ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟ



Booking.com

Ξυλόκαστρο

 Το Ξυλόκαστρο είναι παραθάλασσια κωμόπολη της περιφερειακής ενότητας Κορινθίας.
Είναι έδρα του δήμου Ξυλοκάστρου – Ευρωστίνης.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 5.500 μόνιμους κατοίκους.

Κάθε καλοκαίρι δέχεται χιλιάδες επισκέπτες και είναι ένας από τους σημαντικότερους τουριστικούς προορισμούς της Πελοποννήσου.

Σημεία ενδιαφέροντος είναι το πευκοδάσος του Πευκιά και οι παραλίες της περιοχής.

Απέχει 120 χιλιόμετρα από την Αθήνα και 100 χιλιόμετρα από την Πάτρα.

Το Ξυλόκαστρο πήρε το όνομά του από ένα ξύλινο στρατώνα στην περιοχή που λειτουργούσε ο παρατηρητήριο κατά τα χρόνια της Ενετοκρατίας.

Ο στρατώνας βρισκόταν στη δυτική πλευρά του λόφου «Κατή τον Πεύκο», πάνω από τη σημερινή πόλη, κοντά στον ποταμό Σύθα.

Από εκεί η φρουρά μπορούσε να ελέγχει την κίνηση στον Κορινθιακό κόπλο και εποπτεύει το λιμάνι των Αριστοναυτών.

Επίσης είχε οπτική επαφή με τα κάστρα του Ζεμενού και της Πελλήνης και μπορούσε να ενημερώνει την διοίκησή τους με σήματα καπνού.

Ο στρατώνας ονομάστηκε από τους ντόπιους ξύλινο κάστρο και από αυτόν η περιοχή η οποία περιλαμβάνει τους συνοικισμούς Υψηλά Αλώνια, Μερτικέϊκα, Γεωργαντέϊκα και Ρίζα ονομάστηκε Ξυλόκαστρο.

Κατά τον 18ο αιώνα αποκαλούταν Οξώκαμπος.

Στην περιοχή αρχικά υπήρχε ένα μεγάλο πευκοδάσος και στον 18ο αιώνα το Ξυλόκαστρο είχε λίγα σπίτια και μερικές αποθήκες.

Το δάσος στη συνέχεια αποψιλώθηκε για να καλλιεργηθεί η γη και από το αρχικό δάσος έχει απομείνει μόνο ο Πευκιάς επειδή βρίσκεται σε αμμώδες έδαφος.

Στο Ξυλόκαστρο καλλιεργούνταν σταφίδα με την παραγωγή να φτάνει 1.300.000 ενετικά λίτρα που απέφερε στο Ξυλόκαστρο έσοδα 500.000 δραχμών. Η σταφίδα μεταφερόταν στην Πάτρα με πλοιάρια, από όπου εξαγόταν κυρίως στην Αγγλία.

Το Ξυλόκαστρο έγινε γνωστό στους ξένους οι οποίοι άρχισαν το επισκέπτονται τις αρχές του 20ού αιώνα και το αποκαλούσαν “Ανθούπολη” λόγω των πολλών λουλουδιών του. Το 1906 στην περιοχή του Ξυλοκάστρου εμφανίστηκαν οι πρώτοι γυμνιστές στην Ελλάδα.

Το Ξυλόκαστρο κρίθηκε επίσημα ως θερινή διαμονή των ξένων το 1919 και το επισκέπτονταν διάφοροι επώνυμοι (πχ. βασιλείς, πρωθυπουργοί και ηθοποιοί). Το Ξυλόκαστρο έγινε λουτρόπολη. To 1923 ιδρύθηκε με δωρεά του Σωτήρη Κροκιδά το Κροκίδειον Δημοτικόν Σχολείον.

Την ίδια περίοδο εγκαταστάθηκαν στο Ξυλόκαστρο Έλληνες πρόσφυγες από την περιοχή της Νικομήδειας.

 Στον Πευκιά λειτουργούσε κατασκήνωση των αδελφών Τυπάλδου. Στην κατασκήνωση παραθέριζαν κυρίως ξένοι.

Ο τουρισμός οδήγησε το Ξυλόκαστρο σε οικονομική ανάπτυξη και βελτίωση των συνθηκών ζωής.

