Δ

Η

Λ

Ο

Σ



Booking.com

Δήλος

Είναι μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ. Είναι μια κιβωτός Ιστορίας που πλέει ράθυμα στα νερά του Αιγαίου, λίγα μόλις μίλια μακριά από την κοσμοπολίτικη Μύκονο.

Είναι ευκαιρία για μια μοναδική περιήγηση στην αναβίωση της αίγλης του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού. Είναι η πρωθιέρεια των Κυλάδων, η γενέτειρα των αθανάτων.

Είναι το νησί που «βάφτισε» τις Κυκλάδες, ως νησιωτική συστάδα που αναπτύσσεται κυκλικά γύρω του. Είναι η Δήλος.

Στους αρχαίους χρόνους, ο μύθος της γέννησης του Απόλλωνα και της Αρτέμιδος έκανε το νησί ιερό: κανένας θνητός δεν θα επιτρεπόταν να γεννηθεί στα χώματά του.

Και, εφόσον επρόκειτο για λίκνο αθανάτων, κανένας θνητός δεν θα επιτρεπόταν ούτε να πεθάνει εκεί.

Έτσι, εκτός από τη σπουδαιότητα που είχε ως θρησκευτικό και οικονομικό κέντρο, το νησί διατηρούσε και μια αποκλειστικότητα: ακόμα και στην περίοδο της μεγάλης άνθησης της Δηλιακής Συμμαχίας, οι γυναίκες που επρόκειτο να γεννήσουν, όπως και όσοι και όσες φαίνονταν να πλησιάζουν το τέλος της ζωής τους, στέλνονταν στο γειτονικό νησί της Ρήνειας.

Όλος ο τότε γνωστός κόσμος αναγνώριζε την ιερότητα του νησιού και ήξερε τη μοναδικότητά του. 

Σήμερα, το νησί παραμένει μοναδικό σε ολόκληρο το γνωστό κόσμο: πουθενά δεν υπάρχει ένας τόσο μεγάλος φυσικός νησιωτικός αρχαιολογικός χώρος, τόσο μεγάλης σπουδαιότητας. Κανένα νησί στον κόσμο δεν φιλοξενεί τόσα πολλά και μνημειώδη κειμήλια αρχαϊκών, κλασικών και ελληνιστικών χρόνων, δηλαδή των αιώνων της μεγάλης ελληνικής τέχνης, σε μια έκταση που χρησιμοποιείται αποκλειστικά ως αρχαιολογικός χώρος.

Γιατί, η Δήλος δεν είναι μουσείο• η Δήλος δεν χρησιμοποιείται ως χώρος που αφηγείται μια ιστορία.

Η Δήλος είναι η ίδια η Ιστορία.

Οι επισκέπτες και επισκέπτριες του νησιού, που καταφθάνουν καθημερινά από τα γειτονικά νησιά, δεν κάνουν απλώς μια εκπαιδευτική εκδρομή• στην πραγματικότητα, ζουν μια απαράμιλλη εμπειρία ζωής.

Και, με ένα μαγικό, υπερβατικό τρόπο, η ιερότητα της Δήλου επανέρχεται διαρκώς: καθώς ολόκληρο το νησί αποτελεί έναν αρχαιολογικό χώρο χωρίς άλλες δραστηριότητες, οι χιλιάδες άνθρωποι που συρρέουν για να μοιραστούν τη μοναδικότητά του, το επισκέπτονται με το δέος του ανθρώπου που βρίσκεται σε τόπο ιερό.

Και, έτσι, η Ιστορία επαναλαμβάνεται: σε ένα τόσο σπουδαίο μέρος κανένας άνθρωπος δεν γεννιέται και δεν πεθαίνει.

Πρόσβαση: Καθημερινά (καιρού επιτρέποντος) υπάρχει σύνδεση με τη Μύκονο.

Κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, καραβάκια συνδέουν το νησί και με την Τήνο και τη Νάξο.

Ο αρχαιολογικός χώρος παραμένει κλειστός τις Δευτέρες.

