται για ελλιμενισμό μικρών σκαφών. Η μορφολογία, η γεωγραφία και το κλίμα συνθέτουν έναν τόπο μοναδικής  ομορφιάς, όπου δεσπόζει η αρμονία της φύσης  και του ανθρώπινου πολιτισμού. Το οικιστικό περιβάλλον χαρακτηρίζεται από τη χαμηλή δόμηση και την παραδοσιακή πηλιορείτικη αρχιτεκτονική. Η πέτρα και οι πλάκες είναι μερικά από τα φυσικά υλικά του τόπου που χρησιμοποιούνται για το σκοπό αυτό και εναρμονίζονται απόλυτα με το φυσικό περιβάλλον.

    Τοπικές Κοινότητες Σηπιάδος :

    Λαύκος
    Προμύρι
    Μηλίνα

  • Τρικέρι
     Πυκνοχτισμένο στην κορυφή του αρχαίου ακρωτηρίου Αιάντειον, δεξιά στην είσοδο του Παγασητικού, στέκεται άγρυπνος βιγλάτορας το ιστορικό θαλασσοχώρι Τρίκερι.

    Στο λιμάνι του, την Αγία Κυριακή, ο επισκέπτης αντικρίζει ένα στόλο από κάθε λογής ψαροκάικα και τον καλωσορίζουν οι θαλασσοδαρμένοι καλοσυνάτοι Τρικεριώτες.

    Η ιστορία του χωριού αρχίζει από τα μέσα του 1700. Οι Τρικεριώτες καραβοκύρηδες πήραν από τους πρώτους μέρος στην Επανάσταση του 1821. Δείγμα τρανό του ιστορικού μεγαλείου και της παλιάς αρχοντιάς είναι οι εκκλησίες με τα ξυλόγλυπτα τέμπλα, τα πυργόσπιτα των καπεταναίων, τα γραφικά έθιμα του γάμου, της Πασχαλιάς, της Πρωτομαγιάς και η βαρύτιμη χρυσοποίκιλτη γυναικεία φορεσιά.

    Όλη την πασχαλινή εβδομάδα γίνεται τρικούβερτο πανηγύρι με καθαρά νησιώτικο χρώμα. Στην πλακοστρωμένη πλατεία του χωριού κάθε απόγευμα σέρνεται γενικός χορός – καλαματιανός με θαλασσινά τραγούδια της λαϊκής ορχήστρας. Την Παρασκευή του Πάσχα και την Κυριακή του Θωμά είναι το αποκορύφωμα του Πανηγυριού. Όλες οι λυγερόκορμες Τρικεριώτισσες με τις χρυσοκέντητες φορεσιές και τα κλειδωτάρια χορεύουν με χάρη, ενώ τα παλληκάρια του χωριού κρυφοδιαλέγουν το μελλοντικό τους ταίρι… Στο Τρίκερι οι κάτοικοι, από παράδοση ασχολούνται με την σπογγαλιεία. Οι σφουγγαράδες, σ’ όλη τη διάρκεια του έτους, ξεκινούν για να τρυγήσουν στα βαθιά της θάλασσας τα πολύτιμα σφουγγάρια.

    Κάθε Ιούνη οι Τρικεριώτες, στο λιμανάκι της Αγίας Κυριακής, διοργανώνουν ψαράδικη βραδιά επί τριήμερο και δίνουν όλο τον καημό και το μεράκι τους στο χορό και στο τραγούδι. Χάρμα απερίγραπτης ομορφιάς και μεγαλείου αυτός ο χορός.

    Στο Τρίκερι ανήκουν και οι οικισμοί Κότες, ανατολικό επίνειο του χωριού Παλαιό Τρίκερι με τις γραφικές, δαντελωτές αμμουδερές ακρογιαλιές. Στο νησί βρίσκεται και το μεγάλο μοναστήρι της Παναγιάς, που γιορτάζει στις 9 και 10 Σεπτεμβρίου το γεγονός της εύρεσης της θαυματουργού εικόνας της Μεγαλόχαρης. Στο Τρίκερι επίσης ανήκουν οι νησίδες Αλατάς, Πρασούδα και Μικρά.

    Στα ουζερί της παραλίας της Αγίας Κυριακής, του χωριού και του νησιού ο επισκέπτης γεύεται την τρικεριώτικη σπεσιαλιτέ, χταπόδι ροδοψημένο στη θράκα κι άλλους θαλασσινούς μεζέδες! Πεντακάθαροι ξενώνες στο χωριό, στην Αγία Κυριακή και στο νησί φιλοξενούν τους επισκέπτες.