  • Την ονομασία του το Ξυλόκαστρο την πήρε από έναν ξύλινο στρατώνα που βρισκόταν στη δυτική πλευρά του λόφου «Κατή τον Πεύκο», πάνω από τη σημερινή πόλη, κοντά στον ποταμό Σύθα, που λειτουργούσε σαν παρατηρητήριο. Η τοποθεσία ήταν άριστη. Από εκεί η φρουρά είχε οπτική επαφή με τα κάστρα του Ζεμενού και της Πελλήνης, μπορούσε να ελέγχει κάθε κίνηση στον Κορινθιακό κόλπο, να εποπτεύει το λιμάνι των Αριστοναυτών και να ενημερώνει με σήματα καπνού την διοίκηση των παραπάνω κάστρων. Οι ντόπιοι, στον ξύλινο αυτό στρατώνα – παρατηρητήριο, έδωσαν την ονομασία «Ξύλινο κάστρο», και όλη η γύρω περιοχή με τους λίγους συνοικισμούς (Υψηλά Αλώνια – Μερτικέϊκα – Γεωργαντέϊκα – Ρίζα), ονομάστηκε Ξυλόκαστρο.

    Τον 18ο αιώνα το Ξυλόκαστρο, ο Οξώκαμπος, όπως λεγόταν τότε, είχε λίγα σπίτια που χρησίμευαν περισσότερο ως αποθήκες προϊόντων και ανήκαν σε Τρικαλίτες. Η περιοχή ήταν κατά το μεγαλύτερο μέρος σκεπασμένη με πυκνό δάσος από πεύκα και σχίνα, Ο σημερινός Πευκιάς του Ξυλοκάστρου είναι λείψανο του δάσους εκείνου. Όλα τα άλλα μέρη αποψιλώθηκαν και καλλιεργήθηκαν γιατί η γη ήταν καλή. Ο Πευκιάς έμεινε δάσος γιατί ήταν στην ακρογιαλιά και το έδαφος είναι αμμώδες.

    Ο πλούτος της κωμοπόλεως ήταν η σταφίδα. Το Ξυλόκαστρο παρήγε τότε 1.300.000 ενετικά λίτρα σταφίδα και είσπραττε περίπου 500.000 δραχμές το χρόνο. Στην παραλία ήταν οι αποθήκες σταφίδας την οποία έστελναν στην Πάτρα για εξαγωγή με πλοιάρια, διότι ο σιδηρόδρομος (ΣΠΑΠ) δεν διέθετε επαρκή βαγόνια. Μια ιστορία του Ξυλοκάστρου στο 19° αιώνα είναι ταυτόχρονα και μια ιστορία της σταφίδας. Αυτή – η «μαυρομάτα βασίλισσα»- καθορίζει τις σχέσεις του Ξυλοκάστρου με τον «έξω κόσμο», αυτή και τις σχέσεις με τον «εντός κόσμο» που δεν είναι άλλος από τον κόσμο της υπαίθρου, των χωριών της περιοχής μας. Οι καλλιεργητές αυτοί θα επικαλούνται πάντοτε το φλογερό ήλιο που «θα ψήσει τη σταφίδα / τη μόνη ελπίδα / κρατώντας στο ένα χέρι το κοφτερό μαχαίρι / να σφάξει τη βροχή». Οι αγγλικές αγορές είναι ο κύριος τόπος προορισμού της Ξυλοκαστρινής σταφίδας.

  • Τρίκαλα

    Άνω Συνοικία Τρικάλων

    Τα Άνω Τρίκαλα είναι χτισμένα σε υψόμετρο 1100 μέτρων στις πλαγιές του Όρους Κυλλήνη, μέσα σε ελατοδάσος. Αποτελούν το ορεινότερο από τα τρία χωριά που απαρτίζουν τα Τρίκαλα. Ο Πληθυσμός τους σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είναι 173 κάτοικοι.

    Μέση Συνοικία Τρικάλων

    Η Μέση Συνοικία Τρικάλων είναι χτισμένη σε υψόμετρο 1050 μέτρων στις πλαγιές του Όρους Κυλλήνη. Ο Πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είναι 214 κάτοικοι. Βρίσκεται και αυτή μέσα σε πυκνό ελατοδάσος.

    Κάτω Συνοικία Τρικάλων

    Η Κάτω Συνοικία Τρικάλων είναι χτισμένη σε υψόμετρο 900 μέτρων στις πλαγιές του Όρους Κυλλήνη. Η Κάτω Συνοικία έχει τον μεγαλύτερο πληθυσμό από τα τρία χωριά ο οποίος σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είναι 329 κάτοικοι.

    Γελινιάτικα

    Το χωριό κατοικήθηκε λίγα χρόνια πριν την Επανάσταση του 1821, από σκηνίτες Γελινιάτες που κατέβαιναν με τα κοπάδια τους για να ξεχειμωνιάσουν ή για να βρουν εργασία στα τσιφλίκια των Τούρκων και των κοτζαμπάσηδων. 
    Αργότερα, το χωριό χρησίμευε για χειμερινή διαμονή των κατοίκων της κοινότητας Σπαρτινέϊκων και λίγων κατοίκων των Λαγκαδαίϊκων. Σήμερα όλοι οι κάτοικοι είναι μόνιμοι και λίγοι ανεβαίνουν το καλοκαίρι στα Σπαρτινέϊκα.

