ΑΒΔΗΡΑ



Booking.com

Άβδηρα

Στη γη του Δημόκριτου

Σε απόσταση 28 χλμ. από την Ξάνθη βρίσκεται η σημαντικότατη κατά την αρχαιότητα πόλη των Αβδήρων.

Πατρίδα του Δημόκριτου, του Πρωταγόρα και του Ανάξαρχου, τα Άβδηρα ανάγουν την ίδρυσή τους στον Ηρακλή, ο οποίος θέλησε έτσι να τιμήσει το φίλο του Άβδηρο• ο τελευταίος έγινε βορά στους ανθρωποφάγους ίππους του Διομήδη, βασιλιά των Βιστόνων Θρακών.

Οι ιστορικές πηγές και τα αρχαιολογικά ευρήματα αποδίδουν τη δημιουργία της πόλης σε αποίκους από τις αρχαίες Κλαζομενές της Μ. Ασίας στα μέσα του 6ου αι. π.Χ.

Κτισμένη σε στρατηγική θέση, πάνω σε ακρωτήριο, η πόλη των Αβδήρων διέθετε δύο φυσικά λιμάνια, ενώ έλεγχε μια εύφορη ενδοχώρα («Αβδηρίτις χώρα»). 

Η πόλη άκμασε κατά τον 5ο αι. π.Χ., οπότε και αποτέλεσε εξέχον μέλος της Αθηναϊκής Συμμαχίας. Οι ανασκαφές αποκάλυψαν την οικονομική ευμάρεια και την πολιτιστική ευρωστία των Αβδήρων. Ο εκτεταμένος αρχαιολογικός χώρος (1.200 στρ.) θυμίζει αρχαιολογικό πάρκο: σημείο εκκίνησης η δυτική πύλη του αρχαίου τείχους.

Ο επισκέπτης ακολουθώντας τον αρχαίο δρόμο μπορεί να περιδιαβεί τις οικίες, τα εργαστήρια και τις αποθήκες, τα δημόσια οικοδομήματα (ιερά, λουτρά) καταλήγοντας στην ακρόπολη• σε περίοπτη θέση στα βόρεια της πόλης σώζεται το αρχαίο θέατρο. 

Στα βυζαντινά χρόνια η πόλη γνωστή με το όνομα «Πολύστυλον» –εξαιτίας των στύλων των αρχαίων κτισμάτων– συρρικνώθηκε στο χώρο της αρχαίας ακρόπολης, χωρίς να χάσει τη σπουδαιότητά της, όπως μαρτυρούν οι βασιλικές, το βαλανείο και η επιμελημένη οχύρωση της εποχής.

Αξίζει να επισκεφτεί κανείς το αρχαιολογικό μουσείο στο σημερινό χωριό των Αβδήρων• ένα πανόραμα της δημόσιας και ιδιωτικής ζωής των αρχαίων Αβδήρων εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια του επισκέπτη: τα ανασκαφικά ευρήματα καλύπτουν ολόκληρη την ιστορική διαδρομή της πόλης από την ίδρυσή της μέχρι και τη Βυζαντινή περίοδο μέσα από μια σύγχρονη διαδραστική προσέγγιση.

Μουσεία -Αξιοθέατα

  • Το Λαογραφικό Μουσείο Αβδήρων στεγάζεται στο αναπαλαιωμένο κτίριο του παλαιού δημοτικού σχολείου το οποίο χτίστηκε γύρω στο 1860 και βρίσκεται δίπλα στην εκκλησία του χωριού. Πρόκειται για ένα ξεχωριστό νεοκλασικό κτίριο φτιαγμένο από πέτρα, που αποτελείται από δύο ορόφους με εσωτερική ξύλινη σκάλα και διαθέτει δύο μεγάλες αίθουσες.