    Μπορεί να επισκεφθεί κάποιος το Τρίκερι οδικά με το Ι.Χ. αυτοκίνητο του ή με τα λεωφορεία του ΚΤΕΛ Μαγνησίας κι από τη θάλασσα με τα πλοία της γραμμής Βόλου – Β. Σποράδων, που προσεγγίζουν και στο νησί.

    Ο επισκέπτης του Τρίκερι θα’ χει πολλά καλά κι όμορφα να θυμάται.

  • To Πήλιο σήμερα με τον μοναδικό συνδυασμό βουνού και θάλασσας, την τουριστική υποδομή που συνεχώς αναπτύσσεται, τις φυσικές του ομορφιές, και την γραφικότητα του, προσφέρεται για τουρισμό όλες τις εποχές καθώς επίσης και για όλες τις απαιτήσεις.

    Το Νότιο Πήλιο περιλαμβάνει χωριά επάνω στο βουνό όπως ο Άγιος Γεώργιος, οι Μηλιές, η Βυζίτσα ή οι Πινακάτες αλλά και χωριά μπροστά στη θάλασσα όπως η Μηλίνα, η Άφυσσος ή τα Καλά Νερά.

    Το τοπίο που θα βρείτε είναι διαφορετικό από το άλλο Πήλιο. Το υψόμετρο είναι χαμηλότερο, οι ελιές είναι τα κυρίαρχα δέντρα και οι κουμαριές είναι παντού.

    Όμορφα χωριά και μικροί οικισμοί, υπέροχες παραλίες στην έξοδο του παγασητικού και η πηλιορείτικη φύση μαζί με ελιές καλύπτει τους γύρω λόφους.

    Οι παραλίες και οι όρμοι στην πλευρά του παγασητικού (Κάλαμος, Πάου, Χόρτο, Μηλίνα, Βαλτούδι, Μαραθιά, Αλογόπορος) έχουν σχεδόν πάντοτε νηνεμία και ήρεμα νερά ενώ αυτές του Αιγαίου (Κατηγιώργης, Λύρη, Θεοτόκος, Πλατανιάς, Καστρί, Μορτιάς, Ποτιστικά) υπάγονται στην κυριαρχία των ανέμων.

    Η πρόσβαση στην περιοχή γίνεται από την Αγριά του Βόλου.

    Ο παραλιακός δρόμος στον Παγασητικό ακολουθείται μέχρι το Τρίκερι, ενώ παύει να είναι δίπλα στην θάλασσα μόνο στην περιοχή της Αργαλαστής.

    Η περιοχή του Νοτίου Πηλίου προσφέρει έναν εξαιρετικό συνδιασμό βουνού και θάλασσας μέσα σε ένα πανέμορφο τοπίο ιδανικό για όλες τις εποχές του χρόνου. 
    Πολύ μεγάλο δίκτυο μονοπατιών με σήμανση, ιδανικό για περπάτημα για όλες τις ηλικίες. Παραδοσιακά πετρόχτιστα μονοπάτια διατρέχουν ολόκληρο το Δήμο Νοτίου Πηλίου ενώνοντας τα χωριά και τους οικισμούς αποτελώντας πανέμορφες διαδρομές και προσφέροντας μοναδικές συγκινήσεις στουςλάτρεις της φύσης και της πεζοπορίας. 
    Η άγρια παρθένα φύση με την πανδαισία αγριολούλουδων, βοτάνων, αρωματικών φυτών γοητεύει και τον πιο απαιτητικό επισκέπτη. 
    Για όσους αγαπούν τα άλογα στον Κατηγώργη, στην Αργαλαστή λίγο έξω από το χωριό στο δρόμο προς το Μετόχι (η φάρμα αλόγων Κένταυρος) και στις Μηλιές ( ο ιππικός φυσιολατρικός όμιλος Μηλεών) υπάρχουν άλογα και ειδικοί εκπαιδευτές.

