ΚΕΑ 



Booking.com

Κέα ή Τζιά

Η Κέα ή Τζια είναι ένα όμορφο κυκλαδονήσι κι ένας από τους δημοφιλέστερους προορισμούς λόγω της μικρής απόστασής της από τις ανατολικές ακτές της Αττικής

. Οι έντονες εναλλαγές του τοπίου σίγουρα θα σας εντυπωσιάσουν: απόκρημνα βουνά∙ καταπράσινα λιβάδια∙ κατάφορτοι ελαιώνες και αμπέλια∙ βαθύσκιωτες ρεματιές∙ γραφικοί ορμίσκοι∙ απομονωμένες ακρογιαλιές∙ φυσικές πηγές με κρυστάλλινα νερά…

Επισκεφθείτε το μεγαλύτερο δάσος με δρυς στις Κυκλάδες και παρατηρείστε την πλούσια ορνιθοπανίδα του νησιού.

Αξίζει ακόμη να ανακαλύψετε τα πολλά μικρά σπήλαια που παρουσιάζουν ιδιαίτερο γεωλογικό ενδιαφέρον (Τρυποσπηλιές στον Κάλαμο, σπηλιά Αγίου Τιμοθέου και Αγίου Παντελεήμονα).

Ακολουθήστε τα λιθόστρωτα μονοπάτια – συνολικού μήκους 36 χλμ.- και ανακαλύψτε τις τέσσερις ανεξάρτητες πόλεις-κράτη του νησιού (Ιουλίδα, Καρθαία, Κορησσία, Ποιήεσσα).

Στο κέντρο του νησιού, βρίσκεται η πρωτεύουσα της Κέας, η Ιουλίδα, χτισμένη στη θέση της ομώνυμης αρχαίας πόλης.

Πρόκειται για ένα γραφικότατο οικισμό γεμάτο παραδοσιακά σπίτια με κεραμοσκεπές, πλακόστρωτα δρομάκια, πλατώματα, στεγάδια και πολλά σκαλάκια.

KEA-AtHelas.g

Ο νεολιθικός οικισμός της Κεφάλας (3.300-3.200 π.Χ.) στο ομώνυμο ακρωτήριο και ο πρωτοκυκλαδικός οικισμός της Αγίας Ειρήνης (στο βόρειο τμήμα του όρμου του Αγίου Νικολάου), αποτελούν σημαντικές μαρτυρίες για την παρουσία του ανθρώπου στο νησί κατά την προϊστορική περίοδο.

Στα βορειοανατολικά, χτισμένο πάνω σε απόκρημνο βράχο, βρίσκεται το επιβλητικό μοναστήρι της Παναγίας της Καστριανής (του 18ου αι.) με πανέμορφη θέα προς τη γύρω περιοχή.

Το νησί της Κέας αποτελεί αγαπημένο προορισμό για όσους αγαπούν την ιστιοπλοΐα, κυρίως λόγω της μικρής απόστασης που το χωρίζει από την Αττική.

Η περιοχή μεταξύ του Σουνίου, της Κέας και της Μακρονήσου ονομάζεται Κάβο Ντόρο (Καφηρέας ήταν η αρχαία ονομασία της ίδιας περιοχής).

Οι δυνατοί άνεμοι και τα ρεύματα που συγκλίνουν στο σημείο αυτό από όλες τις διευθύνσεις, το καθιστούν ένα από τα πιο δύσκολα περάσματα της Μεσογείου.

Μάλιστα, το όνομα «Κάβο Ντόρο» δεν προέρχεται από το ιταλικό «oro» ( «χρυσό ακρωτήρι»), αλλά από το επίσης ιταλικό «duro», που σημαίνει «δύσκολο ακρωτήρι».

Όμως, με την πρόοδο της τεχνολογίας, ο διάπλους του σημείου είναι πλέον εύκολος και αποτελεί πρόκληση μόνο για τους ιστιοπλόους.

Η περιοχή είναι γεμάτη ναυάγια. Λέγεται, ότι εδώ βυθίστηκε ο Ελληνικός στόλος κατά τη νικηφόρα επιστροφή του από την Τροία. Στα νερά της Τζιάς οι λάτρεις των καταδύσεων μπορούν να εξερευνήσουν ένα από τα σημαντικότερα υποθαλάσσια αξιοθέατα της περιοχής, τον «Βρεταννικό» (αδελφό πλοίο του «Τιτανικού»).

  • Η Κέα έχει πολύ πλούσια ιστορία, η οποία αντικατοπτρίζεται σε κάθε γωνιά της ακόμα και σήμερα. Μνημεία, αρχαιολογικοί χώροι, αρχιτεκτονικά αξιοθέατα και μουσεία αφηγούνται τα πιο συναρπαστικά επεισόδια από το παρελθόν του νησιού.

    Η παλαιότερη ονομασία της ήταν Υδρούσα. Το όνομα Κέα οφείλεται στον ήρωα Κέω που ήταν επικεφαλής των Λοκρών εποίκων από τη Ναύπακτο οι οποίοι κατά την αρχαιότητα κατέλαβαν το νησί.

    Ο προϊστορικός οικισμός της Κεφάλας που βρίσκεται στο ομώνυμο ακρωτήριο στη βορειοδυτική ακτή του νησιού, ιδρύθηκε κατά την νεολιθική περίοδο, γύρω στα τέλη της 4ης χιλιετίας. Ο οικισμός της Αγίας Ειρήνης στο βόρειο τμήμα του λιμανιού του Αγίου Νικολάου υπήρξε ένα από τα σημαντικότερα πολιτιστικά κέντρα του Αιγαιακού χώρου από το τέλος της

    Σε σχήμα σταγόνας, με συνολική επιφάνεια 131 τ.χλμ., περίμετρο ακτής 85 χλμ. η Κέα έχει σήμερα περίπου 2.500 μόνιμους κατοίκους. Παρά την έντονη οικοδομική ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια και την παράλληλη σταδιακή τουριστική ανάπτυξη, έχει καταφέρει να διατηρήσει τον παραδοσιακό χαρακτήρα της. Ενώ το τοπίο έχει εμφανή κυκλαδικά χαρακτηριστικά, έχει και ιδιαιτερότητες που το διαφοροποιούν από τα υπόλοιπα Κυκλαδονήσια. Το έντονο γεωλογικό ανάγλυφο, η πυκνή βλάστηση στην ενδοχώρα και η εκδοχή της κυκλαδίτικης αρχιτεκτονικής με τις πέτρινες κατοικίες και την ποικιλία χρωμάτων, που διατηρήθηκε σε πολύ μεγάλο βαθμό και στις νέες κατασκευές, δημιουργούν ένα σκηνικό μοναδικό.

    Ιστορίες από την αρχαιότητα

    Ο Σιμωνίδης ο Κείος (556 π.Χ -468 π.Χ) ήταν από τους σημαντικότερους χορικούς και λυρικούς ποιητές της αρχαίας Ελλάδας, διαθέτοντας στο ενεργητικό του ύμνους, παιάνες, διθυράμβους, εγκώμια, παρθένια, θρήνους, ελεγείες κι επιγράμματα. Ήταν ο πρώτος ποιητής ο οποίος έγραψε ποιήματα κατά παραγγελία και με πληρωμή και θεωρείται ο μεγαλύτερος επιγραμματοποιός της αρχαιότητας. Η ποίησή του κατά τη διάρκεια του πολέμου με τους Πέρσες ενδυνάμωνε την ελληνική εθνική συνείδηση, ενώ περίφημα θεωρούνται τα ποιήματά του για τους πεσόντες των Θερμοπυλών και του Μαραθώνα. Από τα ποιήματα του σώζονται μόνο αποσπάσματα. Με τους διθυράμβους του, που δε σώζονται, πέτυχε 56 νίκες. Ο θάνατος τον βρήκε στην Αυλή του Τυράννου των Συρακουσών, Ιέρωνα, που τον φιλοξενούσε, όπου και στήθηκε λαμπρό μνημείο μπροστά στη κεντρική πύλη της Ελληνικής τότε πολιτείας. Φημιζόταν για τις γνώσεις του και γι’ αυτό τον εκτιμούσαν και τον τιμούσαν με τη φιλία τους πολλοί σπουδαίοι άνδρες της εποχής του, όπως ο Αριστείδης, ο Θεμιστοκλής, ο Παυσανίας.

    Επίγραμμα Σιμωνίδη Κείου προς τιμήν των πεσόντων στη μάχη των Θερμοπυλών, 480 π.Χ.

    “Ω ξειν’, αγγέλλειν Λακεδαιμονίοις ότι τήδε κείμεθα τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι.”

    “Ξένε, να πεις στους Λακεδαιμόνιους ότι είμαστε εδώ θαμμένοι υπακούοντας στους νόμους τους.”

