ΕΠΙΔΑΥΡΟΣ



Booking.com

Αρχαία Επίδαυρος-Νέα Επιδαυρος-Λυγουριό

 

Ο αρχαιολογικός χώρος της Επιδαύρου είναι από τους σημαντικότερους του αρχαίου κόσμου που μαγεύει την ανθρώπινη ψυχή με το κάλλος και την επιβλητικότητά του. Πρόκειται για έναν χώρο που απηχεί τη λάμψη του ελληνικού πολιτισμού μέσα από τα απαράμιλλης αξίας αρχαιολογικά ευρήματα.

Η αρχαία πόλη της Επιδαύρου δέσποζε στην αργολική γη, με θέα τον Σαρωνικό κόλπο. Τα όρη Αραχναίο, Κορυφαίο και Τίθιο δημιουργούν μια φυσική αγκαλιά, η οποία προστάτευε την πολιτεία από τους ανέμους, χαρίζοντάς της εξαίσιο κλίμα. Άφθονα γάργαρα νερά, πανέμορφα φυσικά τοπία και ευεργετικές κλιματολογικές συνθήκες δημιούργησαν τον ιδανικό τόπο για την ίαση του ανθρώπου, με τη δύναμη των θεών. Έτσι δημιουργήθηκε το Ασκληπιείο, η έδρα του θεού ιατρού της αρχαιότητας και το σημαντικότερο θεραπευτικό κέντρο όλου του ελληνικού και ρωμαϊκού κόσμου. Παρότι υπήρξε το κύριο ιερό της μικρής παραθαλάσσιας πόλης της Επιδαύρου, η φήμη του και η αναγνώριση της σημασίας του γρήγορα ξεπέρασαν τα όρια της Αργολίδας και θεωρήθηκε ο τόπος όπου γεννήθηκε η ιατρική.

Σύμφωνα με τις πηγές, πάνω από 200 ιαματικά κέντρα λειτουργούσαν σε ολόκληρη την Ανατολική Μεσόγειο ως ιδρύματα του. Τα μνημεία του αποτελούν σήμερα όχι μόνο παγκοσμίου φήμης αριστουργήματα της αρχαίας ελληνικής τέχνης, αλλά και εξαιρετική μαρτυρία για την άσκηση της ιατρικής στην αρχαιότητα. Σε αυτά αποτυπώθηκε η εξέλιξη της ιατρικής από τη φάση κατά την οποία η ίαση εξαρτιόταν αποκλειστικά από το θεό έως τη μετατροπή της σε επιστήμη, με τη συστηματική καταγραφή περιστατικών και τη σταδιακή συγκέντρωση γνώσης και πείρας.

 

  • Το όνομα Επίδαυρος της δόθηκε από τον τρίτο κατά σειρά άρχοντά της, που ήταν και ήρωας της Επιδαύρου, τον Επίδαυρο, γιο του Άργους και της Ευάδνης. Σύμφωνα με τον Όμηρο, ο Επίδαυρος πήρε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο και είχε ως αρχηγούς τον Ποδαλείριο και το Μαχάονα, που ήταν γιοι του Ασκληπιού. Η Επίδαυρος πήρε μέρος και στους Μηδικούς Πολέμους και υπήρξε σύμμαχος των Σπαρτιατών στον Πελοποννησιακό Πόλεμο, γεγονός που συνδέεται άμεσα με τον Επιδαύριο Πόλεμο, που έγινε μεταξύ αυτών και των Αργείων που ήταν σύμμαχοι των Αθηναίων. 
    Ξακουστή σ’ όλη την Ελλάδα την έκανε το Ασκληπιείο της, με το ιερό του Ασκληπιού που κυριάρχησε στην πόλη από τα τέλη του ε’ αιώνα και αρχές του δ’.
    Στη νεότερη ιστορία, η Επίδαυρος αποτέλεσε μοναδικό σύμβολο στον αγώνα κατά τη διάρκεια της ελληνικής επανάστασης με τις δύο ιστορικές εθνοσυνελεύσεις: Η πρώτη στις 20 – 12 – 1821 που διακήρυξε την ανεξαρτησία του ελληνικού έθνους και η δεύτερη το Μάρτιο του 1826.

    Το θέατρο της Επιδαύρου

    Από όλα τα αρχαία θέατρα το θέατρο της Επιδαύρου είναι το ωραιότερο και το καλύτερα διατηρημένο. Προορισμένο για τη διασκέδαση των ασθενών είχε χωρητικότητα 13.000 θεατών. Χωρίζεται σε δύο μέρη. Ένα των 21 σειρών καθισμάτων για το λαό και το κάτω, από 34 σειρές καθισμάτων, για τους ιερείς και τους άρχοντες.
    Η θαυμάσια ακουστική του, αλλά και η πάρα πολύ καλή κατάσταση στην οποία διατηρείται συντέλεσαν στη δημιουργία του φεστιβάλ Επιδαύρου, θεσμός που έχει ξεκινήσει εδώ και πολλά χρόνια. Στην Επίδαυρο έχει εμφανιστεί εκτός από τους μεγαλύτερους Έλληνες ηθοποιούς όπως ο Αλέξης Μινωτής, ο Θάνος Κωτσόπουλος, η Άννα Συνοδινού, ο Θανάσης Βέγγος κ.ά. και η διάσημη Ελληνίδα σοπράνο Μαρία Κάλλας.

