ΣΕΡΙΦΟΣ



Booking.com

Σέριφος

Η Σέριφος, με τα κακοτράχαλα μεταλλεία και την ένδοξη ιστορία, έχει τον δικό της ξεχωριστό κυκλαδίτικο αέρα.

Έχει την απαράμιλλη ικανότητα να γαληνεύει τον επισκέπτη, να μιλάει κατευθείαν στις αισθήσεις του, να τον κερδίζει.

Η γη της είναι καμωμένη από σίδερο και γρανίτη και είναι η πιο άγρια των Κυκλάδων.

Παρά τον άγονό της χαρακτήρα, ο τρόπος που την αγκαλιάζει η βαθυγάλανη θάλασσα του Αιγαίουέχει δημιουργήσει κάποιες από τις ομορφότερες ακρογιαλιές. 

Ο διακριτικός τρόπος με τον οποίον οι κάτοικοί της την έχουν οικοδομήσει, σεβόμενοι το αρχιτεκτονικό ύφος του νησιού, αυτό που επιβάλλει πάλλευκα μικρά σπιτάκια με γαλάζια παραθύρια, έχει απογειώσει τη φυσική της ομορφιά.  

Κοντά στην Αθήνα, δυόμιση ώρες με ταχύπλοο, τέσσερις και κάτι με συμβατικό πλοίο, αποτελεί αγαπημένο προορισμό -κάποιοι την επισκέπτονται φανατικά κάθε χρόνο-, τόσο για μικρές αποδράσεις του Σαββατοκύριακου, όσο και για πολυήμερες διακοπές.

Προσφέρεται όχι μόνο για χαλάρωση αλλά και για outdoor δραστηριότητες, όπως πεζοπορία -με τα ειδικά μονοπάτια με σήμανση- αναρρίχηση, ποδηλασία βουνού, καταδύσεις.

Αυτή η εντυπωσιακή Xώρα

Στο νησί δεσπόζει η Xώρα, χτισμένη αμφιθεατρικά σε βραχώδη λόφο, μια από τις πιο καλαίσθητες των Κυκλάδων – η απαράμιλλη εικόνα της κερδίζει τον επισκέπτη με την πρώτη ματιά, πριν ακόμη το πλοίο δέσει στο λιμάνι.

Αποτελείται από δύο γειτονιές, την Πάνω και την Κάτω Xώρα που ενώνονται μεταξύ τους με σκαλιά. Και το σκηνικό μοιάζει στημένο με απόλυτη αρμονία και κομψή λιτότητα.

Τα λιγοστά μαγαζιά, μπαράκια, καφενεδάκια και ταβερνάκια, είναι διακριτικά χωμένα στα στενά και ταιριασμένα με το σκηνικό, χωρίς κακοφωνίες.

Από την χώρα περπατήστε ως το κάστρο, μια διαδρομή μόλις δέκα λεπτών. Το μνημείο έχτισαν οι Βενετοί τον 15ο αιώνα. Η θέα από εκεί θα σας κόψει την ανάσα, αυτό το μοναδικό γαλάζιο τ’ ουρανού και της θάλασσας…

Το περιποιημένο λιμάνι

 Λιμάνι της Σερίφου είναι το Λιβάδι, καλοχτισμένο και περιποιημένο, προσφέρεται για περιπάτους, ενώ λίγα μόλις μέτρα από τον λιμενοβραχίονα, βρίσκονται καφέ, ψαροταβέρνες και ζαχαροπλαστεία, σχεδόν πάνω στο κύμα.

Το Λιβάδι συμβαίνει επίσης να διαθέτει μία από τις όμορφες παραλίες του νησιού με ψιλή άμμο και πάντα ήσυχα νερά.

Κοντά εκεί βρίσκονται ακόμη δύο όμορφες παραλίες, ο Αυλομώνας και τα Λιβαδάκια.

Παραλίες, πολλές παραλίες…

 Η μορφολογία του νησιού είναι τέτοια που οι παραλίες του νησιού είναι πολλές και ποικίλες. Βραχώδεις ακτές, παραλίες με λεπτά βότσαλα ή χρυσές αμμουδιές και βέβαια νερά πεντακάθαρα, βαθυγάλαζα.

