ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ



Booking.com

Αλεξανδρούπολη

Με θέση κομβική – σταυροδρόμι των θαλάσσιων και χερσαίων δρόμων – η Αλεξανδρούπολη ενώνει Ευρώπη και Ασία, Δύση και Ανατολή.
Η όμορφη παραθαλλάσια πόλη, με τον φάρο να ορθώνεται επιβλητικός στο λιμάνι, αποτελεί προνομιακό κέντρο μιας πραγματικά χαρισματικής περιοχής.
Ψαράδες από τη Μαρώνεια και τη Μάκρη έστησαν στα μέσα του 19ου αιώνα έναν μικρό οικισμό, το Δεδέ-Αγατς, ονομασία που σημαίνει «το δέντρο του καλόγερου».
Κατά την παράδοση το όνομα αυτό το πήρε από μία βελανιδιά, κάτω από τη σκιά της οποίας δίδαξε και τάφηκε ένας δερβίσης.
Το 1871 πέρασαν από το μικρό ψαροχώρι οι σιδηροδρομικές γραμμές της Μακεδονίας.
Από τη στεριά ερχόταν ο σιδηρόδρομος, από την θάλασσα τα πλοία και η περιοχή άνθιζε.
Όλα τα εμπορεύματα της Θράκης άρχισαν και συγκεντρώνονται εδώ, τα προξενεία, οι έμποροι και οι τεχνίτες έδιναν ζωή στην πόλη.
Το 1878 η εικόνα άλλαξε και στην Αλεξανδρούπολη ήρθαν τα στρατεύματα των Ρώσων, μετά τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο.
Τα επόμενα δυο χρόνια οι Ρώσοι έφτιαξαν μια πόλη με ρυμοτομικό σχέδιο και φαρδιούς δρόμους, κάθετους προς την παραλία.
Ο φάρος έγινε το σύμβολό της.
Το 1885 η πόλη προσαρτήθηκε στη Βουλγαρία και τότε κατασκευάστηκαν πολλά από τα νεοκλασικά κτίρια της, ενώ το 1897 έφτασε εδώ το θρυλικό Όριαν Εξπρές που ένωνε τη Θεσσαλονίκη με την Κωνσταντινούπολη.
Η Αλεξανδρούπολη απελευθερώθηκε οριστικά από τους Βούλγαρους στις 14 Μαΐου του 1920. Το νέο όνομα δόθηκε προς τιμή του βασιλιά Αλέξανδρου που είχε περάσει από εκεί οδηγώντας τα ελληνικά στρατεύματα στην Αδριανούπολη.
Η σύγχρονη Αλεξανδρούπολη αποτελεί την πρώτη Ελληνική πόλη που συναντά ο επισκέπτης που έρχεται είτε από την Τουρκία, είτε από τη Βουλγαρία.
Διατηρεί ακόμα ένα μικρό κομμάτι της γοητείας του αρχικού ψαράδικου οικισμού.
Ο φάρος της ορθώνεται επιβλητικός στο λιμάνι και το φως του «ταξιδεύει» ανελλιπώς όλα αυτά τα χρόνια. Αληθινή εμπειρία είναι η δημοπρασία των ψαριών στην τοπική ιχθυαγορά, όπου τα αλιευτικά φτάνουν το ένα μετά το άλλο με τα αμπάρια τους γεμάτα.
Εάν καταφέρετε, μάλιστα, να βγείτε για ψάρεμα μαζί με κάποιον από τους ερασιτέχνες ψαράδες, ιδιαίτερα την ώρα που ανατέλλει ο ήλιος, η απόλαυση θα είναι διπλή.
Εκτός από την παραλιακή βόλτα (ο κεντρικός δρόμος κλείνει κάθε καλοκαίρι) αξίζει να πάτε μέχρι την Τραϊανούπολη και τις Φέρες -όχι μονάχα για την «Χάνα», τα λουτρά και τον ναό της Παναγιάς της Κοσμοσώτειρας, αλλά και για να περιηγηθείτε στο περίφημο οικοσύστημα του Δέλτα του Έβρου.
Μοναδική είναι η περιήγηση στην παραλιακή περιοχή ανάμεσα στους αρχαιολογικούς χώρους της Μεσημβρίας Ζώνης και της Μαρώνειας, έως το λιμανάκι του Αγίου Χαράλαμπου.
Το πέρασμα των αιώνων στην περιοχή της Θράκης καταγράφεται γύρω από τα ερείπια της Αρχαίας Ισμάρας.
Οι περιηγητές που αγαπούν τις αυθεντικές εμπειρίες μπορούν να αναζητήσουν το σπήλαιο-εκκλησία των Αγίων Θεοδώρων, το χωριό, τα μεταλλεία, αλλά και την περίφημη Βίλα της Κίρκης.