    Τα Γελινιάτικα είναι χτισμένα πάνω από τη Συκιά σ’ ένα γραφικό υψίπεδο. Η θέα προς τη θάλασσα είναι μαγευτική. Το πράσινο κυριαρχεί και τα περιβόλια την άνοιξη μοσχοβολούν. Οι κάτοικοι ασχολούνται με την καλλιέργεια των εσπεριδοειδών.

    Μόλις πρωτομπαίνουμε στο χωριό συναντάμε τον ενοριακό ναό του αγίου Νικολάου που χτίστηκε το 1960. Στη θέση του υπήρχε παλαιότερος μονοθάλαμος ναός του αγίου Νικολάου χτισμένος γύρω στα 1870. Ο νέος ναός είναι χτισμένος σε μια γραφική τοποθεσία με θέα τη θάλασσα και τις βουνοκορφές της Ρούμελης.

    Το πρώτο δημοτικό σχολείο λειτούργησε το 1845-1855 σε διάφορα σπίτια του χωριού. Το 1900 χτίστηκε το πρώτο διδακτήριο που όμως κατεδαφίστηκε το 1935. Το σημερινό διθέσιο διδακτήριο θεμελιώθηκε το 1932 με τη βοήθεια του τότε υπουργού της Παιδείας Π. Πετρίδη και αποπερατώθηκε το Νοέμβριο του 1935, όταν ήταν πρωθυπουργός ο Παναγής Τσαλδάρης.

  • Δερβένι

    Το Δερβένι , που είναι και η έδρα του Δήμου, βρίσκεται στην παραλιακή ζώνη και απέχει 56 χιλιόμετρα από την Κόρινθο και 74 από την Πάτρα. 
    Είναι κωμόπολη που ιδρύθηκε το 1840 κ.ε. από ανήσυχους Ζαχολίτες, οι οποίοι ευθύς μετά την εθνεγερσία και την ομαλοποίηση του εθνικού βίου κατέβηκαν στα παράλια ζητώντας προσφορότερους τρόπους ζωής.

    Το όνομά της η κωμόπολη το πήρε από τη στενότητα της θέσεως ανάμεσα στο βουνό και την παραλία. Η λέξη (derven= στενό πέρασμα) είναι τούρκικη, αλλά έχει πολιτογραφηθεί και προσαρμοστεί στο τυπικό της νεοελληνικής. 
    Τα περισσότερα σπίτια είναι διατεταγμένα εκατέρωθεν του αυτοκινητοδρόμου Κορίνθου – Πατρών, παράλληλα προς τον οποίο βαίνει επίσης η σιδηροδρομική γραμμή, αλλά και η νέα εθνική οδός Αθηνών – Πατρών, αγγίζοντας σε πολλά σημεία τους καταπράσινους από φυσική βλάστηση και καλλιέργειες λόφους.

    Ο επισκέπτης εύκολα διακρίνει τα πολλά διώροφα παραδοσιακά οικήματα, με κύριο υλικό την πέτρα, το ξύλο και το κεραμίδι. 
    Το Δερβένι είναι το Διοικητικό και Εμπορικό κέντρο της περιοχής, με όλα τα αναγκαία για τη σύγχρονη ζωή καταστήματα, υπηρεσίες, σχολεία.

    Αξιόλογα σύγχρονα κτίσματα είναι: το Δημοτικό Μέγαρο, ο ναός του Αγ. Ιωάννη και το παρακείμενο πνευματικό του κέντρο, το Πανταζοπούλειο πολιτιστικό κέντρο, η μεγάλη πλατεία με τα έναντι αυτής Σχολεία, το Ειρηνοδικείο και το Τουριστικό Περίπτερο, ο Σταθμός του ΟΣΕ, η μικρότερη πλατεία Κωνσταντίνου Αδαμόπουλου και τέλος η θαυμάσια μαρίνα, στα Μαύρα Λιθάρια, δίπλα στο αρχαίο Λιμάνι.

     

  • Νοτίως του Δερβενίου και σε απόσταση 4 χλμ. βρίσκονται τα Ροζενά. Τα πρώτα σπίτια έχουν χτιστεί στη θέση, όπου κατά την Τουρκοκρατία άρχιζαν σποραδικά τα Ζαχολίτικα Καλύβια. Είναι όμορφο χωριό στενά δεμένο με τη Ζάχολη.