    Στο Ισόγειο του Μουσείου, ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει τον παλιό αγροτικό τρόπο ζωής μέσα από μία έκθεση που πλαισιώνεται από αγροτικά εργαλεία, οικιακά σκεύη και μικροέπιπλα εκείνης της εποχής. Στον δεύτερο όροφο κυριαρχεί η υφαντική τέχνη με χαλιά, κεντήματα, ενδυμασίες, εργόχειρα, και διακοσμητικά στολίδια.

    Χαρακτηριστικό στοιχείο του Μουσείου είναι ότι όλα τα εκθέματα προέρχονται από τους δημότες που με σεβασμό και αγάπη για την ιστορία και τις παραδόσεις μας, τα πρόσφεραν για να δώσουν το δικό τους στίγμα στην πολιτιστική ανάπτυξη και πρόοδο του τόπου.

ΑΒΔΗΡΑ-ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟ
  • Tο Αρχαιολογικό Μουσείο Αβδήρων λειτουργεί από τον Ιανουάριο του 2000. Η έκθεση του περιλαμβάνει αντικείμενα από τις ανασκαφές στην ευρύτερη περιοχή  των Αβδήρων ( 7ος    αι. π.Χ. έως 13ος αι. μ.Χ.)  και αναπτύσσεται σε τρεις θεματικές ενότητες: α) Δημόσιος Βίος    β)Ιδιωτικός Βίος   γ) Ταφικά Έθιμα.

    Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το  πλούσιο ενημερωτικό υλικό για την αρχαϊκή πόλη των Αβδήρων και η έκθεση των καθημερινών χρηστικών αντικειμένων του Δημόσιου και Ιδιωτικού Βίου. Στην ενότητα των  Ταφικών εθίμων, ο επισκέπτης εντυπωσιάζεται από την αναπαράσταση των τάφων με τους  αυθεντικούς  σκελετούς  και τα προσωπικά αντικείμενα του νεκρού, στεφάνια, κοσμήματα, παιχνίδια, αγγεία, ειδώλια, όπως ακριβώς βρέθηκαν κατά την διάρκεια των  ανασκαφών.

ΑΒΔΗΡΑ-ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ
  • Στον Αρχαιολογικό χώρο των Αβδήρων ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει τμήμα της κύριας πόλης των Αβδήρων,  Αρχαϊκής, Κλασσικής, Ελληνιστικής και Ρωμαϊκής περιόδου, το οποίο μέχρι σήμερα έχει αποκαλυφθεί και απλώνεται σε μια έκταση 3.000στρ.

    Ξεχωρίζουν οι οχυρωματικοί περίβολοι, μεταξύ των οποίων  είχε κατασκευαστεί το Θέατρο, ενώ στα νοτιοδυτικά υψώνεται ο λόφος της Ακρόπολης και στα βορειοδυτικά το αρχαϊκό, κλασικό και ελληνιστικό νεκροταφείο. Η ανασκαφική έρευνα στην περιοχή ξεκίνησε το 1950 από τον Αρχαιολόγο Δημήτριο Λαζαρίδη.

    Συγκεκριμένα έχουν  αποκαλυφθεί:

    ΣΤΟΝ  ΒΟΡΕΙΟ ΠΕΡΙΒΟΛΟ 

    (Πρώτη εγκατάσταση των Ιώνων κατοίκων από τις Κλαζομενές – μέσα  7ου π.Χ. αιώνα μέχρι τα μέσα του 4ου π.Χ. αιώνα)

    Τμήμα των τειχών της πόλης των Κλαζομενίων (7ος αι. π.Χ.).
    Δύο μονόχωρα κτίσματα του 7ου αι. π.Χ.
    Τμήμα του περιβόλου των τειχών της πόλης των Τηίων (τέλος 6ου – αρχές 5ου αι. π.Χ.).
    Νεώσοικος, που βρισκόταν στο Β.Α. άκρο του λιμανιού της αρχαϊκής πόλης.
    Ένα υπαίθριο Ιερό γυναικείας θεότητας.
    Τάφοι του Ελληνιστικού νεκροταφείου (3ος – 2ος αι. π.Χ.).
    ΣΤΟ ΝΟΤΙΟ ΠΕΡΙΒΟΛΟ