  • Ανθρώπινη κατοίκηση παρουσιάζεται στην ευρύτερη περιοχή από τα νεολιθικά χρόνια(4500-3000πχ). Αρκετές θέσεις γύρω από την Αλεξανδρούπολη (Μάκρη, Πόταμος, Δορίσκος, Μικρό βουνί Σαμοθράκης) δίνουν ενδιαφέροντα στοιχεία για τον τρόπο ζωής εκείνης της περιόδου. Η επόμενη περίοδος της προϊστορίας, η εποχή του χαλκού (3000-1050πχ), αντιπροσωπεύεται περιορισμένα, όχι μόνο στην περιφέρεια της Αλεξανδρούπολης αλλά γενικότερα στην Αιγιακή Θράκη (Μάκρη, Καρυώτες Σαμοθράκης και Μικρό Βουνί Σαμοθράκης).

    Η ζώνη της Αλεξανδρούπολης – όπως και όλη η έκταση από το Δέλτα του ποταμού Έβρου μέχρι και τη Βιστωνίδα λίμνη και με όριο προς βορρά τους πρόποδες του ορεινού όγκου της Ροδόπης – κατοικείται από τους Κίκονες. Το τέλος της εποχής του χαλκού και η πρώιμη εποχή του σιδήρου αντιπροσωπεύονται στην περιοχή με αρκετές θέσεις, (Κίρκη, Άβαντας, Ποταμός, Μάκρη, Νίψα, Κοίλα) και απαντώνται όλοι οι συνηθισμένοι τύποι μεγαλιθικών μνημείων: οχυρές ακροπόλεις, υπαίθρια ιερά για τη λατρεία του ήλιου και των άστρων, ανθρωπόμορφες βραχογραφίες. Από τον 7ο προ Χριστού αιώνα ο κυριότερος πολιτικός και οικονομικός παράγοντας του χώρου είναι η πόλη-κράτος της Σαμοθράκης. Άποικοι από τη Σαμοθράκη ιδρύουν τη Σαμοθρακική Περαία, μικρές δηλαδή πόλεις στην αντίπερα ακτή από τις εκβολές του ποταμού Έβρου έως το βουνό Ίσμαρος, για να ενισχύσουν τις εμπορικές επαφές με τη θρακική ενδοχώρα.

    Σύμφωνα με τις μαρτυρίες που καλύπτουν το διάστημα 5ος προ Χριστού αιώνας έως – 4ος μετά Χριστό αιώνας, παραδίδονται έξι πόλεις και ένα τοπωνύμιο. Ο Ηρόδοτος αναφέρει τις: Μεσημβρία, Ζώνη, Σαλή και το Σέρρειον. Μεταγενέστερες πηγές συμπληρώνουν τις: Δρυς, Τέμπυρα και Χαράκωμα. Στο τέλος του 5ου αι.π.Χ. ορισμένες από αυτές πλήρωναν σοβαρό φόρο στην αθηναϊκή συμμαχία. Η πόλη Σάλη ταυτίζεται με τη σημερινή Αλεξανδρούπολη.

    Στα ρωμαϊκά χρόνια κυριαρχεί στην έκταση της Σαμοθράκης Περαίας μια νέα πόλη, η Τραϊανούπολη και οργανώνονται μεγάλα οδικά δίκτυα όπως η Εγνατία οδός. Η περιοχή της Σάλης, όπως αναφέρεται στο οδοιπορικό της Ιερουσαλήμ, αποτελεί χώρο στάθμευσης και αλλαγής αλόγων.

    Στα βυζαντινά χρόνια η περιοχή παίζει πρωτεύοντα ρόλο, καθώς αποτελεί την άμεση γειτονιά της Κωνσταντινούπολης, και στα όρια της ακμάζουν σημαντικές πόλεις ή οικισμοί (Τραϊανούπολη, Βήρα, Μάκρη) και μοναστικά συγκροτήματα (Παναγιά Κοσμοσώτειρα στις Φέρες, σπηλαιώδης ναός των Αγίων Θεοδώρων), που προστατεύονται από ισχυρές στρατιωτικές εγκαταστάσεις (κάστρα Ποτάμου και Άβαντα.)

    Για λόγους που δεν έχουν εξακριβωθεί ακόμα οι πόλεις (Σάλη, Ζώνη, Δρυς και Σέρρειο) καταστράφηκαν σε κάποια περίοδο, ισοπεδώθηκαν και έσβησαν από τα γραπτά κείμενα των περιγραφών. Ο τόπος έγινε ένα απέραντο δάσος, κυρίως από βελανιδιές. Το πιο πυκνό σημείο του βρισκόταν στην περιοχή της σημερινής πόλης της Αλεξανδρούπολης. Το δάσος αυτό, που οι κάτοικοι από τα γύρω μέρη, το έλεγαν Δεδέ-Αγάτς, το διαφέντευαν τρεις Τούρκοι τσιφλικάδες, που είχαν χιλιάδες στρέμματα για καλλιέργεια και βοσκοτόπια.