    Οι βόλτες στην περιοχή με τα άλογα ή και οι οργανωμένες ημερήσιες εκδρομές σε γκρουπ είναι μια αξέχαστη, συναρπαστική και ακίνδυνη εμπειρία. 
    Πρόκληση αποτελούν δραστηριότητες με ποδήλατα βουνού ενώ οι ορεινές περιοχές του Δήμου προσφέρονται για κυνήγι κατά περιόδους. 
    Εξαιρετκές παραλίες στα νερά του Παγασητικού και Αιγαίου οργανωμένες για πολλούς ή απομονωμένες για λίγους. 
    Μεγάλες και μικρές, πολυσύχναστες και απάτητες αλλά όλες πενακάθαρες και προσιτές για τους λουόμενους.

    Έναν ιδανικό τόπο για ιστιοπλοΐα με τον Παγασητικό κόλπο να προσφέρει ανέμους με αύρες και πολλά παραλιακά χωριά όπως τα Καλά Νερά, το Τρίκερι, Μηλίνα, ή η Άφησσος να προσφέρουν απάνεμα λιμενάκια ιδανικά για στάση και ξεκούραση.

    Πολλές επιλογές διαμονής, εστίασης και διασκέδασης. 
    Πλήθος μικρών και μεγάλων ξενοδοχείων, ξενώνων και ενοικιαζομένων δωματίων.

    Υπάρχουν επίσης και κάμπινγκ. Πλήθος από παραδοσιακά χωριά χτισμένα με την πηλιορείτικη αρχιτεκτονική. Σύνδεση της περιοχής μέσω των Κ.Τ.Ε.Λ Μαγνησίας.

    Πιείτε το καφέ ή το ποτό σας στην Μηλίνα μπροστά στη θάλασσα απολαμβάνοντας την ηρεμία και την απλότητα του γραφικού χωριού. Ανεβείτε στο τρενάκι του Πηλίου ξεκινώντας από το σταθμό στα Άνω Λεχώνια και καταλήγωντας μετά από μια υπέροχη διαδρομή στο σταθμό των Μηλεών.

    Μείνετε για ένα Σαββατοκύριακο σε έναν από τους πολλούς παραδοσιακούς ξενώνες της Βυζίτσας. 
    Πιείτε το καφεδάκι σας στην πλατεία του Αγίου Γεωργίου με θέα τον Παγασητικό.

    Περάστε ένα Σαββατοκύριακο στο νησί παλιό Τρίκερι σε ένα περιβάλλον χωρίς τροχοφόρα, τρώγοντας φρέσκο ψάρι και απολαμβάνοντας την ηρεμία του τόπου και την φιλοξενία των κατοίκων του.

    Αρχαιολογικοί Χώροι

    Η ευρύτερη περιοχή του Δήμου Αργαλαστής παρουσίασε σημαντική ανάπτυξη κατά τους αρχαίους και κατά τους βυζαντινούς χρόνους. Εκτιμάται ότι στη θέση του σημερινού οικισμού του Χόρτου ήταν η αρχαία πόλη “Σπάλαυθρα”. Τα ευρήματα που βρέθηκαν στην περιοχή (σήμερα εκτίθενται στα Αρχαιολογικά Μουσεία Βόλου και Αθηνών) μαρτυρούν την ύπαρξη συγκροτημένων οικισμών.

    Ιδιαίτερα σημαντικά κρίνονται τα ευρήματα των βυζαντινών χρόνων, όπως τα ερείπια της βυζαντινής εκκλησίας του Αγίου Νικολάου κοντά στον οικισμό του Χόρτου. Ιδιαίτερη μνεία αξίζει και το Μοναστήρι Αγίου Νικολάου, στην Πάου, που κτίστηκε το 15ο αιώνα.

    Αξίζει να σημειωθεί η ανακάλυψη σπηλιάς (θέση “βαθιά Σπηλιά”) στα όρια του Δήμου Αργαλαστής με τα Δήμο Σηπιάδος. Σύμφωνα με την μυθολογία στην προαναφερθείσα σπηλιά, εικάζεται ότι διέμενε ο Κένταυρος “Χείρων”.

    Αρχαιολογικά ευρήματα της αρχαίας πόλης  “Ολιζών” ανακαλύφθηκαν στο βυθό της θάλασσας. Τα ευρήματα της αρχαίας πόλης εκτείνονται (κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας) από το Χόρτο μέχρι την Μηλίνα.

     

  • Πέτρινα Τοξωτά Γεφύρια

    Η απαράμιλλη αρχιτεκτονική των Ηπειρωτών μαστόρων και η τεχνική κατεργασίας της πέτρας είναι αποτυπωμένες στα πέτρινα τοξωτά γεφύρια του Πηλίου. Είναι εντυπωσιακός ο τρόπος με τον οποίο κάθε γεφύρι εντάσσεται στο φυσικό περιβάλλον. 
    Υπάρχουν τα ακόλουθα γεφύρια:

    Κατσιλοχώρι
    Βρίσκεται εντός της Αργαλαστής, στην είσοδο του χωριού.