    (μέσα 4ου αιώνα π.Χ. – Ρωμαϊκά χρόνια)

    Στα μέσα του 4ουπ.Χ. αιώνα εγκαταλείφθηκε ο  βόρειος περίβολος της Αρχαίας  πόλης και οι κάτοικοι εγκαταστάθηκαν νοτιότερα. Η νέα πόλη χτίστηκε σύμφωνα με το Ιπποδάμειo  πολεοδομικό σύστημα και  διέθετε ισχυρό τετράπλευρο περίβολο.

    Στο  Νότιο Περίβολο,  ξεκινώντας από την Κεντρική είσοδο του Αρχαιολογικού χώρου και με κατεύθυνση προς τα βόρεια συναντούμε:

    Τα ερείπια ενός πολυτελούς Ρωμαϊκού Λουτρού.
    Ένα Ρωμαϊκό ταφικό Μνημείο.
    Το Τείχος της Αρχαίας Πόλης που οικοδομήθηκε στα μέσα 4ου αι. π.Χ. από λαξευτούς γωνιόλιθους από πωρόλιθο.
    Κατοικίες Ρωμαϊκών χρόνων.
    Tο «Σπίτι των Δελφινιών», που κατασκευάστηκε στο β΄ μισό του 3ου αιώνα π.Χ. και πήρε το όνομα του από μια χαρακτηριστική ψηφιδωτή παράσταση με δελφίνια, που βρέθηκε στην αυλή του και σήμερα φιλοξενείται στο Αρχαιολογικό Μουσείο
    Ένα οικοδομικό συγκρότημα με κατοικίες, καταστήματα και ένα εργαστήρι κατασκευής πήλινων ειδωλίων στο κεντρικό του τμήμα
    Το Αρχαίο θέατρο, όπου διακρίνονται η θέση του κοίλου και της ορχήστρας και μερικές πέτρες των εδωλίων.
    Στα βορειοδυτικά, όπου βρίσκεται σήμερα το εκκλησάκι του Αγίου Παντελεήμονος,  συναντούμε:

    Ένα οικοδομικό συγκρότημα με κατοικίες της μεταχριστιανικής εποχής.
    Τα ερείπια ενός Βυζαντινού νεκροταφείου με τους Κοιμητηριακούς Ναούς.
    Συνεχίζοντας την πορεία με κατεύθυνση προς τα νότια συναντούμε τον λόφο της  Αρχαίας Ακρόπολης και τον  λιμενοβραχίονα του Δυτικού Λιμανιού, που είναι κατασκευασμένος από μεγάλους γρανιτένιους ογκόλιθους.

ΑΒΔΗΡΑ-Αρχαιολογικός Χώρος Αβδήρων
  • Ιδιαίτερα αξιόλογη είναι η πορεία των Αβδήρων κατά τους Βυζαντινούς και μεταβυζαντινούς χρόνους. Η πόλη μετονομάστηκε σε ΠΟΛΥΣΤΥΛΟ (από τους πολλούς στύλους (κίονες) και ήταν έδρα Επισκοπής.

    Η Βυζαντινή αυτή εγκατάσταση  απλώνεται στον  παραθαλάσσιο γήλοφο – ακρωτήρι με το όνομα «Μπουλούστρα» και βρίσκεται ακριβώς πάνω από το Αρχαίο λιμάνι.