    Μετά το Ρωσοτουρκικό πόλεμο του 1830, το τουρκικό κράτος προσπάθησε να εκσυγχρονιστεί για να συμβαδίσει κάπως με τον ευρωπαϊκό πολιτισμό. Ένα από τα σύγχρονα επιτεύγματα, τότε ήταν ο σιδηρόδρομος. Τότε, γύρω από αυτόν τον τόπο υπήρχαν καλύβες και μικρόσπιτα ψαράδων, από την Αίνο, τη Μάκρη και τη Μαρώνεια. Οι πρώτοι αυτοί κάτοικοι δημιούργησαν ένα μικρό οικισμό – τη μετέπειτα Αλεξανδρούπολη – που μεγάλωνε σιγά-σιγά. Η αρχή του οικισμού είναι στη δεκαετία του 1850. Την ανάπτυξη του οικισμού σταμάτησε ο Ρωσοτουρκικός πόλεμος του 1878. Η πόλη έπεσε στα χέρια των Ρώσων. Κατά την εννιάμηνη παραμονή τους, οι Ρώσοι άφησαν ένα σχέδιο πόλης για την παραλιακή περιοχή από την κεντρική λεωφόρο ως την θάλασσα. Η εφαρμογή του όμως υλοποιήθηκε μετά την αποχώρηση τους.

    Το τέλος του πολέμου βρήκε την πόλη στα χέρια των Βουλγάρων με τη συνθήκη του Αγίου-Στεφάνου. Τρεις μήνες όμως αργότερα με νέα συνθήκη η πόλη επέστρεψε στην Τουρκία. Την 1η Ιουλίου του 1880 τέθηκε σε λειτουργία ο Φάρος, που είναι και το σήμερα

  • Ο νομός Έβρου, πεδινός κατά το μεγαλύτερο μέρος του, παρουσιάζει ομαλό ανάγλυφο: από τα 4.242 τ. χλμ. της επιφάνειάς του μόνο τα 424 είναι ορεινά, ενώ τα 2.578 είναι πεδινά και τα 1.240 ημιορεινά. Το δυτικό τμήμα του νομού είναι ορεινό, ενώ το ανατολικό γίνεται περισσότερο πεδινό όσο πλησιάζουμε στην κοιλάδα του ποταμού Έβρου. Οι κυριότερες κορυφές της Ροδόπης, από τα Β προς τα Ν, είναι: Σίλο (1.065 μ.), Σάπκα (1.044 μ.), Καλλιθέα (944 μ.) και Επτάδενδρος (794 μ.)· οι τρεις τελευταίες βρίσκονται στα όρια με τον νομό Ροδόπης. Στο εσωτερικό του νομού, στο ύψος του Σουφλίου, βρίσκεται η κορυφή Αντάς (654 μ.), νοτιότερα το Κάψαλο (618 μ.) και στο νοτιοδυτικό τμήμα η κορυφή Τσοπάν (628 μ.). Η μάζα της Ροδόπης επεκτείνεται και στο κεντρικό τμήμα του νομού Έβρου. Το υπόλοιπο ορεινό και ημιορεινό τμήμα του αποτελείται από παλαιοζωικά πετρώματα, ηφαιστειακούς σχηματισμούς (λιπαρίτες, δακίτες, ανδεσίτες, διαβάσεις), ηωκαινικά ιζήματα (κροκαλοπαγή, νουμουλιτικούς ασβεστόλιθους, ψαμμιτομαργαϊκά στρώματα με ενστρώσεις τόφων και κροκαλοπαγών, αργιλικούς σχιστόλιθους), θαλάσσια ιζήματα του νεογενούς και τέλος ποτάμια αποθέματα του τεταρτογενούς. 
    Το βόρειο τμήμα του νομού είναι σχεδόν επίπεδο (πεδιάδα Ορεστιάδας Διδυμοτείχου),  όπως και το ανατολικό, όπου σχηματίζεται η κοιλάδα του Έβρου, που πλαταίνει καθώς ο ποταμός προχωρεί προς τα Ν, για να σχηματίσει στις εκβολές του το λιμνοβαλτώδες δέλτα του. Η ακτή του νομός Έβρου, αλίμενη και χωρίς κολπώσεις, μόνο Α της Αλεξανδρούπολης παρουσιάζει κάποια ποικιλία (λιμνοθάλασσες Αβγάνων, Δράκοντα, Παλούκια), όπου όμως αλλάζει συνεχώς μορφή εξαιτίας των προσχώσεων του Έβρου και η χέρσος επεκτείνεται μέσα στη θάλασσα.