  • Η σκάλα φόρτωσης μεταλλευμάτων στον κόλπο του Μεγάλου Λιβαδιού

    Σύμφωνα με τις αρχαίες μαρτυρίες πρώτοι κάτοικοι της Σερίφου ήταν Αιολείς από τη Θεσσαλία, ενώ αργότερα στο νησί έφτασαν Ίωνες άποικοι από την Αθήνα. Μεταλλεία σιδήρου και χαλκού υπήρχαν από την αρχαιότητα και οι μεταλλουργικές δραστηριότητες ανάγονται στους Πρωτοκυκλαδικούς χρόνους (3η π.Χ. χιλιετία). Ιδιαίτερα αρχαιολογικά ευρήματα στη Σέριφο δεν υπάρχουν. Τα μόνα αρχαία κτίσματα που σώζονται είναι μαρμάρινοι πύργοι με πιο γνωστό τον Ασπρόπυργο, στον όρμο του Κουταλά, ο ορθογώνιος Ψαρόπυργος (ή καναπές του Κύκλωπα) στη χερσόνησο του Κύκλωπα, στα νοτιοδυτικά του Μεγάλου Λιβαδιού και ένας κυκλικός πύργος, κατασκευασμένος από μάρμαρο και γνεύσιο στον αυχένα της χερσονήσου της Κεφάλας. Ορισμένοι εξ αυτών φαίνεται ότι συνδέονται με τις μεταλλευτικές και μεταλλουργικές δραστηριότητες

    Σύμφωνα με τη μυθολογία στη Σέριφο κατέληξε το κουτί, στο οποίο ο βασιλιάς του Άργους Ακρίσιος είχε κλείσει την κόρη του Δανάη με τον μικρό γιο της Περσέα, για να εξαφανιστούν. Εκεί μεγάλωσε ο Περσέας. Όταν μεγάλωσε, ο βασιλιάς της Σερίφου Πολυδέκτης τον έπεισε να του φέρει την κεφαλή της Μέδουσας, μιας από τις τρεις Γοργόνες, που όποιος την έβλεπε κατά πρόσωπο απολιθωνόταν. Ο Περσέας με τη βοήθεια των θεών θα τα καταφέρει και θα επιστρέψει στη Σέριφο. Στο μεταξύ ο Πολυδέκτης είχε αποπειραθεί να βιάσει τη Δανάη και αυτή για να προστατευτεί είχε καταφύγει σε έναν ναό. Για να εκδικηθεί ο Περσέας, έδειξε στον Πολυδέκτη το τρόπαιό του και εκείνος απολιθώθηκε. Από αρχαίες μαρτυρίες είναι γνωστό ότι οι κάτοικοι της Σερίφου λάτρευαν τον Περσέα.

    Επίσης στην αρχαιότητα υπήρχε η παράδοση ότι οι βάτραχοι της Σερίφου είναι άφωνοι, η οποία απαντά σε αρκετούς αρχαίους συγγραφείς. Φαίνεται να υπήρχε και η παροιμιώδης έκφραση σερίφιος βάτραχος ή βάτραχος εκ Σερίφου για άφωνους ανθρώπους. Το βυζαντινό λεξικό Σούδα περιέχει το λήμμα Βάτραχος ἐκ Σερίφου: ἐπὶ τῶν ἀφώνων. παρόσον οἱ ἐν Σερίφῳ βάτραχοι κομισθέντες εἰς Σκῦρον οὐκ ἐφθέγγοντο..

    Από τη Σέριφο έχουν βρεθεί αρχαία νομίσματα από τον 6ο π.Χ. αιώνα και έπειτα, τα οποία απεικονίζουν τον Περσέα, την κεφαλή της Μέδουσας ή τον σερίφιο βάτραχο, που συνδέεται με την τοπική λατρεία του Περσέα. Στους Ρωμαϊκούς χρόνους το νησί είναι τόπος εξορίας. Επί Τιβερίου, εξορίζεται ο Κάσσιος Σεβήρος, εχθρός της Συγκλήτου λόγω της ταπεινής του καταγωγής και της κακοποιού ζωής του. Επίσης η Βιστιλία το 19 μ.Χ. για ακολασία.