    Επιφανείς Κείοι της αρχαιότητας

    Ο ποιητής Βακχυλίδης, ανιψιός του Σιμωνίδη, ήταν κι αυτός από τους σημαντικότερους λυρικούς ποιητές της αρχαίας Ελλάδας, που ύμνησε ιδιαίτερα τους συμπολίτες του νικητές πανελλήνιων αγώνων.

    Η πνευματική ζωή του τόπου έχει να αναδείξει κι άλλες σημαίνουσες μορφές της αρχαιότητας που γεννήθηκαν και έδρασαν στην Κέα, αλλά και σε άλλα κέντρα του Αιγαίου, όπως οι σοφιστές Θηραμένης και Ξενομήδης, ο γιατρός Ερασίστρατος, οι φιλόσοφοι Πυθοκλείδης (δάσκαλος του Περικλή), ο Πρόδικος (δάσκαλος του Θουκυδίδη, του Ευριπίδη και του Ισοκράτη), ο Αρίστων κ.ά.

    Η αρχαία Κέα ανέδειξε επίσης σημαντικούς αθλητές στους πανελλήνιους αγώνες. Αναφέρονται 69 νίκες Κείων αθλητών στα Ίσθμια, Νέμεα και Ολύμπια, οι οποίοι υμνήθηκαν από τους Κείους ποιητές.

    Επίνικος του Βακχυλίδη:

    «Είναι πολλές οι νίκες που στην Ολυμπία κάποτε σε χρόνους περασμένους την αμπελόφυτη Κέα δοξάσαν.»

    Κείον το νόμιμον

    Με το υποδειγματικό πολιτικό σύστημα της αρχαίας Κέω ασχολήθηκε και ο μεγάλος φιλόσοφος Αριστοτέλης στο σύγγραμμά του «Κείων Πολιτεία», του οποίου όμως διασώζεται ένα μόνο απόσπασμα. Από την Κέα καταγόταν κι ο νομοθέτης Αριστείδης, ένας από τους εφτά μεγάλους σοφούς της αρχαιότητας, που φημιζόταν σε όλη την επικράτεια για τους πρότυπους κι αυστηρούς του νόμους. Ένας από αυτούς ήταν το «Κείον το νόμιμον», ένα ιδιάζον έθιμο -μοναδικό στον ελλαδικό χώρο- που διατηρήθηκε μέχρι την επικράτηση του χριστιανισμού (3ο αι. π.Χ.). Σύμφωνα με αυτό, όσοι υπερέβαιναν το 60ο έτος της ηλικίας τους «αυτεκωνιάζοντο», αυτοκτονούσαν δηλ. με κώνειο από το φυτό Μανδραγόρας. Ο πολίτης που ένιωθε ότι δεν είναι πλέον χρήσιμος στην κοινωνία λόγω γήρατος όφειλε να εκθέσει στους άρχοντες της πολιτείας τους λόγους της απόφασής του, ώστε να του δοθεί άδεια αυτοκτονίας. Παρουσία των συμπολιτών του και μετά από εορταστική ιεροτελεστία, εκτελούσε το χρέος του, πίνοντας πρόθυμα το κώνειο. Μ’ αυτόν τον τρόπο επιτυγχανόταν τόσο η ανάγκη για εξασφάλιση τροφής για τους νεώτερους -σε μια κοινωνία όπου οι άνθρωποι έφταναν σε μεγάλη ηλικία λόγω καλού κλίματος- όσο κι η επιθυμία των ίδιων των πολιτών να αποχωρούν ακμαίοι κι υπερήφανοι. Σύμφωνα με την ιστορία, το τζιώτικο κώνειο ήταν αυτό που πήρε κι ο Σωκράτης για να φύγει από τη ζωή

  • Ιουλίδα

    KEA-oikismoi -Ioylida--AtHellas.grΚαθώς το πλοίο προσεγγίζει το λιμάνι, στο βάθος του ορίζοντα η Ιουλίδα, η Χώρα της Κέας, σας υποδέχεται ξεπροβάλλοντας απλωμένη αμφιθεατρικά στη ράχη τριών λόφων. Η Ιουλίδα είναι η σημερινή πρωτεύουσα της Κέας και σημείο αναφοράς στην ιστορία του νησιού. Ετοιμαστείτε για περίπατο σε έναν παραμυθένιο οικισμό γεμάτο σφιχταγκαλιασμένα παραδοσιακά λευκά σπίτια με κοκκινωπές κεραμοσκεπές, αλλά και μεταγενέστερα χρωματιστά, καμάρες με στεγάδια, στενά λιθόστρωτα σοκάκια με λευκά πλατύσκαλα, πολυάριθμα εκκλησάκια και διάσπαρτα γραφικά μαγαζάκια.

    Πώς να πάτε: Από το λιμάνι της Κορρησίας οδικώς διανύοντας μια απόσταση 5,5 χλμ.

    Τι να δείτε: 

    Την Κοιλάδα του Μυλοπόταμου: Στη διαδρομή από την Κορρησία προς την Ιουλίδα, θα διασχίσετε την κοιλάδα του Μυλοποτάμου, στο ρέμα του οποίου ρέουν νερά από την Ιουλίδα και την παρακείμενη πλούσια πηγή της Φλέας, που καταλήγουν στον κόλπο του Αγίου Νικολάου και συμβάλλουν στην πυκνή βλάστηση της περιοχής με τα κυπαρίσσια να κυριαρχούν. Λόγω των νερών, εδώ λειτουργούσαν άλλοτε 11 νερόμυλοι άλεσης σιτηρών, χαρακτηριστικά δείγματα τοπικής λαϊκής αρχιτεκτονικής, που σήμερα έχουν στην πλειοψηφία τους εγκαταλειφθεί, ενώ ορισμένοι έχουν μετατραπεί σε καταλύματα.

    Την Πιάτσα: Φθάνοντας στην Ιουλίδα, αφού αποχωριστείτε το όχημά σας στο πάρκινγκ μπροστά στην πολυτραγουδισμένη βρύση του Ροκομένου –όπου στεγάζεται και το περιφερειακό Ιατρείο του νησιού– θα ανηφορίσετε προς το εσωτερικό της Χώρας. Στην πλατεία της Πιάτσας, όπου αράζουν τα λεωφορεία και τα ταξί, θα συναντήσετε τα πρώτα εμπορικά καταστήματα και ταβερνάκια. Ένα στενό γραφικό «στεγάδι», φιλοτεχνημένο από τον επιφανή ζωγράφο –κι επίτιμο δημότη του νησιού– Αλέκο Φασιανό, σάς καλεί να το διαβείτε και να εξερευνήσετε τις τέσσερις συνοικίες της σύγχρονης και ιστορικής συνάμα Ιουλίδας.

    Το Μεσαιωνικό Κάστρο: Η συνοικία Κάστρο στα βορειοδυτικά, πήρε το όνομά της από ενετικό κάστρο που κτίστηκε το 1210, με οικοδομικό υλικό από τους ναούς της αρχαίας ακρόπολης, όπως έγινε άλλωστε και με τα σπίτια της συνοικίας, σε πολλά από τα οποία βρίσκουμε εντοιχισμένα αρχαία ανάγλυφα. Σήμερα σώζονται ορισμένα μόνο τμήματα τόσο του αρχαίου τείχους όσο και του κάστρου, που ξεπροβάλλουν σε διάφορα σημεία. Εδώ βρίσκεται κι η εκκλησία του Πολιούχου του νησιού, Αγίου Χαραλάμπους, ο οποίος τιμάται μεγαλοπρεπώς στις 10 Φεβρουαρίου.

    Το Αρχαιολογικό Μουσείο: Στον ανήφορο από την Πιάτσα προς την πλατεία της Χώρας συναντάμε το Αρχαιολογικό μουσείο που αξίζει να επισκεφτούμε. Πρόκειται για ένα από τα σημαντικότερα μουσεία των Κυκλάδων, με μοναδικά ευρήματα από τις ανασκαφές στο νησί, από τη νεολιθική περίοδο έως και τους ιστορικούς χρόνους (7ος π. Χ.- 2ος αιώνας. μ.Χ.). Λειτουργεί από τη δεκαετία του 1970, ενώ το 2000 επισκευάστηκε και διαμορφώθηκε, ώστε να υποδεχθεί και νέα εκθέματα. Η έκθεση των ευρημάτων, έχει οργανωθεί σε ενότητες που αφορούν την καθημερινή ζωή, τη λατρεία και τα ταφικά έθιμα. Αρχιτεκτονικά μέλη, επιγραφές, γλυπτά, αναθηματικά ανάγλυφα, αντικείμενα καθημερινής χρήσης, αγγεία και νομίσματα,  προσφέρουν μια αντιπροσωπευτική εικόνα της ιστορίας του νησιού.

    Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν τα μαρμάρινα πρωτοκυκλαδικά ειδώλια από τον προϊστορικό οικισμό της Αγίας Ειρήνης, γλυπτά τμήματα από το αέτωμα του ναού της Αθηνάς στην Καρθαία και το ακέφαλο άγαλμα της Νίκης. Τα πιο εντυπωσιακά, όμως, είναι τα πήλινα αγάλματα γυναικείων μορφών της Αγίας Ειρήνης, οι περίφημες Κόρες, οι οποίες εκτίθενται από το 2002 σε περίοπτη θέση στη νέα πτέρυγα, σε μακρόστενη καμπυλωτή βιτρίνα, δίνοντας την αίσθηση της κίνησης, σαν να είναι έτοιμες να δώσουν τα χέρια και να πιάσουν τον χορό.

    Το Ιστορικό & το νέο Δημαρχείο: Από την Πιάτσα, ακολουθώντας τον κεντρικό δρόμο θα συναντήσετε την Πλατεία της Χώρας, όπου μπορείτε να ξαποστάσετε σε κάποιο από τα γραφικά καφενεία και τις ταβέρνες, να προμηθευτείτε σουβενίρ κι άλλα δώρα και να θαυμάσετε το Ιστορικό Δημαρχείο, το αρχιτεκτονικό στολίδι της Χώρας. Πρόκειται για ένα εντυπωσιακό νεοκλασικό κτήριο του 1902, έργο του αρχιτέκτονα Ερνστ Τσίλερ, το οποίο κοσμούν ευρήματα από τους διάφορους αρχαιολογικούς χώρους του νησιού. Στην πρόσοψή του ξεχωρίζουν πήλινα αγάλματα του Ερμή και του Απόλλωνα, ενώ στη δυτική πλευρά του υπάρχουν εντοιχισμένα,  αρχαίο γυναικείο γλυπτό και ανάγλυφη παράσταση των κλασικών χρόνων. Στο εσωτερικό του βρίσκονται εντοιχισμένα ανάγλυφα, ενώ η αίθουσα συνεδριάσεων περιέχει αξιόλογες οροφογραφίες.

    Κοντά στη βρύση «Τρία Πηγάδια» δεσπόζει νέο Δημαρχείο της Ιουλίδας, χτισμένο επίσης με βάση σχέδια του Τσίλερ. Μπορεί να το θαυμάσει κανείς κατεβαίνοντας από την Πιάτσα προς το χώρο στάθμευσης της Ιουλίδας, στην πλαγιά ακριβώς απέναντι του. Το κτήριο έχει στην 100χρονη πορεία του στεγάσει Δημοτικό Σχολείο, Σχολαρχείο, Γυμνάσιο και Λύκειο. Σήμερα θεωρείται διατηρητέο ενώ πρόσφατα έγιναν σε αυτό εργασίες αποκατάστασης.

    Το Κατωχώρι, τη Μεσάδα, το Πανωχώρι:  Η Ιουλίδα εκτός από το Κάστρο περιλαμβάνει άλλες τρεις συνοικίες: το Κατωχώρι, τη Μεσάδα και το Πανωχώρι. Στο Κατωχώρι δεσπόζει η μητρόπολη της Ιουλίδας, αφιερωμένη στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου και γνωστή με το όνομα «Δημοτικιά». Ανατολικά στον οικισμό βρίσκεται η συνοικία Μεσάδα και γύρω απ’ αυτήν το Πανωχώρι, το υψηλότερο τμήμα της Χώρας, με ενορία του το Ναό του Αγίου Δημητρίου.

    Τους Μύλους: Η Ιουλίδα, όπως κι όλο το νησί, περιστοιχίζεται από κτήματα και περιβόλια που στις πλαγιές διαμορφώνονται σε αναβαθμίδες, ή όχτες, όπως τις αποκαλούν οι ντόπιοι, οριοθετούμενα από ξερολιθιές, ενώ διάσπαρτες τριγύρω βρίσκονται κι άφθονες πηγές, με γούρνες για το πότισμα των υποζυγίων. Στην κορυφή του «βουνού των Μύλων» βρίσκεται το μεγαλύτερο συγκρότημα ανεμόμυλων στις Κυκλάδες, με 26 μισο-ερειπωμένους μύλους, που άλλοτε παρήγαγαν μεγάλες ποσότητες κριθής, και συνιστούν δείγμα της λαϊκής αρχιτεκτονικής.

  • Η Κορησσία είναι το λιμάνι του νησιού και η βασική αφετηρία των εξορμήσεων του επισκέπτη. Βρίσκεται στην άκρη ενός μεγάλου φυσικού κόλπου, γεγονός που την καθιστά ένα πολύ ασφαλές λιμάνι. Η όμορφη εκκλησία της Αγίας Τριάδας είναι το πρώτο πράγμα που αντικρίζει κανείς καθώς το πλοίο κατεβάζει την μπουκαπόρτα του.

    Το Λιβάδι, όπως αλλιώς αποκαλείται η Κορησσία, είναι ένας οικισμός χτισμένος στους πρόποδες του λόφου που ήταν χτισμένη η αρχαία πόλη της Κορησσού και η αρχιτεκτονική του είναι παραδοσιακή κυκλαδίτικη. Εδώ θα βρείτε πολλά καταστήματα, εστιατόρια, καφέ, μπαρ και καταλύματα, καθώς και δημοτικό χώρο στάθμευσης.

    Πώς θα φτάσετε:  Είναι το πρώτο σημείο στο οποίο θα βρεθείτε μόλις αποβιβαστείτε από το πλοίο.

    Τι να δείτε

    Τον οικισμό: Καθώς η Κορησσία είναι χτισμένη στη θέση της αρχαίας Κορησσού, σήμερα, στις παρυφές του οικισμού, σώζονται αρκετά κατάλοιπα αρχαίων οικιών, νεκροταφείου και τείχους με πύργους στο λόφο του Αγίου Σάββα και κοντά στην εκκλησία της Αγίας Τριάδας. Εκεί αποκαλύφθηκε και ο περίφημος Κούρος της Κέας, ένα από τα σημαντικότερα γλυπτά των αρχαϊκών χρόνων, που εκτίθεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο.

              Το εργοστάσιο Εμαγιέ:Στο εσωτερικό του οικισμού της Κορησσίας και στο δρόμο προς την Ιουλίδα, θα συναντήσετε το εργοστάσιο Εμαγιέ, ένα σπουδαίο             μνημείο βιομηχανικής κληρονομιάς,  η καμινάδα του οποίου διακρίνεται εύκολα από το πλοίο καθώς μπαίνει στο λιμάνι.

    Τον Άη Γιώργη: Στην άκρη της αμμουδιάς, δεσπόζει πάνω σε βράχο το γραφικό ξωκλήσι του Άη Γιώργη, που φωτίζεται εντυπωσιακά κατά τις νυκτερινές ώρες.

  • Μόλις 2 χλμ από την Κορησσσία, αμέσως μετά το Γιαλισκάρι, ο παραλιακός δρόμος θα σας φέρει στο ξακουστό Βουρκάρι, ένα μικρό γραφικό ψαροχώρι που έχει εξελιχθεί τα τελευταία χρόνια σε έναν κοσμοπολίτικο οικισμό. Στον κλειστό και απάνεμο όρμο του, αγκυροβολούν δεκάδες σκάφη αναψυχής και ιστιοφόρα, ενώ συχνά καταλήγουν εδώ ιστιοπλοϊκοί αγώνες από τον Σαρωνικό. Γευτείτε φρέσκο ψάρι, θαλασσινά και τοπικούς μεζέδες στα όμορφα ταβερνάκια κατά μήκος της παραλίας, κάντε μια βόλτα μέχρι την Αγία Ειρήνη, απολαύστε ποτό ή καφέ στις καφετέριες και τα μπαράκια και ανακαλύψτε σουβενίρ αλλά και εκλεκτά έργα σύγχρονης τέχνης στις γκαλερί. Το Βουρκάρι είναι ένας οικισμός που σφύζει από ζωή μέρα και νύχτα.

    Πώς να πάτε: Από το λιμάνι της Κορησσίας οδικώς διανύοντας μια απόσταση 2 χλμ.

    Τι να δείτε: 

    Τη Χερσόνησο της Αγίας Ειρήνης: Ακριβώς απέναντι από το Βουρκάρι βρίσκεται η χερσόνησος της Αγίας Ειρήνης, που πήρε το όνομά της από το ομώνυμο γραφικό ξωκλήσι. Εδώ, ανασκαφές που έγιναν το 1960 αποκάλυψαν έναν από τους σημαντικότερους προϊστορικούς οικισμούς, ο οποίος υπέστη συνεχείς ανακατασκευές έπειτα από φυσικές καταστροφές, με αποτέλεσμα τα αρχιτεκτονικά ερείπια των παλαιότερων περιόδων να αποτελούν θεμέλια για τις επόμενες γενιές, δημιουργώντας έναν σφικτό πολεοδομικό ιστό, στον οποίο δύσκολα ανιχνεύεται η χρονολογική συνάφεια.