    Όλοι οι μετεπαναστατικοί Ζαχολίτες, όσοι απέμειναν μετά τη φυγή των περισσότερων προς την παραλιακή ζώνη, δημιούργησαν δύο κατοικίες. Το καλοκαίρι έμεναν στη Ζάχολη και τον χειμώνα κατέβαιναν με τα ζωντανά τους στα Ροζενά.

    Τα Ροζενά είναι χωριό που σφύζει από ζωή και δεν γεροντοκρατείται. Οι κάτοικοι ασχολούνται με την καλλιέργεια ελαιών, αμπέλων, λεμονιών, μουσμουλιών αλλά και με την καλλιέργεια οπωροκηπευτικών αφού μετέτρεψαν τις άγονες ξερικές πλευρές σε εύφορες ποτιστικές εκτάσεις. Στο κέντρο του χωριού και δυτικά δεσπόζει η μεγάλη εκκλησία Βυζαντινού ρυθμού της Υπαπαντής του Κυρίου, κτισμένη το 1928. Στο προαύλιο του ναού βρίσκεται επιβλητικό Ηρώο Πεσόντων.

    Η Ευρωστίνη (Ζάχολη) υπήρξε η πρωτεύουσα του τέως Δήμου Ευρωστίνης και χαρακτηριζόταν ως η “μητρόπολη” της Δυτικής Κορινθίας. Σύμφωνα με τουρκικό κατάστιχο, προϋφίσταται του έτους 1500, το δε κάστρο της ονομαστικά μνημονεύεται ότι κατέπεσε με το μεγάλο σεισμό του 1402.

    H σημερινή Ζάχολη, κατά την επικρατέστερη άποψη, ταυτίζεται με τη Φελλόη, η οποία, κατά την περιγραφή του Παυσανία, “Αφθόνω καταρρείται τω ύδατι” και απέχει 40 στάδια από την Αρχαία Αίγειρα. Έχει υψόμετρο 700 μέτρα και απέχει 14 χλμ. από το Δερβένι και 70 χλμ. από την Κόρινθο. Η Ζάχολη βρίσκεται Β.Δ. του όρους Χελυδορέα (Μαύρο Όρος) ύψους 1759 μ. και ανατολικά του οροπεδίου Ευρωστίνης, μέσα σε μία εύφορη κοιλάδα. Είναι ένα από τα ωραιότερα ορεινά χωριά.

    Πλούσια και κάθε είδους βλάστηση καλύπτει ολόκληρη την περιοχή. Τα πλατάνια και οι καρυδιές στις όχθες των ρεμάτων, οι κερασιές, οι μηλιές, οι λωτιές, οι δαμασκηνιές και οι φουντουκιές δίνουν ένα απαράμιλλου κάλλους τοπίο που παρουσιάζει κάθε εποχή και διαφορετική εικόνα. Τα πολλά και γάργαρα νερά που ξεχύνονται από τις εντυπωσιακές, πέτρινες, παραδοσιακές βρύσες ή κυλάνε στα αυλάκια και στα ρέματα προσφέρουν στον επισκέπτη ένα ανεπανάληπτο θέαμα.

    Τη Ζάχολη διασχίζει στο μέσο ο Ζαχολίτικος ποταμός, όπου σε ένα τμήμα του μήκους 600 μέτρων έχουν γίνει έργα ανάπλασης. Το ρέμα αυτό είναι ένας ειδυλλιακός χώρος περιπάτου που ο καθένας μπορεί να αισθανθεί και να νοιώσει το μεγαλείο της φύσης. 
    Η γεωργική παραγωγή της είναι πλούσια. Παράγει κεράσια, μήλα, λωτούς, δαμάσκηνα, αχλάδια, ιδιαίτερα νόστιμες ντομάτες και τέλος τα φημισμένα και βραβευμένα “Ζαχολίτικα φασόλια”.

    Η Ζάχολη έχει μεγάλη προσφορά στον αγώνα του έθνους κατά την επανάσταση του 1821. Ανέδειξε δύο σπουδαίους οπλαρχηγούς, τον Παναγιωτάκη Γεραρή και τον Χρήστο Ζίνη ή Ζαχολίτη.

    Τα σημαντικότερα ιστορικά μνημεία της Ζάχολης είναι: 
    Ο Αγ. Γεώργιος Ζάχολης. Ο ναός αυτός έχει χαρακτηρισθεί διατηρητέο μνημείο, και συνδέεται στενά με τους αγώνες του έθνους κατά την επανάσταση του 1821. Είναι προεπαναστικό κτίσμα, το οποίο κτίσθηκε πάνω στα ερείπια προϋπάρχοντος ναού, που αναφέρεται στα Βενετικά αρχεία από το 1696. 
    Έχει πραγματοποιηθεί στο ναό αυτό δύο φορές πολεμικό συμβούλιο υπό την προεδρία του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Είναι ένα από τα σπάνια μνημεία της Χριστιανοσύνης από άποψης ρυθμού και αρχιτεκτονικής με τους δέκα επτά τρούλους. Έχει κτισθεί επί Τουρκοκρατίας σε διάστημα 39 ημερών μετά από χορήγηση 40 ημερών προθεσμίας από την Τουρκική Διοίκηση.