    Ασκληπιός
    Ο μύθος για τη γέννηση του Ασκληπιού στην Επίδαυρο οφείλεται στον Ησίοδο. Πριν από αυτόν πιστευόταν ότι ο Ασκληπιός ήταν γιος του Απόλλωνα και της Θεσσαλής Κορωνίδας, από την οποία ο Ερμής πήρε τον Ασκληπιό έμβρυο, ενώ αυτή επρόκειτο να καεί. Η προσπάθεια που έγινε να παρουσιαστεί ο Ασκληπιός σαν γεννημένος στην Επίδαυρο, τοποθέτησε τη γέννησή του σαν τον καρπό του ζευγαρώματος του Απόλλωνα με την Αρσινόη, κόρη του βασιλιά των Μεσσηνίων. Στην Επίδαυρο η δεύτερη αυτή εκδοχή απόχτησε πανελλήνια ακτινοβολία, εξαιτίας της φήμης του ιερού.
    Ο Ασκληπιός λατρευόταν στην αρχή ως ήρωας και όχι ως θεός και η λατρεία του είχε πολλά ηρωικά στοιχεία. Αυτό αποδεικνύεται από τα παλιότερα ερείπια, όπου δεσπόζει ο λαβύρινθος, ένα υπόγειο κτίσμα, στο οποίο, για να φτάσεις στο κέντρο του, είσαι υποχρεωμένος να περάσεις από όλους τους διαδρόμους του. Ο λαβύρινθος χρησιμοποιούνταν για τις θυσίες που γίνονταν στο θεό. Αλλά ακριβώς από την κατασκευή του, συμπεραίνουμε ότι οι θυσίες αυτές ήταν μυστικές, όμοιες μ’ αυτές που γίνονταν για τους νεκρούς. Άρα ο Ασκληπιός ήταν στη συνείδηση των ανθρώπων θνητός στην αρχή και όχι θεός.Τη λατρεία του την συνοδεύει πάντα ο ιερός όφις. Το ηρωικό στοιχείο που χαρακτήριζε τη λατρεία του Ασκληπιού, με την πάροδο του χρόνου, μετατρέπεται σε θρησκεία προς τιμή του και η Επίδαυρος γεμίζει, στις αρχές του Δ’ αιώνα, με μεγαλοπρεπή μνημεία. Μεταξύ αυτών ξεχωρίζει και ο μεγαλοπρεπής ναός μέσα στον οποίο φυλάγεται το χρυσελεφάντινο άγαλμα του θεού πια Ασκληπιού.

    Το Ασκληπιείο
    Το Ασκληπιείο της Επιδαύρου έγινε το πιο φημισμένο από όλα τα ασκληπιεία της αρχαίας Ελλάδας, εξαιτίας των πολλών και σοβαρών περιπτώσεων που γιατρεύτηκαν εκεί. Σ’ αυτό έφταναν από όλη την Ελλάδα, αλλά και από τη λεκάνη της Μεσογείου άρρωστοι, ικέτες της θείας ευσπλαχνίας.
    Η έκτασή του ήταν πολύ μεγάλη και διάθετε ξενώνες, γυμναστήριο, στάδιο και το περίφημο, για την ακουστική του, Θέατρο, για την ψυχαγωγία των ανθρώπων.
    Μεγάλη σημασία στη θεραπεία των ασθενών φαίνεται ότι είχε και το θαυμάσιο φυσικό περιβάλλον, που ήταν χτισμένο. Η ηρεμία της φύσης, οι απαλές και καθαρές γραμμές των γύρω βουνών, η πλούσια βλάστηση και οι άφθονες πηγές του ασκούσαν, ιδιαίτερα στους ασθενείς από ψυχικές ασθένειες, φοβερή επίδραση με συνέπεια τη βελτίωση της υγείας μαζί με τη βοήθεια των ιερέων τους.

    Ανασκαφές και κτίσματα
    Οι ανασκαφές της Επιδαύρου έγιναν από τον Π. Καββαδία και κράτησαν από το 1881 μέχρι το θάνατό του. Τις ανασκαφές ανέλαβε η Αρχαιολογική Εταιρεία. Σημαντικό ρόλο στην πορεία των ανασκαφών είχε η αφιλοκερδής προσφορά των κατοίκων του Λυγουριού, οι οποίοι εκτός από την εργασία που προσέφεραν, παραχώρησαν αφιλοκερδώς τα κτήματα τους που βρίσκονταν πλησίον του Αρχαιολογικού χώρου. Ο πρώτος χώρος που αντικρύζει ο επισκέπτης, άμα φτάσει στο ιερό, είναι τα προπύλαια. Τα προπύλαια, που η κατασκευή τους ανάγεται στους μυκηναϊκούς χρόνους, ήταν κτίσμα που το αποτελούσαν δυο στοές με 6 κίονες η καθεμιά. Της μιας ήταν ιωνικού και της άλλης κορινθιακού ρυθμού. Το δεύτερο κτίσμα είναι ο ναός του Ασκληπιού, που το κτίσιμό του κράτησε 5 ολόκληρα χρόνια. Είναι ναός δωρικού ρυθμού μέσα στον οποίον υπήρχε και το κατασκευασμένο από τον Πάριο καλλιτέχνη Θρασυμήδη άγαλμα του θεού. Πίσω ακριβώς από το ναό, βρίσκεται η Θόλος, που ήταν και το περιφημότερο κτίριο του ιερού. Ακολουθούν και άλλα κτίσματα, όπως το άβατο, ο οίκος των ιερέων, οι ναοί για την Άρτεμη, το ιερό του Απόλλωνα και τέλος το θέατρο.

     

  • Το χωριό Άνω Επίδαυρος με 137 κατοίκους και οι οικισμοί Παναγιά και Σπηλιά με 53 και 12 κατοίκους αντίστοιχα, συμπεριλαμβάνονται στην Κοινότητα. Γειτονικά χωριά είναι το Αδάμι, το Λυγουριό και το Κολιάκι. Οι μόνιμοι κάτοικοι της ανέρχονται στους 1733, ο οποίος αριθμός αυξάνεται κατά τους καλοκαιρινούς μήνες με την προσέλευση των τουριστών και των περιοδικών κατοίκων.