    Οι ανασκαφικές έρευνες των τελευταίων χρόνων (1982-1996) έφεραν στο φως:

    Μία Κοιμητηριακή Βασιλική εκτός των τειχών, που χρονολογείται μετά το τέλος της παλαιοχριστιανικής εποχής και πριν τον 9ο αιώνα.
    Έναν Μονόχωρο βυζαντινό ναό, που χρονολογείται στον 12ο αιώνα.
    Έναν Λουτρώνα, που αποτελεί ένα από τα παλιότερα κτίρια του Πολύστυλου αφού χρονολογείται στον 4ο – 5ο αιώνα.
    Έναν Επισκοπικό ναό, το σημαντικότερο εκκλησιαστικό κτίριο της Βυζαντινής πόλης, που χρονολογείται στον 11ο- 12ο αιώνα.
    Κιβωτιόσχημους Τάφους.
    Ένα οκταγωνικό βαπτιστήριο, που βρισκόταν στην Β.Α. γωνιά του Επισκοπικού Ναού.
    Σήμερα ο χώρος του Πολύστυλου, όπου η ιστορία ανταμώνει το γαλάζιο της θάλασσας και του ουρανού και χρωματίζεται από το πράσινο της Φύσης, συνθέτει ένα ειδυλλιακό   τοπίο φυσικής ομορφιάς και σπάνιας ιστορικής αξίας που μαγεύει κάθε επισκέπτη.

ΑΒΔΗΡΑ-Βυζαντινή Ακρόπολη - Πολύστυλον

Φύση

  • Ο Υγροβιότοπος της λίμνης  Βιστονίδας   προστατεύεται από την διεθνή  Συνθήκη  Ραμσάρ με βάση την Οδηγία 79/409 της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την Προστασία της Ορνιθοπανίδας.   

    Μαζί με το δέλτα του ποταμού Νέστου, που εκτείνεται στα δυτικά, οι λίμνες Βιστονίδα και Ισμαρίδα συνθέτουν το Εθνικό Πάρκο Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.

    Η λίμνη Βιστονίδα δεσπόζει στην περιοχή με την μεγάλη της έκταση. Το εμβαδόν της φτάνει τα  42.000 στρέμματα. Βέβαια, ανάλογα με τις εποχές, το εμβαδόν αυτό άλλοτε αυξάνεται και άλλοτε μειώνεται. Οι διαφορές του φτάνουν σχεδόν τα 6.000στρέμματα. Τα βάθη της μεγάλης λίμνης είναι μικρά. Το μέγιστο αγγίζει τα 3 μέτρα και το μέσο κυμαίνεται από 2 ως 2,5 μέτρα. Γύρω τριγύρω απλώνονται, σε σημαντική έκταση, οι ελώδεις περιοχές. Τα νερά της λίμνης έχουν επιλέξει για να ζουν ένα πλήθος από φυτά, όπως η μικρότατη φακή του νερού (Lemna minor),που έχει μόλις μια ρίζα, το νεροκάστανο (Trapa natans), ο ποταμογείτονα (Potamogeton sp.), το σταχυόφυλλο ή μυριόφυλλο (Myriophyllum sp.). Ορισμένα από τα φυτά της λίμνης ζούν βυθισμένα στο νερό, ενώ άλλα βρίσκονται στην επιφάνεια, είτε πλέοντας ελεύθερα είτε ριζωμένα στον πυθμένα.

    Η ιδιαιτερότητα της λίμνης είναι ότι το νερό παρουσιάζει μεταβολές στην περιεκτικότητα αλάτων. Το Βόρειο τμήμα της λίμνης έχει γλυκά νερά από τις εισροές τριών ποταμών: του Κόσυνθου ή ποταμού της Ξάνθης, του Κομψάτου ή Ξηροπόταμου  και του Τραύου ή Ασπροπόταμου. Το Νότιο τμήμα της λίμνης έχει αλμυρά νερά τα οποία  έρχονται από τη θάλασσα μέσω τριών καναλιών που συνδέονται με τη λίμνη.