 

 

  • Το νησί της Δήλου αναδεικνύεται στην ελληνική ιστορία στις αρχές του 10ου αιώνα π.Χ., ως σημαντικό ιερό ιερό, ξεκινώντας από τη μυθολογική γέννηση του Απόλλωνα και της Αρτέμιδος. Αργότερα έγινε έδρα της συμμαχίας των νησιών του Αιγαίου.

    10049_delos_06 [1]Στα τέλη του 6ου αιώνα π.Χ. οι Αθηναίοι προσπάθησαν να κυριαρχήσουν στο ιερό νησί.

    Το 540 π.Χ., ο Πεισίστρατος αποφάσισε τον πρώτο καθαρισμό του νησιού. Κατά τη διάρκεια του δευτέρου καθαρισμού, όμως, το 426 π.Χ., τα ερείπια και τα περιεχόμενα όλων των τάφων της Δήλου μεταφέρθηκαν στο γειτονικό νησί Ρένια. Επιπλέον, εκείνη τη στιγμή απαγορεύτηκαν όλες οι γεννήσεις και οι θάνατοι στο νησί του Απόλλωνα, ώστε να μην αμαρτάνουν το ιερό του.

    Με την έλευση των Μακεδόνων το 315 π.Χ. το νησί απέκτησε την ανεξαρτησία του και την ικανότητά του να αναπτύσσεται εμπορικά.

    Η ίδρυση των Ρωμαίων οδήγησε αργότερα σε μαζική προσέλευση Αιγυπτίων, Συρίων και Ιταλών. Το νησί συνέχισε να αναπτύσσεται μέχρι το 88 π.Χ. Μετά από δύο τρομακτικές επιθέσεις κατά τη διάρκεια των Μιθριδατικών πολέμων η Δήλος άρχισε να παρακμάζει μέχρι την οριστική εγκατάλειψή της τον 6ο αιώνα μ.Χ.

    Μετά από αιώνες, το 1873, η Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή ξεκίνησε ανασκαφές στον αρχαιολογικό χώρο και η Δήλος ανακαλύφθηκε από την αφάνεια, αποκαλύπτοντας την πλούσια ιστορία της σε όλο τον κόσμο.

    Το αρχαιολογικό μουσείο της Δήλου είναι σήμερα ένα από τα πιο σημαντικά στην Ελλάδα, με σπάνια εκθέματα όπως γλυπτά, αγγεία, επιγραφές, θαυμάσια ψηφιδωτά κλπ.

    Τόσο η Δήλος όσο και η Ρένια τελούν υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού, απαγορεύεται η προσγείωση των σκαφών καθώς και η διανυκτέρευση ατόμων χωρίς ειδική άδεια.

    Ιστορία της Εκσκαφής

    Η Δήλος, γεμάτη από όμορφα κτίρια και ιερά, δεν έχει ξεχαστεί ποτέ και υπάρχουν πολλές αναφορές στους ταξιδιώτες για τα ερείπια που είναι ορατά στο νησί. Πολλά γλυπτά μεταφέρθηκαν σε μουσεία σε όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό. Δυστυχώς μάρμαρα αρχαίων κτιρίων χρησιμοποιήθηκαν ως οικοδομικό υλικό από τους κατοίκους των κοντινών νησιών.

    10086_istoriko1as [1]Οι ανασκαφές στη Δήλο ξεκίνησαν το 1873 από τη Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή Αθηνών. Κατά την περίοδο 1904 έως 1914, υπό την επίβλεψη του Μ. Holleaux και χάρη στην γενναία επιχορήγηση του Duke de Loubat, αποκαλύφθηκαν τα σημαντικότερα μέρη της αρχαίας Δήλου. Μια άλλη περίοδο έντονης ανασκαφικής δραστηριότητας ήταν το 1958 έως το 1975. Η ανασκαφή πραγματοποιείται ακόμα από τη Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή εκτός από το γεγονός ότι έχει ήδη αποκαλυφθεί το κέντρο της θρησκευτικής, πολιτικής και εμπορικής ζωής καθώς και μεγάλο μέρος των ιδιωτικών κατοικιών.