    Η βασική απασχόληση των κατοίκων είναι η καλλιέργεια της γης, ιδιαίτερα η ενασχόληση τους με την παραγωγή ελαιόλαδου, καθώς στην περιοχή υπάρχει πλούσιος ελαιώνας και η παραγωγή εσπεριδοειδών. Πολλοί επίσης κάτοικοι ασχολούνται επαγγελματικά με το ψάρεμα και τα τελευταία χρόνια αρκετοί κάτοικοι έχουν εμπλακεί με τις τουριστικές δραστηριότητες, λόγω άνθισης του τουρισμού στην περιοχή.

    Υπέροχες ακτές, με καταγάλανη θάλασσα και αμμώδεις παραλίες, πλαισιώνουν την Αρχαία Επίδαυρο. Μία απ’ αυτές είναι το Γιαλάσι, 2 χλμ από το λιμάνι της αρχαίας Επιδαύρου, ενώ μπορεί κάποιος να επισκεφθεί μικρότερες παραλίες με βάρκα ή σκάφος. Πίσω από την εκκλησία του Αγίου Νικολάου είναι η παραλία της Βαγωνιάς, και, αν ακολουθήσουμε το μονοπάτι μέσα από το πευκοδάσος φτάνουμε στην όμορφη παραλία Καλαμάκι. Επίσης υπάρχει και η όμορφη παραλία του οικισμού Σπηλιά.

    Διατηρώντας τη πολιτιστική παράδοση του χώρου, κατά τους θερινούς μήνες, Ιούλιο και Αύγουστο, στα πλαίσια του Φεστιβάλ Αθηνών – Επιδαύρου πραγματοποιούνται στο Μεγάλο Θέατρο παραστάσεις αρχαίου δράματος και κωμωδίες, αλλά και σύγχρονα έργα. Στα πλαίσια του ίδιου φεστιβάλ διοργανώνεται στο χώρο του Μικρού Θεάτρου της Επιδαύρου o μουσικός Ιούλιος με μουσικές παραστάσεις.

    Κάθε Ιούλιο στο λιμάνι της Αρχαίας Επιδαύρου πραγματοποιείται το πανηγύρι του Αγροτουρισμού όπου εκτίθενται αγροτικά προϊόντα της περιοχής. Ξεκίνησε το 1998, με πρωτοβουλία του «Συλλόγου των Φίλων της Μουσικής» σε συνεργασία με το Δήμο και αποτελεί πλέον ένα θεσμό που περιλαμβάνεται στις εκδηλώσεις του Μουσικού Ιούλιου. Στη διάρκεια όλων αυτών των εκδηλώσεων ο αριθμός των επισκεπτών απ’ όλη την Ελλάδα, και όχι μόνο, είναι μεγάλος. Στις 20 Ιουλίου, στην Άνω Επίδαυρο και στο εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία οργανώνεται μεγάλο πανηγύρι.

    Ο πολιτιστικός σύλλογος Επιδαύρου αποτελεί σημαντικό παράγοντα στην εξέλιξη της κοινωνικής και πολιτιστικής δράσης του τόπου, διοργανώνοντας ψυχαγωγικές εκδρομές, προετοιμάζοντας διάφορες εκδηλώσεις όπως καρναβάλια, εθελοντικές αιμοδοσίες, κ.α.

    Τα τελευταία χρόνια έχει αναπτυχθεί πολύ και ο εναλλακτικός τουρισμός στην περιοχή της Επιδαύρου. Εδώ ο επισκέπτης μπορεί να κάνει ποδηλασία, ή να περιηγηθεί τόσο στους αρχαιολογικούς χώρους όσο και σε μονοπάτια που θα τον οδηγήσουν σε πανέμορφες παραλίες, ή θα περιπλανηθεί μέσα σε πανέμορφα δάση γύρω από το χωριό. Επίσης, οι ερασιτέχνες ψαράδες και κυνηγοί έχουν τη δυνατότητα να έρθουν σε επαφή με τη φύση και να ξεφύγουν από την καθημερινότητα τους.

    Η πρόσβαση στην Αρχαία Επίδαυρο μπορεί να γίνει τόσο οδικώς όσο και μέσω θαλάσσης. Τους καλοκαιρινούς μήνες, κυρίως τον Ιούλιο, εκτελούνται δρομολόγια με ferry boats από το λιμάνι του Πειραιά, εξυπηρετώντας όσους θέλουν να παρακολουθήσουν κάποιες από τις παραστάσεις του Φεστιβάλ. Οδικώς, από Αθήνα μέσω Κορίνθου (134 χλμ) και από το Ναύπλιο μέσω Λυγουριού (36 χλμ). Επίσης υπάρχει και η επαρχιακή οδός Ερμιόνης – Κρανιδίου – Επιδαύρου. Τέλος, το χωριό έχει τακτά δρομολόγια ΚΤΕΛ για Αθήνα και Ναύπλιο.

  • Στις 20 Δεκεμβρίου 1821 στην Πιάδα άρχισε η Α’ Εθνοσυνέλευση των Ελλήνων και ολοκληρώθηκε στις 16 Ιανουαρίου 1822. Συμμετείχαν 59 αντιπρόσωποι από τις περισσότερες επαναστατημένες περιοχές οι οποίοι ψήφισαν την Σε αυτή τη συνέλευση ορίστηκε το γαλανόλευκο ως χρώμα της σημαίας. Στις 6 Απριλίου 1826 με πρόεδρο τον Πανούτσο Νοταρά ξεκίνησε η Γ’ Εθνοσυνέλευση η οποία όμως διέκοψε τις εργασίες της στις 16 Απριλίου και τις συνέχισε ένα χρόνο μετά στη Τροιζήνα.