    Εδώ βρέθηκαν το μοναδικό στις Κυκλάδες κατά την περίοδο αυτή Ιερό του Διονύσου (2000 π.Χ.), τμήμα του οχυρωματικού περιβόλου με τον πύργο και την πύλη (2000-1500 π.Χ.), τα ερείπια του αποχετευτικού και υδρευτικού δικτύου (από τον 15ο αι. π.Χ.), η «οικία του άρχοντα», τα ερείπια μιας πολυτελούς κατοικίας κτισμένης κατά τα μυκηναϊκά πρότυπα (16ος-15ος αι. π.Χ.). Το πιο εντυπωσιακό και μοναδικό παγκοσμίως εύρημα οι «Κόρες», πενήντα πήλινα εδώλια από την Ύστερη Εποχή του Χαλκού, που ήρθαν στο φως στην περιοχή του ναού, που εικάζεται πως απεικονίζουν ως λατρεύτριες, ιέρειες ή ακόμη και θεότητες. Σήμερα εκτίθενται σε περίοπτη θέση στο μουσείο της Χώρας του νησιού, όπως κι όλα τα ευρήματα της περιοχής.
     

    Την Κόκκα: Προχωρώντας στη στενή χερσόνησο της Αγίας Ειρήνης, θα συναντήσετε την εγκαταλελειμμένη πια θέση Κόκκα. Η άλλοτε βιομηχανική αυτή περιοχή ήταν από τους πιο σημαντικούς σταθμούς ανεφοδιασμού άνθρακα (κοκ) για τα πλοία στην Ελλάδα και ισχυρή οικονομική πηγή για το νησί. Σήμερα έχουν αφεθεί στη φθορά του χρόνου τόσο οι καρβουναποθήκες και οι κατοικίες των εργαζομένων που χτίστηκαν στα τέλη του 19ου αιώνα όσο και η κεντρική αποβάθρα ανεφοδιασμού.
     

    Το Στενό του Λάμπρου Κατσώνη: Το στενότερο σημείο της χερσονήσου της Αγίας Ειρήνης υπήρξε το σκηνικό για ένα περιπετειώδες επεισόδιο από τη νεότερη ελληνική ιστορία:

    Όπως μαρτυρά μαρμάρινη πλάκα του Τζιώτη γλύπτη Γιώργου Χιονάτου που έχει τοποθετηθεί στο σημείο αυτό, ο ένδοξος θαλασσομάχος, Λάμπρος Κατσώνης ενώ υπηρετούσε το Ρωσικό Ναυτικό κατά τη διάρκεια του Ρωσοτουρκικού πολέμου (1787-1792), έκανε ορμητήριό του το λιμάνι της Κέας. Μετά από αιματηρή ναυμαχία με μοίρα του τουρκικού στόλου, το 1789, αποκλείστηκε στο λιμάνι, κατόρθωσε όμως να διαφύγει κατά τη διάρκεια της νύχτας, περνώντας το καράβι του στο πέλαγος από τον στενό ισθμό της Κόκκας, με τη βοήθεια των κατοίκων, οι οποίοι όμως πλήρωσαν την αφοσίωσή τους με σφαγές και καταστροφές.
     

    Τον Φάρο του Αγίου Νικολάου: Από το στενό του Λάμπρου Κατσώνη, το μονοπάτι οδηγεί στον φάρο του Αγίου Νικολάου, που υποδέχεται κι αποχαιρετά τα πλοία στον κόλπο του. Χτισμένος στα ερείπια του ιερού ναού του Ποσειδώνα από την Γαλλική Εταιρία Φάρων, με ύψος πύργου 8 μ. και εστιακό ύψος 32 μ., είναι ο πρώτος φάρος που άναψε στις Κυκλάδες το 1831 και ο δεύτερος στην Ελλάδα, ενώ έχει χαρακτηριστεί ως μνημείο, με απόφαση του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού, ως «ιδιαίτερα αξιόλογη αρχιτεκτονικά κατασκευή και αντιπροσωπευτικό δείγμα φάρου».
     

    Την Κεφάλα: Βόρεια της χερσονήσου της Αγίας Ειρήνης βρίσκεται η θέση Κεφάλα, ένας ακόμη σημαντικός αρχαιολογικός χώρος. Εδώ έχει εντοπιστεί υπαίθριος οικισμός της τελικής νεολιθικής περιόδου, από τους πιο πρώιμους των Κυκλάδων, με το πρώτο οργανωμένο -εκτός οικισμού- νεκροταφείο του αιγαιακού χώρου. Η περιοχή είναι πολύ δύσκολα προσβάσιμη από ξηράς ενώ διαθέτει μια μικρή ομώνυμη παραλία. Στο διπλανό όρμο, τις Τρεις Αμμουδιές, έχουν οικοδομηθεί νεόκτιστες πολυτελείς κατοικίες. 

  • Ο Οτζιάς είναι ένας από τους ολοένα και πιο δημοφιλείς οικισμούς της Κέας τα τελευταία χρόνια. Διαθέτει μια ποικιλία καταλυμάτων και τουριστικών επιχειρήσεων και είναι το ιδανικό μέρος για οικογενειακές διακοπές χάρη στις εναλλακτικές για μπάνιο που προσφέρει ο όρμος του, μια τεράστια οργανωμένη αμμουδιά και οι μικρότεροι κολπίσκοι που αναπτύσσονται γύρω του.

    Πώς θα πάτε: Από το λιμάνι της Κορησσίας οδικώς διανύοντας μια απόσταση 5,5 χλμ.

    Τι να δείτε: 

    Τη Μονή της Παναγίας Καστριανής: Αν κατευθυνθείτε περίπου 6 χλμ. βορειοανατολικά από την παραλία του Οτζιά θα βρεθείτε σε ένα από τα πιο όμορφα ελληνικά μοναστήρια, την Μονή της Παναγίας Καστριανής, της προστάτιδας του νησιού. Σύμφωνα με την ορθόδοξη παράδοση, πάνω στον επιβλητικό λόφο Καστρί με θέα το απέραντο γαλάζιο, η ίδια η Παναγία «υπέδειξε» την τοποθεσία προσκυνήματός της. Στο σημείο αυτό βρέθηκε, το 1700, η εικόνα της θαμμένη μες στη γη, από βοσκούς που παρατήρησαν τη νύχτα μια λάμψη στην κορυφή του υψώματος. Εκεί, το 1708, έκτισαν ένα εκκλησάκι, όπου μέχρι σήμερα φυλάσσεται η θαυματουργή εικόνα, ενώ το 1910 χτίστηκε από πάνω του μεγάλος ναός για να χωρά το πλήθος των πιστών που καταφτάνουν να προσκυνήσουν τη χάρη της. Η Παναγία τιμάται πολλές φορές το χρόνο, ιδίως, όμως, το Δεκαπενταύγουστο. Παράλληλα τα κελιά της Μονής λειτουργούν ως ξενώνες, ενώ στην τραπεζαρία της προσφέρονται τοπικά εδέσματα.

  • .Νοτιοδυτικά της Ιουλίδας απλώνεται ο εύφορος κάμπος των Ποισσών που φτάνει ως τη θάλασσα. Ένας ακόμη γραφικός και ήσυχος οικισμός με ενοικιαζόμενα δωμάτια, κάμπινγκ, σούπερ μάρκετ και ταβέρνες.

    Πώς να φτάσετε:  Από την Ιουλίδα οδικώς διανύοντας μια απόσταση 11 χλμ. νοτιοδυτικά.

    Τι να δείτε: 

    Από την αρχαία πόλη της Ποιήεσσας διακρίνονται τμήματα κυκλικού πύργου του τείχους, ενώ στη νότια ακτή βρέθηκαν λιμενικές εγκαταστάσεις. Στο βάθος της κοιλάδας, το ξωκλήσι του Αγίου Ισιδώρου είναι κτισμένο με αρχαίο δομικό υλικό. Απολαύστε το πράσινο, τα κρυστάλλινα νερά της παραλίας των Ποισσών και τα αξιοθέατα.

  • Ο οικισμός του Κούνδουρου, που κατά την αρχαιότητα ονομαζόταν Νηρησσός, είναι ένα από τα πιο αναπτυγμένα τουριστικά θέρετρα του νησιού. Εδώ θα βρείτε εστιατόρια και καταλύματα, μεταξύ των οποίων και ανακαινισμένους πετρόχτιστους μύλους. Μία σειρά από παραλίες που βρίσκονται στην περιοχή θα ικανοποιήσει κάθε γούστο, είτε αναζητάτε μία κοσμοπολίτικη παραλία, θαλάσσια σπορ, αγκυροβόλιο σκαφών, είτε μία πιο απομονωμένη αμμουδιά.
    Πώς να πάτε: Από την Ιουλίδα οδικώς διανύοντας μια απόσταση 16 χλμ. νότια.