    Ρέμα Ροδιάς
    Βρίσκεται στη διαδρομή Αργαλαστή – Λεφόκαστρο.

    Λεφόκαστρο
    Βρίσκεται εντός του οικισμού Λεφόκαστρου.

    Καρύδι
    Το γεφύρι βρίσκεται στη διαδρομή Αργαλαστή – Ξινόβρυση.

    Αμμουρτσιά
    Το γεφύρι βρίσκεται στη διαδρομή Αργαλαστή – Κάλαμος.

  • Η Βρύση του Αγ. Νικολάου στην Πάου

    Η βρύση του Αγίου Νικολάου βρίσκεται περίπου 5 χιλιόμετρα νότια της Αργαλαστής στον οικισμό Πάου. Το νερό της αναβρύζει από τρεις ανάβρες γύρω από τις οποίες υπάρχει το Μοναστήρι του Αγίου Νικολάου. Σύμφωνα με την παράδοση, κατά την περίοδο μιας μεγάλης ανομβρίας στην Αργαλαστή, η συγκεκριμένη βρύση κράτησε αρκετό νερό και τροφοδοτούσε ανθρώπους και ζώα. Πάνω σε αυτήν αναγράφεται τώρα: “Πάου κοινότης Αργαλαστής Σεπτέμβριος 1951”.

    Η Βρύση του Αϊ Γιάννη στην Αργαλαστή 

    Η βρύση κατασκευάστηκε από τον ίδιο Τούρκο Πασά που έχτισε και τη βρύση του Κουένη. 
    Για αυτή υπάρχουν διάφορες τοπικές ιστορίες όπως το κόλπο κάποιων γεωργών που ήθελαν να πάρουν τη σειρά κάποιων συντοπιτών τους που πότιζαν τη νύχτα. Γύρω στις 12 τα μεσάνυχτα πήγαιναν δύο κριάρια μπροστά στη βρύση, έριχναν πάνω τους άσπρα σεντόνια με αποτέλεσμα αυτά να αναστατώνονται και να τρομάζουν όσους πήγαιναν εκείνη την ώρα να ποτίσουν.

    Η Βρύση Γιαννακού στο Χόρτο 

    Η βρύση αυτή, γνωστή για το σιδηρούχο και δροσερό νερό της, φτιάχτηκε το 1836 από τον Κωνσταντίνο Γιαννακό. Χρησίμευε κυρίως στο να παίρνουν νερό τα γύρω σπίτια αλλά και στο να ποτίζουν οι κάτοικοι τις καλλιέργειες τους.

    Η Βρύση Διαλετάρα στο Χόρτο

    Είναι η δεύτερη σε παλαιότητα βρύση του χωριού Χόρτο. Αν και δεν έχουμε πληροφορίες για το ποιος ανέλαβε να τη φτιάξει, πιθανότατα αυτό να έγινε από τον Αχμέτ Αγά κατά την εποχή της τουρκοκρατίας, το 1778. Με το πέρασμα του χρόνου υπέστη φθορές για αυτό ανέλαβε να την ανακαινίσει ο Κωνσταντίνος Καλυβιώτης. Το όνομά της το πήρε από τον ιδιοκτήτη της γύρω περιοχής.

    Η Βρύση Καλυβιώτη στο Χόρτο 

    Τη συγκεκριμένη βρύση τη συναντάμε καθώς στρίβουμε δεξιά από τη γέφυρα του χωριού προς την παραλία. Χτίστηκε από τον Κωνσταντίνο Καλυβιώτη το 1970 και θεωρείται η ομορφότερη του χωριού. Παλαιότερα τροφοδοτούνταν από το νερό της μικρά πλοιάρια που μετέφεραν εμπορεύματα σε κοντινά λιμάνια.

    Η Βρύση Κουένη στην Αργαλαστή 

    Η βρύση κατασκευάστηκε και διακοσμήθηκε επί Τουρκοκρατίας από τον Τούρκο Πασά που ήταν διοικητής της Μαγνησίας. Το όνομα της πιθανόν να οφείλεται στους Φράγκους οι οποίοι λόγω της γωνίας που σχηματίζουν οι δύο δούδες (χαντακές), μια κάθετος και μία οριζόντιος, την ονόμασαν Κουέν όπου στα γαλλικά η λέξη «Κουέν» σημαίνει «γωνία».