    Στο ύψωμα της Βασσάς βρέθηκε ένας οικισμός (2000-1000 π.Χ.) που διατηρήθηκε και κατά τα μυκηναϊκά χρόνια. Σήμερα η επίσκεψη σε αυτό είναι λίγο δύσκολη. Σημαντικό αξιοθέατο της περιοχής είναι το ”Κάστρο της Νέας Επιδαύρου” στο οποίο κατά τη βυζαντινή περίοδο ενισχύθηκε η τείχισή και το 1205 περιήλθε στη κατοχή των Ενετών. Εντύπωση μας έκανε το γεγονός ότι για να φτάσει κανείς στο Κάστρο περνάει μέσα από αυλές σπιτιών.

    Στο Στο κέντρο της πλατείας δεσπόζει το μνημείο που συμβολίζει την Α ‘Εθνοσυνέλευση. Αξίζει να επισκεφθεί κανείς την εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου του 11ου αιώνα που βρίσκεται μέσα στο κάστρο της Νέας Επιδαύρου, με καλοδιατηρημένες αγιογραφίες. Στην εκκλησία της Ευαγγελίστριας φυλάσσεται η κάρα του οσιομάρτυρα Λεωνίδη τοπικού προστάτη του χωριού. Σε απόσταση 2 χλμ. προς Ίσθμια συναντούμε τη Μονή Αγνούντος του 11ου αιώνα με αρχιτεκτονική που παραπέμπει στην Αγία Σοφία και είναι αφιερωμένη στη Κοίμηση της Θεοτόκου. Παρατηρήστε τις τοιχογραφίες και κάντε ένα μικρό περίπατο στο ξωκλήσι του Αγίου Ιωάννη κοντά στην μονή. Σε απόσταση δέκα λεπτών από το χωριό, με κατεύθυνση τη Δήμαινα, υπάρχει η μονή των Παμμεγίστων Ταξιαρχών που χρονολογείται τον 15ο αιώνα και ένας από τους ιδρυτές της ήταν ο μοναχός Νήφων, μετέπειτα Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως. Από το 1945 η μονή είναι γυναικεία. Μεταξύ του δρόμου Νέας και Αρχαίας Επιδαύρου βρίσκεται το ασκητήριο της Πολεμάρχας κτισμένο τον 15ο αιώνα από έναν ιερομόναχο της μονής Αγνούντος, σε μια πευκόφυτη περιοχή πλησίον της παραλίας.

    Στη Νέα Επίδαυρο υπάρχουν δύο σχολεία που έχουν γίνει με χρηματοδότηση του ευεργέτη Συγγρού. Το ένα είναι το θηλέων που βρίσκεται στη πλατεία του χωριού μέσα στον οικισμό και το αρρένων που στεγάζει σήμερα το δημοτικό σχολείο της Νέας. Στις φυσικές ομορφιές της περιοχής περιλαμβάνεται το φαράγγι του Βόθυλα, από τα ωραιότερα του νομού Αργολίδας. Τους καλοκαιρινούς μήνες ο επισκέπτης μπορεί να απολαύσει τις καθαρές παραλίες κοντά στο λιμάνι του χωριού.

    Ενεργό ρόλο στην ζωή του τόπου παίζει ο πολιτιστικός σύλλογος ο οποίος διοργανώνει εκπαιδευτικές και ψυχαγωγικές εκδρομές. Κάθε χρόνο γίνεται εορτασμός για την Ανάληψη του Σωτήρος , και επιπλέον τιμούν την μνήμη του τοπικού προστάτη του χωριού Οσιομάρτυρα Λεωνίδη με διάφορες εκδηλώσεις.

    Ο επισκέπτης μπορεί να φτάσει στη Νέα Επίδαυρο οδικώς (απέχει 130 χλμ από Αθήνα) περνώντας από το όμορφο δάσος του Σοφικού, ενώ απέχει μόλις 40 χλμ από το Ναύπλιο. Επιπλέον εκτελούνται συχνά δρομολόγια ΚΤΕΛ από Αθήνα και Ναύπλιο.

  • Η γεωγραφική θέση του Λυγουριού, οι πανέμορφες τοποθεσίες σε συνδυασμό με τα αρχαία και νεότερα μνημεία του, το αναδεικνύουν σε χώρο μοναδικής αξίας.

    Περίπου 50 εκκλησίες και ξωκλήσια, από τα οποία τα 12 της εποχής του Βυζαντίου, περιβάλλουν το Λυγουριό και τους οικισμούς του για να το προφυλάσσουν σύμφωνα με το μύθο από τους εχθρούς και τους εισβολείς. 
    Στο υψηλότερο σημείο του είναι ευδιάκριτα τα τείχη της αρχαίας Λήσσας, η Μυκηναϊκή γέφυρα, η αρχαία Πυραμίδα και το αρχαίο περιπατητικό μονοπάτι του ιερού του Ασκληπιού προς Λυγουριό και Επίδαυρο.
    Η ύπαρξη του Αρχαίου Θεάτρου έχει δημιουργήσει στους κατοίκους του Λυγουριού μια αγάπη προς την Τέχνη και τον πολιτισμό, κάτι το οποίο φαίνεται και από την πλούσια πολιτιστική δραστηριότητα που παρουσιάζει κατά τη διάρκεια του έτους. 
    Τους καλοκαιρινούς μήνες το Λυγουριό αποτελεί κέντρο συνάντησης. Περισσότεροι από 1.000.000 άνθρωποι που επισκέπτονται το Ιερό του Ασκληπιού και το Αρχαίο Θέατρο προκειμένου να παρακολουθήσουν το Φεστιβάλ Επιδαύρου, καταλήγουν στο Λυγουριό. 
    Οι κάτοικοι ασχολούνται με την καλλιέργεια ελιάς, βερίκοκων, κηπευτικών προϊόντων. Επίσης αναπτυγμένη είναι και η κτηνοτροφία. 
    Το Λυγουριό φημίζεται για το αγνό, παρθένο ελαιόλαδο για το οποίο έχει κατοχυρώσει και Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης (Π.Ο.Π) με απόφαση της ευρωπαϊκής Ένωσης. 
    Στα όρια του Δήμου μας μεγάλη είναι και η έκταση των βιολογικά καλλιεργούμενων . ελαιοδέντρων. 
    Ο πληθυσμός του Δημοτικού Διαμερίσματος Λυγουριού, στο οποίο συμπεριλαμβάνονται και οι οικισμοί Άγιος Ανδρέας, Γιαννουλέικα, Κοκκινάδες, Σπηλεία, Σταματέικα, Χάνι Μερκούρη, Χουνταλέικα, ανέρχεται σε 3.131 κατοίκους.