     

  • Ο οικισμός της Κάτω Μεριάς βρίσκεται στην ενδοχώρα του νησιού και αξίζει να κάνει κανείς μία βόλτα ως εκεί και να γνωρίσει μία ακόμα πτυχή της Κέας. Οι λιγοστοί κάτοικοι της Κάτω Μεριάς ασχολούνται κυρίως με αγροτικές δραστηριότητες και η ζωή τους κυλά σε άλλους ρυθμούς, καθόλου τουριστικούς. Διαθέτει μία όμορφη πετρόχτιστη πλατεία, ένα παντοπωλείο αλλά και μία ταβέρνα.

    Πώς να πάτε: Από την Ιουλίδα οδικώς διανύοντας μια απόσταση περίπου 14 χλμ. προς το νότιο τμήμα του νησιού.

Μουσεία

  •    Στον ανήφορο από την Πιάτσα προς την πλατεία της Ιουλίδας συναντάμε το Αρχαιολογικό Μουσείο. Πρόκειται για ένα από τα σημαντικότερα μουσεία των Κυκλάδων, με μοναδικά ευρήματα από τις ανασκαφές στο νησί, από τη νεολιθική περίοδο έως και τους ιστορικούς χρόνους (7ος αι. π. Χ.- 2ος αι. μ.Χ.). Λειτουργεί από τη δεκαετία του 1970, ενώ το 2000 επισκευάστηκε και διαμορφώθηκε, ώστε να υποδεχθεί και νέα εκθέματα. Η έκθεση των ευρημάτων, έχει οργανωθεί σε ενότητες που αφορούν την καθημερινή ζωή, τη λατρεία και τα ταφικά έθιμα.
    Αρχιτεκτονικά μέλη, επιγραφές, γλυπτά, αναθηματικά ανάγλυφα, αντικείμενα καθημερινής χρήσης, αγγεία και νομίσματα, προσφέρουν μια αντιπροσωπευτική εικόνα της ιστορίας του νησιού. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν τα μαρμάρινα πρωτοκυκλαδικά ειδώλια από τον προϊστορικό οικισμό της Αγίας Ειρήνης, γλυπτά τμήματα από το αέτωμα του ναού της Αθηνάς στην Καρθαία και το ακέφαλο άγαλμα της Νίκης. Σε ιδιαίτερα περίοπτη θέση σε μια μακρόστενη καμπυλωτή βιτρίνα στη νέα πτέρυγα θα δείτε τα πήλινα αγάλματα γυναικείων μορφών της Αγίας Ειρήνης, τις περίφημες Κόρες.

     

KEA-oikismoi -ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ-AtHellas.gr
  • Στην καρδιά του Μυλοπόταμου βρίσκεται το Αγροτικό Λαογραφικό και Πολιτιστικό Μουσείο Κέας, ένας χώρος αφιερωμένος στη διατήρηση και την ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς της Κέας που στεγάζεται σε ένα πέτρινο κτίριο του 1845 το οποίο αρχικά λειτουργούσε σαν μαγειρείο-καφενείο. Ο σημερινός επισκέπτης μπορεί να δει μια ποικιλία λαογραφικών εκθεμάτων όπως αγροτικά εργαλεία, αντικείμενα οικιακής χρήσης και διακόσμησης, παραδοσιακές τοπικές φορεσιές από τις αρχές του 19ου αιώνα,  φωτογραφίες αλλά και έναν αυτοσχέδιο μικρό υδροηλεκτρικό μηχανισμό του Μυλοπόταμου, που κατασκευάστηκε στο εργοστάσιο Εμαγιέ Κέας το 1950.  Στον εξωτερικό χώρο του μουσείου, περιστοιχισμένο από πορτοκαλιές, βρίσκεται ένα πέτρινο αμφιθέατρο όπου φιλοξενούνται πολιτιστικές εκδηλώσεις και γιορτές καθ’ όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού.

KEA-oikismoi -ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟ-AtHellas.gr

Μνημεία

  • Πάνω στο μονοπάτι που ξεκινάει από την περιοχή του Άγιου Σπυρίδωνα και καταλήγει στον όρμο του Οτζιά, θα συναντήσετε τον περίφημο Λέοντα ή Λιόντα, το σήμα κατατεθέν του νησιού. Πρόκειται για ένα αρχαϊκό γλυπτό μνημείο του 6ου -7ου αιώνα π.Χ. λαξευμένο σε ένα συμπαγή βράχο σχιστόλιθου μήκους περίπου 8 μέτρων. Συνδέεται με πολλούς μύθους που σχετίζονται με την ξηρασία που είχε πλήξει το νησί στην αρχαιότητα. Σύμφωνα με τον επικρατέστερο μύθο, την εποχή που ακόμα η Κέα λεγόταν Υδρούσσα λόγω των άφθονων νερών της, ένα τρομερό λιοντάρι έκανε την εμφάνισή του στα δάση του νησιού που μέχρι τότε κατοικούνταν από Νύμφες, τις νεράιδες των υδάτων, και τις καταδίωξε. Τότε η οργή των θεών επέφερε και την ξηρασία του κλίματος των Κυκλάδων και ειδικότερα της Κέας, η οποία αποκαταστάθηκε με την άφιξη από τη Θεσσαλία του ημίθεου Αρισταίου, γιου του θεού Απόλλωνα και της Νύμφης Κυρήνης. Ο Αρισταίος κατάφερε να εξευμενίσει τους θεούς, η ξηρασία περιορίστηκε σημαντικά και έκαναν την εμφάνισή τους οι ευεργετικοί βόρειοι άνεμοι του καλοκαιριού, τα δροσερά μελτέμια.

KEA-Λέοντας-AtHellas.gr
  • Οι επισκέπτες της Ιουλίδας έχουν την ευκαιρία να θαυμάσουν δύο σπουδαία αρχιτεκτονικά μνημεία, έργα του μεγάλου Γερμανού αρχιτέκτονα Ερνστ Τσίλερ, το νέο Δημαρχείο και το Ιστορικό Δημαρχείο του νησιού.

    Το κτίριο στο οποίο σήμερα στεγάζονται οι Υπηρεσίες του Δήμου Κέας παλαιότερα ήταν το Δημοτικό Σχολείο της Ιουλίδας. Είναι χτισμένο με βάση σχέδια του Τσίλερ και έχει στην 100χρονη πορεία του στεγάσει μεταξύ άλλων Σχολαρχείο, Γυμνάσιο και Λύκειο. Σήμερα θεωρείται διατηρητέο, ενώ πρόσφατα έγιναν εργασίες αποκατάστασης.

    Το Ιστορικό Δημαρχείο είναι ένα εντυπωσιακό νεοκλασικό κτήριο του 1902, το οποίο κοσμούν ευρήματα από διάφορους αρχαιολογικούς χώρους του νησιού. Στην πρόσοψή του ξεχωρίζουν πήλινα αγάλματα του Ερμή και του Απόλλωνα, ενώ στη δυτική πλευρά του υπάρχουν εντοιχισμένα,  ένα αρχαίο γυναικείο γλυπτό και μια ανάγλυφη παράσταση των κλασικών χρόνων. Στο εσωτερικό του βρίσκονται εντοιχισμένα ανάγλυφα, ενώ η αίθουσα συνεδριάσεων περιέχει αξιόλογες οροφογραφίες.

KEA-Το Δημαρχείο & το Ιστορικό Δημαρχείο-AtHellas.gr
  • Στην Κέα υπάρχουν δύο φάροι: ο φάρος του Αγίου Νικολάου στην Κορησσία και ο φάρος του ακρωτηρίου Τάμελος στο νοτιότερο άκρο του νησιού.

    Ο φάρος του Αγίου Νικολάου βρίσκεται στην άκρη του λιμανιού στον μεγάλο φυσικό κόλπο του διαύλου της Κέας και είναι φτιαγμένος πάνω στα ερείπια ναού του Ποσειδώνα. Κατασκευάστηκε το 1831 από τη Γαλλική Εταιρεία Φάρων, έχει ύψος 8 μ. και ήταν ο πρώτος φάρος που άναψε στις Κυκλάδες και ο δεύτερος στη νεότερη Ελλάδα. Ακριβώς δίπλα του βρίσκεται το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου. Από το 2010 είναι χαρακτηρισμένος ως μνημείο και υπάγεται στην κατηγορία περί προστασίας Αρχαιοτήτων.