    Μέσοι χρόνοι

    Η μονή Ταξιαρχών
    Η ιστορία της Σερίφου τον Μεσαίωνα είναι όμοια με αυτήν των υπόλοιπων Κυκλάδων. Την εποχή που ιδρύθηκε το Δουκάτο του Αιγαίου περιήλθε και αυτή σε οικογένειες Ιταλών ευγενών, των αδελφών Γκίζι, οι οποίοι την διοικούσαν ως υποτελείς στον Δούκα του Αιγαίου, ενώ έπεφτε συχνά θύμα πειρατικών επιδρομών με αποκορύφωμα την επιδρομή του Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα το 1537. Το 1566 όλες οι Κυκλάδες περιήλθαν στην Οθωμανική αυτοκρατορία, όπου και παρέμειναν ωςτην Επανάσταση του 1821.

    Στη Σέριφο βρίσκεται και η Μονή Ταξιαρχών, η οποία είναι μονή φρούριο και χρονολογείται από το 1572. Ιδρύθηκε με την έλευση της εικόνας των Ταξιαρχών από την Κύπρο. Είναι χτισμένη με ψηλούς εξωτερικούς τοίχους (περί τα 10 μέτρα ύψος) με πολεμίστρες και τα κελιά και το καθολικό βρίσκονται εντός των τειχών. Στο παρελθόν ήταν πλούσια και διέθετε κειμήλια και ακίνητη περιουσία και σε γειτονικά νησιά. Για τον λόγο αυτόν ήταν συχνά αντικείμενο επιδρομών από πειρατές. Στη Μονή λειτούργησε αλληλοδιδακτικό σχολείο.