    Η Θέση
    Το Λυγουριό, ακμάζουσα κωμόπολη του Νομού Αργολίδας, βρίσκεται 24 χλμ. ΒΑ του Ναυπλίου, πρωτεύουσας της ομώνυμης επαρχίας και του Νομού Αργολίδας, και είναι ο πλησιέστερος οικισμός προς το Ιερό του Ασκληπιού, καθώς απέχει απ’ αυτό μόλις 2,5 χλμ.
    Χτισμένο αμφιθεατρικά στη νότια πλευρά του χαμηλού λόφου τ’ Άη-Ταξιάρχη, ακουμπάει το χωριό με πρόσωπο προς το νοτιά και στη μικρή πεδιάδα που απλώνεται μπροστά του. Πίσω του το όρος Αραχναίο – ο Αρνάς για τους ντόπιους – ορθώνει προστατευτικά τον σκυθρωπό, άδεντρο πετρόκορμό του περιορίζοντας κάπως την ορμή των βορινών ανέμων.
    Η περιοχή του Λιγουριού, ημιορεινή με δύο μικρές πεδιάδες, αυτή του Λιγουριού και την άλλη του Γερού, καταλαμβάνει έκταση 29.800 χλμ.2 καλλιεργημένης και καλλιεργήσιμης γης, ενώ διπλάσια σχεδόν είναι τα ακαλλιέργητα εδάφη κι όσα μπορούν να χαρακτηριστούν βοσκοτόπια. Κατά την β’ βενετοκρατία η περιοχή του χωριού μαζί με το Bulmeti και τα γύρω ζευγολατιά κάλυπτε συνολική επιφάνεια 19.190 βενετικών στρεμμάτων, από τα οποία τα 7.930 χαρακτηρίζονταν ως καλλιεργημένη γη, τα 457 αμπέλια, 7.051 βοσκοτόπια και τα υπόλοιπα 3.751 ως πετρώδη και άγονα εδάφη.
    Η βλάστηση του τόπου είναι φτωχή, χαμηλή, θαμνώδης, με μοναδικούς πνεύμονες φυσικής ομορφιάς που σπάνε την κουραστική μονοτονία της περιοχής, το απέριττο αλλά μαγευτικό τοπίο του Ασκληπιείου και τον μικρό πευκώνα του Άη-Γιώργη.


    Το όνομα
    Η μοναδικότητα του τοπωνυμίου, το οποίο απαντάται μόνο στην Αργολίδα, και το δυσερμήνευτο έως σήμερα της προέλευσής του έχει κατά καιρούς απασχολήσει έλληνες ιστορικούς και γλωσσολόγους, αλλά και τοπικούς λόγιους κι έχουν προταθεί διάφορες ετυμολογίες: κάποιες αφελείς και απλοϊκές (από τις πολλές λιγαριές, από τους Λίγυρες, από το λιγερός, από τη λιγούρα)· κάποιες άλλες σοβαροφανείς ή σοβαρές αλλά ανιστόρητες (από την αρχαία λέξη ελαιουργείον ή – γιατί όχι; – από το λυγκούριον ή λιγγούριον, που σημαίνει ένα είδος πολύτιμου λίθου, ή ακόμα από τη λέξη λιγυρός που σημαίνει τον ευκρινή, τον ηχηρό). Μολονότι κάποιες από τις παραπάνω ετυμολογήσεις φαίνεται να συγκεντρώνουν τις μεγαλύτερες πιθανότητες, εντούτοις επιστημονικά καμία δεν μπορεί να θεωρηθεί ως η επίσημη εκδοχή γιατί δεν επιβεβαιώνεται από τις ιστορικές μαρτυρίες. 
    Άγνωστο επίσης είναι πότε το χωριό έλαβε τη σημερινή του ονομασία. Η παλαιότερη γραπτή μνεία του τοπωνυμίου Ligourio ή Legorie είναι σε έγγραφο του 1365. Έναν αιώνα αργότερα σε βενετσιάνικο έγγραφο του 1465 μαρτυρείται ξανά το όνομα: «uno castello chiamato Legurio».
    Από τον 16ο αιώνα κι εξής πληθαίνουν οι μαρτυρίες για την ύπαρξη του χωριού με το όνομα Λιγουριό με τις αναμενόμενες φυσικά παραφθορές λόγω των ξένων κυριαρχιών. Έτσι, σε οθωμανικά φορολογικά κατάστιχα του 1520-1566, του 1645 και του 1718 το χωριό καταγράφεται ως Λυγκουριός ή Λικούρι, ενώ σε βενετικό έγγραφο του 1542 απαντάται το επώνυμο Liguriatis da Napoli di Romania. 
    Τέλος, από τον 17ο αιώνα έχουμε δύο μαρτυρίες, η μία από επιγραφή του 1622 στην είσοδο του Αγ. Αθανασίου, «… ής τόπο λεγόμενο Λεγουρήου» και η άλλη από την βενετική εκκλησιαστική απογραφή του 1969, όπου αναφέρεται ότι η μονή του Αγ. Μερκουρίου βρίσκεται στο «πλησίον χωριόν Λεγουρίου».
    Η αδιάκοπη ύπαρξη του τοπωνυμίου Λιγουριό, αποδιδόμενο στην παλιά ή στη νέα θέση του οικισμού, μαρτυρημένη τουλάχιστον από τον 14ο αιώνα, σημαίνει αφενός την αδιάκοπη κατοίκηση του τόπου και αφετέρου την ανθεκτικότητα του ονόματος στις όποιες ξένες κυριαρχίες και επελάσεις (φράγκοι, βενετοί, οθωμανοί, αλβανοί).