    Ο φάρος στο ακρωτήριο Τάμελος χτίστηκε το 1893 για να φωτίσει το στενό μεταξύ Κέας και Κύθνου. Ο πύργος του έχει ύψος 7,5 μ

KEA-Οι Φάροι-AtHellas.gr
  • Η Καρθαία είναι ο σημαντικότερος αρχαιολογικός χώρος του νησιού. Όπως προκύπτει από τα ευρήματα, πρέπει να ήταν η σημαντικότερη από τις τέσσερις πόλεις-κράτη. Τα πρωιμότερα ευρήματα στο χώρο ανάγονται στην πρωτοκυκλαδική περίοδο αλλά είναι σποραδικά και δεν τεκμηριώνουν μια τόσο πρώιμη εγκατάσταση στο χώρο. Ο πρώτος πυρήνας κατοίκησης της Καρθαίας διαμορφώθηκε στους γεωμετρικούς χρόνους. Σταδιακά η πόλη αναπτύχθηκε, φθάνοντας σε περίοδο ακμής κατά τον 6ο και 5ο αι. π.Χ. και φαίνεται να υφίσταται ως οικισμός μέχρι και τους παλαιοχριστιανικούς χρόνους.

    Ο χώρος περιλαμβάνει μια ακρόπολη οχυρωμένη με τείχη μήκους άνω των 2 χλμ. με πύλες, πύργους και ογκόλιθους. Ο κυριότερος χώρος της πόλης είναι ο δωρικός ναός του Πυθίου Απόλλωνος (περ. 530 π.Χ.). Στον πρόναο και στην «πλατεία», εμπρός από το ναό, σώζονται πολλές βάσεις και βάθρα αναθημάτων, όπως και σειρά βάθρων ψηφισμάτων της βουλής και του δήμου των Καρθαιέων. Άλλος ένας δωρικός ναός (περ. 500 π.Χ.) έχει αποδοθεί υποθετικά στην Αθηνά εξαιτίας ενός αγάλματος της θεάς που μάλλον προέρχεται από αέτωμα του ναού. Είναι ο παλαιότερος γνωστός δωρικός περίπτερος ναός στις Κυκλάδες. Τα αετώματα και τα ακρωτήρια του στόλιζαν αγαλματικές συνθέσεις με θέμα την Αμαζονομαχία, τις οποίες μπορείτε να δείτε στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Ιουλίδας). Στο χώρο βρίσκεται επίσης το αδιευκρίνιστης λειτουργίας και επίσης δωρικού ρυθμού «κτήριο D»(περ. 300 π.Χ.), που οφείλει το συμβατικό του όνομα στο γράμμα D, με το οποίο το σημείωσε ο Δανός αρχαιολόγος Brοndsted, στο πρώτο σκαρίφημα του χώρου, το 1811. Τέλος, στη δυτική πλαγιά της ακρόπολης βρίσκεται το λιθόκτιστο θέατρο της αρχαίας πόλης, που ανάγεται στην ελληνιστική περίοδο. Το 2015 ολοκληρώθηκε η ανασκαφή του, αποκαλύπτοντας ένα μικρού μεγέθους, απλής κατασκευής και εξ ολοκλήρου κτιστό θέατρο με χωρητικότητα 880 θέσεων. Δημιουργήθηκε κατά την ελληνιστική εποχή ενώ στους υστερορωμαϊκούς χρόνους αναπτύχθηκε σε τμήμα του συγκρότημα λουτρών.

    Στον διπλό όρμο της Καρθαίας διακρίνεται σήμερα καταβυθισμένος ο αρχαίος λιμενοβραχίονας ενώ στην κορυφή της λοφοσειράς της Άσπρης Βίγλας, όπου υψώνεται σήμερα το ξωκλήσι της Παναγίας της Μυρτιδιώτισσας, βρισκόταν αρχαίος ναός. Στις πλαγιές των λόφων απλώνονταν οικίες, όπως μαρτυρούν τμήματα δομικού υλικού και χρηστικά αντικείμενα. Νότια του θεάτρου, ανατολικά του ναού του Απόλλωνος, σώζεται σύστημα δεξαμενών για την υδροδότηση της πόλης (ελληνιστικών και υστερορωμαϊκών χρόνων). Μέσα στου ναό του Απόλλωνος και γύρω από το ναό της «Αθηνάς» έχουν ανοιχτεί τάφοι του 6-7ου αι. μ.Χ., συχνά επενδυμένοι με αρχαία αρχιτεκτονικά μέλη που έχουν επαναχρησιμοποιηθεί. Τα σημαντικά ευρήματα των ανασκαφών της Καρθαίας εκτίθενται πλέον στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Ιουλίδας.

KEA-Η Καρθαία-AtHellas.gr
  • Στο εσωτερικό του οικισμού της Κορησσίας την προσοχή σας θα τραβήξει μια καμινάδα ύψους 45 μέτρων∙ πρόκειται για την καμινάδα του εργοστασίου Εμαγιέ, του μοναδικού ελληνικού εργοστασίου που παρήγαγε επισμαλτωμένα σκεύη και του μεγαλύτερου στη Μεσόγειο, το οποίο λειτούργησε μεταξύ 1927 και 1957 παίζοντας σημαντικό ρόλο στην οικονομική και κοινωνική ζωή του νησιού.

    Ιδρυτής του εργοστασίου υπήρξε ο καπνέμπορος Ιωάννης Γλεούδης και οι περισσότεροι εργάτες του ήταν πρόσφυγες από την Μικρά Ασία. Προπολεμικά παρήγαγε κυρίως οικιακά σκεύη και επιγραφές για δημόσια ή ιδιωτική χρήση. Το 1936, υπό τη διεύθυνση του Αθανάσιου Κώνστα, η Εμαγιέ πήρε την πρώτη κρατική παραγγελία για παγούρια στρατού και έπειτα επεκτάθηκε στην πολεμική βιομηχανία με την κατασκευή όλμων. Αυτή ήταν και η πιο ένδοξη περίοδος του εργοστασίου, εφόσον πια έφτασε να εξάγει σ’ όλα τα Βαλκάνια και την Μέση Ανατολή και ν’ απασχολεί 300 εργάτες.

    Η Κέα χάρη σ’ αυτήν την επιτυχημένη πορεία του εργοστασίου Εμαγιέ, γνωρίζει μεγάλη οικονομική άνθιση έως το 1957 που το εργοστάσιο κλείνει οριστικά αφού έχουν προηγηθεί ήδη ο θάνατος του εμπνευσμένου διαχειριστή του εργοστασίου, Αθανασίου Κώνστα καθώς και πολλά οικονομικά προβλήματα.

    Το 1991 το μεγαλύτερο τμήμα του κρίθηκε από το Τμήμα Νεωτέρων Μνημείων διατηρητέο για τη συμβολή που προσφέρει στη μελέτη του βιομηχανικού πολιτισμού της χώρας. Το 2002, μια ομάδα από εργατοτεχνίτες του εργοστασίου έχοντας στην κατοχή της ένα τεράστιο υλικό από μηχανήματα, καλούπια, σκεύη, μακέτες και άλλα αντικείμενα, έβαλε τα θεμέλια για τη δημιουργία του «Συλλόγου Φίλων του Εργοστασίου Εμαγιέ Κέας». Μετά από κινητοποιήσεις των μελών, συγκεντρώθηκαν από τα υπόλοιπα εργοστάσια της Αττικής τα μηχανήματα του Εμαγιέ τα οποία είχαν εκποιηθεί και εκτίθενται τώρα σε δημοτικό χώρο στην Κορησσία. Ο βασικός στόχος του Συλλόγου είναι η επιστροφή των μηχανημάτων στο χώρο του εργοστασίου και η δημιουργία Βιομηχανικού Μουσείου.

KEA-Εργοστάσιο Εμαγιέ-AtHellas.gr
  • Ακριβώς απέναντι από το Βουρκάρι βρίσκεται η χερσόνησος της Αγίας Ειρήνης, που πήρε το όνομά της από το ομώνυμο γραφικό ξωκλήσι. Εδώ, ανασκαφές που έγιναν το 1960 αποκάλυψαν έναν από τους σημαντικότερους προϊστορικούς οικισμούς, ο οποίος υπέστη συνεχείς ανακατασκευές έπειτα από φυσικές καταστροφές, με αποτέλεσμα τα αρχιτεκτονικά ερείπια των παλαιότερων περιόδων να αποτελούν θεμέλια για τις επόμενες γενιές, δημιουργώντας έναν σφικτό πολεοδομικό ιστό, στον οποίο δύσκολα ανιχνεύεται η χρονολογική συνάφεια.