    Σημαντικό υδρογραφικό στοιχείο του νομού αποτελεί ο ποταμός Έβρος, στον οποίο καταλήγουν πολλά μικρά υδάτινα ρεύματα και οι δύο βασικοί παραπόταμοί του: ο Άρδας, ο οποίος πηγάζει από τη βουλγαρική πλευρά των ορέων της Κούλας και διαρρέει τον νομό σε όλο το πλάτος του πριν καταλήξει στον Έβρο, και ο Ερυθροπόταμος, ο οποίος πηγάζει από την ίδια κατεύθυνση και περνάει από το Διδυμότειχο πριν φτάσει στον Έβρο. Στην ηφαιστειότητα της περιοχής οφείλονται οι αξιόλογες θερμομεταλλικές πηγές Λουτρών. Όσον αφορά τα μεταλλεύματα, στον νομό Έβρου υπάρχουν χρωμίτες και μαγγάνια ’28περιοχή Σουφλίου) και μεικτά θειούχα (μολύβδουψευδαργύρου και σιδήρου, περιοχή Κίρκης).

    Αξιόλογο σπηλαιολογικό ενδιαφέρον παρουσιάζει το μεγάλο και εντυπωσιακό σπήλαιο Κουφόβουνο, κοντά στο Διδυμότειχο, 3 χλμ. πριν από τον οικισμό Κουφόβουνο. Πρόκειται για παλαιά κοίτη υπόγειου ποταμού, του οποίου τα νερά διέφυγαν από τη σημερινή τεράστια είσοδο του σπηλαίου. Κοντά στο Διδυμότειχο, στη ανατολική πλευρά του υψώματος Καλέ, περίπου 20 μ. από τον Ερυθροπόταμο βρίσκεται το σπήλαιο Καγιάλι, στο εσωτερικό του οποίου οδηγούν πέντε είσοδοι με πλατείς ή στενούς διαδρόμους, που όλοι καταλήγουν σε έναν μεγάλο θάλαμο. Από εκεί ξεκινούν άλλα διαμερίσματα προς τρεις κατευθύνσεις: η αριστερή σε στενά κατηφορικά περάσματα, η δεξιά σε ανηφορικό πολύ μεγάλο θάλαμο και η κεντρική σε στενό, μακρύ και ελικοειδή διάδρομο με μεγάλη διαπλάτυνση στο κέντρο. Προς το τέλος διανοίγονται δύο τεράστιοι διαδοχικοί και πολύ ανηφορικοί θάλαμοι με πανύψηλες οροφές (περίπου30 μ.). Το σπήλαιο είναι παλαιά σύνθετη κοίτη υπόγειου ποταμού. Στις οροφές των διαμερισμάτων του, που δεν έχουν σταλακτιτικό διάκοσμο, φαίνεται καθαρά η διαβρωτική ενέργεια των ορμητικών νερών που το διάνοιξαν. Το συνολικό του μήκος φτάνει τα 145 μ. και η έκταση τα 2.000 τ. μ. Στον πρώτο του θάλαμο υπάρχουν σε σωρό θραύσματα από πήλινα αγγεία συγκολλημένα με σταλακτιτική ύλη. Στο χωριό Μάκρη της Αλεξανδρούπολης βρίσκεται σε ύψος 50 μ. από τη θάλασσα, το σπήλαιο του Πολύφημου, που συνδέεται με τη μυθολογία.

  • Οι παραθαλάσσιοι οικισμοί του Δήμου Αλεξανδρούπολης – η Μάκρη, η Μεσημβρία, τα Δίκελλα -, αλλά και οι ορεινοί οικισμοί -ο Πόταμος , ο Άβαντας, η Αισύμη, η Λεπτοκαριά, η Κίρκη, η Συκκοράχη – προσφέρουν στους επισκέπτες τους διαδρομές μοναδικής, φυσικής ομορφιάς.Επιπλέον, η Αλεξανδρούπολη βρίσκεται πολύ κοντά στα σημαντικά απο οικολογική άποψη μέρη της Δαδιάς, του Δέλτα, του ποταμού Έβρου και των ιαματικών λουτρών Τραϊανούπολης. 