Αξιοθέατα

  • Από όλα τα αρχαία θέατρα το θέατρο της Επιδαύρου είναι το ωραιότερο και το καλύτερα διατηρημένο. Προορισμένο για τη διασκέδαση των ασθενών είχε χωρητικότητα 13.000 θεατών. Χωρίζεται σε δύο μέρη. Ένα των 21 σειρών καθισμάτων για το λαό και το κάτω, από 34 σειρές καθισμάτων, για τους ιερείς και τους άρχοντες.
    Η θαυμάσια ακουστική του, αλλά και η πάρα πολύ καλή κατάσταση στην οποία διατηρείται συντέλεσαν στη δημιουργία του φεστιβάλ Επιδαύρου, θεσμός που έχει ξεκινήσει εδώ και πολλά χρόνια. Στην Επίδαυρο έχει εμφανιστεί εκτός από τους μεγαλύτερους Έλληνες ηθοποιούς όπως ο Αλέξης Μινωτής, ο Θάνος Κωτσόπουλος, η Άννα Συνοδινού, ο Θανάσης Βέγγος κ.ά. και η διάσημη Ελληνίδα σοπράνο Μαρία Κάλλας.

    Ανασκαφές και κτίσματα
    Οι ανασκαφές της Επιδαύρου έγιναν από τον Π. Καββαδία και κράτησαν από το 1881 μέχρι το θάνατό του. Τις ανασκαφές ανέλαβε η Αρχαιολογική Εταιρεία. Σημαντικό ρόλο στην πορεία των ανασκαφών είχε η αφιλοκερδής προσφορά των κατοίκων του Λυγουριού, οι οποίοι εκτός από την εργασία που προσέφεραν, παραχώρησαν αφιλοκερδώς τα κτήματα τους που βρίσκονταν πλησίον του Αρχαιολογικού χώρου. Ο πρώτος χώρος που αντικρύζει ο επισκέπτης, άμα φτάσει στο ιερό, είναι τα προπύλαια. Τα προπύλαια, που η κατασκευή τους ανάγεται στους μυκηναϊκούς χρόνους, ήταν κτίσμα που το αποτελούσαν δυο στοές με 6 κίονες η καθεμιά. Της μιας ήταν ιωνικού και της άλλης κορινθιακού ρυθμού. Το δεύτερο κτίσμα είναι ο ναός του Ασκληπιού, που το κτίσιμό του κράτησε 5 ολόκληρα χρόνια. Είναι ναός δωρικού ρυθμού μέσα στον οποίον υπήρχε και το κατασκευασμένο από τον Πάριο καλλιτέχνη Θρασυμήδη άγαλμα του θεού. Πίσω ακριβώς από το ναό, βρίσκεται η Θόλος, που ήταν και το περιφημότερο κτίριο του ιερού. Ακολουθούν και άλλα κτίσματα, όπως το άβατο, ο οίκος των ιερέων, οι ναοί για την Άρτεμη, το ιερό του Απόλλωνα και τέλος το θέατρο.

     

EIDAYROS-AtHellas.gr-2
  •  Από τις αφιερωματικές επιγραφές, προκύπτει ότι η κατασκευή του θεάτρου, πραγματοποιήθηκε τον 4ο π.Χ. αι., από χορηγίες εξεχόντων αρχόντων και επίλεκτων προσώπων της τοπικής κοινωνίας, εκείνης της εποχής. Χαρακτηριστικό του θεάτρου είναι οι επιγραφές, που αποτελούν ένα πραγματικό – ζωντανό μουσείο. Για τον λόγο αυτό αποκαλείται και “λαλούν θέατρο”. Μετά από 23 αιώνες σιωπής, το 1971 άρχισε η ανασκαφή του. 
    Κάθε Ιούλιο, εδώ στο μικρό θέατρο, πραγματοποιούνται σημαντικές μουσικές εκδηλώσεις από το Υπουργείο Ανάπτυξης, το οποίο τις εντάσσει στο πρόγραμμα των θερινών πολιτιστικών δραστηριοτήτων του Ε.Ο.Τ., που με την σειρά του, από το 1998 έχει αναθέσει την οργάνωση παραγωγής & εκτέλεσης των προγραμμάτων του “Μουσικού Ιουλίου”, στον οργανισμό Μεγάρου Μουσικής Αθηνών.

EIDAYROS-AtHellas.gr-Το ΜΙΚΡΟ θέατρο της Επιδαύρου
  • Κατασκευάσθηκε πιθανότατα από τους Αργείους και βρισκόταν προφανώς στα σύνορα των αρχαίων πόλεων – κρατών Άργους και Επιδαύρου. Η ακρόπολη της Καζάρμας (διαστάσεων 85Χ75 μ.) βρίσκεται στο 15ο χιλιόμετρο του δημόσιου δρόμου Ναυπλίου – Επιδαύρου, και είναι κτισμένη σε λόφο ύψους 28 μ. Τα τείχη (πλάτος 2,50 μ. και σωζόμενο ύψος 5,20 μ.) είναι κατασκευασμένα με το πολυγωνικό σύστημα και χρονολογούνται πιθανότατα στον 4ο π.Χ. αιώνα. Η ακρόπολη έχει τέσσερις κυκλικούς πύργους. Η κύρια είσοδος βρίσκεται στα δυτικά και μία πυλίδα υπάρχει στα ανατολικά. Έχει ανοικοδομηθεί κατά την βυζαντινή εποχή. 
    Ο επισκέπτης μπορεί να επισκεφθεί την ακρόπολη της Καζάρμας από την ανατολική πλευρά του λόφου, όπου έχει κατασκευασθεί δρόμος. Δεν έχουν γίνει ανασκαφικές έρευνες και εργασίες διαμόρφωσης του χώρου.