    Έτσι, το νερό της λίμνης μεταβάλλεται σταδιακά σε υφάλμυρο. Η περιεκτικότητά του σε αλάτι διαφέρει από τόπο σε τόπο ανάλογα με το πώς μετακινούνται τα νερά από και προς τη λίμνη. Το γεγονός ότι μεταβάλλεται η περιεκτικότητα σε αλάτι οδηγεί στην ποικιλομορφία των συνθηκών περιβάλλοντος στο οποίο προτιμούν να διαβιώνουν  διάφορα είδη πανίδας αλλά και χλωρίδας.  Αυτός είναι κι ο λόγος που εδώ θα συναντήσουμε πουλιά που τους αρέσουν τα γλυκά νερά, όπως οι ερωδιοί : πορφυροτσικνιάς (Ardea purpurea), κρυπτοτσικνιάς (Ardeola ralloides) και ο νυχτοκόρακας (Nycticorax nycti-corax).Οι ερωδιοί : σταχτοτσικνιάς (Ardea cinerea), αργυροτσικνιάς (Egretta alba) και λευκοτσικνιάς (Ergetta garzetta) βρίσκονται συνήθως στα υφάλμυρα νερά της λίμνης ενώ στα αλμυρά νερά  ψαρεύουν διάφορα πουλιά όπως ο κορμοράνος (Phalacrocorax carbo sinensis).

    Η λίμνη Βιστονίδα είναι ένας φιλόξενος τόπος για τα πουλιά που περνούν από τη χώρα μας μεταναστεύοντας. Εδώ θα σταθμεύσουν για να ξεκουραστούν αφρόπαπιες και βουτόπαπιες σε σημαντικούς αριθμούς. Εδώ θα σταθεί και η λεπτομύτα (Numeniuw tenuirostris), ένα από τα πιο σπάνια και απειλούμενα με εξαφάνιση πουλιά σε ολόκληρο τον κόσμο. Τα τελευταία χρόνια εμφανίζεται για να ξεχειμωνιάζει ένας μικρός πληθυσμός από κεφαλούδια (Oxyura leucocephala), είδος που κι αυτό απειλείται από παγκόσμια κλίμακα.

    Στα νερά της λίμνης λικνίζονται οι μαύρες φιγούρες των φαλαρίδων (Fulica atra) και καθρεφτίζονται οι εντυπωσιακές μορφές των κύκνων (Cygnus olor) και των πελεκάνων (Pelecanus crispus, Pelecanus onocrotalus).

    Εικόνες ευδαιμονίας. Εικόνες χαρμόσυνες που πιστοποιούν πως η ζωή συνεχίζει να διεκδικεί την παρουσία της στους τόπους όπου όρισε η φύση.

    Άνοιξη και φθινόπωρο ο χώρος σφύζει από ζωή: καταφθάνουν κατά χιλιάδες τα υδρόβια και τα παρυδάτια πουλιά.

    Εδώ θα βρουν καταφύγιο, καλό για ανάπαυση και τροφή. Ίσως η λίμνη να είναι ο πιο σημαντικός τακτικός σταθμός στην Ελλάδα για διάφορα είδη από χήνες, όπως η νανόχηνα (Anser erythropus), είδος που απειλείται σε παγκόσμια κλίμακα, η ασπρομετωπόχηνα (Anser albifrons) και η σταχτόχηνα ( Anser anser). Ειδικά για τη σταχτόχηνα, η λίμνη είναι σίγουρα ένας από τους ελάχιστους πια υγρότοπους όπου αυτή φωλιάζει.

    Ο χλωρός τάπητας που υφαίνουν πυκνά-πυκνά τα φυτά που επιπλέουν στην επιφάνεια της λίμνης, όπως τα νούφαρα (Numphaea alba, Numphaea lutea) και τα νεροκάστανα, φιλοξενεί τις φωλιές ορισμένων σπάνιων ειδών από πουλιά, όπως το μουστακογλάρονο (Chlidonias hybridus) και το μαυρογλάρονο (Chlidonias niger).