    Η Βρύση Μυριοβρύτη

    Η πολύ όμορφη αυτή βρύση βρίσκεται ΒΔ της Αργαλαστής κάτω από το πολύ ωραίο και γραφικό εκκλησάκι του Αγίου – Κωνσταντίνου κοντά στο Κατσιλοχώρι. Κατά την παράδοση μια πολύ όμορφη κοπέλα προκάλεσε την ζήλια ενός στοιχειού το οποίο την μεταμόρφωσε σε βρύση.

    Η Βρύση Νανάκη στο Χόρτο 

    Η βρύση αυτή κατασκευάστηκε στις 30 Αυγούστου του 1876 και χρωστάει το όνομα της στον κάτοικο της περιοχής Ιωάννη Νανάκη ο οποίος αξιοποίησε την πηγή που βρισκόταν στα κτήματά του. Με αυτό τον τρόπο προσέφερε μεγάλη βοήθεια στους κατοίκους του χωριού αφού οι περισσότεροι από αυτούς κάλυπταν τις ανάγκες τους από τη συγκεκριμένη βρύση. Πέρα από τους ντόπιους όμως η βρύση συχνά τροφοδοτούσε και νοσοκομεία, ακόμα και από την Αθήνα, λόγω της φήμης που υπήρχε για το σιδηρούχο νερό της.

    Η Βρύση Σπανοδήμου στο Χόρτο

    Η βρύση κατασκευάστηκε στις 2 Οκτωβρίου του 1940. Φτιάχτηκε από τους αδελφούς Σπανοδήμου και Πατροσμά προκειμένου να καθαρίσουν το νερό ώστε να γίνει πόσιμο αλλά και για να ποτίζουν τα λαχανικά και τα αμπέλια τους. Στη συνέχεια η βρύση αυτή χρησιμοποιήθηκε από τους βοσκούς για να ποτίζουν τα ζώα μια και ήταν στο μονοπάτι που ακολουθούσαν για να ανέβουν στο βουνό.

    Η Βρύση Χατζή στην Αργαλαστή

    Η Βρύση Χατζή στην Αργαλαστή βρίσκεται στο κάτω μέρος της πλατείας, κοντά στο δρόμο που οδηγεί στο Παρθεναγωγείο στο οποίο δίδαξε ο Κ. Βάρναλης.

Παραλίες

  • Λεφόκαστρο

    Το Λεφόκαστρο είναι ένας γραφικός οικισμός που απέχει 6 χλμ από την Αργαλαστή και 34 χλμ από το Βόλο. Βρίσκεται στη Δυτική πλευρά της χερσονήσου του Πηλίου και διαθέτει παραλίες με πεντακάθαρα νερά.

    Μπελιάν

    4 χλμ μετά την Αργαλαστή, ανάμεσα στους οικισμούς Κάλαμο και Πάου βρίσκεται η παραλία Μπελιάν. Πρόκειται για μια ήρεμη παραλία με βότσαλο και άμμο, χωρίς τoν ενοχλητικό θόρυβο των αυτοκινήτων, αφού είναι η μόνη παραλία από την οποία δεν περνάει ο κεντρικός δρόμος. Πολύ κοντά σε αυτήν υπάρχει ένα αρχοντικό που λειτουργεί σαν ξενοδοχείο το οποίο σας προσφέρει ότι χρειάζεστε για μια άνετη και ευχάριστη διαμονή στις διακοπές σας. Στο ξενοδοχείο μπορείτε επίσης να βρείτε παραδοσιακά προϊόντα που προέρχονται από τη φάρμα που διαθέτει.

    Μελανή 

    Δίπλα στα Ποτιστικά βρίσκεται η Μελανή. Πρόκειται για μια αμμώδης και ήσυχη παραλία που πήρε το όνομα της από το βαθύ μπλε των νερών της.