    Οι ανασκαφές μικρής κλίμακας πραγματοποιήθηκαν από Έλληνες αρχαιολόγους, ιδιαίτερα στις αρχές του 20ού αιώνα.

    Εκτός από την ανασκαφή πραγματοποιήθηκαν μεγάλης κλίμακας έργα αποκατάστασης από τη Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή, κυρίως στις ιδιωτικές οικιστικές περιοχές, ενώ κατά τα τελευταία χρόνια πραγματοποιήθηκε μικρότερη κλίμακα από την Εφορεία  Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων. Πολλές στήλες αποκαταστάθηκαν, ενώ προστατεύθηκαν οι αρχαίες κατοικίες (η κατοικία Τριάδα, η κατοικία των μάσκων, η κατοικία του Ερμή) κυρίως για να διατηρηθεί ανέπαφη η επιφάνεια των ψηφιδωτών.

    Από το 1990 η Δήλος έχει συμπεριληφθεί στον κατάλογο των μνημείων της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς και προστατεύεται από την UNESCO.

    Ο αρχαιολογικός χώρος

    Η Δήλος (Μικρή Δήλος), σύμφωνα με τη μυθολογία, ήταν η γενέτειρα του Απόλλωνα και της Αρτέμιδος. Υπό την έννοια αυτή ήταν ένα από τα σημαντικότερα ιερά του ελληνικού κόσμου και ένα από τα μεγαλύτερα θρησκευτικά και πολιτικά κέντρα.

    10085_dilos10 [1]

    Σύμφωνα με το μύθο, ο Λητό έφυγε εκεί, ενώ κυνηγήθηκε από τη ζηλιάρη Ήρα, για να φέρει στη ζωή τον γιο του Δία ο οποίος θα ήταν ο πιο όμορφος από όλους τους αθάνατους. Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι η «αδιαμφισβήτητη» Αστέρια, όπως ονομάστηκε παλαιότερα, έμεινε ελεύθερη στη θάλασσα.

    Με τη γέννηση του θεού (Απόλλων), η «σκοτεινή» (μη εμφανής «Αστέρια») έγινε Δήλος, η οποία ήταν εμφανής και πλημμυρίσει με το φως και τα λουλούδια. Επιπλέον, όπως έχει και ο θρύλος, το νησί συνδέθηκε με το βυθό της θάλασσας με αλυσίδες διαμαντιών.

    Το ιερό του Απόλλωνα μπορεί να προσεγγιστεί μέσω διαφόρων οδών. Ένα από αυτά ξεκινά από το λιμάνι (όπου υπάρχουν αρχαίες λιμενικές εγκαταστάσεις και πολλά καταστήματα). Το άλλο είναι στο νότο μέσω του ιερού δρόμου μεταξύ της γκαλερί του Φιλίππου Β της Μακεδονίας και της νότιας στοάς. Υπάρχει επίσης μία στη βόρεια πλευρά που περιβάλλεται από τη μεγάλη γκαλερί του μακεδονικού βασιλιά Αντίγκονου Κενάτα με την κρήνη Minoa πίσω από αυτό. Το κέντρο λατρείας βρίσκεται στην περιοχή των τριών ναών του Απόλλωνα με τον μεγάλο, ειδυλλιακό βωμό που στεγάζεται σε ένα τόξο, που ονομάζεται Κερατόν. Σύμφωνα με την παράδοση ο ίδιος ο Απόλλωνας δημιούργησε τον Κερατόν από τα κέρατα των κατσίκων.

    10085_dilos26 [1]Επιπλέον, ξεχωρίζουν ξεχωριστά τα ιερά της Άρτεμης στο Νότο και του Λητού και των Δώδεκα Θεών στο Βορρά. Στην περιοχή του ιερού του Απόλλωνα υπάρχουν τα αρχαία λατρευτικά ερείπια (η επιτύμβια στήλη των Μυκηναϊκών χρόνων και το «σημάδι» των Υπερβόρων Παρθένων) και έξω από το ιερό βρίσκεται το  Αρχεσέσιο .