    Το 1991 κατέρρευσε ο κεντρικός τρούλος και ένα μέρος της στέγης του ναού και αναστηλώθηκε το 1993. Στο προαύλιο του ναού βρίσκεται ο τάφος και η προτομή του Ζαχολίτη οπλαρχηγού της επανάστασης του ’21 Παναγιωτάκη Γεραρή.

    Το ξωκλήσι της Παναγίας της Καταφυγιώτισσας. Είναι κτισμένο στο κοίλωμα πελώριου βράχου, βόρεια της Ζάχολης, ύψους 40 μέτρων. 
    Χτίστηκε την εποχή του μεγάλου διωγμού των κλεφτών για να χρησιμοποιηθεί για καταφύγιο, γι’ αυτό ονομάστηκε “Καταφυγιώτισσα” και δίπλα της σκάφτηκαν σπηλιές και λαγούμια για να κρύβονται οι κλέφτες και οι ντόπιοι Ζαχολίτες την ώρα του κατατρεγμού. Η εποχή που χτίστηκε το ξωκλήσι αυτό είναι η προεπαναστατική περίοδος.

    Ο ναός αυτός επικοινωνεί με τον επαρχιακό δρόμο Ροζενών – Εβροστίνης μέσω ενός γραφικού μονοπατιού. Στον επαρχιακό δρόμο κατασκευάστηκε πρόσφατα μεγαλοπρεπής είσοδος για το μονοπάτι καθώς και σκάλα που οδηγεί σε ένα από τα κρησφύγετα.

    Τέλος, ο επισκέπτης αξίζει να επισκεφθεί το νερόμυλο και το ναό της Αγ. Παρασκευής με το εξαιρετικής τέχνης λιθόκτιστο καμπαναριό και το ξυλόγλυπτο τέμπλο του 1838. Απέναντι από την εκκλησία βρίσκεται μικρή πλατεία όπου έχει τοποθετηθεί η προτομή του μεγάλου Νομοδιδασκάλου Γεωργίου Μπαλλή που καταγόταν από τη Ζάχολη.

  • Ένα από τα πιο γραφικά και εύπορα χωριά της παραλίας του Κορινθιακού, η Λυγιά οφείλει το όνομά της στο φυτό λυγιά ή λυγαριά που φύτρωνε παλιότερα στα χώματά της σε ασυνήθιστη αφθονία.

    Στο κέντρο του χωριού ορθώνεται η εκκλησία του Αγ. Σπυρίδωνα, με αξιόλογο εσωτερικό διάκοσμο, χτισμένη το 1886. 
    Σ’ αυτό το σημείο έπεσαν οι πρώτες βολές παρενόχλησης και καθυστέρησης των υπολειμμάτων της στρατιάς του Δράμαλη και έτσι δόθηκε χρόνος στους Ζαχολίτες υπό τον οπλαρχηγό Παν. Γεραρή να οχυρωθούν στα Μαύρα Λιθάρια και να διαλύσουν ολοσχερώς ό,τι είχε απομείνει από τον τουρκικό στρατό.

    Ενδιαφέρον για τον επισκέπτη έχει και ο ναός του Αγ. Κωνσταντίνου, κτισμένος στον ομώνυμο λόφο το 1903. Αξίζει επίσης να δει ο επισκέπτης εκεί δίπλα το τεραστίων διαστάσεων μοντέρνο έργο του γλύπτη Βαρώτσου.

Αξιοθέατα

  • Το σπίτι του σπουδαίου ποιητή Άγγελου Σικελιανού, είναι διατηρητέο και επισκέψιμο, εντός του χώρου μεγάλου ξενοδοχειακού συγκροτήματος στο Ξυλόκαστρο. Το οικόπεδο, μπροστά στην παραλία και δίπλα στο πευκοδάσος της πόλης, αγοράστηκε το 1908 από τη σύζυγο του ποιητή, Εύα Πάλμερ και το 1916 ολοκληρώθηκε η κατασκευή του, που ακολουθεί αρχιτεκτονικές τάσεις πολλών διαφορετικών νοοτροπιών (αρχαία Ελλάδα, βυζάντιο, ενετική κουλτούρα).