    Τόσο οι καλαμώνες που στεφανώνουν τις όχθες, όσο και το παραλίμνιο δάσος με τις λεύκες, στα βορινά, αποτελούν αξιόλογα ενδιαιτήματα για τα πουλιά. Ανάμεσα στον πραγματικά μεγάλο αριθμό των φτερωτών κατοίκων της λίμνης, συγκαταλέγονται σπάνια και απειλούμενα είδη, όπως η χαλκόκοτα (Plegadis falcinellus), η βαλτόπαπια (Αythya nyroca) κι η λαγγόνα (Phalacrocorax pygmaeus).

       

  • Η Λάφρη και η Λαφρούδα είναι αβαθείς και λασπώδεις, με νερό υφάλμυρο μιας και μέσα από στενά περάσματα επικοινωνούν συνεχώς με τη θάλασσα. 

    Το βάθος τους δεν παραμένει πάντοτε σταθερό αλλά ποικίλλει ανάλογα με τη διεύθυνση και την ένταση των ανέμων. 

    Στο νότιο τμήμα της Λάφρης έχει σχηματιστεί μία νησίδα με μόλις μισό μέτρο ύψος. Στα βορινά της ίδιας λιμνοθάλασσας υψώνουν το ανάστημά τους δύο λόφοι, ο Πύργος και ο Πετρόλοφος.

  • Ο φτερωτός κόσμος των πουλιών είναι χωρίς αμφιβολία αυτός που κυριαρχεί με τους εντυπωσιακούς αριθμούς των πληθυσμών και τη μεγάλη ποικιλία των ειδών του. Σχεδόν 300 είναι τα είδη που έχουν καταμετρηθεί μέχρι σήμερα. Απ’ αυτά άλλα είναι μόνιμοι κάτοικοι, άλλα ξεχειμωνιάζουν, ενώ υπάρχουν και πολλά που μόνο αναπαύονται εδώ κατά το κοπιαστικό ταξίδι της μετανάστευσης. 

    Ανάμεσα στο πλήθος αυτό των ειδών περιλαμβάνονται και είδη τα οποία σύμφωνα με τις καταγραφές του Κόκκινου Βιβλίου των Απειλουμένων Σπονδυλοζώων της Ελλάδας είναι:
    -Κινδυνεύοντα με άμεση εξαφάνιση, όπως ο αργυροπελεκάνος (Pelecanuw crispus), η λεπτομύτα, η καστανόπαπια (Tadorna ferruginea), ο ροδοπελεκάνος, η χουλιαρομύτα (Platalea leucorodia) και χαλκόκοτα, και κινδυνεύοντα, όπως η λαγγόνα, η αγκαθοκαλημάνα (Hoplopterus spinosus),  ο αργυροτσικνιάς, η σταχτόχηνα, το κεφαλούδι, ο μαυροπελαργός (Ciconia nigra). 

    -Τρωτά, όπως η βαλτόπαπια και η βαρβάρα (Tadorna tadorna), ο πορφυροτσικνιάς, το νεροχελίδονο, το μουστακογλάρονο, ο καλαμοκανάς και η αβοκέτα, και αρπακτικά, όπως ο ασπροπάρης (Hieraaetus pennatus). 

    -Σπάνια, όπως το φοινικόπτερο και η αετογερακίνα (Buteo rufinus). Από ό,τι φαίνεται η φύση έχει προικίσει τον τόπο με χαρίσματα τέτοια που του επιτρέπουν ν’ αποτελεί καταφύγιο και ενδιαίτημα για την άγρια ζωή.

  • Στην περιοχή των υγροτόπων υπάρχουν δύο εκτάσεις με αλυκές για την απόληψη αλατιού: η μία βρίσκεται στα βορινά του Πόρτο Λάγος, στην κοινότητα της Νέας Κεσσάνης, και η άλλη στα βορινά της λιμνοθάλασσας Αλυκή ή Μέση, στην κοινότητα της Μέσης. 