    Πάλτση 

    Η παραλία της Πάλτσης είναι από τις πιο γνωστές ανατολικές παραλίες του Πηλίου. Απέχει 13 χλμ από την Αργαλαστή και 53 χλμ από τον Βόλο. Η παραλία είναι αρκετά μεγάλη και αμμώδης. Στην Πάλτση βρίσκεται μια από τις μεγαλύτερες και ομορφότερες παραλίες του Ν. Πηλίου, ο Αγ. Κωνσταντίνος. Στις 5 και 6 Σεπτεμβρίου διοργανώνεται μεγάλο πανηγύρι στην μνήμη των Αγ. Ταξιαρχών. Από το χωριό υπάρχει μονοπάτι που οδηγεί στο Λαύκο. Η διαδρομή διαρκεί περίπου 2,5 ώρες και είναι ιδιαίτερα απολαυστική.

    Ποτιστικά 

    Η παραλία των Ποτιστικών απέχει 53 χλμ από το Βόλο. Η παραλία της είναι αμμώδης, έχει μήκος 1 χλμ. και είναι ιδανικός προορισμός για ήρεμες διακοπές. Εάν επιθυμείτε περισσότερη ζωντάνια μπορείτε να πάτε μέχρι την Αργαλαστή η οποία βρίσκεται πολύ κοντά.

    Χόρτο 

    Σε απόσταση 6 χλμ από την Αργαλαστή βρίσκεται το Χόρτο. Ένα όμορφο και καταπράσινο χωριό με πανέμορφες παραλίες με κρυστάλλινα νερά. Το απάνεμο λιμάνι του είναι ιδανικό για θαλάσσιες δραστηριότητες όπως ιστιοπλοΐα και windsurfing. Πέρα από την κεντρική παραλία του, μπροστά στα σπίτια, στο Χόρτο υπάρχουν δύο μικροί κολπίσκοι. Ο πρώτος έχει πρασινογάλανα νερά και βότσαλα και για να πάτε δεν έχετε παρά να ακολουθήσετε το μικρό μονοπάτι που ξεκινάει από εκεί που τελειώνουν τα σπίτια. Ο δεύτερος ονομάζεται Παγανιά και θα τον βρείτε λίγο πριν φτάσετε στο χωριό, ακολουθώντας ένα στενό ασφάλτινο δρομάκι.

    Μεγάλη Πάου

    Η Μεγάλη Πάου είναι ένας μικρός οικισμός και βρίσκεται στο δρόμο προς το Χόρτο. Απέχει 6 χλμ από την Αργαλαστή. Οι λάτρεις του camping μπορούν να κατασκηνώσουν στο camping που υπάρχει στην περιοχή.

    Μικρή Πάου 

    Η Μικρή Πάου είναι ένας μικρός γραφικός παραθαλάσσιος οικισμός ο οποίος βρίσκεται 5 χλμ από την Αργαλαστή και 45 χλμ από το Βόλο με εκπληκτική παραλία με βότσαλο και άμμο. Εάν όμως θέλετε πιο έντονη ζωή και διασκέδαση θα πρέπει να πάτε στην Αργαλαστή.

    Επίσης δείτε τα ακόλουθα :
     Ο Μουρτιάς
    Ένας οικισμός πλησίον της Λύρης  2 χιλ με πολύ λίγους μόνιμους κα­τοίκους. Η φανταστική και επιβλη­τική παραλία του μετά κοκκινόχρωμα βράχια του θαρρείς και είναι σπαρμένα μέσα στη θάλασσα μα­γεύουν τον επισκέπτη.

    Η παραλία αυτή κατατάχτηκε το 2005 στην 7η παγκόσμια θέση ως «παραλία απείρου φυσικού κάλ­λους». Υπάρχουν λίγα ενοικιαζό­μενα δωμάτια.

    Έχει την όμορφη νεόκτιστη εκ­κλησία του αγ. Ευσταθίου και πα­νηγυρίζει κάθε χρόνο στις 20 Σε­πτεμβρίου. 0 Πολιτιστικός Σύλλο­γος αλιέων «Αγ. Ευστάθιος» φρο­ντίζει για την καθαριότητα και τον εξωραϊσμό του μικρού αυτού οικι­σμού.

    Η Λύρη
     Είναι ένας μικρός οικισμός 58 χιλ. από το Βόλο, που ιστορικά εντοπί­ζεται στην βαθειά αρχαιότητα. Βρί­σκεται στο ανατολικότερο άκρο της χερσονήσου του Πηλίου με ορατό­τητα μέχρι το Αγ. Όρος. Υπάρχουν ενοικιαζόμενα δωμάτια και διαμερί­σματα, καφενείο, και ταΒέρνα- εστιατόριο, όπου σερβίρονται παρα­δοσιακά φαγητά. Το εκκλησάκι της Παναγίας γιορτάζει κάθε χρόνο στις 23 Αυγούστου και οι κάτοικοι εκεί διοργανώνουν ένα φανταστικό πανη­γύρι.