EIDAYROS-AtHellas.gr-Το Κάστρο της Καζάρμας
  • Θεωρείται η αρχαιότερη διατηρημένη γέφυρα της Ευρώπης και η αρχαιότερη μονότοξη γέφυρα που παραμένει μέχρι σήμερα σε χρήση. Η γέφυρα χτίστηκε κατά τον 13ο ή 14ο αιώνα π.Χ. και ήταν μέρος του οδικού δικτύου που είχαν κατασκευάσει οι Μυκηναΐοι στην περιοχή της Αργολίδας. 
    Η Γέφυρα είναι κατασκευασμένη από γιγαντιαίους ογκόλιθους, χαρακτηριστικό των κυκλώπειων Μυκηναϊκών κατασκευών. Έχει μήκος 22 μέτρα, πλάτος 5,6 μέτρα και ύψος 4 μέτρα. Εκτός από την γέφυρα του Αρκαδικού στην ευρύτερη περιοχή σώζονται άλλες τέσσερις παρόμοιες γέφυρες.

EIDAYROS AtHellas.gr Μυκηναϊκή Γέφυρα
  • Δεσπόζει  στην κεντρική πλατεία της Νέα Επιδαύρου σε έναν κατάλληλα διαμορφωμένο χώρο, όπου υψώνεται η αναθηματική στήλη με το φοίνικα στην κορυφή, σύμβολο  ελευθερίας και δημοκρατίας.  Θυμίζει σε όλους τους  νεοέλληνες  πως  εδώ, το Δεκέμβριο του 1821, πραγματοποιήθηκε η Α΄Εθνοσυνέλευση,  η οποία ψήφισε Σύνταγμα  δημοκρατικό και φιλελεύθερο και όρισε ως ελληνική σημαία τη γαλανόλευκη.

EIDAYROS-AtHellas.gr-Το Μνημείο της
  • Το κάστρο της Νέας Επιδαύρου είναι μεσαιωνικός οικισμός που εξελίχθηκε σε σύγχρονο, σε ύψωμα με φυσική οχύρωση, πάνω από ένα βάραθρο και σχετικά κοντά στη θάλασσα. Το παλιό όνομα του χωριού ήταν Πιάδα.

    Το Όνομα του Κάστρου
    Πολλές είναι οι διαφορετικές ονομασίες που μαρτυρούνται σε δυτικούς πορτολάνους από την αρχή του 14ου αι., όπως Preduia, Pedruia, Predena, Pednera, ενώ στους ελληνικούς πορτολάνους αναγράφεται με το όνομα Πιάδα (Piada). Παράλληλα, στους φράγκικους καταλόγους των κάστρων απαντούν και οι ονομασίες Pigiada, Pegiada, Pyegata, Pleda, Pedroia.

    Ιστορία
    Το κάστρο κατασκευάστηκε μάλλον κατά τους βυζαντινούς χρόνους και συμπληρώθηκε στα χρόνια της φραγκοκρατίας και αργότερα της ενετοκρατίας.

    Μετά την κατάληψή της Πελοποννήσου από τους Φράγκους, ο οικισμός ανήκε στην Καστελανία της Κορίνθου που ήταν στη δικαιοδοσία του Όθωνα Ντελαρός, Δούκα των Αθηνών. Αποτέλεσε στη συνέχεια τμήμα της προίκας της Bartholomée Chauderon και δόθηκε το 1272 ως φέουδο στον Nicolo Ghisi του ενετικού οίκου Ghisi του Αρχιπελάγους. 

    Το 1342, η Πιάδα πέρασε στα χέρια του Φλωρεντίνου Νικολό Ατσαγιόλι (Nicolo Acciaiuoli), στον οποίο απονεμήθηκε το 1358 και ολόκληρη η Καστελλανία Κορίνθου (8 κάστρα). Παρέμεινε μέχρι το τέλος του 14ου αιώνα στα χέρια της οικογένειας Ατζαγιόλι (που από το 1385 έγιναν Δούκες των Αθηνών). 

    Μετά το 1400, την ευρύτερη περιοχή της Πιάδας κατείχε η οικογένεια των Καταλανών αρχόντων της Αίγινας Capoena. 

    Κάποια στιγμή, περί τα μέσα του 15ου αιώνα το κάστρο πέρασε στην κατοχή των Ενετών. Αυτό μάλλον έγινε στα ταραγμένα χρόνια της Οθωμανικής κατάκτησης του Μοριά. Οι Ενετοί ήδη από το 1388 είχαν γίνει κύριοι της Αργολίδας και κατόρθωσαν να παραμένουν εκεί και μετά την επέλαση των Οθωμανών ενώ, φαίνεται, επωφελήθηκαν από το χάος που επικρατούσε και πρόσθεσαν στις κτήσεις τους και άλλα γειτονικά μέρη όπως η Πιάδα. Στους καταλόγους των φράγκικων κάστρων του 1463 και του 1467, η Πιάδα αναφέρεται ως ενετική κτήση, αν και στη δεύτερη λίστα σημειώνεται ότι είναι κατεστραμμένη.