    Νεότεροι χρόνοι

     
    Τα γραφεία της μεταλλευτικής εταιρίας
    Από τα τέλη του 19ου αιώνα ξεκίνησε η συστηματική εξόρυξη μετάλλων από εταιρείες στις οποίες είχε παραχωρηθεί το αποκλειστικό δικαίωμα από το κράτος. Πρώτη ήταν η «Ελληνική Μεταλλευτική Εταιρία» το 1869, η οποία εξήγε ακατέργαστο σιδηρομετάλλευμα σε ευρωπαϊκές χώρες. Το 1880 την εκμετάλλευση των σιδηρομεταλλευμάτων του νησιού ανέλαβε κυρίως, η ανώνυμος μετοχική εταιρεία « Α.Ε. Μεταλλείων Σερίφου και Σπηλιαζέζης (εν Λαυρίω)» (Société des Mines de Sériphos et de Spiliazeza (Au Laurium) που ίδρυσε στο Παρίσι, στις 2 Σεπτεμβρίου 1880, ο Ανδρέας Συγγρός και οι άμεσοι συνεργάτες του από την Τράπεζα της Κωνσταντινουπόλεως, Στέφανος Σκουλούδης, Ιωάννης Δ. Βούρος και Γεώργιος Κορωνιός. Άλλα ιδρυτικά μέλη ήταν ο Ανάργυρος Σιμόπουλος, ο Θεόφραστος Παπαδάκης και άλλοι τέσσερις από τον κόσμο του κεφαλαίου του Παρισιού οι : Λεόν Αλφασσά και βαρώνος Αιμίλιος ντε Ερλάνγκερ τραπεζίτες, ο κόμης του Λουβενκούρ και ο Πέτρος Μαξιμιλιανός Ουτρέ κτηματίες. Η εταιρεία που είχε την έδρα της και τους πρώτους κυριότερους μεγαλομετόχους της στο Παρίσι, διοικούταν από δωδεκαμελές συμβούλιο το οποίο όριζε ένα γενικό αντιπρόσωπο στην Ελλάδα και προσλάμβανε ένα Διευθυντή των εργασιών στα μεταλλεία Σερίφου και ένα Διευθυντή στο μεταλλείο της Σπηλιαζέζας στο Λαύριο. Αρχικά η εταιρεία διήλθε οικονομική κρίση και ξέσπασαν οι πρώτες εργατικές αναταραχές. Η συστηματική εκμετάλλευση των σιδηρομεταλλευμάτων άρχισε γύρω στο 1885 όταν διευθυντής της εταιρείας ανέλαβε ο Γερμανός μηχανικός- μεταλλειολόγος Αιμίλιος Γρώμαν ή Γκρώμαν (Emil Grohmann). Η ανοδική πορεία συνεχίστηκε και μετά το θάνατό του (28 Νοεμβρίου 1904) όταν Διευθυντής ανέλαβε ο επίσης μηχανικός-μεταλλειολόγος γιος του, Γεώργιος Γρώμαν. Στο Μεγάλο Λιβάδι σώζεται νεοκλασικό κτήριο που έκτισε η Ελληνική Μεταλλευτική Εταιρεία όπου στεγάζονταν τα γραφεία της διοίκησης και ταυτόχρονα χρησίμευε ως κατοικία του εκάστοτε Διευθυντή.
    To νεοκλασικό κτήριο που ήταν η έδρα της μεταλλευτικής εταιρίας
    Η λειτουργία των μεταλλείων έφερε άνθηση στο νησί και ο πληθυσμός διπλασιάστηκε κατά την περίοδο 1880 – 1910 εξαιτίας της εισροής εργατών (μεταλλωρύχων) από άλλα κυκλαδίτικα νησιά. Το 1915 περίπου ξέσπασε κρίση στις τιμές των μετάλλων και η παραγωγή των μεταλλείων κατέρρευσε. Οι συνθήκες εργασίας στα μεταλλεία ήταν όμως κακές και τα εργατικά ατυχήματα πολύ συχνά. Τον Αύγουστο του 1916 κήρυξαν απεργία οι μεταλλωρύχοι στο Μεγάλο Λιβάδι ζητώντας καλύτερες συνθήκες εργασίας και μεγαλύτερους μισθούς. Οργανωτής της απεργίας ήταν ο τότε αναρχοσυνδικαλιστής Κώστας Σπέρας, ο οποίος είχε οργανώσει και άλλες απεργίες σε άλλα μέρη της Ελλάδας. Επειδή η εργοδότρια εταιρεία ήταν αδιάλλακτη, οι μεταλλωρύχοι κατέλαβαν το λιμάνι και δεν επέτρεπαν στα πλοία επί 20 ημέρες να φορτώσουν μετάλλευμα. Στις 21 Αυγούστου 1916 επενέβη η χωροφυλακή και με διαταγή του επικεφαλής της άνοιξε πυρ κατά των απεργών που εμπόδιζαν τη φόρτωση με αποτέλεσμα να σκοτωθούν τέσσερις από αυτούς. Απαντώντας οι μεταλλωρύχοι επιτέθηκαν με πέτρες και ξύλα στους χωροφύλακες σκοτώνοντας τέσσερις (μεταξύ αυτών και τον επικεφαλής) και τραυματίζοντας περισσότερους. Οι απεργοί στη συνέχεια κατέλαβαν τα μεταλλεία και ύψωσαν γαλλική σημαία ζητώντας την προστασία της Γαλλίας. Η πράξη αυτή στη συνέχεια επικρίθηκε από το ΚΚΕ (που δεν είχε ιδρυθεί ακόμη τότε) ως απόδειξη ότι ο Σπέρας εξυπηρετούσε «αλλότρια» συμφέροντα. Σήμερα στο Μεγάλο Λιβάδι υπάρχει μνημείο προς τιμήν των νεκρών απεργών. Το 1925 τέθηκε σε εφαρμογή και στα μεταλλεία το οκτάωρο που είχε ήδη νομοθετηθεί το 1920.
     
    Τα μεταλλεία φυτοζωούν μέχρι το 1934, οπότε, λόγω της ανάκαμψης στις παγκόσμιες αγορές, αρχίζει και πάλι η εντατική εκμετάλλευση με διευθυντή τον Αιμίλιο, γιο του Γεωργίου Γρώμαν. Κύριος προορισμός των μεταλλευμάτων ήταν η Γερμανία. Τα μεταλλεία παραμένουν ενεργά κατά την διάρκεια της Κατοχής. Με το τέλος της Κατοχής, ο Αιμίλιος Γρώμαν εγκαταλείπει την Ελλάδα ως δωσίλογος. Τα μεταλλεία κλείνουν οριστικά το καλοκαίρι του 1963 ως συνέπεια της εξάντλησης των αποθεμάτων, του υψηλού κόστους της σχετικά μικρής κλίμακας εκμετάλλευσης, και κυρίως ως συνέπεια της κατάρρευσης των τιμών των σιδηρομεταλλευμάτων παγκοσμίως..