    Παραλία Θεοτόκου
     Ενδιαφέρον προκαλεί στον επισκέ­πτη ο αρχαιολογικός χώρος Θεοτό­κου 2.5 χιλ από Κατηγιώργη, με το πολύ σημαντικό ναό της Παναγίας Θεοτόκου που γιορτάζει κάθε χρόνο της Ζωοδόχου Πηγής. Είναι χτισμέ­νος πάνω στα ερείπια αρχαίου ναού της Αρτέμιδος με καταπληκτικά ψη­φιδωτά τα οποία χρήζουν προστα­σίας και συντήρησης.

  • Διαδρομή 1η :Τρίκερι- Αλογόποροος  Παλαιό Τρικέρι

    Μπορεί ο ήσυχος δρόμος που ενώνει το Τρίκερι με τον Αλογόπορο να είναι ασφαλτοστρωμένος, όμως η διαδρομή παραμένει υπέροχη, αφού ο περιπατητής περνά μέσα απο ένα καταπράσινο δάσος απο κέδρους. Καθόλη τη διαδρομή το βλέμμα χάνεται στο γαλάζιο της θάλασσας ,που περιτριγυρίζει το νησάκι Παλαιό Τρίκερι. Θαρρείς πως δυο βήματα θα κάνεις και θα βρεθείς εκεί. Η όλη διαδρομή είναι 6,5 χλμ καταλήγοντας στην οργανωμένη παραλία του Αλογόπορου για να απολαύσεις τα καταπράσινα κρυστάλλινα νερά της. Αν θέλεις να συνεχίσεις τη διαδρομή, θαλάσσιο ταξί μπορεί να σε περάσει απέναντι, στο νησάκι Παλαιό Τρίκερι για να το εξερευνήσεις , να πιείς ένα καφεδάκι, να δοκιμάσεις τους ουζομεζέδες ή να ανάψεις ένα κεράκι στο μοναστήρι της Παναγιάς της Ευαγγελίστριας. Κι αν προτιμάς ,να ρθείς σε επαφή με την ιστορία και τα απομεινάρια της βυζαντινής εποχής , κάνε μια βόλτα με το θαλάσσιο ταξί ή με καΐκι στο νησάκι Πράσούδα για να δεις το βυζαντινό μοναστήρι της Ζωοδόχου Πηγής, που μόνο τα γλαροπούλια έχει συντροφιά.

    Διαδρομή 2η: Τρικέρι-Κόττες

    Καλντερίμι ενώνει το Τρίκερι με τον οικισμό Κόττες. Μια Διαδρομή μες τους ελαιώνες . πλάι στο φαράγγι, που περνά απο τα πηγάδια της Κολοσόρ. Ο μύθος λέει πως νεραϊδες ! κατοικούσαν σ’αυτά… και μαγεμένα ήταν τα νερά τους. Κοπέλες κοίταζαν μεσα τους και βλέπαν το ριζικό τους για το μελλοντικό τους ταίρι. Οι Κόττες , παραδοσιακό ψαροχώρι παράδεισος για τους λάτρεις του ερασιτεχνικού ψαρέματος. Ο αέρας μυρίζει αλμύρα, βαρκούλες αρμενίζουν στον ορίζοντα, στο μουράγιο δίχτυα απλωμένα. Πάρτε το καλάμι σας και περάστε χαλαρές στιγμές δίπλα στη θάλασσα, κι αν τελικά… δεν τσιμπήσει, δεν πειράζει, γιατί θα βρείτε φρεσκότατο ψάρι στις ταβέρνες της περιοχής.