    Στα δωμάτια και τους κήπους του οικήματος το ζευγάρι έζησε μεγάλος μέρος της ζωής του έως το 1930. Τότε, λόγω οικονομικών προβλημάτων το οίκημα βγήκε σε πλειστηριασμό. Κατά τη διάρκεια του Β Παγκοσμίου Πολέμου αποτέλεσε αρχηγείο των Ιταλών και των Γερμανών, ενώ στον εμφύλιο ήταν άντρο των ανταρτών.Μετά τον πόλεμο πουλήθηκε σε κατοίκους της περιοχής και στα τέλη της δεκαετίας του 1950 ο Σπύρος Τυπάλδος, ανέδειξε το σπίτι και μαζί με τον αδελφό του Χαράλαμπο, δημιούργησαν στο σημείο αυτό την πρώτη ουσιαστικά οργανωμένη τουριστική επιχείρηση στην Ελλάδα.Το 1986 μετά από αποφάση της υπουργού Πολιτισμού Μελίνας Μερκούρη, η βίλα χαρακτηρίζεται έργο τέχνης και ιστορικό διατηρητέο μνημείο.

XILOKASTRO-AtHellas.gr-Άγγελου Σικελιανού
  • Τι είναι η Στούπα; Σύμφωνα με τον βουδισμό εμπνέουν τον άνθρωπο να ασχοληθεί με την ανάπτυξη του πνεύματος και τις απεριόριστες δυνατότητες του, δείχνουν την αρμονία του σύμπαντος, είναι ένα «βοήθημα» για διαλογισμό.

XILOKASTRO-AtHellas.gr-βουδας
  • Ακολουθώντας την παλιά εθνική οδό ανάμεσα στους οικισμούς του Ξυλοκάστρου και της Συκιάς, εκτείνεται ένα φυσικό πευκοδάσος κατά μήκος του Κορινθιακού. Χαλέπιος πεύκη, σχίνο, μυρτιά, λυγαριά, κέδρος, φοινικικό πουρνάρι, αλμυρίκι, αρκουδόβατο, αγριοκάλαμο, κουνούκλα, θυμάρι, αφάνα και άλλα 17 φυτά έχουν αναπτυχθεί στην υφάλμυρη αυτή ζώνη.

    Συνολικά περιέχονται 83 διαφορετικά είδη χαρακτηρίζοντας τον Πευκιά ένα πολύ καλό βοτανικό κήπο, χαρακτηρισμένο ως Αισθητικό Δάσος.
    “Το πράσινο ακρογιάλι της πατρίδας” του Κώστα Καρυωτάκη και πηγή έμπνευσης του Άγγελου Σικελιανού, που το θαυμάσιο σπίτι του ακόμη σώζεται, σχεδόν μέσα στα πεύκα της Συκιάς, θα είναι πάντα η ψυχή του Ξυλοκάστρου.

XILOKASTRO-AtHellas.gr-Πευκιάς
  • Όλοι οι λαοί, στο διάβα της ιστορικής τους πορείας, ανέπτυξαν το δικό τους πολιτισμό, το δικό τους λαϊκό πολιτισμό (που περιλαμβάνει και τη λαϊκή παράδοση).Και είναι αυτός, που δίνει το «στίγμα» του κάθε λαού, είναι αυτός που κάνει την «ειδοποιό» διαφορά του ενός λαού από τον άλλο. Και είναι πολύ σημαντική η διατήρηση του λαϊκού πολιτισμού, για την ιστορική του συνέχεια.

    – Ο Ελλαδικός χώρος μας «μιλάει» ακόμα ζωντανά με όλα τα στοιχεία του λαϊκού προσώπου του (με τις παραδόσεις, τις παροιμίες, τα τραγούδια, τους μύθους, τους θρύλους, και τις ιστορίες του, με τα κεντήματα, τα υφαντά τα ξυλόγλυπτα, τα κεραμικά).

    – Όμως οι ρυθμοί εξέλιξης με την ηλεκτρονική γνώση είναι ξέφρενοι. Το λαϊκό πρόσωπο, μόλις που ξεχωρίζει, στις πόλεις έχει βέβαια εξαφανιστεί και αλλού έχει τελείως ξεθωριάσει.

    Η ανάγκη να διατηρηθεί είναι προφανής. Και η διατήρηση του λαϊκού πολιτισμού, η διατήρηση της ταυτότητας μας δηλαδή, είναι θέμα παιδείας.

    Σε όλη σχεδόν την Ελλάδα, οι πολιτιστικοί σύλλογοι των Δήμων και των Κοινοτήτων αποδόθηκαν σ’ έναν αγώνα συγκέντρωσης λαογραφικού υλικού. Έτσι «ξεπήδησαν» σε πολλά μέρη «συλλογές» λαογραφικών στοιχείων και άρχισαν να ιδρύονται λαογραφικά μουσεία. 
    Στην προσπάθεια να διασωθεί, ότι είναι δυνατό από τον θησαυρό του λαϊκού μας πολιτισμού τοποθετείται η ίδρυση του Λαογραφικού Μουσείου Ξυλοκάστρου. Άνθρωποι με ευαισθησία, που πονούν τον τόπο τους, προσπάθησαν να διασώσουν κάποια στοιχεία από τον προγονικό πλούτο, τα οποία, δυστυχώς, σβήνουν και χάνονται χωρίς ελπίδα επιστροφής.