    Τις τελευταίες δεκαετίες γίνονται προσπάθειες διατήρησης της μεταλλευτικής μνήμης αλλά και των γεγονότων του 1916. Το 2016, εκατό χρόνια μετά, γιορτάστηκε η επέτειος των εκατό χρόνων από την ιστορική απεργία των μεταλλωρύχων

  • Είναι χτισμένο στην κορυφή ενός απόκρημνου βράχου, με τα σπίτια του σε σχήμα κύβου όπως οι κλιμακοστάσια – καθώς η βεράντα του ενός γίνεται το μπαλκόνι του άλλου, που κατεβαίνει προς τα κάτω στις απότομες πλαγιές του. Σε αντίθεση με τα άλλα νησιά των Κυκλάδων, προσανατολίζεται προς τα ανατολικά. Τα ερείπια του κάστρου με τα παρεκκλήσια του κυριαρχούν στην κορυφή. Στην είσοδο της Άνω Χωρας εντοπίζονται οι ανεμόμυλοι , μερικοί από τους οποίους διατηρούνται σε καλή κατάσταση. Η περίοδος οικονομικής άνθισης της Χόρας τελείωσε με το κλείσιμο των ορυχείων και έπειτα πολλά από τα σπίτια εγκαταλείφθηκαν. Πριν από μερικά χρόνια οι Έλληνες και ξένοι επισκέπτες, γοητευμένοι με τη μοναδική ατμόσφαιρα του οικισμού, αγόρασαν εγκαταλελειμμένα κτίρια και τους αποκατέστησαν χωρίς να αλλάξουν τον παραδοσιακό τους χαρακτήρα. Παραδοσιακά καφέ, ουζερί, εστιατόρια, μπαρ, καταστήματα, αρτοποιείο και μίνι μάρκετ λειτουργούν όλο το καλοκαίρι, όταν η Χώρα της Σέριφου ζωντανεύει και καλωσορίζει τους επισκέπτες.

    Άνω Χώρα.  Περιλαμβάνει τις παλαιότερες συνοικίες. Το νεοκλασικό κτήριο του Δημαρχείου (1904) και του Αγίου Αθανασίου (1820) κυριαρχούν στην κεντρική πλακόστρωτη πλατεία Πάνω Πιάτσα. Το ενδιαφέρον τέμπλο του Αγίου Αθανασίου χρονολογείται από τον 18ο αιώνα και η αρχιτεκτονική του έχει πολλές ομοιότητες με αυτή του μοναστηριού των Ταξιαρχών .

    Κάτω Χώρα. Αξίζει να περπατήσετε στο κάτω μέρος του χωριού με τα ασβεστωμένα σοκάκια και τα όμορφα σπίτια με τις αυλές τους γεμάτες μπουκαμβίλιες. Ο μικρός λαβύρινθος οδηγεί κατά καιρούς σε κλειστές αυλές και άλλες φορές οδηγεί σε παραπέτες όπου κάποιος μπορεί να θαυμάσει τα στείρα βουνά γύρω από τη Χώρα και το Λιβάδι . Η εκκλησία του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου (Ευαγγελίστρια – Ευαγγελισμός της Θεοτόκου) με την πλατεία είναι το κέντρο του οικισμού. Η ανέγερσή της ξεκίνησε το 1893 και ολοκληρώθηκε το 1907.

  • Λιβάδι

    Το Λιβάδι είναι ο μεγαλύτερος οικισμός και το μοναδικό λιμάνι της Σερίφου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 605 κατοίκους. Βρίσκεται στη νοτιοανατολική άκρη του νησιού, σε ένα κόλπο ο οποίος είναι δημοφιλές αραξοβόλι, προστατευμένο από τα μελτέμια. Απέχει από τη Χώρα περίπου 5 χιλιόμετρα.

    Η αρχιτεκτονική του είναι κυκλαδίτικη, με λευκά κυβόσχημα σπίτια. Το Λιβάδι είναι το τουριστικό κέντρο του νησιού και διαθέτει πολλά μαγαζιά, μπαρ, κλαμπ, ταβέρνες, εστιατόρια, ξενοδοχεία και ενοικιαζόμενα δωμάτια. Στην περιοχή υπάρχει τράπεζα, Ο.Τ.Ε., ταχυδρομείο, Λιμενικός Σταθμός, πρακτορείο εφημερίδων και πρατήριο καυσίμων.