    Εδώ βρέθηκαν το μοναδικό στις Κυκλάδες κατά την περίοδο αυτή Ιερό του Διονύσου (2000 π.Χ.), τμήμα του οχυρωματικού περιβόλου με τον πύργο και την πύλη (2000-1500 π.Χ.), τα ερείπια του αποχετευτικού και υδρευτικού δικτύου (από τον 15ο αι. π.Χ.), η «οικία του άρχοντα», τα ερείπια μιας πολυτελούς κατοικίας κτισμένης κατά τα μυκηναϊκά πρότυπα (16ος-15ος αι. π.Χ.). Το πιο εντυπωσιακό και μοναδικό παγκοσμίως εύρημα οι «Κόρες», πενήντα πήλινα εδώλια από την Ύστερη Εποχή του Χαλκού, που ήρθαν στο φως στην περιοχή του ναού, που εικάζεται πως απεικονίζουν ως λατρεύτριες, ιέρειες ή ακόμη και θεότητες. Σήμερα εκτίθενται σε περίοπτη θέση στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Ιουλίδας, όπως κι όλα τα ευρήματα της περιοχής.

KEA-Προϊστορικός οικισμός της Αγίας Ειρήνηςέ-AtHellas.gr
  • Ο Πύργος της Αγίας Μαρίνας είναι ένας εντυπωσιακός πενταώροφος πύργος του 4ου αιώνα, από ντόπιο σχιστόλιθο και μάρμαρο, χαρακτηριστικό παράδειγμα μεμονωμένου οχυρωματικού πύργου των ελληνιστικών χρόνων και ένα από τα υψηλότερα σωζόμενα αρχαία κτήρια. Χτίστηκε στην ενδοχώρα της Κέας, μεταξύ των αρχαίων πόλεων Κορησσίας και Ποιήεσσας και λειτούργησε ως οχυρωματικό έργο αμυντικού χαρακτήρα για την προστασία της γύρω αγροτικής περιοχής.

    Γύρω στο 1600, όταν ιδρύθηκε η Μονή της Αγίας Μαρίνας, ο πύργος εντάχθηκε στον περίβολό της και πάλι για αμυντικούς λόγους. Στις 8 Σεπτεμβρίου του 1858 μεγάλο κομμάτι του κατέρρευσε μετά από σεισμό και μέρος του υλικού του χρησιμοποιήθηκε για την επισκευή γειτονικών κτισμάτων.

    Σήμερα μόνο η βορινή πλευρά του πύργου σώζεται σε καλή κατάσταση, αλλά μόλις ολοκληρωθούν οι επεμβάσεις διάσωσης και αποκατάστασής του θα γίνει πλήρως επισκέψιμος για το κοινό.

  • Η Μακρόνησος ή αλλιώς «Νήσος Ελένη» ανήκει ιδιοκτησιακά και διοικητικά στο Δήμο Κέας και βρίσκεται μεταξύ Κέας και Λαυρίου. Σύμφωνα με τον μύθο, σε μια σπηλιά στη βόρεια πλευρά του νησιού ο Πάρης έκρυψε εκεί την απαχθείσα Ωραία Ελένη. Γι’ αυτό και το νησί πήρε το όνομα αρχικά «Νήσος Ελένη».

    Ωστόσο, το νησί είναι γνωστό από την ιστορική μνήμη των γεγονότων της μετεμφυλιακής εποχής στην Ελλάδα σαν τόπος πολιτικής εξορίας. Σήμερα είναι ακατοίκητο και μόνο μερικοί βοσκοί βρίσκονται στην περιοχή. Το λιμάνι του δεν το προσεγγίζει πλοίο της γραμμής αλλά μπορείτε να το επισκεφτείτε με ιδιωτικό σκάφος.

makronhsos1

Ναυάγια

  • Το 1975, ανοιχτά από το λιμάνι της Κέας και σε βάθος 120 μ. ο Ζακ Κουστώ ανακάλυψε το ναυάγιο του πλοίου Βρετανικού, το οποίο βυθίστηκε τυχαία από γερμανική νάρκη τον Νοέμβριο του 1916 ενώ έπλεε με προορισμό το νοσοκομειακό σταθμό της Λήμνου, μεταφέροντας Άγγλους τραυματίες. Ο Βρετανικός, μήκους 269 μ., από τα μεγαλύτερα υπερωκεάνια της γραμμής του Βορείου Ατλαντικού και αδελφό πλοίο του Τιτανικού, καθελκύστηκε το 1914. Με την έναρξη, όμως, του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, επιτάχθηκε από το Βρετανικό Ναυαρχείο και μετατράπηκε αμέσως σε πλωτό νοσοκομείο. Παρά το γεγονός ότι ο σχεδιασμός του είχε βελτιωθεί σημαντικά μετά το ναυάγιο του Τιτανικού, το πλοίο βυθίστηκε σε 55 μόλις λεπτά. Ωστόσο, χάρις στον κατάλληλο σωστικό εξοπλισμό του, αλλά και στην κοντινή απόσταση με την Κέα, 1.300 περίπου επιβαίνοντες μπόρεσαν να διασωθούν, ενώ 30 μόνο έχασαν τη ζωή τους κυρίως λόγω της πρόωρης καθέλκυσης των σωστικών λέμβων και της συνέχισης λειτουργίας των μηχανών. (Φωτογραφία: συλλογή Μιχάλη Μιχαηλάκη)

KEA-NAYAGIA-«HMHS BRITANNIC»AtHellas.gr
  • Ένα βράδυ του Φλεβάρη του 1868, οκτώ χρόνια μετά την κατασκευή του, το πολυτελές ατμόπλοιο «Όθων» -που μετά την έξωση του βασιλιά Όθωνα, κατά παραγγελία του οποίου είχε ναυπηγηθεί στον ποταμό Τάμεση της Αγγλίας, μετονομάστηκε σε «Πατρίς»- έπεσε σε ξέρα ανοικτά του Κούνδουρου, στη Μακρυόπουντα, στο ταξίδι του από Πειραιά προς Σύρο. Οι 500 σχεδόν επιβαίνοντες διασώθηκαν. Το ναυάγιο, που παρέμενε άγνωστο ακόμη και στους κατοίκους του νησιού, αποκαλύφθηκε μετά από 138 χρόνια κι ύστερα από 30 και πλέον καταδύσεις, σε διάστημα τριών ετών. Το σκαρί του, μήκους 217 ποδών και 641 τόνων, βρέθηκε κομμένο στα δύο, σε βάθος μεταξύ 28 και 54 μέτρων. Το ναυάγιο είναι ίσως το μοναδικό τέτοιου τύπου στη Μεσόγειο. Οι εφημερίδες της εποχής το αποκαλούσαν «εκ των ωραιοτέρων, εάν μη το άριστον, των ατμόπλοιων της Ελληνικής Ατμοπλοϊκής Εταιρείας». Σήμερα θεωρείται ένα από τα δέκα καλύτερα σημεία κατάδυσης στην Ελλάδα. Τα 30 αντικείμενα που ανελκύστηκαν εκτίθενται στο Βιομηχανικό Μουσείο Σύρου. (Φωτογραφία: Derk Remmers)

KEA-NAYAGIA-PATRIS-AtHellas.gr
  • Τον Σεπτέμβριο του 2008 η καταδυτική ομάδα του Kea Dive Expedition ανέδειξε ένα άγνωστο ναυάγιο που είχε εντοπίσει τυχαία με τη χρήση πλευρικού σαρωτή ένα χρόνο πριν ο  επίκουρος καθηγητής του τμήματος Γεωλογίας Πανεπιστημίου Πατρών Δρ. Γιώργος Παπαθεοδώρου, σε βάθος 70 μέτρων και σε απόσταση 2 περίπου μιλίων από το σημείο βύθισης του Βρετανικού. Πρόκειται για το γαλλικό επιταγμένο υπερωκεάνιο «S/S Burdigala», πρώην «S/S Kaiser Friedrich», κατασκευής του 1897 και μήκους 180 μ., το οποίο βυθίστηκε στις 14 Νοεμβρίου 1916, από νάρκη του ίδιου γερμανικού υποβρυχίου U73, που μόλις μία εβδομάδα μετά βύθισε τον Βρετανικό. (Φωτογραφία: Derk Remmers)

KEA-NAYAGIA-«BURDIGALA»AtHellas.gr
  • άγνωστο αεροσκάφος, το οποίο ταυτοποιήθηκε από την ίδια καταδυτική ομάδα μόλις την άνοιξη του 2009. Πρόκειται για το τρικινητήριο μεταγωγικό Junkers 52, με άνοιγμα πτερυγίων περίπου 26 μ. και μήκος ατράκτου περίπου 20 μ., από αυτά που συμμετείχαν στις επιχειρήσεις του γερμανικού στρατού στο Αιγαίο και συγκεκριμένα στη μάχη της Κρήτης (1941) και στη μάχη της Λέρου (1943). Είναι το πιο καλοδιατηρημένο από τα 4 παρόμοια αεροσκάφη που έχουν εντοπιστεί στα ελληνικά χωρικά ύδατα, το μοναδικό που επικάθεται σε οριζόντια θέση, με όλο του τον εξοπλισμό, άθικτο κι ασύλητο. Η θέση του αυτή μαρτυρά ότι οι κινητήρες του δεν ήταν σε λειτουργία κατά την πτώση και γι’ αυτό υποχρεώθηκε σε προσθαλάσσωση, τον Σεπτέμβριο του 1943. Από τους επιβαίνοντες, ένας έχασε τη ζωή του και δυο τραυματίστηκαν, ενώ οι υπόλοιποι μεταφέρθηκαν σώοι στην Αθήνα. (Φωτογραφία: Αρετή Κομηνού)