    Μέσα στο ιερό στέκουν τα ερείπια του Ιερού των Ταύρων, η Ελληνιστική ναυπηγική προσφορά που αναφέρεται σε βασιλική ναυτική νίκη, τους λεγόμενους “θησαυρούς” (ίσως σπίτια για λατρευτικά γεύματα) και το Πρυτανείο. Η ελληνιστική αγορά των συμπατριωτών (υποδουλωμένων και ελεύθερων), η Αγορά της Θεοφράστου καθώς και η Δελια (εμπορική και πολιτική αγορά) και διάφορα δημόσια κτίρια είναι διάσπαρτα στην περιοχή του ιερού του Απόλλωνα.

    Επίσης, μπορεί κανείς να βρει τα ιερά της Αφροδίτης και της Ήρας (7ος – 6ος αιώνας π.Χ.), ιερά των ιθαγενών θεών και μια σπηλιά που χρησιμοποιείται για λατρεία στο βουνό της Κύνθου. Στα βορειοανατολικά και στο βορρά υπάρχουν τα κτίρια ενός γυμνασίου, περιπτέρων, ενός σταδίου και μιας διαδρομής άλογο.

    Γύρω από το ιερό του Απόλλωνα, η αειθαλής πόλη εξελίχθηκε εξελισσόμενη σε ένα κοσμοπολίτικο κέντρο τους τελευταίους προχριστιανικούς αιώνες. Σε αυτή την εκλεπτυσμένη μορφή η πόλη περικύκλωσε το ιερό, σε ένα σχηματισμό νησιών με κέντρα τοπογραφικών ή δομικών πόλων (θέατρο, ποταμό Ίνποπος) και με ακάλυπτες περιοχές.

    Είναι η καλύτερα διατηρημένη αρχαία πόλη στην Ελλάδα.

    10085_dilos7 [1]Τον 7ο αιώνα π.Χ. έγινε εμφανής η παρουσία των Νάξων στο νησί. Παραδείγματα αυτού είναι ο Ναός των Νάξων, τα λιοντάρια στην ιερή λίμνη – η γενέτειρα του Απόλλωνα και η αδελφή του Άρτεμις – και ο Λιτότονος, ένα κολοσσιαίο άγαλμα του Απόλλωνα, από το οποίο διατηρούνται μόνο τα μέρη και η βάση του.

    Από την εποχή του Πεισίστρατου (540-528 π.Χ.), η αθηναϊκή κυριαρχία στο νησί (ιωνικός ναός του Απόλλωνα) είναι εμφανής. Μετά τον περσικό πόλεμο, (478 π.Χ.) η Δήλος φιλοξένησε την 1η Αθηναϊκή Συμμαχία. Από το 314 π.Χ. έως το 167 π.Χ., η Δήλος ήταν ανεξάρτητη και συμμετείχε στους “Κοινούς Νησίους” υπό την ηγεσία του Πτολεμαϊκού. Η κατασκευή του μεγάλου δωρικού ναού του Απόλλωνα συνεχίστηκε.

    Το 167 π.Χ., και μετά από απόφαση της Ρωμαϊκής Γερουσίας, η Δήλος κηρύχθηκε ελεύθερος λιμένας και πήγε στην εξουσία των Αθηναίων. Το 88 π.Χ. το νησί καταστράφηκε από το Μιθριδάτη και το 69 π.Χ. από τους πειρατές του Αθηναρέδου. Υπάρχουν ενδείξεις ότι κατά τη διάρκεια του 2 ου  και τα 1 ου αιώνα π.Χ. ξένες θεότητες λατρεύονταν μαζί με τα εγγενή αυτά (τα τρία ιερά των αιγυπτιακών θεοτήτων, ένα ιερό της Συρίας θεότητες, μια θρησκευτική ένωση της Βηρυτού Posidonians και έναν Ισραηλινό συναγωγή, το παλαιότερο της η διασπορά). Οι πολυτελείς κατοικίες αυτών των χρόνων, με περιστύλιο, συχνά διώροφα, με τοιχογραφίες και διάσημα ψηφιδωτά δάπεδα, διατηρούνται στην περιοχή του θεάτρου (το θέατρο χτίστηκε γύρω στο 250 π.Χ.).