    Οι Τούρκοι επικράτησαν στην περιοχή μετά το 1481, όταν οι Ενετοί αναγκάστηκαν να συνθηκολογήσουν και να παραδώσουν τα περισσότερα κάστρα της Αργολίδας. Επί Τουρκοκρατίας η Πιάδα γνώρισε περίοδο ακμής. Οι Ενετοί επέστρεψαν μετά τον 6ο Ενετοτουρκικό πόλεμο. Κατά την Β’ Ενετοκρατία, (1685-1715) το κάστρο ξαναέγινε ενετικό και ίσως τότε να έγιναν οι τελευταίες εργασίες ανοικοδόμησης. Η Πιάδα περιλαμβάνεται στην απογραφή κάστρων του 1700 του «βασιλέως του Μορέως» Grimani ως Pigiada. Μετά το 1715, οι Τούρκοι επανήλθαν…

    Στις 20 Δεκεμβρίου 1821 στην Πιάδα άρχισε η Α’ Εθνοσυνέλευση των Ελλήνων και ολοκληρώθηκε στις 16 Ιανουαρίου 1822. Η Εθνοσυνέλευση ανακήρυξε την ανεξαρτησία της Ελλάδας, αποφάσισε για την ελληνική σημαία και έδωσε στη χώρα το πρώτο της πολίτευμα. Επιπλέον αποφάσισε τη μετονομασία του χωριού από Πιάδα σε Νέα Επίδαυρο. 

    Πάντως η Εθνοσυνέλευση έγινε έξω από το κάστρο, στο χώρο του παλαιού δημοτικού σχολείου της Νέας Επιδαύρου.

    Ο οικισμός συνέχισε να κατοικείται μέχρι σήμερα, αλλά μόνο ελάχιστα υπολείμματα σώζονται από τα τείχη της ενετικής οχύρωσης, στο επάνω μέρος στην ακρόπολη του οικισμού.

EIDAYROS-AtHellas.gr-Κάστρο Νέας Επιδαύρου

Παραλίες

  • Χρήσιμα Τηλέφωνα

    Τηλ. Κωδικός: 27530
    Δημαρχείο Επιδαύρου στο Λυγουριό Τηλεφωνικό Κέντρο: 2753360100
    Φαξ: 2753360102 42062
    http://www.epidavros.gr
    Λιμενικός Σταθμός Αρχ. Επιδαύρου : 27530 41216

    Αστυνομία Αρχαίας Επιδαύρου : 27530 41203


    Πυροσβεστική Ναυπλίου : 27520 22199, 29109


    Κέντρο Υγείας : 27530 22222


    Ε.Λ.Τ.Α : 27530 41580

    Αρχαιολογικό Μουσείο Επιδαύρου : 27530 22009, 22666


    Αρχαιολογική Υπηρεσία : 27530 41249

    ΚΕΠ Δήμου Επιδαύρου : 27530 97098

     
    ΝΑΥΤΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ ΝΕΑΣ ΕΠΙΔΑΥΡΟΥ ΤΗΛ./ΦΑΞ 27530 31951

Πηγή :Με την ευγενική παραχώρηση του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού www.visitgreece.gr,Δήμος Επιδαύρου, Καστρολόγος 
Βικιπαιδεια 
φωτο  -https://www.kastra.eu/   -http://www.epidavros.gr/index.php

Το ξενοδοχείο «Yialasi» αποτελούμενο από 13 δωμάτια-διαμερίσματα, είναι χτισμένο σε έναν λόφο στην περιοχή Γιαλάσι, 400 μέτρα από τη θάλασσα και πολύ κοντά στην πόλη της Αρχαίας Επιδαύρου, στην ανατολική πλευρά της Πελοποννήσου. Περιτριγυρισμένο από ελιές και οπωροφόρα δέντρα και με απεριόριστη θέα στο Σαρωνικό κόλπο αποτελεί προορισμό απόλυτης ηρεμίας και ξεκούρασης. Ο συνδυασμός του γαλήνιου φυσικού τοπίου,  .περισσότερα εδώ

Ανετα και σύγχρονα στούντιο σχεδιασμενα με πολλη φροντιδα από τον Βασίλη Ιερίδη, κτισμενα με παραδοσιακα υλικά, πέτρα, ξύλο, και μάρμαρο. Ανάμεσα σε ελαιώνες και αγκαλιασμένα από το φυσικό τοπίο της Αρχαίας Επιδαύρου αποτελούν τον ιδανικό προορισμό για ηρεμία και χαλάρωση.  Μόλις 20 χλμ από το Ναύπλιο και 140 χλμ από την Αθήνα. Η θερμή υποδοχή με παραδοσιακά εδέσματα, τοπικά προϊόντα, και οπωροκηπευτικά βιολογικής …….περισσότερα εδώ

 Στην παραλία της Νέας Επιδαύρου , ακριβώς πάνω στο κύμα είμαστε εκεί για να σας προσφέρουμε τον πρώτο καφέ της ημέρας ,ένα σνάκ , ένα πλήρες γεύμα με μαγειρευτα φαγητα, θαλασσινά και πολλά ακόμα , καθώς και το ποτό σας συντροφιά με μουσική .Είναι ο τέλειος προορισμός για να διασκεδάσετε και να χαρείτε το κολύμπι και τα παιχνίδια στη θάλασσα όλες τις ώρες!...….περισσότερα εδώ

Ατμοσφαιρικό, ήσυχο και κατασκευή παραδοσιακή από υλικά πέτρα και ξύλο, τόσο στον εσωτερικό, όσο και στον εξωτερικό χώρο. Όλο το χειμώνα απολαύστε τοπικές γεύσεις και ψητά στα κάρβουναή στη σούβλα δίπλα στο αναμμένο τζάκι....….περισσότερα εδώ