    Διαδρομή 3η: Τρικέρι – Αγία Κυριακή

    Λιθόστρωτο παραδοσιακό καλντερίμι (1.5 χλμ) που ξεκινά απο την πλατεία του Τρικερίου,οδηγεί στην Αγία Κυριακή. Η διαδρομή ξεκούραστη και η θέα του Παγασητικού Κόλπου μαγευτική .Επιδιώξτε να περπατήσετε το μονοπάτι,απόγευμα ώστε να απολαύσετε το καταπληκτικό ηλιοβασίλεμα ,την στιγμή που ο ήλιος χάνεται .απλώνοντας τον πορτοκαλορόζ μανδύα του. Φτάνοντας στο λιμάνι της Αγίας Κυριακής ένας πραγματικός στόλος απο μηχανότρατες τρεχαντήρια , ψαροπούλες κι’ άλλα μικρότερα πλεούμενα ξετιλύγεται μπρος στα μάτια του επισκέπτη και πλαϊ στη θάλασσα μικρά λευκά σπιτάκια χτισμένα αμφιθεατρικά & τα ουζερί που υποδέχονται τους επισκέπτες , να πιούν ένα ουζάκι και να δοκιμάσουν την περίφημη αστακό μακαρονάδα . Και άλλες Τρικεριώτικες σπεσιαλιτέ. Και απέναντι προβάλει ο ταρσανάς με τα καΐκια και τα κότερα που αγναντεύουν τη θάλασσα, θέλοντας να την σεργιανήσουν ξανά

  • Νοσοκομείο Βόλου 24210 94200
    Κέντρο Υγείας Αργαλαστής 24230 54611
    Ιατρείο Λαύκου 24230 65275
    Ιατρείο Προμυρίου 24230 71222
    Φαρμακείο Μηλίνας 24230 65715
    ΕΛΤΑ Αργαλαστής 24230 54252
    ΕΛΤΑ Λαύκου 24230 65841
    ΕΛΤΑ Προμυρίου 24230 71370
    ΕΛΤΑ Μηλίνας 24230 65023
    ΛΙΜΕΝΑΡΧΕΙΟ  ΒΟΛΟΥ 24210 – 28888 & 24210 – 76710
    ΛΙΜΕΝΑΡΧΕΙΟ  ΤΡΙΚΕΡΙΟΥ 24230-91400
    ΤΑΞΙ  ΜΗΛΙΝΑ  Ντάσιος  Αχιλλέας 24230 – 65219
    ΚΤΕΛ  Βόλου 24210 – 33253
    ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ  ΑΡΓΑΛΑΣΤΗΣ 24210 – 33253

Πηγή :Με την ευγενική παραχώρηση του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού www.visitgreece.gr,  Δήμος Νοτίου Πηλίου 
Βικιπαιδεια 
φωτο  – PhotoPhotis/(Φώτης Ξεινάς)    /TTaxidiaMeChroma/   Difno.gr ,  http://www.dimosnotioupiliou.gov.gr/

.Το Xenia Portaria ατενίζει τον Βόλο, τον Παγασητικό και το βουνό των Κενταύρων με τον αέρα ενός ξενοδοχείου που συνδυάζει αριστοτεχνικά την πολυτέλεια με τις εξαιρετικές παροχές και την άψογη φιλοξενία. Επιβλητικό, κομψό, αριστοκρατικό και μαγευτικό, το νέο στολίδι της Πορταριάς αποτελεί την ιδανική επιλογή για διακοπές με ποιότητα και ένα εξαίρετο ορμητήριο για αξέχαστες εκδρομές. ..…….περισσότερα εδώ

Διακοπές σημαίνουν απόδραση από την καθημερινότητα σε κάθε εποχή του χρόνου και ιδανική αξιολόγηση του ελεύθερου χρόνου σε ένα άνετο και ευχάριστο περιβάλλον με φιλική εξυπηρέτηση, ποιοτική διατροφή, διασκέδαση, επιλογές για σπόρ και εκδρομές.”Να ποία είναι η φιλοσοφία μας στο PORTARIA HOTEL!.. …περισσότερα εδώ

«Παράδεισος» είναι από τις παλαιότερες ταβέρνες της Τσαγκαράδας και της ευρύτερης περιοχής του Πηλίου. Από το 1965 μέχρι και σήμερα προσφέρουμε φαγητό και διασκέδαση με ποιότητα και σεβασμό στους πελάτες μας.
Ο «Παράδεισος» δεν είναι μία συνηθισμένη ταβέρνα – ψησταριά. .. ..περισσότερα εδώ

Το RESTAURANT BAR ΔΕΙΠΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ λειτουργεί από το 1992 στην Τσαγκαράδα στον παλιό δρόμο για την παραλία του Μυλοποτάμου, στην καρδιά του Ανατολικού Πηλίου μέσα σ΄ ένα παραδεισένιο δενδρόφυτο κτήμα. Η αρχική ιδέα για την δημιουργία ενός χώρου με εκλεπτυσμένες συνταγές και επιλεγμένα κρασιά, ..…...περισσότερα εδώ