    Τον 4ο αιώνα μ.Χ. η Δήλος προήχθη σε μητρόπολη. Τον 7ο αιώνα μ.Χ. το νησί εγκαταλείφθηκε. Μια ανασκαφή στη νοτιοανατολική πλευρά της Αγοράς της Δελίας αποκάλυψε μια μονόκλιτη βασιλική χτισμένη κατά το 6ο αι. αφιερωμένο στον Άγιο Κίρκο. 

    Στο τοπικό Μουσείο, υπάρχουν πολλά γλυπτά και μωσαϊκά δάπεδα που πιστοποιούν την καλλιτεχνική άνθηση κατά την Ελληνιστική εποχή.

    10085_dilos30 [1] 10085_dilos24 [1] 10085_dilos19 [1]

    Σημαντικά μνημεία

    Η Αγορά των Ερμητιστών ή των Επιμελητών

    10085_dilos10 [1]Είναι ένα ανοιχτό τετράγωνο δίπλα στο Ιερό Λιμάνι. Είναι μία από τις σημαντικότερες αγορές της ελληνιστικής πόλης, στρωμένη με μεγάλες πλάκες γρανίτη, πολλές από τις οποίες έχουν τρύπες για την τοποθέτηση πασσάλων που στήριζαν καταφύγια. Στη βόρεια πλευρά συναντάμε την Πινακοθήκη του Φιλίππου και ένα μικρό ιωνικό ναό αφιερωμένο στον Ερμή, ενώ τα ανατολικά και τα νότια οριοθετούνται από καταστήματα και εργαστήρια. Στο κέντρο της πλατείας υπάρχουν υπολείμματα ορθογώνιου και κυκλικού μνημείου αφιερωμένου στον Ερμή, τον Θεό Εμπορίου, και γύρω του υπάρχουν βάσεις προσφορών από τραπεζίτες, καπετάνιους και εμπόρους. Χρονολογείται στο τελευταίο τέταρτο του 2ου αιώνα π.Χ.

    Ναός της Δελίας

    Ο Ναός της Δήλου ή του Μεγάλου Ναού είναι ο τελευταίος και μεγαλύτερος από τους τρεις ναούς του Απόλλωνα. Πρόκειται για προσκυνηματικό δωρικό ναό με έξι στήλες σε κάθε στενή και 13 στήλες σε κάθε μεγάλη πλευρά. Η ανέγερσή του άρχισε το 478 π.Χ. και διακόπτεται γύρω στα μέσα του 5ου αι. Π.Χ., όταν μεταφέρθηκε το αμοιβαίο κεφάλαιο της Αθηναϊκής Συμμαχίας στην Αθήνα. Στη συνέχεια συνέχισε στη σύντομη περίοδο της Ανεξαρτησίας των Δελίων, χωρίς να ολοκληρώνεται ποτέ.

    Κρήνη Minoa

    Η Κρήνη Minoa, η οποία αναφέρεται στις επιγραφές και αναγνωρίζεται με μια επιγραφή αφιερωμένη στις μινωικές νύμφες, είναι μια δημόσια δεξαμενή που έσκαψε στο φυσικό βράχο κατά το δεύτερο μισό του 6ου αιώνα π.Χ. Προστατεύτηκε από ένα τετράγωνο κτήριο, ανοιχτό στη νότια πλευρά, όπου υπήρχε δωρική στοά. Στη νότια πλευρά υπάρχουν σκάλες που χρησιμοποιήθηκαν για να κατέβουν για να φτάσουν στο επίπεδο του νερού. Το σιντριβάνι χρησιμοποιήθηκε μέχρι την ύστερη ελληνιστική εποχή, όταν μετατράπηκε σε κατοικία.