    Όλα τα αντικείμενα είναι προσφορά των κατοίκων της περιοχής. Επιτελέστηκε ένα έργο τεράστιο σε αξία με ιστορική και εθνική σημασία.
     
     
     
     

XILOKASTRO-AtHellas.gr-Λαογραφικό Μουσείο
  • Στο οροπέδιο του όρους Ζήρεια (ή Κυλλήνη), σε υψόμετρο 1500 μέτρων, μόλις 10 χιλιόμετρα από το ραγδαία αναπτυσσόμενο τουριστικό θέρετρο των Τρικάλων Κορινθίας και σε απόσταση αναπνοής τόσο από την Αθήνα όσο και από την Πάτρα, λειτουργεί από το 2007 το Χιονοδρομικό Κέντρο Ζήρειας. Πρόκειται για ένα από τα νεότερα χιονοδρομικά κέντρα της χώρας, το πλησιέστερο στην Αττική και είναι ιδανικό για αρχάριους και οικογένειες με παιδιά, που θέλουν να κάνουν τα πρώτα τους βήματα στη χιονοδρομία.
    Το Χιονοδρομικό Κέντρο Ζήρειας διαθέτει μια πίστα αρχαρίων με ένα συρόμενο αναβατήρα (baby lift), συνολικού μήκους 150 μέτρων, καθώς και άλλη μια πίστα κλιμακωτών διαβαθμίσεων στην οποία λειτουργεί ένας επίσης συρόμενος αναβατήρας (πιατάκι), συνολικού μήκους 400μ.

    Κάθε χρόνο επεκτείνεται και φιλοδοξεί να γίνεται όλο και καλύτερο. Σε αυτό θα βρείτε προς ενοικίαση μπότες, πέδιλα και όλο τον κατάλληλο εξοπλισμό για την ασφάλειά σας. Το προσωπικό του Κέντρου θα είναι δίπλα σας για ό,τι χρειαστείτε!

    Η τοποθεσία του, με την ανεμπόδιστη θέα προς τις κορυφές της Μεγάλης Ζήρειας (υψόμετρο 2.374 μέτρα), της Μικρής Ζήρειας (υψόμετρο 2.117 μέτρα), αλλά και τη χαράδρα της Φλαμπουρίτσας, καθηλώνουν τον επισκέπτη και το μετατρέπουν πέρα από χώρο άθλησης και χιονοδρομίας σε ένα ορμητήριο για εξερεύνηση του μοναδικού φυσικού περιβάλλοντος, που το φιλοξενεί και είναι ενταγμένο στο δίκτυο προστατευόμενων περιοχών NATURA 2000. Το ομαλό ανάγλυφο του οροπεδίου, επιτρέπει την άνετη πρόσβαση μέχρι την πανέμορφη και συνήθως παγωμένη λίμνη Δασίου, μια από τις πιο ορεινές της χώρας. Η πλαγιά του χιονοδρομικού με τα αιωνόβια μαυρόπευκα ανεβαίνει προς το Σπήλαιο του Ερμή. Εκεί κρύφτηκε η Νύμφη Μαία για να αποφύγει την οργή της Ήρας και γέννησε τον φτεροπόδαρο θεό, καρπό του έρωτά της με τον Δία.

    Οι δραστηριότητες περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων παιχνίδια με έλκηθρα, βόλτες στο οροπέδιο με μηχανάκια χιονιού (snowmobile) και τέλος δύο πίστες χιονοδρομίας, μια αρχαρίων (baby lift) μήκους 150μέτρων και ένα συρόμενο αναβατήρα (πιατάκι) μήκους 400 μέτρων. Το προσωπικό βρίσκεται πάντοτε δίπλα στους επισκέπτες για οποιαδήποτε βοήθεια, ενώ λειτουργεί κατάστημα ενοικίασης εξοπλισμού ski και snowboard, καθώς και σχολή όπου ειδικοί εκπαιδευτές περιμένουν τους μη μυημένους στο άθλημα για το πρώτο τους μάθημα!