KEA-NAYAGIA-JUNKERS 52AtHellas.gr

Παραλίες

  • Η Κέα περιστοιχίζεται από μια σειρά ναυαγίων: από το αδελφό πλοίο του Τιτανικού, το νοσοκομειακό πλοίο «Βρετανικός» και το γαλλικό υπερωκεάνιο «Burdigala», έως το τροχήλατο ατμόπλοιο «Πατρίς» και ένα γερμανικό αεροπλάνο Junkers 52 του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Η ξέρα του Κούνδουρου, ένας μεγάλος ύφαλος στον όρμο του Κούνδουρου, προσφέρεται για μια από τις εντυπωσιακότερες καταδυτικές εμπειρίες στην Ελλάδα. Η βραχονησίδα Σπανοπούλα, κοντά στη βόρεια ακτή του νησιού, είναι το ιδανικό σημείο για να δείτε από κοντά μεγάλα πελαγίσια ψάρια.

     
     
  • Λουκάνικα και Λόζες

    Μια συνταγή που περνάει από γενιά σε γενιά σε κάθε οικογένεια κτηνοτρόφων. Το λουκάνικο παρασκευάζεται από κομμάτια χοιρινού με μπαχαρικά και είναι ο ιδανικός μεζές για το κρασί. Η λόζα, το τζιώτικο προσούτο, είναι μια εξίσου ιδιαίτερη γεύση άρρηκτα συνδεδεμένη με τη τζιώτικη παράδοση. Παράγεται από χοιρινό και «καπνίζεται» στον ατμό για μια-δυο εβδομάδες πριν βγει προς πώληση, γι’ αυτό και η επίγευση που αφήνει είναι έντονη.

     

     

    Μέλι και μελισσοκομικά προϊόντα

    Το μέλι της Κέας έχει το πιο αγνό φυτό προέλευσης, το θυμάρι. Το χρώμα του είναι χρυσό και η υφή του παχύρρευστη. Το μέλι είναι γνωστό για την υψηλή διατροφική του αξία αλλά και για τις φαρμακευτικές του ιδιότητες που όλες συμβάλλουν στην καλή λειτουργία του σώματος. Εκτός λοιπόν από εξαίσιο έδεσμα και πηγή ενέργειας, είναι μια τροφή που καταπολεμά τις φλεγμονές και τον βήχα, έχει ηρεμιστικές ιδιότητες και βοηθά στην αντιμετώπιση παθήσεων του αναπνευστικού.

     

     

    Βότανα και μυρωδικά

    Από ένα τόσο εύφορο τόπο όπως η Τζιά, δεν θα μπορούσαν να λείπουν τα βότανα και τα μυρωδικά. Το χαμομήλι, το φασκόμηλο, η λεβάντα, η λουίζα, ο βασιλικός, η ρίγανη, το δεντρολίβανο, η θρύμπη και το σπαθόχορτο είναι από τα πιο συνηθισμένα στο νησί. Το κάθε ένα γνωστό για τις είτε για τις θεραπευτικές είτε για τις καταπραϋντικές του ιδιότητες, όπως το σπαθόχορτο από το οποίο φτιάχνεται το σπαθόλαδο, πολύτιμο επουλωτικό και αντιφλεγμονώδες βότανο. Η θρύμπη βράζοντας το βοηθά στο στομαχόπονο, τονώνει τον οργανισμό και βελτιώνει την ακοή, εναλλακτικά, οι νοικοκυρές μπορούν να το προσθέσουν στα ψητά και να δώσει μια πιο έντονη γεύση.

     

    Φρούτα, λαχανικά και καρποί

    Οι πιο δημοφιλείς καρποί του ιδιόμορφου κλίματος του νησιού είναι τα άνυδρα ντοματάκια και τα σύκα ή, όπως λέγονται στην τοπική διάλεκτο, «αμπουρκούνες». Το σήμα κατατεθέν της Κέας όμως δεν είναι άλλο από το βελανίδι. Το δρύινο δάσος του νησιού δίνει άφθονους καρπούς που αποτελούν την πρώτη ύλη για πρωτότυπες συνταγές αλλά και αποτελούν εξαγώγιμο προϊόν για την επεξεργασία δέρματος και τις διακοσμητικές τέχνες

    Τζιώτικα τυριά

    Στο νησί δεν λείπουν τα διαφόρων ειδών τυριά φτιαγμένα με μεράκι και αγάπη για την παράδοση, όπως το ξυνό, η κοπανιστή, το ξυροτύρι και το λαδοτύρι.

    Μαυρούδι

    Τα αμπέλια της τζιώτικης γης δίνουν πολλές ποικιλίες κρασιών, με πιο χαρακτηριστικό το Μαυρούδι, μια ποικιλία κόκκινου και δυνατού κρασιού.

    Γλυκά και ποτά

    Όπως κάθε ελληνικό νησί, η Κέα θα σας αφήσει μια γλυκιά γεύση με την ιδιαίτερή της ποικιλία σε αμυγδαλωτά, γλυκά του κουταλιού και λικέρ από τα ντόπια μυρωδικά.

  • Πέρα από τις παράκτιες ομορφιές του νησιού, η καρδιά της Κέας κρύβει κι αυτή πραγματικούς θησαυρούς. Ένα μοναδικό φυσικό τοπίο, ιστορικά μνημεία, αρχαία αξιοθέατα, πηγές, γραφικά εκκλησάκια, μύθοι, θρύλοι και παραδόσεις σάς περιμένουν να τα ανακαλύψετε περπατώντας στο πλούσιο δίκτυο μονοπατιών του νησιού. 

  •  

    • Πρώτες Βοήθειες: 166
    • Περιφερειακό Ιατρείο: 22880-22200
    • Φαρμακείο Ιουλίδα: 22880-22277
    • Φαρμακείο Κορησσία: 22880-22000
    • Πυροσβεστική: 199
    • Άμεση Δράση: 100
    • Αστυνομία Κέας: 22880-21100
    • Λιμεναρχείο Κέας: 22880-21344
    • Λιμεναρχείο Λαυρίου: 22923-20400 / 401
    • Δήμος Κέας: 22883-60000
    • ΚΕΠ: 22880-21150
    • Τουριστικές Πληροφορίες: 22880-21500
    • Αρχαιολογικό Μουσείο: 22880-22079
     
Πηγή :Με την ευγενική παραχώρηση του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού www.visitgreece.gr,  Δήμος Κέας- aegeanislands.gr
Βικιπαιδεια 

Το ξενοδοχείο Καρθαία βρίσκεται στο λιμάνι της Κέας την Κορησσία. Ο μικρός παραδοσιακός οικισμός, τα λιθόστρωτα δρομάκια, τα λαικά νεοκλασσικά σπίτια, η μεγάλη αμμουδιά και ο παραλιακός δρόμος με τα μαγαζιά αποτελούν ένα ευχάριστο περιβάλλον για τον επισκέπτη……..περισσότερα εδώ

Ο Σεφ μας, με 35 χρόνια εμπειρίας, σας προσκαλεί να απολαύσετε τα μοναδικά ελληνικά και μεσογειακά πιάτα που δημιουργεί. Όλα τα πιάτα της παρασκευάζονται από εγχώρια ή τοπικά προϊόντα. Απολαύστε, για παράδειγμα, τη λεπτή μας κατσίκα σε σάλτσα λεμονιού ή κουνέλι σε μπύρα. Σε μια από τις πιο όμορφες τοποθεσίες της Κέας και της Ιουλίδας, ακολουθήστε τα βήματα προς το Λιοντάρι και θα μας βρείτε “To Steki……..περισσότερα εδώ

H LEON RENT A CAR είναι μια οικογενειακή επιχείρηση που από το 2001 προσφέρει υπηρεσίες ενοικίασης αυτοκινήτων, μοτοσυκλετών και τετράτροχων. Μόλις 80 μέτρα από το καράβι στο νησί της Κέας καθώς και στο λιμάνι του Λαύριου παρέχει στον πελάτη την άριστη εξυπηρέτηση με πλήρως αξιόπιστα οχήματα. Έχουμε πολλούς φίλους που μας εμπιστεύονται και ευελπιστούμε να γίνουν περισσότεροι.…….περισσότερα εδώ