    Το Λιβάδι διαθέτει τη μόνη οργανωμένη παραλία του νησιού, τον Αυλόμωνα. Προς τα νότια βρίσκονται τα Λιβαδάκια, συνέχεια του οικισμού, στα οποία βρίσκεται το μοναδικό κάμπινγκ της Σερίφου

    Αβυσσαλός 

    Ο Αβυσσαλός (ή Αβεσσαλός) είναι οικισμός της Σερίφου. Διοικητικά υπάγεται στο δήμο Σερίφου, της περιφερειακής ενότητας Μήλου, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.Πριν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Μήλου του νομού Κυκλάδων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου Πελάγους. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 18 κατοίκους.

    Στις αρχές του περασμένου αιώνα ονομαζόταν Αβύσσαλο

    Ο Αβυσσαλός είναι παραθαλάσσιος αγροτικός οικισμός της Δ. Σερίφου, σε υψόμετρο 10, στον μυχό του ομώνυμου όρμου Αβυσσαλού (ή Αβεσσαλού), 10,5 περίπου χλμ. ΔΒΔ. της Χώρας Σερίφου

    Σεριφοπούλα

    Η Σεριφοπούλα είναι βραχώδες ακατοίκητο νησί των Κυκλάδων. Βρίσκεται βορειοανατολικά της Σερίφου. Η έκτασή της είναι 1,75 τ.χλμ.. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σερίφου.

    Περιέχει σίδηρο, μαγγάνιο, μαγγανικό σίδηρο, σιδηρόλιθο και άλλα μεταλλεύματα. Εκεί υπάρχει και μικρή μονή της Παναγίας που ανήκει στην Μονή Ταξιαρχών. Η μονή έχει δεξαμενή νερού. Υπάρχουν επίσης ερείπια αρχαίου μεσαιωνικού πύργου.

    Στην νησίδα άλλοτε γίνονταν καλλιέργεια δημητριακών, και νοικιαζόταν ως βοσκότοπος.

    Μεγάλο Λιβάδι

    φωτο :Βάλυ Βαιμάκη

    Ο οικισμός είναι χτισμένος μέσα στην εύφορη κοιλάδα που πηγαίνει προς τα κάτω από την περιοχή της Μαύρας Φωλαίας και διευθύνεται από τα νερά τουκόλπου του Μεγαλο Λιβάδι . Χτίστηκε το 1880, όταν η εταιρεία “Societe des mines Seriphos-Spiliazeza” μετέφερε την έδρα της εδώ. Εκείνη την εποχή υπήρχαν μπακάλικα, καταστήματα τσαγιού, αρτοποιεία και ένα χημικό εργαστήριο. Άνθρωποι από τα γύρω νησιά και ειδικευμένους ανθρακωρύχους από την Ιταλία έζησαν και εργάστηκαν εδώ μαζί με τους ντόπιους. Κατά τη διάρκεια του 1900-1914 λειτούργησε ένα δημοτικό σχολείο, το λεγόμενο “Σχολείο Γρομάνεων”. Τα γραφεία της εταιρίας φιλοξενούνται στο κυρίαρχο νεοκλασικό κτίριο της σχολής Τσίλλερ, το οποίο, παρότι καταστρέφεται σήμερα, αποτελεί χαρακτηριστικό γνώρισμα του οικισμού. Στο ηλιοβασίλεμα αξίζει να περπατήσετε προς την εντυπωσιακή σκάλα φόρτωσης που βρίσκεται πάνω από τον κόλπο του Μεγάλου Λιβάδι.

    Γαλανοί

    Πολύ κοντά στο μοναστήρι των Ταξιαρχών υπάρχουν δύο εισόδους στον οικισμό Γαλάνοι, ο οποίος υποτίθεται ότι πήρε το όνομά του από τα αρχαία ορυχεία γαλένας που υπάρχουν εδώ. Δημιουργήθηκε από πρόσφυγες και κατοίκους άλλων μικρών οικισμών. Αυτή η περιοχή ονομάστηκε Μουτούλα και η αρχαιολογική υπηρεσία καταγράφει την παρουσία ενός αρχαίου μεταλλείου εδώ.    