    πηγή:http://www.ziriaski.gr/

  • Στο βορειοανατολικό άκρο του οροπεδίου της Ζήρειας σχηματίζεται από το φθινόπωρο μέχρι αργά την άνοιξη, η εποχιακή λίμνη Δασίου. Μαζί με το δάσος που την περιβάλλει σχηματίζει ένα εξαιρετικής ομορφιάς αλπική τοπίο. Τα χρώματα εναλλάσσονται με τις εποχές αλλά ιδιαίτερα οι εικόνες της παγωμένης λίμνης τον χειμώνα είναι μοναδικές.

    πηγη http://www.ziriaski.gr/

  • ΔΗΜΟΣ ΣΙΚΥΩΝΙΩΝ 

    27420 20325 

    ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΚΙΑΤΟΥ

    27420 21225

    ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΣΙΚΥΩΝΟΣ

    27420 21111

    ΚΕΝΤΡΟ ΥΓΕΙΑΣ ΚΙΑΤΟΥ

    27420 22222

    ΚΤΕΛ ΚΙΑΤΟΥ

    27420 22243

    ΟΣΕ ΚΙΑΤΟΥ

    27420 22267

    ΕΛΤΑ

    27420 22291

    ΕΛΤΑ COURIER

    27420 28028

    ΙΚΑ-ΥΠ/ΜΑ ΚΙΑΤΟΥ

    27420 22266

     

    ΓΡΑΦΕΙΟ ΔΗΜΑΡΧΟΥ

    27420 20326 & 20328

     

    ΡΑΔΙΟ ΤΑΞΙ ΚΙΑΤΟΥ

    27420 20800

Πηγή :Με την ευγενική παραχώρηση του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού www.visitgreece.gr,Δήμος Ξυλοκάστρου  Korinthiaguide.com
Βικιπαιδεια 
φωτο  –Korinthiaguide.com

Μόλις λίγα μέτρα από την παραλία, το ξενοδοχείο 4 αστέρων Arion Hotel στο Ξυλόκαστρο προσφέρει ειδυλλιακή τοποθεσία, κερδίζοντας αμέσως την καρδιά όσων επιθυμούν να συνδυάσουν κοσμοπολίτικη ατμόσφαιρα μιας πανέμορφης πόλης με τα κρυστάλλινα νερά του Κορινθιακού.  ……..περισσότερα εδώ

Η ανακαίνιση ενός ιστορικού κτιρίου έδωσε νέα πνοή σ’ ένα ξεχωριστό ξενοδοχείο στην υπέροχη παραλία του Ξυλόκαστρου και οδήγησε στη δημιουργία μιας νέας επιλογής φιλοξενίας! Όλα όσα μας οδήγησαν στην καινούργια εποχή του ξενοδοχείου Gardens Gallery είναι εμπνευσμένα από τη φύση, την ομορφιά και την άνεση.   ….…..περισσότερα εδώ

.Σας καλωσορίζουμε στο Ελλαδικό, ένα από τα πρώτα μεζεδοπωλεία στο Ξυλόκαστρο με εξαιρετική ποιοτική κουζίνα και μεγάλη ποικιλία από μεζέδες και κάθε λογής γευστικά φαγητά.  Η εποχή που ζούμε δημιουργεί την ανάγκη να έρθουμε όλο και ποιο κοντά… Στο τραπέζι με το φαγητό οι άνθρωποι μοιράζονται την ωραιότερη απόλαυση της ζωής.. επικοινωνούν τρώγοντας με ουσιαστικό τρόπο. Η σχέσεις μας μαζί με όλα χρειάζονται κι ένα τραπέζι καλό φαγητό, που μέσα από εκεί μπορεί να βρει την ειλικρινή ταυτότητα ο ένα ς του άλλου. ….…..περισσότερα εδώ

 Το Τουριστικό Περίπτερο Ξυλοκάστρου λειτουργεί από το 1932 σαν εστιατόριο, καφετέρια, cafe bar ως και σήμερα, μέσα στο δάσος του Πευκιά Ξυλοκάστρου, δάσος ποιητών, καλλιτεχνών και επισκεπτών από όλο τον κόσμο. “Το πράσινο ακρογιάλι της πατρίδας” του Κώστα Καρυωτάκη και πηγή έμπνευσης του Άγγελου Σικελιανού. Σταθερή έμεινε η παρουσία ενός εστιατορίου – καφέ που καλωσορίζει τον επισκέπτη, . ….…..περισσότερα εδώ

Σε υψόμετρο 1050 μ. στα Μεσαία Τρίκαλα Κορινθίας αποφασίσαμε να φτιάξουμε το δικό μας χώρο διασκέδασης και καλού φαγητού, σεβόμενοι την παράδοση και κρατώντας τις αρχές της περιοχής μας. Επιλέξαμε το οίκημα που χρονολογείται πριν από το 1935 και το αναστηλώσαμε με αγάπη και μεράκι. . ….…..περισσότερα εδώ