    Σε ένα όμορφο και καταπράσινο σημείο του Πλατανότοπου της Μαΐστρου (Ανατολικός οικισμός της Αλεξανδρούπολης) έχει κατασκευαστεί το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Αλεξανδρούπολης (ΜΦΙΑ). Πρόκειται για ένα σύγχρονο κτίριο εναρμονισμένο πλήρως με το φυσικό περιβάλλον. Η ιδέα για την δημιουργία του Μουσείου ξεκίνησε από την παρουσία στην περιοχή πλούσιων βιοτόπων και προστατευόμενων περιοχών. Η ανάγκή της παρουσίασης του φυσικού αυτού πλούτου στους ντόπιους και στους επισκέπτες οδήγησε στην ένταξη του έργου ‘κατασκευή Μουσείου Φυσικής Ιστορίας’ στο Αστικό Πιλοτικό Πρόγραμμα Αλεξανδρούπολης, ως μία από τις βασικές του πτυχές και στην κατασκευή του μουσείου με τη σημερινή του μορφή. Κριτήριο της επιλογής της συγκεκριμένης τοποθεσίας για την κατασκευή του Μουσείου αποτέλεσε η ανάγκη της ανάπτυξης και ανάδειξης της ανατολικής περιοχής της Αλεξανδρούπολης, αυτός άλλωστε ήταν και ένας από τους βασικούς στόχους του Πιλοτικού Προγράμματος.

           Μουσεία της Αλεξανδρούπολης:
    1. Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Αλεξανδρούπολης
    2. Συλλογος Σαρακατσάνων Ν. Εβρου
    3. Ιερά Μητρόπολη Αλεξανδρουπόλεως, Τραϊανούπολης και Σαμοθράκης
    4. Εθνολογικό Μουσείο Θράκης ‘Αγγελική Γιαννακίδου’
    5. Σύλλογος Αρχαιόφιλων και πολιτιστικής κληρονομιάς Ν. Εβρου
    6. Μουσείο Συλλόγου Καππαδοκών Αλεξανδρούπολης
    7. ΜΟΥΣΕΙΟ ΧΛΩΡΙΔΑΣ ΚΑΙ ΠΑΝΙΔΑΣ (Κ.Ε.Π.Α.Δ.Α)
  • Η περιοχή του Δήμου Αλεξανδρούπολης και γενικότερα της Θράκης έχει να παρουσιάσει ένα σημαντικό ιστορικό και πολιτιστικό απόθεμα το οποίο καλύπτει μεγάλο τμήμα των ιστορικών και κλασσικών χρόνων. Στην ευρύτερη περιοχή του Δήμου έχουν καταγραφεί και κηρυχθεί ως προστατευόμενα μνημεία ένας σημαντικός αριθμός περιοχών το μεγαλύτερο ποσοστό των οποίων εντοπίζεται στην παράκτια ζώνη .

    Έχουν καταγραφεί και κηρυχθεί ως προστατευόμενα τα εξής μνημεία:

    1. Περιοχή Περάματος· Μεταξύ των χωριών Πέραμα και Κόμαρος βρίσκεται η Ακρόπολη του Περάματος η οποία αποτελούσε τμήμα αρχαίας πόλης και είχε ως στόχο τον έλεγχο της ενδοχώρας της περιοχής.

    · Στην περιοχή μεταξύ των χωριών Κόμαρος και Δίκελλα, δυτικά της εθνικής οδού Κομοτηνής – Αλεξανδρούπολης υπάρχουν διάσπαρτα τμήματα της Αρχαίας Εγνατίας.