    Λεωφόρος των Λεόντων

    PI73219-hrΤα μαρμάρινα λιοντάρια, ένα αφιέρωμα στους Ναξιούς, χτίστηκαν γύρω στα τέλη του 7ου αιώνα π.Χ. Βρίσκονται σε μια σειρά, κοιτώντας ανατολικά, προς την Ιερή Λίμνη. Αυτά τα λιοντάρια είναι αντίγραφα. Τα πρωτότυπα φυλάσσονται στο μουσείο. Εκτιμάται ότι αρχικά υπήρχαν 16, αλλά μόνο πέντε και τρία μέρη σώζονται ακόμα στην περιοχή, ενώ το ακέφαλο σώμα ενός άλλου κοσμεί τον Ναυτικό Σταθμό της Βενετίας.

    Βρίσκονται στη δυτική πλευρά του δρόμου, οδηγώντας από το αρχαϊκό λιμάνι της Σκαρδανά στους ναούς, τα Λιοντάρια ήταν οι αιώνιοι φύλακες του ιερού.

    Το Ινστιτούτο της Βηρυτού Posidonians

    Το Ινστιτούτο της Βηρυτού στεγάζει μια Ένωση πλοιοκτητών, τραπεζιτών και πρακτόρων που λάτρευαν τους δικούς τους θεούς. Επιπλέον, χρησιμοποίησαν το ινστιτούτο για την αποτελεσματική προστασία των κοινών εμπορικών τους συμφερόντων. Αποτελείται από μια κεντρική αυλή με περιστύλιο γύρω από την οποία υπάρχουν αρκετοί χώροι και ξωκλήσια αφιερωμένα στον Ποσειδώνα, τον Ηρακλή και τη Ρώμη. Χρονολογείται στο τελευταίο τέταρτο του 2ου αιώνα π.Χ.

    Stivadion

    Ορθογώνια πλατφόρμα στα βορειοανατολικά του Ιερού, όπου βρέθηκε ένα άγαλμα του Διόνυσου, πλαισιωμένο από τα αγάλματα δύο ηθοποιών – Papossillinon (που βρίσκεται στο Μουσείο). Δύο ορθογώνιες στήλες στα αριστερά και στα δεξιά της πλατφόρμας υποστηρίζουν υπερβολικές φαλόδους. Η στήλη στα νότια ήταν η προσφορά του κατοίκου της Δήλου Καρυστιού που κέρδισε ως χορηγός σε θεατρικό διαγωνισμό γύρω στο 300 π.Χ. Αυτή η στήλη έχει σκαλισμένες σκηνές από τον κύκλο του Διονύσου.

    Το θέατρο

    Το αρχικό ξύλινο θέατρο αντικαταστάθηκε στις αρχές του 3ου αι. Π.Χ., από εκείνο που στέκεται εκεί μέχρι σήμερα και είναι από πέτρα. Το αμφιθέατρο και το κάτω μέρος του θεάτρου, που δεν είναι ομόκεντρα, χωρίζονται από μια ζωφόρο. Πίσω από την πρώτη σειρά καθισμάτων που φυλάσσονταν για τους καλεσμένους της τιμής, υπάρχουν 26 σειρές γραφείων στο κάτω μέρος και άλλες 17 σειρές στη διμοιρία, χωρισμένες από οκτώ κλίμακες σε επτά τμήματα. Θα μπορούσαν να φιλοξενήσουν περίπου 5.500 θεατές. Μπροστά από την κυκλική ορχήστρα σώζονται τα θεμέλια της σκηνής.

    Ναός της Ίσις

    Ο μικρός δωρικός ναός της Ίσις βρίσκεται στο Ιερό των Ξένων Θεών, στους πρόποδες του όρους Κύνθου. Χτίστηκε στις αρχές του 2ου αιώνα π.Χ. και επισκευάστηκε από τους Αθηναίους το 135 π.Χ. Το άγαλμα της θεάς, το οποίο λατρευόταν με διάφορα ονόματα και ήταν ο προστάτης των ναυτικών και εκείνο που έδωσε καλή υγεία και τύχη, σώζεται ακόμα μέσα στο ναό.

    Ναός της Ήρας

    Ο δωρικός ναός της Ήρας χτίστηκε γύρω στο 500 π.Χ. Ωστόσο, κάτω από το θησαυρό βρέθηκαν ερείπια παλαιότερου ναού των αρχών του 7ου αιώνα π.Χ. Κάτω από το βωμό βρέθηκαν επίσης πολλά κεραμικά της Αρχαϊκής περιόδου (που βρίσκονται στο Μουσείο), πολλά από τα οποία έχουν χαραγμένες επιγραφές. Ο βωμός της θεάς βρίσκεται στα νότια του ναού.