    Πυργος

    Άλλα 3χλμ μετά το μοναστήρι των Ταξιαρχών που περιβάλλεται από ταράτσες στέκουν τα σπίτια του μικρού οικισμού του Πύργου που κατοικείται από λίγες οικογένειες. Ζωντανεύει κατά τη διάρκεια των εορτασμών της Κοίμησης της Θεοτόκου (15 Αυγούστου) και του Αγίου Νικολάου.  

     Παναγία

    Το μικρό χωριό βρίσκεται πολύ κοντά στον Πύργο και διαθέτει μικρές ταβέρνες για μεσημεριανό γεύμα ή καφέ. Αξίζει να περπατήσετε μέχρι τη μικρή, δροσερή πλατεία όπου βρίσκεται η εκκλησία της Παναγίας, η παλαιότερη στη Σέριφο, χτισμένη τον 10ο αιώνα. Η Παναγία λειτουργούσε ως μοναστήρι των οποίων τα κελιά αποτελούσαν καταφύγιο για τους πρόσφυγες της Πελοποννήσου και τα γειτονικά νησιά κατά την Επανάσταση του 1821. Μαζί με τα λίγα γύρω σπίτια σχηματίστηκε ο μικρός προσφυγικός οικισμός. Κατά τον εορτασμό της Κοίμησης της Θεοτόκου (15 Αυγούστου) υπάρχει ένα τριήμερο φεστιβάλ με προσφορά τροφίμων. 

     

     

     

     

     

     

     

Αξιοθέατα

  • Η θέα από το κάστρο της Χώρας της Σέριφου με τα ξωκλήσια που φωτίζουν γύρω σας είναι μοναδική. Από το ψηλότερο “μπαλκόνι” του νησιού θα χάσετε το βλέμμα σας στον ορίζοντα και τα γύρω νησιά των Κυκλάδων: τη Σίφνο , την Κίμωλο , τη Μήλοτη μικρή νησίδα Βους , την Πάρο , τη Σύρο, την Τήνο , τη Μύκονο και τη Σεριφοπούλα.

    Η κατοίκηση της περιοχής είναι συνεχής από τους αρχαίους χρόνους. Ο αρχικός πυρήνας χτίστηκε στην κορυφή του βράχου, όπου ο Ξενοφών αναφέρει την παρουσία ενός οργανωμένου κράτους με δημόσια κτίρια και ναούς. Λίγα αρχιτεκτονικά τμήματα, που ενσωματώνονται σε εκκλησίες, διατηρούνται από την εποχή εκείνη. Στον τόπο όπου υπήρχε αυτή η πόλη, κατά τη διάρκεια της Ενετοκρατίας χτίστηκε ένα κάστρο που περιβάλλεται από 3 διαδοχικές ομόκεντρες οχυρώσεις. Δεν έχουν απομείνει ίχνη από τα κτίρια και τις εγκαταστάσεις των Ενετών Λόρδων, καθώς τα υλικά επαναχρησιμοποιήθηκαν σε επακόλουθες κατοικίες. Στα πρώτα χρόνια μετά την επανάσταση, τα κτήρια εκτείνεται έξω από το κάστρο καθώς και σε άλλα μέρη του νησιού όπου δημιουργήθηκαν μικρές οικισμοί.

SERIFOS -AtHellas.gr-ΚΑΣΤΡΟ
  • Κυριαρχεί πάνω από τον κόλπο του Κουταλά . Πρόκειται για ένα μικρό, κυκλικό μαρμάρινο κτίριο και έναν από τους πιο καλά διατηρημένους πύργους στη Σέριφο. Θεωρείται ότι χτίστηκε στα τέλη του 4ου αι. Π.Χ. ή κατά την Ελληνιστική περίοδο και χρησιμοποιήθηκε ως παρατηρητήριο για τον έλεγχο της περιοχής. Δίπλα βρίσκεται το εκκλησάκι του Αγίου Χαραλάμπους και απέναντι υπάρχει η εκκλησία της Αγίας Τριάδας.

     
SERIFOS -AtHellas.gr-ΙΣΤΟΡΙΑ
  • Στο ακρωτήριο των Κυκλάπων, σε μια θεαματική θέση με πανοραμική θέα της νοτιοδυτικής πλευράς του νησιού, βρίσκεται ο Ψαρός Πύργος (Ψαρόπυργος, ή “καναπές των Κύκλωπας” όπως το αποκαλούν οι ντόπιοι, με βάση το σχήμα που οι πελεκημένοι ογκόλιθοι έχει στη βάση του). Πραγματικά μοιάζει με μια γιγαντιαία πολυθρόνα. Δεδομένου ότι δεν πραγματοποιήθηκαν ανασκαφές στην περιοχή, με βάση την τοιχοποιία της υποτίθεται ότι χτίστηκε στα τέλη του4ου αι. Π.Χ. ή κατά την Ελληνιστική περίοδο.