    2. Περιοχή ΜάκρηςΗ Προϊστορική Τούμπα και το σπήλαιο του Κύκλωπα όπου έχουν βρεθεί ερείπια νεολιθικού οικισμού.
    Ερείπια βυζαντινών τειχών έχουν βρεθεί στην ιδία περιοχή με την Προϊστορική Τούμπα.
    Στην ιδία περιοχή βρίσκεται η εκκλησιά της Αγίας Αναστασίας η οποία χτίσθηκε το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα.
    Χαμάμ (χώρος λουτρών), το οποίο είναι ένα από τα λίγα αυτού του είδους που έχουν απομείνει.
    Ο λόφος του Προφήτη Ηλία στον οποίο έχουν εντοπιστεί ερείπια Κάστρου.
    3. Περιοχή ΜεσημβρίαςΟ χώρος του Χαμάμ – Γιερί όπου έχει βρεθεί σημαντικός αριθμός από κομμάτια κεραμικών και εναπομείναντα τμήματα κτιρίων σε μεγάλη έκταση.
    Στην ευρύτερη περιοχή Χανάν – Γιερί είναι η περιοχή της αρχαίας Μεσημβρίας που ήταν εντός των τειχών, με την ακρόπολη και την δυτική περιοχή του νεκροταφείου. Η ανασκαφή του χώρου έδειξε πως στη θέση αυτή υπήρχε αρχικά ένας οικισμός της Πρώιμης Εποχής του Σιδήρου όπου κατοικούσαν Θράκες στο τέλος του 7ου π.Χ. αιώνα. Tα σημαντικότερα μνημεία και αρχιτεκτονικά σύνολα του αρχαιολογικού χώρου είναι:Ιερό Δήμητρας
    Ιερό Απόλλωνος
    Κτιριακό συγκρότημα, όπου μέσα σε τρεις από τους χώρους βρέθηκε μεγάλος αριθμός αμφορέων
    Η μοναδική πύλη στα δυτικά του τείχους της πόλης.
    Τμήμα του δυτικού τείχους με λέσβια τοιχοδομία.
    Τμήμα του δυτικού τείχους και υπολείμματα δύο πύργων.
    Τέλος στη θέση ‘’Αγριόγατος’’ υπάρχουν ερείπια ενός μεσαιωνικού πύργου με μέγιστο πλάτος 500μ.
    Αρχαιότητες εντοπισμένες που δεν έχουν κηρυχθεί με ΦΕΚ βρίσκονται στις παρακάτω περιοχές : ευρύτερη περιοχή Λεπτοκαρυάς, Κίρκης, Δικέλλων, Αμφιτρίτης, Άβαντα, Μάκρης, Μεσημβρίας, Μέστης, Παλαγίας, Περάματος. Ακόμη έχουν εντοπιστεί κατά καιρούς αρχαιότητες μέσα στην πόλη της Αλεξανδρούπολης.

    Να αναφέρουμε επίσης ότι την ευρύτερη περιοχή της Αλεξανδρούπολης δεν έχουν εντοπισθεί σαφή οικιστικά κατάλοιπα, αλλά μόνο διάσπαρτες αρχαιότητες που ανακαλύφθηκαν σε διάφορα σημεία. Είναι προϊστορικά κυρίως κατάλοιπα στο Κάστρο Πόταμου, στην Βέα Aπολλωνία, στην παραλία της Nέας Δήλης και κάποια ρωμαϊκά κατάλοιπα στον συνοικισμό Καλλιθέας, όπου τοποθετείται και διαδρομή της Εγνατίας οδού.

  • Μέχρι και το πρώτο μισό του εικοστού αιώνα η μορφή του Δέλτα Έβρου παρέμεινε αναλλοίωτη. Μέχρι τότε, δηλαδή πριν την κατασκευή του βασικού αναχώματος και τη λειτουργία των αντλιοστασίων, μεγάλες εκτάσεις του δέλτα κατακλύζονταν με νερά. Ο κύκλος της διάβρωσης και της απόθεσης ανάμεσα στην θάλασσα, τον ποταμό και την ξηρά καθώς και η δράση των θαλάσσιων ρευμάτων κατά μήκος της ακτής διαδραμάτισαν τον κυριότερο ρόλο στη διαμόρφωση του δέλτα, το οποίο εξακολουθεί να παραμένει ένα δυναμικό σύστημα σε εξέλιξη. Ο φυσιολογικός αυτός κύκλος έχει σήμερα τροποποιηθεί λόγω των ανθρώπινων παρεμβάσεων στην ευρύτερη λεκάνη απορροής του ποταμού.

    Τα φράγματα, τα κανάλια, οι τάφροι τα αντιπλημμυρικά και τα αρδευτικά έργα που πραγματοποιήθηκαν στο Δέλτα Έβρου από το 1950 μέχρι και το 1980, με σκοπό την απόδοση εκτάσεων για καλλιέργειες, μείωσαν τις παροχές γλυκού νερού και περιόρισαν την ελεύθερη είσοδό του σε όλο το δέλτα, ενώ παράλληλα υποβοήθησαν την είσοδο του θαλασσινού νερού.

    Από το 1956 άρχισε η εκτέλεση έργων στο δέλτα (αναχώματα, ευθυγράμμιση, αποστραγγιστικά κανάλια, αντλιοστάσια) στο πλαίσιο του προγράμματος “Evros – Meric Project”, με σκοπό την αποξήρανση μεγάλων εκτάσεων για γεωργική εκμετάλλευση. Με την ολοκλήρωση των παραπάνω έργων το μεγαλύτερο μέρος των ελών και των υγρών εδαφών αποστραγγίστηκαν, ενώ μεγάλες ποσότητες γλυκών νερών διοχετεύονταν κατευθείαν στη θάλασσα με αποτέλεσμα τη μείωση του εμπλουτισμού του υδροφόρου ορίζοντα. Οι εκτεταμένες αποξηράνσεις που έλαβαν χώρα στην περιοχή τα επόμενα χρόνια και η προσπάθεια «ελέγχου» του ποταμού Έβρου με αναχώματα και ευθυγραμμίσεις της κοίτης του οδήγησαν στη συρρίκνωση και εξαφάνιση σημαντικών οικοτόπων και ειδών. Η πτώση της στάθμης του υδροφόρου ορίζοντα έχει σαν αποτέλεσμα να διεισδύει η θάλασσα, τόσο διαμέσου των καναλιών όσο και διαμέσου της αμμώδους επιφάνειας και να κατακλύζει μεγάλη έκταση του νοτίου δέλτα. Οι προσπάθειες για αποξήρανση του δέλτα δεν είχαν πλήρη επιτυχία στο να δημιουργήσουν καινούργια γεωργική γη εξαιτίας κυρίως της αλάτωσης των εδαφών στο νότιο-δυτικό δέλτα. 