    Η Κατοικία του Διόνυσου

    Η “Κατοικία του Διονύσου” είναι ένα πολύ καλό παράδειγμα ιδιωτικής κατοικίας στη Δήλο που χτίστηκε γύρω στο τελευταίο τέταρτο του 2ου αιώνα π.Χ. Ονομάστηκε μετά από το περίφημο ψηφιδωτό του αίθριου που απεικονίζει τον Διόνυσο σε έναν πάνθηρα. Ένας καλυμμένος διάδρομος οδηγεί από το δρόμο προς την κεντρική αυλή, που περιβάλλεται από ένα περιστύλιο που ανοίγει στα δωμάτια του ισογείου. Στο κέντρο της αυλής υπάρχει μια υπόγεια δεξαμενή καλυμμένη με ένα μεγάλο ψηφιδωτό δάπεδο, στο οποίο συγκεντρώθηκε νερό βροχής. Μια πέτρινη σκάλα οδηγεί στα κομψά δωμάτια του επάνω ορόφου.

    Αρχαιολογικό Μουσείο Δήλου

    10087_mouseio1as [1]Το Μουσείο της Δήλου χτίστηκε το 1904 σε βάρος της «Αρχαιολογικής Εταιρείας Αθηνών». Το αρχικό κτίριο περιελάμβανε τις πέντε δυτικές αίθουσες στις οποίες προστέθηκαν αρκετές ακόμα το 1931 καθώς και το 1972.

    Ταυτόχρονα, έγιναν αλλαγές στο εξωτερικό του κτιρίου, επειδή οι αρχαιολόγοι θέλησαν να αψηφήσουν οποιαδήποτε “βιομηχανικά” στοιχεία του αρχικού κτιρίου και να το κάνουν πιο διακριτικό, καθώς βρίσκεται ανάμεσα στις αρχαιότητες. Αυτές οι αλλαγές ήταν τεράστιες αλλά ατυχείς.

    Σήμερα, η έκθεση του Μουσείου περιλαμβάνει εννέα αίθουσες: έξι από αυτές περιλαμβάνουν τα γλυπτά και ανάγλυφα στη Δήλο. Αυτή η συλλογή είναι μία από τις σημαντικότερες αρχαιολογικές συλλογές στον κόσμο.

    Δύο αίθουσες περιλαμβάνουν προϊστορική και καθυστερημένη ελληνική κεραμική. Το τελευταίο περιλαμβάνει έκθεση με αρκετά μικρά αντικείμενα που βρέθηκαν στις ιδιωτικές κατοικίες της Δήλου. Η έκθεση αυτή δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί.

  • Υπάρχουν καθημερινά δρομολόγια από τη Μύκονο στη Δήλο, εφόσον το επιτρέπουν οι καιρικές συνθήκες (ειδικά κατά τη διάρκεια του χειμώνα ή μερικές καλοκαιρινές μέρες, όπου υπάρχουν ισχυροί άνεμοι, η πρόσβαση γίνεται αδύνατη όχι μόνο για τους επισκέπτες αλλά και για τους εργαζόμενους). Κατά τη διάρκεια των υψηλών περιόδων ταξίδια στη Δήλο διατίθενται και από άλλα νησιά των Κυκλάδων (κυρίως από την Πάρο και τη Νάξο).

    Οι επισκέπτες θα πρέπει να ζητήσουν πληροφορίες σχετικά με τις καιρικές συνθήκες και τις εκδρομές στη Δήλο.

    Λιμεναρχείο Μυκόνου
    Διεύθυνση: 
    Κέντρο Γυαλού : 22890 22218 
    Φαξ: 22890 27825 
    Email: myko@mail.yen.gr

Πηγή :Με την ευγενική παραχώρηση του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού www.visitgreece.gr,

φωτο Kλαίρη Μουστοφελλου