    Γύρω από λεκάνες όπου η περιεκτικότητα του νερού σε αλάτι δεν είναι μεγάλη, φυτρώνουν φυτά ειδικά προσαρμοσμένα στο αντίξοο αυτό περιβάλλον, ανθεκτικά στο αλάτι. Στις πολύ αλμυρές, όμως, λεκάνες δεν επιζεί παρά μόνο ένα μικρότατο καρκινοειδές, η αρτέμια των αλυκών (Artemia salina). 

    Οι αλυκές, παρόλο που σε μεγάλο βαθμό είναι ιδιόμορφοι υγρότοποι δημιουργημένοι από τον άνθρωπο, έχουν πολύ μεγάλη οικολογική αξία κυρίως γιατί προσφέρουν τροφή και καταφύγιο σε διάφορα σημαντικά είδη πουλιών. Στους χώρους αυτούς με τη δεσπόζουσα παρουσία του αλατιού, θα συναντήσουμε την αβοκέτα, τον καλαμοκανά και την σπάνια αγκαθοκαλημάνα. Τριγυρνούν γύρω από τις αλμυρές λίμνες στα ανατολικά και στα νότια των αλυκών.

  •  

    ΔΗΜΟΣ ΑΒΔΗΡΩΝ

    Τηλ. : 2541 3 52550 
    Fax  : 2541 0 52554

    ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΤΜΗΜΑ 

    25410 81 222

    ΛΙΜΕΝΑΡΧΕΙΟ ΠΟΡΤΟ ΛΑΓΟΣ

    25410 96 666

    ΛΙΜΕΝΙΚΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ ΑΒΔΗΡΩΝ

    25410  51 520

    ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟ ΙΑΤΡΕΙΟ ΑΒΔΗΡΩΝ

    25410 51 204

    ΦΑΡΜΑΚΕΙΟ ΑΒΔΗΡΩΝ

    25410  51 261

    ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΞΑΝΘΗΣ

    25410 47100

    ΚΕΝΤΡΟ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ ΛΙΜΝ. ΒΙΣΤΩΝΙΔΑΣ

    25410 96 646

    ΙΑΜΑΤΙΚΑ ΛΟΥΤΡΑ

    25410 96 349

    MΕΤΑΦΟΡΕΣ – ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ

    ΚΤΕΛ ΝΟΜΟΥ ΞΑΝΘΗΣ

    25410 22 684

    ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ ΞΑΝΘΗΣ

    25410 22 581

    ΑΕΡΟΛΙΜΕΝΑΣ ΚΑΒΑΛΑΣ “ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ”

    Ταχ.Δ/ση: Χρυσούπολη Καβάλας 
    Τηλ.: 25910 53 273 – 53 279

    ΑΕΡΟΛΙΜΕΝΑΣ  ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ «ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ»

    Αλεξανδρούπολη 
    25510 45198

    ΡΑΔΙΟ ΤΑΞΙ ΞΑΝΘΗΣ

    25410 29 977 – 72 801 -3

    ΛΙΜΕΝΑΡΧΕΙΟ ΠΟΡΤΟ ΛΑΓΟΣ

    25410 96 666

    ΛΙΜΕΝΙΚΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ ΑΒΔΗΡΩΝ

    25410  51 520

    ΜΟΥΣΕΙΑ

    ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΒΔΗΡΩΝ

    25410 51003

    ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΒΔΗΡΩΝ

    25410 51207/51259

    ΤΡΑΠΕΖΕΣ

    ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ -Υποκ/μα Αβδήρων

    25410 51 244

    ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟ

    ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟ ΑΒΔΗΡΩΝ

    25410 51 248

Πηγή :Με την ευγενική παραχώρηση του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού www.visitgreece.gr,Δήμος Αβδήρων 

φωτο Δήμος Αβδήρων