    Στην υποβάθμιση του υγροτόπου συνέβαλλε σε μεγάλο βαθμό και η αποξήρανση της λιμνοθάλασσας Δράνας από κατοίκους της κοινότητας Λουτρού το 1987. Ψάρια και ορισμένες αποικίες ειδών πουλιών που φώλιαζαν στις νησίδες τις λιμνοθάλασσας εξαφανίστηκαν. Η αποξήρανση της λ/θ Δράνας δεν είχε στην ουσία κανένα όφελος για τους κατοίκους και στέρησε από το δέλτα ένα σημαντικότατο οικότοπο καθώς και μια εξίσου σημαντική πλουτοπαραγωγική πηγή (ιχθυοτροφείο). Χρειάστηκε να περάσουν περισσότερα από 10 χρόνια (συγκεκριμένα το 2000), έως ότου ωριμάσει η σκέψη στην τοπική κοινωνία και τη Νομαρχία Έβρου για την αποκατάσταση της λ/θ Δράνας και να πραγματοποιηθεί (2004) μέσω του ευρωπαϊκού προγράμματος  Life -Φύση.
    Σήμερα, η μισή περίπου έκταση του υγροτόπου αποτελεί την Προστατευόμενη Περιοχή, ενώ πάνω από 100 χιλιάδες στρέμματα έχουν αποξηρανθεί. Πολύ σημαντικές περιοχές έχουν αποδοθεί στην καλλιέργεια με αποτέλεσμα η αξία του υγροτόπου να έχει μειωθεί, ιδιαίτερα για την αναπαραγωγή των άγριων ζώων. Οι διηγήσεις για τα αναρίθμητα πουλιά που αναπαραγόταν στο Δέλτα του Έβρου (χήνες, ερωδιοί, πελεκάνοι, κύκνοι), τα ψάρια που άφθονα συλλεγόταν στα δίχτυα των ψαράδων και των άγριων θηλαστικών που πολυάριθμα τριγυρνούσαν τον υγρότοπο αποτελούν πλέον μόνο μακρινή ανάμνηση και νοσταλγία. Παρόλη την υποβάθμιση η αξία του Δέλτα του Έβρου για την άγρια ζωή είναι μεγάλη, ιδιαίτερα για τα πουλιά, τα οποία αποτελούν πόλο έλξης για πολλούς επισκέπτες, μαθητές, επιστήμονες και παρατηρητές ορνιθοπανίδας.

    πηγη http://www.evros-delta.gr/gr

  • Τα ερείπια μιας σημαντικής ρωμαϊκής πόλης, της Τραϊανούπολης, βρίσκονται 14χλμ. ανατολικά της Αλεξανδρούπολης κοντά στο διεθνές Αεροδρόμιο Αλεξανδρούπολης και επί της Εθνικής οδού που συνδέει την Αλεξανδρούπολη με τις Φέρρες. Εντός του αρχαιολογικού χώρου βρίσκονται οι γνωστές από την αρχαιότητα Ιαματικές Πηγές Τραϊανούπολης. Σ’ αυτές μπορεί κάποιος να κάνει λουτροθεραπεία ή ποσιθεραπεία. Ακόμη υπάρχουν ξενοδοχεία και ενοικιαζόμενα δωμάτια, παντοπωλείο και εστιατόρια όπου μπορεί ο επισκέπτης να απολαύσει εδέσματα της τοπικής παραδοσιακής κουζίνας.
    Από το 1995 και μετά, η λουτρόπολη προχώρησε σε ολοκληρωμένο εκσυγχρονισμό, βελτιώνοντας την παροχή υπηρεσιών της με σύγχρονες ξενοδοχειακές εγκαταστάσεις και πλήρως ανακαινισμένο και εμπλουτισμένο υδροθεραπευτήριο (νέοι ατομικοί λουτήρες, υδρομασάζ, εισπνοθεραπεία, ποσιθεραπεία κ.λ.π.). Η λουτρόπολη λειτουργεί καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους με θέρμανση των εγκαταστάσεών της, αξιοποιώντας τη γεωθερμία.
    Ο επισκέπτης μπορεί να συνδυάσει τον ιαματικό – θεραπευτικό τουρισμό, με τις σύγχρονες τάσεις του θερμαλισμού για ψυχική υγεία και σωματική ευεξία καθώς
    και με άλλες ήπιες – εναλλακτικές μορφές τουρισμού που η ευρύτερη περιοχή προσφέρει όπως είναι ο οικοτουρισμός, ο αγροτουρισμός, ο θρησκευτικός, ο περιπατητικός, ο αρχαιολογικός, ο αθλητικός τουρισμός κ.λ.π.
    Επιπλέον η περιοχή προσφέρεται για τον θαλάσσιο τουρισμό με τις ατελείωτες καταγάλανες ακρογιαλιές. Ο δε επισκέπτης που επιθυμεί να συνδυάσει τα Ιαματικά
    Λουτρά με τουρισμό πολυτελείας έχει τη δυνατότητα να επιλέξει ένα από τα πολυάριθμα ξενοδοχεία 5 αστέρων στην ευρύτερη περιοχή.