    Περνώντας κάτω από τον Ψαρόπυργο βρίσκεται η είσοδος της λεγόμενης σπηλιάς των Κύκλωπας (υπάρχει μια πινακίδα). Οι ντόπιοι λένε ότι είναι μια σπηλιά επειδή το έδαφος στην είσοδό του φαίνεται να είναι κοίλο – αλλά αυτό δεν επιβεβαιώνεται.

     

SERIFOS -AtHellas.gr-11
  • Απέχει από το 1901 πάνω στα απότομα βράχια του ακρωτηρίου Σπάθη, 65μ. Πάνω από το επίπεδο της θάλασσας. Είναι αυτόματη, με φωτεινότητα 18 ναυτικών μιλίων. Τα πέτρινα τελειώματα γύρω από τα παράθυρα και στις γωνίες των τοίχων την καθιστούν έναν από τους πιο όμορφους φάρους στις Κυκλάδες. Το παλιό λιθόστρωτο μονοπάτι που ξεκινά από τον φάρο οδηγεί στη θάλασσα. Εκεί οι κάτοικοι του φάρου, οι οποίοι έφθασαν εδώ με βάρκα, πήγαιναν προς τα πάνω.

SERIFOS -AtHellas.gr-ΦΑΡΟΣ

Παραλίες

  • Λιμεναρχείο Σέριφου

    +30 22810 51470

    Δήμος Σερίφου

    +30 22810 51210 

    Κέντρο εξυπηρέτησης πολιτών

    +30 22810 52545

    Αστυνομικό τμήμα

    +30 22810 51300

    Περιφερειακό Κέντρο Υγείας

    +30 22810 51202 

     

Πηγή :Με την ευγενική παραχώρηση του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού www.visitgreece.gr,  Δήμος Σίκινου
Βικιπαιδεια 
φωτο  – PhotoPhotis/(Φώτης Ξεινάς)    /TTaxidiaMeChroma/   Difno.gr -http://www.sikinos.gr/ http://www.aegeanislands.gr/[Κλαίρη Μουστοφέλου,Βάλυ Βαιμάκη ]

Οι φίλοι της κατασκήνωσης θα βρουν στο Coralli ένα από τα καλύτερα εξοπλισμένα κάμπινγκ στην Ελλάδα. 
Το Camping Coralli, βρίσκεται πάνω στη θάλασσα, στη χρυσή αμμουδιά Λιβαδάκια, Σερίφου.. 
…….περισσότερα εδώ 

Στα Λιβαδάκια, στη νοτιοανατολική ακτή της Σερίφου, θα βρείτε το Coralli Apartments.

Σε μόνο 5 λεπτά απόσταση από το λιμάνι, δίπλα στην πιο γραφική αμμώδη παραλία του νησιού της Σερίφου, το Coralli Αpartments προσφέρει στους επισκέπτες μας την καλύτερη δυνατή διαμονή για αξέχαστες διακοπές.….περισσότερα εδώ

Το ενοικιαζόμενο αυτοκίνητο, είναι ιδανικό για να εξερευνήσετε κάθε γωνιά της Σερίφου και να ανακαλύψετε τις πολλές κρυμμένες ομορφιές της. Νοικιάσετε αυτοκίνητο πριν φτάσετε στο νησί για να το παραλάβετε στο λιμάνι..….περισσότερα εδώ

Το εστιατόριο ‘της Καλής’ φιλοδοξεί να σας ξεναγήσει στο Αρχιπέλαγος της Κυκλαδίτικης γαστρονομίας. Με πυξίδα το σεβασμό στην Κυκλαδίτικη παράδοση, τα τοπικά προϊόντα και τους παραγωγούς του τόπου μας, το ικανό πλήρωμα μας σας προσφέρει τις πιο σύγχρονες και ισορροπημένες γευστικές προτάσεις… Ας σαλπάρουμε…..….περισσότερα εδώ