  •  

    Περιφερειακή Ενότητα Έβρου : 25510 36500  www.peevrou.eu
     
    Τουριστική αστυνομία: 25510 66200  άλλα τηλέφωνα 
    Λιμεναρχείο: 25510 26468 , Δρομολόγια πλοίων για Σαμοθράκη
    Οργανισμός Λιμένος Αλεξανδρούπολης : 25510-26251 & 28464 Fax.: 25510-26485 www.ola-sa.gr
    Κρατικός αερολιμένας ‘Δημόκριτος’: 25510 89300 άλλα τηλέφωνα
     
    Νοσοκομείο: 25513 51000  άλλα τηλέφωνα
    Πυροσβεστική: 199    http://www.fireservice.gr
    ΕΚΑΒ : 166   http://www.ekab.gr 
     
    Ταχυδρομείο (ΕΛΤΑ): 25510 23122 
    ΡΑΔΙΟ ΤΑΞΙ: 25510 33500   http://www.alexpolistaxi.gr/
     
    ΚΤΕΛ ΝΟΜΟΥ ΕΒΡΟΥ
    Αλεξανδρούπολη
    25510 26479
    25510 25126 δέματα
    Φέρες
    25550 22219
     
    Σουφλί
    25540 22291
     
    Διδυμότειχο
    25530 22366
     
    Ορεστιάδα
    25520 22550
    25520 22732 δέματα
    Καβάλα (στάση)
    2510 837176
     
    Θεσσαλονίκη
    2310 595439
    2310 595465 δέματα
    Αθήνα
    210 5133280
     
    ΤΑΞΙ & ΡΑΔΙΟΤΑΞΙ ΝΟΜΟΥ ΕΒΡΟΥ
    Αλεξανδρούπολη
    25510 33500
    25510 22000
    25510 28358
    Φέρες
    25550 22242
     
     
    Σουφλί
    25540 22888
     
     
    Διδυμότειχο
    25530 23333
     
     
    Ορεστιάδα
    25520 25025
    25520 24443
     

Πηγή :Με την ευγενική παραχώρηση του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού www.visitgreece.gr,Δήμος Αλεξανδρούπολης 
Βικιπαιδεια 

φωτο http://www.alexpolis.gr/default.asp

Τα άνετα δωμάτια, οι πολυτελείς σουίτες μας και οι υπόλοιπες πεντάστερες εγκαταστάσεις του εμβληματικού Alexander Beach Hotel & Spa, προνομιακά τοποθετημένου σε απόσταση αναπνοής από το κέντρο της Αλεξανδρούπολης (περιοχή Νεά Χιλή), στην γαλαζοπράσινη αγκαλιά του Θρακικού πελάγους και μέσα σε ένα παραμυθένιο ελαιώνα 30 στρεμμάτων, κρύβουν μια μακρόχρονη οικογενειακή παράδοση φιλοξενίας. …..περισσότερα εδώ

Λίγο πέρα από τον φάρο της Αλεξανδρούπολης, στην περιοχή της Απολλωνιάδας, περπατώντας δίπλα στην ακροθαλασσιά θα συναντήσετε μια ταβέρνα-μεζεδοπωλείο ξεχωριστή, που θυμίζει παλιές καλές εποχές και είναι γεμάτη από όμορφα χρώματα, απίθανες μυρωδιές και σπιτικές γεύσεις που σερβίρονται πάντα με ένα ζεστό χαμόγελο φιλοξενίας. Καλώς ήρθατε στο Γιαλό……περισσότερα εδώ